Actueel
Gezinsuitbreiding voor familie Jelies uit Een Huis Vol: ´Op slag verliefd´
Hoewel de familie Jelies niet meer gevolgd wordt in het tweede seizoen van Een Huis Vol Emigreert, is er prachtig nieuws uit hun leven in Spanje. Op Instagram deelden ze het heuglijke nieuws van een bijzondere gezinsuitbreiding: twee schattige konijntjes, Snippie en Snappie, zijn officieel lid geworden van de familie.
Een verrassend cadeau voor Albertine
De konijntjes kwamen als een verrassend cadeau voor Albertine, die naar de dierenwinkel ging en daar de jonge knaagdiertjes zag. “Ze was na school naar de winkel gegaan en daar zag ze hele lieve jonge konijntjes.” Hoewel het gezin al genoeg dieren had, besloten ze toch om de konijntjes in huis te halen.
De twijfel kwam voort uit Albertine’s oorspronkelijke wens voor een slang, iets wat de familie gelukkig niet verder had doorgezet. “Was allang blij dat dat het niet was.”
Een warm welkom
Na het eten zat de familie gezellig samen op de bank, genietend van het nieuwe gezinsuitbreiding. “Zo lief om dat tafereeltje te zien,” aldus de familie. De volgers op Instagram waren ook enthousiast: “Wat een leuk cadeau voor Albertine!” en “Aah, wat schattig.” De reacties stroomden binnen, en de gezinsleden van de Jelies lijken zich al goed te hebben aangepast aan hun nieuwe huisdieren.
Familie Jelies in de schijnwerpers
De familie Jelies, bestaande uit elf leden, werd eerder gevolgd in Een Huis Vol en Een Huis Vol Emigreert. In de laatste serie vertrokken ze naar Spanje, waar ze hun droom om in het buitenland te wonen waar maakten. Hoewel ze niet meer in het tweede seizoen van Een Huis Vol Emigreert te zien zijn, blijven ze actief op sociale media en genieten ze van hun nieuwe avontuur in Spanje.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.