Connect with us

Actueel

Gezinsuitbreiding voor familie Jelies uit Een Huis Vol: ´Op slag verliefd´

Published

on

Hoewel de familie Jelies niet meer gevolgd wordt in het tweede seizoen van Een Huis Vol Emigreert, is er prachtig nieuws uit hun leven in Spanje. Op Instagram deelden ze het heuglijke nieuws van een bijzondere gezinsuitbreiding: twee schattige konijntjes, Snippie en Snappie, zijn officieel lid geworden van de familie.

Een verrassend cadeau voor Albertine

De konijntjes kwamen als een verrassend cadeau voor Albertine, die naar de dierenwinkel ging en daar de jonge knaagdiertjes zag. “Ze was na school naar de winkel gegaan en daar zag ze hele lieve jonge konijntjes.” Hoewel het gezin al genoeg dieren had, besloten ze toch om de konijntjes in huis te halen.

De twijfel kwam voort uit Albertine’s oorspronkelijke wens voor een slang, iets wat de familie gelukkig niet verder had doorgezet. “Was allang blij dat dat het niet was.”

Een warm welkom

Na het eten zat de familie gezellig samen op de bank, genietend van het nieuwe gezinsuitbreiding. “Zo lief om dat tafereeltje te zien,” aldus de familie. De volgers op Instagram waren ook enthousiast: “Wat een leuk cadeau voor Albertine!” en “Aah, wat schattig.” De reacties stroomden binnen, en de gezinsleden van de Jelies lijken zich al goed te hebben aangepast aan hun nieuwe huisdieren.

Familie Jelies in de schijnwerpers

De familie Jelies, bestaande uit elf leden, werd eerder gevolgd in Een Huis Vol en Een Huis Vol Emigreert. In de laatste serie vertrokken ze naar Spanje, waar ze hun droom om in het buitenland te wonen waar maakten. Hoewel ze niet meer in het tweede seizoen van Een Huis Vol Emigreert te zien zijn, blijven ze actief op sociale media en genieten ze van hun nieuwe avontuur in Spanje.

Actueel

Asielzoekers nu in hongerstaking, gooien eten gewoon in de prullenbak

Published

on

Een groep asielzoekers die verblijft in een luxe hotel in Den Haag is in hongerstaking gegaan vanwege hun ontevredenheid over de dagelijkse maaltijden.

Ze eisen voedsel dat lijkt op wat ze in hun thuisland gewend zijn. Het Algemeen Dagblad heeft de situatie onderzocht en een boze groep ‘vluchtelingen’ uit Syrië aangetr0ffen.

Hiba Esmaïl, een moeder uit de groep, klaagt dat het eten elke dag hetzelfde is: rijst en kip.

Hoewel Hiba al zeven maanden gratis huisvesting, zorg en voedsel ontvangt, is ze ontevreden en beweert ze dat haar zoontje z!ek is geworden door het verschrikkelijke eten in het land.

Ze beweert dat haar zoontje een trauma heeft opgelopen tijdens de maandenlange reis door Turkije en Griekenland.

Opvallend genoeg gooien de ontevreden asielzoekers de helft van het eten gewoon weg, wat erop wijst dat ze mogelijk niet zo hongerig zijn als ze beweren.

Een man legt uit dat klagen geen effect heeft en dat hij gedwongen is om al maanden uit eten te gaan, wat duur is gezien zijn lage uitkering.

Hij heeft zelfs geld moeten lenen om dit te kunnen bekostigen.

Zowel de gemeente als het restaurant in het hotel reageren verbaasd op de klachten. De restaurant eigenaren tonen het gevarieerde menu van de afgelopen maand en deze week, inclusief Syrische gerechten die zijn bereid volgens recepten van de bewoners zelf.

De maaltijden bestaan uit rijst, patat, brood, vlees, vis, pannenkoeken, croissants, verse groenten en fruit.

De eigenaren benadrukken dat ze dagelijks rekening houden met dieetwensen en dat ze zelfs hebben samengewerkt met asielzoekers om gerechten uit hun thuisland te bereiden.

De klachten van de asielzoekers worden in twijfel getrokken door Wethouder Mariëlle Vavier, die het hotel onlangs bezocht en met verschillende mensen sprak, waaronder de kok en serveersters.

Ze werd geïnformeerd dat er wel degelijk rekening wordt gehouden met de wensen van de bewoners en dat ze zelfs hebben samengewerkt met de kok om hun eigen gerechten te bereiden.

De wethouder betreurt de ontevredenheid van de asielzoekers.

Als reactie op de situatie zal Jeroen Visser van Socius actie ondernemen om de asielzoekers tegemoet te komen.

Er zullen gezamenlijke vergaderingen worden gehouden om wekelijkse menu’s op te stellen, er zal meer fruit worden verstrekt en er wordt gekeken naar een andere slager.

Visser begrijpt dat de asielzoekers na een lang verblijf duidelijkheid willen over hun toekomstperspectief en belooft zich daarvoor in te zetten.

Hoewel de ontevredenheid van de asielzoekers serieus moet worden genomen, is het belangrijk om ook de inspanningen van het hotel en de gemeente te benadrukken om aan hun behoeften tegemoet te komen.

Door middel van open communicatie en samenwerking kan hopelijk een oplossing worden gevonden die zowel de asielzoekers als de betrokken partijen tevreden stelt.

Continue Reading