Connect with us

Actueel

Gebroken Peter Gillis deelt slecht nieuws: “Het is voorbij” 💔

Published

on

Peter Gillis, de bekende ondernemer achter Oostappen Vakantieparken, heeft besloten zijn negen vakantieparken in Nederland te verkopen. Dit markeert het einde van een tijdperk voor Gillis en zijn familie, die jarenlang actief waren in de vakantieparkbranche. In een persbericht liet de familie Gillis weten dit besluit met “pijn in haar hart” te nemen.

Een imperium dat tot een einde komt

Gillis verwierf landelijke bekendheid door het populaire televisieprogramma Massa is Kassa, waarin hij en zijn familie werden gevolgd tijdens hun dagelijkse werkzaamheden en de uitdagingen van het runnen van een vakantieparkimperium. De serie bood een uniek kijkje achter de schermen en gaf de kijkers inzicht in zowel de successen als de moeilijkheden van het ondernemerschap.

Toch werd de carrière van Gillis de afgelopen jaren steeds vaker overschaduwd door juridische en bestuurlijke problemen. Zijn ondernemerschap werd gekenmerkt door zowel groei als controverse, en de laatste ontwikkelingen hebben uiteindelijk geleid tot de beslissing om zijn Nederlandse parken van de hand te doen.

Sluitingen en juridische problemen

Een van de belangrijkste factoren die bijdroegen aan de verkoop is de sluiting van een van de vakantieparken in Ommel. De gemeente Asten vermoedde dat de vergunningen van het park werden misbruikt voor criminele activiteiten, en er waren geruchten over illegale permanente bewoning. Dit leidde tot een gedwongen sluiting, wat een flinke klap betekende voor de exploitatie van zijn onderneming.

Daarnaast werd Gillis geconfronteerd met beschuldigingen van belastingfraude en overtredingen op het gebied van huisvesting van buitenlandse werknemers. De Raad van State oordeelde dat hij zich niet had gehouden aan afspraken met gemeenten zoals Peel en Maas, Terneuzen en Loon op Zand. Deze juridische tegenslagen hebben zijn positie als ondernemer verder onder druk gezet en droegen bij aan de onzekere toekomst van zijn vakantieparken.

De druk van de autoriteiten

Volgens Peter Gillis zelf is de verkoop van de vakantieparken een direct gevolg van de toenemende druk van de autoriteiten. In zijn verklaring stelt hij: “Door het samenspannen en optreden van meerdere autoriteiten de afgelopen jaren, moest de exploitatie worden stilgelegd, werden de vakantieparken noodgedwongen gesloten en was er ook geen zicht op heropening.” Hiermee geeft Gillis aan zich machteloos te hebben gevoeld tegenover de maatregelen van overheidsinstanties.

Hoewel hij in april 2024 de dagelijkse leiding van zijn parken al had overgedragen, bleef hij tot nu toe nog wel de eigenaar. Nu heeft hij echter besloten om definitief afstand te nemen van zijn vakantieparkimperium. “Wij zijn trots op wat we hebben bereikt,” verklaarde hij. “Aan dat succes is helaas een einde gekomen.” Deze woorden benadrukken de emotionele lading van zijn besluit en tonen aan dat het afscheid nemen van zijn onderneming een moeilijk proces is geweest.

Wie neemt het stokje over?

De identiteit van de koper is tot op heden nog niet bekendgemaakt. Wat wel vaststaat, is dat de verkoop het gevolg is van een combinatie van externe druk en een veranderende zakelijke realiteit. Gillis is van mening dat de autoriteiten hem het ondernemen onmogelijk hebben gemaakt, waardoor hij geen andere keuze had dan de parken te verkopen.

Ondanks alle controverses blijft Peter Gillis een markante figuur in de Nederlandse zakenwereld. Zijn tv-show Massa is Kassa trok jarenlang een groot publiek en gaf hem een cultstatus. Of hij in de toekomst nog nieuwe zakelijke stappen zal zetten, is nog onduidelijk, maar één ding is zeker: de verkoop van zijn vakantieparken betekent het einde van een tijdperk in de Nederlandse recreatiebranche.

Actueel

Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden

Published

on

Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.

Een diagnose die alles veranderde

In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.

Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.

Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen

Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.

Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.

Door het oog van de naald – keer op keer

De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.

In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.

Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.

Leven in verlengingen – een open blik naar binnen

In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.

De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.

Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.

Herval na herval

In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.

Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.

Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.

Omringd door liefde

Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.

VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.

Een blijvende indruk

Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.

Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.

Een gezin dat samen bleef staan

Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.

Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.

Een verhaal dat blijft

Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.

Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.

Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.

Continue Reading