Actueel
Ex-vriend haalt hard uit naar Rachel Hazes: ´Zielig wijf!
In een recent interview met weekblad Party heeft Jos van Zoelen, de voormalige bodyguard en vertrouweling van André Hazes, geen doekjes gewonden over zijn mening over Rachel Hazes. Hij beschuldigt haar van een “zielige” rol in de familieruzie, die zich momenteel afspeelt tussen haar en haar kinderen, André en Roxeanne. Jos, die jarenlang nauw betrokken was bij de Hazes-familie, deelt zijn visie zonder enige aarzeling.
Moeilijke keuzes voor Rachel Hazes
Volgens Jos heeft Rachel zich niet altijd correct opgesteld als moeder. “Als moeder zijnde moet je altijd achter je kinderen staan. Wat er ook gebeurt,” zegt hij stellig in het interview.
Van Zoelen suggereert dat Rachel, na het overlijden van André Hazes, dacht dat zij de controle over de situatie zou behouden. Ze zou ervan uit zijn gegaan dat haar kinderen voor haar zouden blijven optreden, zodat ze haar levensstijl kon blijven betalen. “Ze dacht dat haar kinderen wel voor haar zouden blijven zingen en optreden, zodat zij de huur kon blijven betalen. Maar zo werkt het natuurlijk niet,” voegt hij er met een kritische blik aan toe.
Juridische strijd en familieruzie
De Hazes-familie is al geruime tijd verwikkeld in een juridische strijd over de erfenis van de overleden André Hazes. Dit conflict heeft geleid tot een breuk tussen Rachel en haar kinderen, Roxeanne en André junior, die zich openlijk van haar hebben gedistantieerd. Jos van Zoelen begrijpt de houding van de kinderen goed. “Als je alles krampachtig voor jezelf probeert te houden, gaan mensen zich verzetten. Dat zag je vroeger al bij Kaïn en Abel,” zegt hij, waarmee hij verwijst naar de bijbelse geschiedenis van familieruzies.
Breuk tussen Jos en Rachel
De vriendschap tussen Jos van Zoelen en Rachel Hazes is inmiddels lange tijd verbroken. Jos stelt dat hij Rachel altijd tolereerde, maar dat er van echte vriendschap nooit sprake is geweest. “Ik tolereerde haar, maar van echte vriendschap was nooit sprake. Ik heb het gezien en ik weet hoe het werkt,” zegt hij. Volgens Jos lag de focus van Rachel altijd bij het versterken van haar eigen positie binnen de familie, wat leidde tot het uiteenvallen van hun relatie.
Mening van Jos over Rachel’s gedrag
Jos van Zoelen heeft weinig begrip voor de situatie waarin Rachel zich nu bevindt. Hij spreekt zich fel uit over haar handelen. “Een moeder hoort alles voor haar kinderen over te hebben,” benadrukt hij. “Maar als je koste wat het kost alles zelf in handen wilt houden, krijg je dit soort problemen.”
Hiermee maakt Jos duidelijk dat hij denkt dat Rachel haar prioriteiten niet op de juiste manier heeft gesteld, wat heeft geleid tot de huidige breuk binnen de familie.
Geen ruimte voor sympathie
Met zijn harde uitspraken toont Jos van Zoelen weinig sympathie voor de positie waarin Rachel Hazes zich nu bevindt. Hij gelooft niet dat haar gedrag heeft bijgedragen aan een gezonde gezinsdynamiek en vindt dat ze zich nu met de gevolgen moet confronteren. De situatie lijkt onomkeerbaar, en het is onduidelijk of Rachel haar familie nog kan verzoenen of haar situatie kan verbeteren.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.