Actueel
Elodie Gabias deelt positief nieuws over haar vader die aan kanker lijdt: “Het voelt als een klein mirakel”
Van angst naar voorzichtig optimisme: hoe Elodie en haar familie opnieuw ademruimte vinden
Wie Elodie volgde in het programma De Columbus, zag hoe een ingrijpende gezondheidsdiagnose binnen haar gezin diepe sporen naliet. Het nieuws over haar vader kwam onverwacht en sloeg in als een donderslag. In een periode waarin de toekomst al onzeker voelde, werd plots alles op scherp gezet. “Je wereld staat stil,” vertelde Elodie destijds openhartig. “En tegelijk weet je dat je door moet.”
Die woorden bleven hangen bij kijkers. Ze vatten precies samen wat veel families herkennen wanneer gezondheid ineens geen vanzelfsprekendheid meer is. De angst, de machteloosheid, maar ook de noodzaak om dagelijks verder te gaan, ondanks alles wat op losse schroeven staat.
Een moeilijke start vol onzekerheid
De eerste maanden na de diagnose stonden volledig in het teken van spanning en onzekerheid. Controles, gesprekken en behandelingen bepaalden het ritme van het gezin. De toekomst leek plots kleiner, fragieler, en ver weg van alles wat ooit vanzelfsprekend was.
Elodie sprak in die periode open over de impact op haar familie. “Alles wordt anders,” zei ze toen. “Je leert wachten op telefoontjes, op uitslagen, op woorden van artsen.” Het zijn momenten die veel energie kosten, niet alleen fysiek, maar vooral emotioneel.
Onverwacht positieve signalen
Toch bracht de tijd ook iets onverwachts. De afgelopen maanden kwamen er voorzichtig positieve signalen. Controles leverden betere resultaten op dan eerder werd gevreesd. Behandelingen bleken effect te hebben en gesprekken met artsen kregen een andere toon.
Voor het eerst vielen woorden als “tijd winnen”. Begrippen die het gezin lange tijd niet had durven hopen, laat staan uitspreken. Geen grote beloften, geen zekerheden, maar wel ruimte. Ruimte om even op adem te komen.
Voor Elodie en haar familie voelde dat als een verschuiving. Niet van angst naar zekerheid, maar van verlamming naar beweging.
“Hij leeft bewuster dan ooit”
Volgens Elodie heeft haar vader een opmerkelijke houding aangenomen tegenover zijn situatie. In plaats van zich terug te trekken, lijkt hij het leven juist intenser te omarmen. “Hij geniet bewuster,” vertelt ze. “Van kleine dingen. Van gesprekken. Van samen aan tafel zitten. Dat is misschien wel het grootste cadeau.”
De gezondheidssituatie is niet verdwenen, benadrukt ze. Maar de manier waarop haar vader in het leven staat, is veranderd. “De z!ekte is er nog,” zegt Elodie. “Maar hij leeft. Misschien wel intenser dan ooit.”
Die woorden raken, omdat ze laten zien hoe kwetsbaarheid en kracht soms naast elkaar bestaan.
Een andere sfeer in huis
Ook de mensen rondom hem merken het verschil. Vrienden en familie vertellen dat de sfeer in huis veranderd is. Waar eerder angst en spanning de boventoon voerden, is er nu meer rust en dankbaarheid. Kleine momenten worden niet langer als vanzelfsprekend gezien, maar als waardevol.
“We lachen weer,” zegt Elodie. “En dat leek een tijdlang onmogelijk.” Het zijn simpele woorden, maar ze zeggen veel. Want lachen, plannen maken en vooruitkijken zijn geen kleine dingen wanneer onzekerheid zo lang overheerst heeft.
Waarom dit verhaal zoveel losmaakt
Het verhaal van Elodie en haar vader roept veel reacties op. Mensen herkennen zich in de kwetsbaarheid, in het wachten, in het voorzichtig durven hopen. Sommigen spreken over hoop, anderen over medische vooruitgang of simpelweg geluk. Elodie zelf laat dat in het midden.
“Ik weet niet hoe je dit moet noemen,” zegt ze. “Maar als je zo dicht bij de rand hebt gestaan, voelt elke extra dag als een geschenk.”
Die uitspraak raakt een gevoelige snaar. Het gaat niet over grote overwinningen of spectaculaire wendingen, maar over het herwaarderen van tijd en nabijheid.
Hoop zonder grote woorden
Elodie blijft bewust nuchter. Ze benadrukt dat er geen sprake is van zekerheid en dat voorzichtigheid belangrijk blijft. Er is geen sprake van een eindpunt of van garanties. En juist die eerlijkheid maakt haar verhaal zo krachtig.
Ze deelt dit moment niet om verwachtingen te scheppen, zegt ze. “Niet om valse hoop te geven,” legt ze uit. “Maar om te laten zien dat er licht kan zijn, zelfs wanneer alles donker lijkt.”
Het is een boodschap die veel mensen raakt, juist omdat ze niet belooft dat alles goed komt.
Leven in het nu
Wat deze periode Elodie vooral heeft geleerd, is het belang van leven in het moment. Niet alles vooruit willen plannen, niet alles willen controleren. Soms is vandaag genoeg.
De kleine rituelen — samen eten, praten, lachen — zijn belangrijker geworden dan ooit. Ze vormen een anker in een tijd waarin de toekomst onduidelijk blijft.
“Je leert anders kijken,” zegt Elodie. “Naar tijd, naar gezondheid, naar elkaar.”
Geen eindpunt, maar ademruimte
Dit verhaal kent geen duidelijke afronding. Het is geen succesverhaal en geen tragedie. Het is iets daartussenin. Een periode van ademruimte, van voorzichtig optimisme, zonder grote beloften.
Misschien is dat precies waarom het zoveel mensen raakt. Het laat zien dat hoop niet altijd groots of luid hoeft te zijn. Soms is hoop simpelweg de mogelijkheid om vandaag iets lichter te voelen dan gisteren.
Kwetsbaarheid delen met een reden
Dat Elodie haar verhaal deelt, is een bewuste keuze. Niet om medelijden op te roepen, maar om verbinding te maken. Om te laten zien dat veel gezinnen in stilte vergelijkbare trajecten doorlopen.
Haar woorden bieden geen oplossingen, maar herkenning. En soms is dat precies wat mensen nodig hebben: het besef dat ze niet alleen zijn in hun angst, hun wachten en hun hoop.
Een lichtpunt zonder garanties
Het verhaal van Elodie en haar vader is geen belofte. Het is geen eindstation. Het is een tussenfase waarin dankbaarheid voorzichtig de plaats inneemt van verlamming.
En misschien is dat wel de kern: niet weten wat morgen brengt, maar vandaag wel samen kunnen zijn. Soms is dat al genoeg. Soms is dat, op zichzelf, al een klein wonder.
Actueel
Erkenning Clément krijgt mogelijk zichtbaar gevolg bij de koninklijke familie
Prins Laurent zet belangrijke stap met zoon Clément: duikt hij straks op naast koninklijke familie?
De band tussen prins Laurent en zijn zoon Clément Vandenkerckhove heeft een nieuwe dimensie gekregen. Nadat Laurent eerder al publiekelijk bevestigde dat hij de biologische vader is van de zoon van Wendy Van Wanten, heeft hij Clément inmiddels ook officieel erkend. Daarmee rijst een nieuwe vraag: krijgen we Clément binnenkort ook te zien tijdens publieke momenten van de koninklijke familie? Vooral één traditionele plechtigheid lijkt daarvoor in aanmerking te komen.
Van jarenlange geruchten naar erkenning
Jarenlang werd er gespeculeerd over de vraag of prins Laurent de biologische vader van Clément Vandenkerckhove was. In september 2025 kwam daar uiteindelijk duidelijkheid over.
Laurent bevestigde toen zelf dat hij de biologische vader van Clément is. In een korte verklaring liet de prins weten dat er in de jaren daarvoor al openlijk over de kwestie was gesproken. Tegelijkertijd vroeg hij om de privacy van alle betrokkenen te respecteren.
Die verklaring betekende echter nog niet dat Clément juridisch door Laurent was erkend.
Professor familierecht Ingrid Boone van KU Leuven legde destijds uit dat het publiek bevestigen van biologisch vaderschap niet hetzelfde is als een wettelijke erkenning. Aan zo’n publieke mededeling zijn op zichzelf dan ook geen familierechtelijke gevolgen verbonden.
Inmiddels is die situatie veranderd. Prins Laurent heeft Clément officieel erkend als zijn zoon. Daarmee is de familieband niet langer uitsluitend biologisch en publiek bevestigd, maar ook formeel vastgelegd.
En dat zorgt meteen voor nieuwe vragen over de toekomst.
Verschijnt Clément straks bij het Te Deum?
Een van de opvallendste mogelijkheden is dat Clément in de toekomst aanwezig zal zijn bij het Te Deum, een traditionele plechtigheid waarbij regelmatig leden van de Belgische koninklijke familie aanwezig zijn.
Volgens Het Nieuwsblad zou daar in principe niets op tegen zijn. Het Te Deum is immers een openbare plechtigheid. Wanneer Clément een uitnodiging vanuit de koninklijke familie zou krijgen en besluit daarop in te gaan, zou hij dus aanwezig kunnen zijn.
Dat betekent vanzelfsprekend niet dat hij bij de eerstvolgende gelegenheid automatisch naast zijn vader zal verschijnen. Of Clément wordt uitgenodigd en of hij zelf aanwezig wil zijn, blijft een zaak van de betrokkenen en het Paleis.
Mocht het daadwerkelijk gebeuren, dan zou zijn aanwezigheid ongetwijfeld veel aandacht trekken.
Het zou namelijk een van de eerste keren kunnen zijn dat de inmiddels officieel erkende zoon van prins Laurent zichtbaar samen met zijn vader verschijnt tijdens een belangrijke koninklijke gelegenheid.
Laurent regelmatig aanwezig bij plechtigheid
Het Te Deum speelt al jarenlang een rol bij belangrijke momenten rond het Belgische koningshuis.
Tijdens de Nationale Feestdag op 21 juli 2026 waren koning Filip, koningin Mathilde en hun kinderen aanwezig bij de viering in Brussel. Prinses Astrid en prins Lorenz woonden een viering in Luik bij, terwijl prins Laurent samen met prinses Claire naar het Te Deum in Hasselt trok.
Ook tijdens Koningsdag vormt de plechtigheid een vast onderdeel van het programma. Op 15 november 2025 waren prinses Astrid, prins Laurent en prinses Claire gezamenlijk aanwezig in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
Laurent verschijnt dus geregeld tijdens dergelijke gelegenheden.
Juist daardoor ligt het voor de hand dat er bij toekomstige edities extra aandacht zal zijn voor de vraag of Clément mogelijk met zijn vader meekomt.
Geen officiële koninklijke rol
Daarbij moet wel een belangrijk onderscheid worden gemaakt. De officiële erkenning van Clément betekent niet automatisch dat hij ineens officiële taken voor het Belgische koningshuis gaat uitvoeren.
Prins Laurent vervult zelf al jarenlang een publieke rol en verschijnt geregeld bij evenementen en plechtigheden. Voor Clément ligt dat anders.
Hij hoeft door de erkenning niet ineens een agenda met koninklijke verplichtingen te krijgen. Aanwezig zijn bij een openbare plechtigheid als familielid is bovendien iets heel anders dan daadwerkelijk een officiële functie binnen de monarchie vervullen.
Een eventuele aanwezigheid bij het Te Deum zou daarom vooral symbolische betekenis hebben.
Krijgt Clément zichtbaar een plaats naast zijn vader?
De grote vraag is uiteindelijk hoe prins Laurent en Clément hun officieel erkende familieband in het openbaar willen vormgeven.
Jarenlang was hun relatie vooral onderwerp van verhalen, geruchten en speculaties. Vervolgens kwam de publieke bevestiging van Laurent en inmiddels is ook de officiële erkenning een feit.
Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet.
Of dat uiteindelijk betekent dat vader en zoon vaker samen in het openbaar zullen verschijnen, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Een gelegenheid zoals het Te Deum zou daarvoor in ieder geval een opvallend podium zijn. Wanneer Clément daar ooit samen met prins Laurent verschijnt, zou dat waarschijnlijk op veel belangstelling kunnen rekenen.
Voor het grote publiek zou het bovendien een bijzonder beeld opleveren: een familieband waar jarenlang over werd gespeculeerd, wordt dan voor het eerst heel zichtbaar tijdens een traditioneel moment rond het Belgische koningshuis.
Voorlopig is er echter geen bevestiging dat Clément daadwerkelijk voor een komende viering is uitgenodigd. De officiële erkenning maakt zo’n toekomstig gezamenlijk optreden wel een stuk interessanter.