Actueel
Ellen Callebout openhartig over haar stiefzoon Viktor Verhulst: “Het gaat veel verder”
Ellen Callebout over haar band met Viktor Verhulst: “Onze connectie gaat dieper dan mijn relatie met Gert”
Voor veel mensen is Ellen Callebout in de eerste plaats bekend als de partner van Gert Verhulst, het bekende gezicht achter Studio 100. Maar wie haar beter kent, weet dat Ellen ook een belangrijke rol speelt in het leven van Gerts kinderen: Marie en Viktor. In een recent interview met De Morgen spreekt ze openhartig over de band die ze met hen heeft opgebouwd — een relatie die verder reikt dan louter ‘de vriendin van papa zijn’.
Een warme plek in de familie
Hoewel Ellen zelf nooit kinderen kreeg, is haar betrokkenheid bij Viktor en Marie allesbehalve oppervlakkig. “Zelfs in de periode dat Gert en ik even uit elkaar waren, bleven Viktor en Marie langskomen,” vertelt ze. “Ze kwamen bij mij logeren, aten mee, we lachten en praatten. Het voelde natuurlijk aan. Onze band is gegroeid zonder dwang of verplichting.”
Die woorden zeggen veel over de manier waarop Ellen haar plek in de familie vond. Geen grote gebaren of geforceerde moederrol, maar een oprechte aanwezigheid. Haar band met Viktor – de energieke presentator en fervent Antwerp-supporter – is in de loop der jaren uitgegroeid tot iets wat ze zelf omschrijft als “een vriendschappelijke, warme connectie.”
Geen ‘plusmama’, maar wel vertrouwd
“Ik heb me nooit als een soort plusmama willen opdringen,” benadrukt Ellen. “Dat is ook nooit nodig geweest. Ik heb hen gewoon graag gezien. En blijkbaar was dat wederzijds.”
Die wederkerige genegenheid is volgens haar de sleutel geweest. De relatie met Gert vormde misschien het beginpunt, maar het vertrouwen tussen Ellen en de kinderen kwam vanzelf. Ze was er op de belangrijke momenten, luisterde zonder oordeel en gaf ruimte zonder voorwaarden.
De Verhulstjes: een blik achter de schermen
Dat warme familiegevoel komt ook terug in het programma De Verhulstjes, waarvan de opnames voor het nieuwe seizoen momenteel in volle gang zijn. In de populaire realityreeks krijgen kijkers een inkijk in het dagelijks leven van de familie Verhulst. Toch is lang niet alles wat zich afspeelt zichtbaar op televisie.
“Wat je op tv ziet, is natuurlijk maar een klein deel van wat wij samen meemaken,” vertelt Ellen. “Achter de schermen zijn er gesprekken, momenten van stilte, steun, grapjes aan tafel… Het zijn die kleine dingen die een familieband sterk maken.”
Ook tijdens moeilijke momenten
Dat Ellen en Gert in het verleden een relatiepauze namen, is bekend. Wat minder zichtbaar was, is hoe die periode invloed had op haar relatie met Viktor en Marie. Ellen vertelt dat die band juist standhield in die fase: “We verloren elkaar niet uit het oog. Er was geen ‘jij hoort bij papa, dus nu hoor je niet bij mij’. We zijn verbonden gebleven, los van de status van mijn relatie met Gert.”
Dat zegt iets over de basis van hun contact: oprecht, volwassen en gevoed door vertrouwen. Het zijn woorden die niet alleen getuigen van stabiliteit, maar ook van het belang van emotionele veiligheid in samengestelde gezinnen.
Tussen scherm en werkelijkheid
Hoewel Viktor intussen zelf ook een gevestigde naam is – als presentator, dj en social media-persoonlijkheid – blijft de familiaire band voor hem een fundament. Ellen prijst hem om zijn werkethiek, maar vooral om zijn warmte als mens. “Hij is iemand met een groot hart,” zegt ze. “We kunnen serieus praten, maar ook keihard lachen samen. Die balans is zeldzaam.”
Ook met Marie, de jongste telg van de Verhulst-familie, onderhoudt Ellen een sterke band. “Marie is natuurlijk veel in Plopsaland en met Samson & Marie bezig. Ze heeft haar eigen pad gekozen, maar komt nog altijd graag langs voor een koffietje of een knuffel. Dat doet me veel.”
Een rol die blijft groeien
De rol van Ellen binnen de familie Verhulst is doorheen de jaren geëvolueerd, zonder dat ze daar bewust naartoe werkte. Het was geen vooropgezet plan, geen strategie. “Ik was er, en ik bén er. Niet omdat het moet, maar omdat het goed voelt,” zegt ze.
En dat is misschien wel de kern van haar verhaal: er zijn voor iemand omdat je dat wíl, niet omdat het van je verwacht wordt. In een tijd waarin relaties vaak onder een vergrootglas liggen – zeker in de mediawereld – kiest Ellen voor authenticiteit.
Meer dan de partner van
Dat Ellen vaak wordt gezien als “de vriendin van Gert Verhulst”, neemt ze met een glimlach. “Ik weet wie ik ben, en wie ik voor anderen ben. Als dat voor sommige mensen begint bij Gert, is dat oké. Maar wie mij kent, weet dat er meer is.”
Ze doelt daarmee op haar engagement in het dagelijkse leven, haar gastvrije karakter, en haar vermogen om in stilte een baken van rust te zijn. “Je hoeft niet luid aanwezig te zijn om een verschil te maken in iemands leven,” zegt ze rustig.
Samengevat: Ellen Callebout bewijst dat liefde en familiebanden niet altijd biologisch hoeven te zijn. Haar relatie met Viktor Verhulst is gegroeid op basis van vertrouwen, wederzijds respect en warme nabijheid – los van titels en verwachtingen. Ze is geen ‘plusmama’ in de traditionele zin, maar wél een vaste waarde in het leven van de Verhulstjes. En dat is misschien wel het mooiste compliment dat je kunt krijgen.
Actueel
Mr. Frank Visser-kijkers gaan LOS, zeggen allemaal hetzelfde over Sjoukje
De woensdagavond staat voor veel kijkers synoniem met een nieuwe aflevering van Mr. Frank Visser doet uitspraak. Ook deze week wist het programma weer de nodige reacties los te maken. Dit keer draaide het om een burenruzie die op het eerste gezicht misschien klein lijkt, maar in werkelijkheid diepgewortelde emoties en frustraties blootlegt.
Centraal in de aflevering stonden twee partijen: het koppel Ben en Sjoukje enerzijds en hun buurvrouw Barbara anderzijds. Wat begon als een ogenschijnlijk alledaags probleem, groeide uit tot een conflict waar kijkers thuis massaal een mening over vormden.
Een boom als bron van conflict
De kern van het probleem ligt bij een grote eikenboom die in de tuin van Barbara staat. De boom is in de loop der jaren flink gegroeid, waardoor de takken inmiddels deels over de erfgrens hangen en boven de tuin van Ben en Sjoukje uitkomen.
Voor Barbara is het een prachtige, volgroeide boom. Voor haar buren is het echter een bron van voortdurende ergernis.
Ben en Sjoukje ervaren de aanwezigheid van de boom als hinderlijk en spreken van aanhoudende overlast. Volgens hen zorgt de boom voor een constante stroom aan bladeren, eikels en andere natuurlijke resten die in hun tuin terechtkomen.
Overlast in het dagelijks leven
De klachten van het koppel zijn concreet en herkenbaar voor veel mensen met een tuin. Ze geven aan dat hun tuinmeubelen regelmatig vies worden door vallend blad en vogelpoep.
Dat betekent dat ze telkens opnieuw moeten schoonmaken voordat ze buiten kunnen zitten. Wat ooit een plek was om te ontspannen, voelt voor hen nu als een ruimte die onderhoud en frustratie met zich meebrengt.
Vooral Sjoukje lijkt geraakt door de situatie. Ze benadrukt dat de tuin een belangrijke rol speelde bij de aankoop van hun woning. Het idee dat ze daar nu minder van kunnen genieten, valt haar zwaar.
Emotionele waarde aan de andere kant
Waar Ben en Sjoukje vooral kijken naar het praktische aspect van de situatie, speelt er bij Barbara iets heel anders.
Voor haar heeft de eikenboom een persoonlijke en emotionele betekenis. Ze vertelt dat de boom ooit begon als een klein eikeltje dat haar zoontje vond.
Samen hebben ze het geplant, waarna het langzaam uitgroeide tot de boom die er nu staat. Voor Barbara vertegenwoordigt de boom herinneringen en een stukje familiegeschiedenis.
Het idee dat de boom zou moeten verdwijnen, voelt voor haar dan ook als een groot verlies.
Twee perspectieven, één probleem
Wat deze situatie zo herkenbaar maakt, is dat beide partijen vanuit hun eigen standpunt begrijpelijke argumenten hebben.
Aan de ene kant staat het recht op woongenot zonder overlast. Aan de andere kant staat de emotionele waarde van iets dat niet zomaar vervangen kan worden.
Het conflict draait daardoor niet alleen om een boom, maar ook om de vraag hoe ver je moet gaan om rekening te houden met elkaar.
De rol van Frank Visser
Zoals altijd in Mr. Frank Visser doet uitspraak is het aan Frank Visser om de situatie te beoordelen.
Hij luistert naar beide kanten van het verhaal en probeert tot een oplossing te komen die recht doet aan de belangen van beide partijen.
In dit soort zaken gaat het vaak niet alleen om regels en wetten, maar ook om redelijkheid en wederzijds begrip.
Publieke reacties: duidelijke voorkeur
Wat deze aflevering extra interessant maakt, zijn de reacties van kijkers. Op sociale media laten veel mensen weten dat ze zich eerder kunnen vinden in het standpunt van Barbara.
Volgens hen hoort een boom nu eenmaal bij een tuin, inclusief de bijbehorende “overlast”. Bladeren, eikels en vogels worden gezien als onderdeel van het buitenleven.
Sommige kijkers vinden zelfs dat Ben en Sjoukje te streng zijn in hun verwachtingen.
Kritiek en humor online
De reacties blijven niet alleen bij inhoudelijke meningen. Zoals vaker gebeurt bij dit soort programma’s, mengen kijkers ook humor en kritiek in hun opmerkingen.
Een opvallend terugkerend punt is dat sommige kijkers moeite hadden om Sjoukje goed te verstaan. Op sociale media werd meermaals geopperd dat ondertiteling geen overbodige luxe was geweest.
Dat soort reacties zorgen ervoor dat de aflevering niet alleen inhoudelijk wordt besproken, maar ook een luchtige kant krijgt.
Breder maatschappelijk thema
Hoewel het conflict draait om één specifieke situatie, raakt het aan een breder thema: hoe gaan we om met elkaar in een samenleving waarin we dicht op elkaar wonen?
Burenruzies ontstaan vaak uit kleine ergernissen die na verloop van tijd groter worden. Wat begint als een praktische kwestie, kan uitgroeien tot een emotioneel conflict.
Deze aflevering laat zien hoe belangrijk communicatie en begrip zijn om escalatie te voorkomen.
De balans tussen natuur en comfort
Een interessant aspect van deze discussie is de balans tussen natuur en comfort.
Voor sommigen is een tuin een plek waar je zo min mogelijk onderhoud wilt. Voor anderen is het juist een plek waar natuur een belangrijke rol speelt, inclusief alles wat daarbij hoort.
De eikenboom in deze aflevering symboliseert die spanning tussen beide visies.
Wanneer wordt overlast te veel?
Een vraag die veel kijkers zichzelf stellen, is wanneer iets als overlast moet worden gezien.
Is het normaal dat bladeren en eikels in een tuin terechtkomen? Of mag je verwachten dat een buur maatregelen neemt om dat te beperken?
Het antwoord op die vraag is niet altijd eenduidig en hangt vaak af van persoonlijke verwachtingen.
De kracht van televisie
Programma’s zoals Mr. Frank Visser doet uitspraak laten zien hoe alledaagse situaties kunnen uitgroeien tot verhalen die mensen bezighouden.
Ze bieden niet alleen entertainment, maar ook een spiegel voor situaties die veel mensen herkennen.
Conclusie
De burenruzie tussen Ben, Sjoukje en Barbara laat zien hoe een relatief klein probleem grote impact kan hebben.
Aan de ene kant staat het verlangen naar rust en comfort, aan de andere kant de waarde van herinneringen en natuur.
De reacties van kijkers maken duidelijk dat er geen eenvoudige oplossing is die iedereen tevreden stelt.
Wat wel duidelijk wordt, is dat begrip voor elkaars situatie essentieel is. Want uiteindelijk draait het niet alleen om een boom, maar om hoe mensen samenleven en omgaan met verschillen.
En misschien is dat precies waarom Mr. Frank Visser doet uitspraak keer op keer zoveel losmaakt: omdat het laat zien hoe dichtbij zulke verhalen eigenlijk zijn.