Actueel
Een jaar na het heengaan van Eva Hermans-Kroot: De verstikkende bekentenis van de echtgenoot bracht miljoenen tot tranen
Matthijs Hermans blikt terug op een jaar zonder Eva: een eerlijk, liefdevol en pijnlijk portret van verder leven na een groot gemis
Bijna een jaar geleden verloor heel Nederland iemand die diep in de harten was gaan zitten: Eva Hermans-Kroot, bekend van Over Mijn Lijf en haar moedige Instagram-account Longeneeslijk. Ze liet een onvergetbare indruk achter met haar openheid, humor en vastberadenheid. Maar voor één iemand veranderde haar vertrek de wereld volledig: haar man Matthijs Hermans, die op 30-jarige leeftijd weduwnaar werd.
In aanloop naar de eerste herdenkingsdag schoof Matthijs aan bij Pauw & De Wit, waar hij vertelde over zijn nieuwe boek Onvergetelijk, de liefde voor Eva en de manier waarop hij langzaam probeert vorm te geven aan een leven zonder haar fysieke aanwezigheid. Het werd een ontroerend gesprek waarin hij ongefilterd laat zien hoe rouw voelt, hoe onverwacht het dagelijks leven verandert en hoe herinneringen zowel troost als pijn kunnen geven.
“Er komt geen perfecte tijd om te beginnen” — waarom Matthijs het boek toch schreef
Matthijs vertelt dat hij lang twijfelde of hij überhaupt moest schrijven over de periode met en zonder Eva. Het voelde kwetsbaar, intiem en confronterend. Maar uiteindelijk besloot hij dat er nooit een moment zou komen dat níét te vroeg of te moeilijk zou zijn.
“Er komt geen perfecte tijd. Schrijven hielp me om woorden te geven aan alles wat ik voelde.”
Voor het boek werkte hij samen met journalist Hanneke Mijnster, dezelfde journalist die eerder aan Eva’s boek Longeneeslijk werkte. Daarmee kreeg het schrijfproces een extra laag betekenis: alsof Hanneke nu beide stemmen — die van Eva en die van Matthijs — met elkaar verbond.
Hoe het nu met hem gaat: “Steeds beter, maar het gemis blijft”
In de talkshow vertelt Matthijs rustig en openhartig dat hij stap voor stap verder probeert te gaan. Niet door te vergeten, maar door zijn leven eromheen opnieuw op te bouwen.
“Ik leer om mijn leven een beetje om de rouw heen te bouwen. Dat gaat steeds beter. Maar het gemis blijft, vooral in de kleine dingen.”
Het zijn precies die dagelijkse rituelen die plots wegvallen en een huis anders doen voelen. Vragen als Hoe was je dag?, een zachte kus voor het slapengaan, een appje in de ochtend — het zijn kleine gebaren die onzichtbaar grote ruimte innemen zodra ze er niet meer zijn.
De stilte in huis: “Alles staat zoals ik het zelf heb achtergelaten”
In een fragment uit Onvergetelijk leest Jeroen Pauw voor hoe het voelt om in een huis te wonen dat nog volledig doordrenkt is van herinneringen. Eva’s spullen staan namelijk nog op dezelfde plek als toen zij er nog was.
Haar tandenborstel staat nog in de standaard.
Haar handdoek ligt nog over het bad.
Het flesje water aan haar kant van het bed staat er nog.
Matthijs zegt hierover:
“Ik wil die spullen niet weghalen. Dan wordt haar afwezigheid alleen maar zichtbaarder.”
Die keuze is niet vreemd. Veel nabestaanden herkennen dat de spullen van een geliefde veranderen van praktische objecten naar betekenisvolle ankers. Ze worden rustpunten in een wereld die anders voelt.
Matthijs benadrukt dat hij zich niet wil haasten. Soms ontstaat er ruimte om iets op te ruimen, maar meestal nog niet. En dat is oké. Rouw heeft geen deadlines.
Een jasje vol herinnering: “Alles wat van haar was, heeft nu een andere waarde”
Tijdens het gesprek noemt Matthijs een van Eva’s jasjes als voorbeeld van hoe gewone spullen geladen kunnen worden met emotie. Waar het eerst simpelweg een kledingstuk was, voelt het nu als een stukje van Eva zelf. Dat maakt opruimen bijna onmogelijk.
“Alles wat van haar is geweest, houd ik het liefste zo. Anders voelt het alsof ik een stap verder bij haar vandaan ga.”
Het laat zien hoe tastbare herinneringen een rol spelen in het proces van helen. Niet wegdoen, maar koesteren — precies zoals het past.
De eerste herdenkingsdag: samenkomen, maar met rust
Zondag is het precies een jaar geleden dat Eva haar laatste adem uitblies. Het is een dag waarvan Matthijs weet dat hij zwaar wordt, maar die tegelijk ook richting geeft.
De families komen bij elkaar om Eva te eren, te herinneren en dichtbij te houden. Niet met grote speeches of veel poeha, maar op een manier die past bij Eva — warm, intiem en in verbinding.
“We willen het niet te druk maken. Iedereen moet de ruimte krijgen om ermee om te gaan op zijn eigen manier.”
Het benadrukt hoe liefdevol en respectvol beide families omgaan met het verlies.
Eva’s impact: hoe heel Nederland haar omarmde
Toen Eva op 30 november 2024 haar strijd tegen longk*nker niet langer kon voortzetten, voelde het alsof heel Nederland even meehuilde. Ze had een enorme indruk achtergelaten door haar openheid, energie en eerlijkheid over hoe het is om jong en ongeneeslijk z!ek te zijn.
-
Ze inspireerde met humor, zelfs in zware tijden.
-
Ze motiveerde anderen om naar hun lichaam te luisteren.
-
Ze deelde rauw, eerlijk en zonder filter.
Via haar account Longeneeslijk wist ze duizenden mensen te bereiken die haar nog steeds missen. Haar woorden blijven leven en worden nog steeds gedeeld — door volgers, door lotgenoten, door vrienden en door Matthijs.
Een nieuwe identiteit: “Ik moet opnieuw ontdekken wie ik ben”
Op zijn dertigste opnieuw moeten beginnen is intens. Het kost tijd om je weg te vinden tussen verdriet, herinnering en toekomst. Matthijs vertelt dat hij stukje bij beetje leert om zichzelf opnieuw te ontdekken — niet als de helft van een duo, maar als individu.
Het is een pijnlijk maar eerlijk inzicht:
“Ik moet ontdekken wie ik ben zonder Eva.”
Toch klinkt er geen uitzichtloosheid in zijn stem. Hij praat vol liefde, maar ook met een zekere kracht. Een teken dat iemand langzaam, heel voorzichtig, weer een soort grond onder de voeten begint te zoeken.
Waarom Onvergetelijk zo belangrijk is
Het boek is geen verslag van verdriet alleen. Het is ook:
-
een liefdesverhaal
-
een eerbetoon
-
een document van moed en kwetsbaarheid
-
een steunpunt voor iedereen die met verlies te maken heeft
Voor Matthijs zelf fungeerde het ook als hulp:
“Het werkte therapeutisch. Het gaf mij woorden voor dingen waar ik anders geen taal voor had.”
Het boek maakt zichtbaar hoe intens liefde kan zijn — en hoe intens het is als die liefde fysiek stopt, maar emotioneel nooit verdwijnt.
Conclusie: een jaar na Eva’s vertrek blijft haar liefde overal voelbaar
Het verhaal van Matthijs en Eva is er één dat in de harten van Nederlanders is gegrift. Niet omdat het perfect was, maar omdat het écht was. In alle eerlijkheid, liefde en pijn.
Een jaar later blijft Eva voelbaar in de verhalen van Matthijs, in de herinneringen van haar volgers, in de woorden van haar familie en in de erfenis die zij zelf heeft achtergelaten.
En Matthijs?
Die gaat door.
Voorzichtig, stap voor stap, met Eva in zijn hart, haar spullen in
huis en haar liefde als kompas.
Actueel
De Huizenruilers-stel Michael en Michelle uit elkaar om deze heftige reden
De Huizenruilers-koppel Michael en Michelle kiezen nieuwe weg na woningruil: “Voor onze dochter staat stabiliteit voorop”
De tweede aflevering van De Huizenruilers zorgde bij veel kijkers voor herkenbare momenten en warme reacties. In het nieuwe woonprogramma, dat kijkers meeneemt in bijzondere woningwissels en persoonlijke verhalen, stonden Michael en Michelle centraal. Samen met hun jonge dochter maakten zij een grote stap door hun woonomgeving te veranderen en een nieuw hoofdstuk te beginnen.
Wat kijkers tijdens de uitzending niet konden vermoeden, is dat er achter de schermen nog veel meer speelde. Inmiddels blijkt dat Michael en Michelle na de opnames van het programma ieder een eigen weg zijn ingeslagen. Ondanks de veranderingen in hun privéleven hebben zij ervoor gekozen om vooral te kijken naar wat het beste is voor hun dochter en haar vertrouwde omgeving.
Hun verhaal laat zien dat een nieuw huis soms veel meer betekent dan alleen een andere plek om te wonen. Het kan ook een moment zijn waarop mensen nadenken over hun toekomst, hun gezin en de keuzes die daarbij horen.
De Huizenruilers groeit uit tot opvallend woonprogramma
Met De Huizenruilers heeft RTL een nieuwe invulling gegeven aan het populaire woongenre op televisie. Het programma, gepresenteerd door John Williams, draait om mensen die op zoek zijn naar een andere woonomgeving zonder het gebruikelijke koop- of verbouwtraject.
De opzet is eenvoudig, maar spreekt veel mensen aan. Deelnemers krijgen de kans om hun woning te ruilen met iemand anders die juist andere woonwensen heeft. Daarmee ontstaan niet alleen praktische oplossingen, maar ook bijzondere ontmoetingen en persoonlijke verhalen.
Waar veel woonprogramma’s vooral draaien om verbouwingen en interieurkeuzes, ligt de nadruk hier meer op mensen en hun levenssituaties.
Juist dat menselijke aspect lijkt kijkers aan te spreken.
Een grotere woning voor een groeiend gezin
In de tweede aflevering maakten kijkers kennis met Michael en Michelle. Het stel woonde samen met hun driejarige dochter Sarah en voelde dat hun huidige woning niet meer helemaal aansloot bij hun wensen voor de toekomst.
Zoals veel jonge gezinnen ervaren, veranderen woonbehoeften na verloop van tijd. Meer ruimte, een tuin waar kinderen kunnen spelen en een omgeving die past bij een gezin worden steeds belangrijker.
Tegelijkertijd zat deelneemster Tilly juist in een compleet andere fase van haar leven.
Waar Michael en Michelle meer ruimte zochten, wilde Tilly juist kleiner gaan wonen en op zoek naar een woning die beter aansloot bij haar nieuwe situatie.
Dat zorgde voor een bijzondere kans.
Michael en Michelle besloten hun woning te ruilen en verhuisden naar IJsselstein, terwijl Tilly haar nieuwe thuis vond in Nieuwegein.
Tijdens de aflevering leek het alsof alle puzzelstukjes precies op hun plek vielen.
Een nieuw huis betekent soms ook een nieuw begin
Voor veel mensen voelt verhuizen als een frisse start. Een andere omgeving, nieuwe buren en nieuwe plannen brengen vaak energie en enthousiasme met zich mee.
Toch brengt een verhuizing ook veranderingen met zich mee die verder gaan dan alleen dozen uitpakken en meubels neerzetten.
Soms worden mensen tijdens zo’n periode geconfronteerd met belangrijke vragen over hun toekomst en hun persoonlijke situatie.
Dat bleek ook bij Michael en Michelle het geval te zijn.
Na de opnames van het programma besloten zij uiteindelijk om niet verder te gaan als partners.
Michelle vertelt dat die beslissing niet plotseling ontstond.
Volgens haar waren er al langer gesprekken over hun relatie en de toekomst.
Ze geeft aan dat het geen onverwachte ontwikkeling was, maar eerder een proces waarin beide partijen merkten dat hun wegen langzaam uit elkaar groeiden.
Een gezamenlijke keuze met aandacht voor hun dochter
Hoewel veranderingen binnen een gezin veel emoties met zich mee kunnen brengen, benadrukken Michael en Michelle dat hun dochter Sarah voor hen centraal staat.
Voor jonge kinderen speelt vertrouwdheid een belangrijke rol. Een veilige omgeving, bekende plekken en dagelijkse routines zorgen voor rust.
Om die reden besloten zij dat Michelle samen met Sarah in de nieuwe woning blijft wonen.
Volgens Michelle voelt het huis inmiddels echt als thuis voor hun dochter.
De tuin is uitgegroeid tot een favoriete plek waar ze graag speelt en haar eigen kamer is een ruimte geworden waar ze zich prettig voelt.
Juist daarom wilden ze voorkomen dat zij opnieuw direct grote veranderingen zou meemaken.
Twee grote veranderingen tegelijk bleek veel
Een verhuizing op zichzelf brengt vaak al veel organisatie en aanpassing met zich mee. Nieuwe routes, nieuwe buren en wennen aan een andere omgeving vragen tijd.
Wanneer daar ook nog persoonlijke veranderingen bijkomen, kan dat extra veel energie kosten.
Michael geeft daarom aan dat hij niet direct opnieuw wilde verhuizen zonder een duidelijk plan.
Hoewel Michael en Michelle inmiddels ieder hun eigen toekomst vormgeven, verbleef hij tijdelijk nog in dezelfde woning totdat alles goed geregeld kon worden.
Inmiddels heeft hij een nieuwe woning gevonden in Benschop.
Daar werkt hij stap voor stap aan zijn eigen nieuwe plek.
Opnieuw beginnen met een eigen stijl
Bij een verhuizing hoort vaak ook het inrichten van een nieuwe woning. Voor veel mensen is dat een leuke manier om opnieuw te beginnen.
Michael vertelt dat hij daarbij inspiratie heeft meegenomen uit eerdere woonideeën.
Hij besloot te kiezen voor rustige kleuren, natuurlijke materialen en warme houttinten.
Interieurtrends waarbij zachte kleuren en een rustige uitstraling centraal staan zijn de afgelopen jaren steeds populairder geworden.
Beige tinten, natuurlijke accenten en lichte materialen worden vaak gekozen om een huis een ontspannen sfeer te geven.
Voor Michael voelt het inrichten van zijn nieuwe woning als een manier om vooruit te kijken.
Kijkers reageren op sociale media
Na de uitzending deelden veel kijkers hun reacties online.
Sommigen lieten weten geraakt te zijn door de openheid van het verhaal, terwijl anderen vooral aangaven dat ze respect hebben voor de manier waarop Michael en Michelle met de situatie omgaan.
Op sociale media ontstonden veel gesprekken over relaties, gezinnen en de uitdagingen die grote veranderingen soms met zich meebrengen.
Veel mensen herkenden zich in de situatie waarin een verhuizing samenvalt met andere belangrijke gebeurtenissen in het leven.
Dat lijkt ook precies de kracht van De Huizenruilers te zijn.
Het programma draait niet alleen om woningen, maar vooral om de mensen die erin wonen.
De Huizenruilers biedt meer dan alleen wooninspiratie
Waar woonprogramma’s vaak gericht zijn op make-overs en interieurtrends, laat De Huizenruilers zien dat een huis veel meer betekent.
Een woning is de plek waar herinneringen ontstaan, waar gezinnen groeien en waar mensen belangrijke keuzes maken.
Het verhaal van Michael en Michelle onderstreept dat op een duidelijke manier.
Hoewel hun persoonlijke situatie veranderde, bleef één doel centraal staan: een stabiele en fijne omgeving creëren voor hun dochter.
Voor kijkers maakt juist dat menselijke aspect het programma bijzonder.
De Huizenruilers, gepresenteerd door John Williams, wordt iedere maandag uitgezonden op RTL 4 om 20.30 uur en blijft verhalen brengen waarin niet alleen huizen, maar vooral mensen centraal staan.