Actueel
Echtgenoot van John de Bever deelt verschrikkelijk nieuws: ´Komt echt nooit meer goed!´
Kees Stevens, de partner van zanger John de Bever, deelt een emotioneel verhaal over familiebanden. Hoewel de relatie met zijn ouders definitief verbroken lijkt, heeft Kees recent het contact met zijn zus hersteld. Dit biedt hem troost in een periode waarin hij rouwt om het verlies van zijn oma.
Breuk met Ouders
In een openhartig interview met weekblad Story vertelt Kees dat de relatie met zijn ouders niet meer te herstellen is. “Met mijn vader en moeder komt het niet meer goed. Ik zeg niet dat ze slechte mensen zijn, maar er is gewoon geen band,” aldus Kees. Deze situatie blijft een gevoelig onderwerp voor hem, vooral omdat het zijn gevoel van een hechte familie onder druk zet.
Herstelde Band met Zus
Een lichtpunt in Kees’ verhaal is de herstelde relatie met zijn zus. Ondanks dat er nooit sprake was van ruzie, was het contact jarenlang verwaterd. “We verdwenen gewoon uit elkaars leven. Nu pakken we de draad weer op en hebben we leuk contact,” vertelt Kees. Deze hereniging heeft een positieve invloed op hem en biedt een nieuwe start voor hun familieband.
Oma Miep als Verbinder
De hereniging tussen Kees en zijn zus is te danken aan hun oma Miep. “Als ik bij haar koffie kwam drinken, nodigde ze mijn zus ook uit,” vertelt Kees. Oma Miep speelde een cruciale rol in het herstel van de relatie tussen broer en zus. Haar warmte en verbindende rol binnen de familie blijven een belangrijke herinnering voor Kees.
Het Verlies van Oma Miep
Eerder dit jaar verloor Kees zijn oma, wat een diepe impact op hem had. “Mijn basis is weg, dat vind ik heel verdrietig,” geeft hij toe. Aangezien hij geen band meer heeft met zijn ouders, voelt het verlies van zijn oma nog zwaarder. Om haar te blijven herdenken, bewaart hij de as van zijn oma thuis. “Ik praat soms tegen de urn,” deelt hij openhartig.
Een Bijzonder Contact
Naast het herstelde contact met zijn zus, vertelt Kees ook over de goede band met haar vriendin. “Een bodybuilder uit de top van Nederland, en daar train ik nu mee. Wel grappig, ik heb een man en mijn zus een vriendin,” zegt hij met een vleugje humor. Deze positieve relaties helpen hem om de leegte van de breuk met zijn ouders beter te verwerken.
Familierelaties Onder Druk
De situatie van Kees toont aan hoe ingewikkeld familiebanden kunnen zijn. Ondanks het gemis van zijn ouders en het verlies van zijn oma, biedt het herstelde contact met zijn zus hem steun. Deze balans tussen verdriet en nieuwe kansen illustreert hoe belangrijk relaties kunnen zijn, zelfs als ze in de loop der tijd veranderen.
Herinnering aan Oma
De herinnering aan oma Miep blijft voor Kees een bron van kracht. Haar rol als verbinder binnen de familie benadrukt hoe belangrijk het is om relaties te koesteren. Ondanks het gemis voelt Kees haar aanwezigheid nog steeds in zijn dagelijks leven.
Toekomst met Nieuwe Hoop
Met de herstelde band met zijn zus en de steun van zijn partner John de Bever lijkt Kees nieuwe hoop te vinden. Hoewel het verleden moeilijk is, richt hij zich op de positieve relaties die hij nu om zich heen heeft. Zijn verhaal herinnert ons eraan hoe waardevol verzoening en nieuwe verbindingen kunnen zijn.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.