Actueel
Echtgenoot van John de Bever deelt verschrikkelijk nieuws: ´Komt echt nooit meer goed!´
Kees Stevens, de partner van zanger John de Bever, deelt een emotioneel verhaal over familiebanden. Hoewel de relatie met zijn ouders definitief verbroken lijkt, heeft Kees recent het contact met zijn zus hersteld. Dit biedt hem troost in een periode waarin hij rouwt om het verlies van zijn oma.
Breuk met Ouders
In een openhartig interview met weekblad Story vertelt Kees dat de relatie met zijn ouders niet meer te herstellen is. “Met mijn vader en moeder komt het niet meer goed. Ik zeg niet dat ze slechte mensen zijn, maar er is gewoon geen band,” aldus Kees. Deze situatie blijft een gevoelig onderwerp voor hem, vooral omdat het zijn gevoel van een hechte familie onder druk zet.
Herstelde Band met Zus
Een lichtpunt in Kees’ verhaal is de herstelde relatie met zijn zus. Ondanks dat er nooit sprake was van ruzie, was het contact jarenlang verwaterd. “We verdwenen gewoon uit elkaars leven. Nu pakken we de draad weer op en hebben we leuk contact,” vertelt Kees. Deze hereniging heeft een positieve invloed op hem en biedt een nieuwe start voor hun familieband.
Oma Miep als Verbinder
De hereniging tussen Kees en zijn zus is te danken aan hun oma Miep. “Als ik bij haar koffie kwam drinken, nodigde ze mijn zus ook uit,” vertelt Kees. Oma Miep speelde een cruciale rol in het herstel van de relatie tussen broer en zus. Haar warmte en verbindende rol binnen de familie blijven een belangrijke herinnering voor Kees.
Het Verlies van Oma Miep
Eerder dit jaar verloor Kees zijn oma, wat een diepe impact op hem had. “Mijn basis is weg, dat vind ik heel verdrietig,” geeft hij toe. Aangezien hij geen band meer heeft met zijn ouders, voelt het verlies van zijn oma nog zwaarder. Om haar te blijven herdenken, bewaart hij de as van zijn oma thuis. “Ik praat soms tegen de urn,” deelt hij openhartig.
Een Bijzonder Contact
Naast het herstelde contact met zijn zus, vertelt Kees ook over de goede band met haar vriendin. “Een bodybuilder uit de top van Nederland, en daar train ik nu mee. Wel grappig, ik heb een man en mijn zus een vriendin,” zegt hij met een vleugje humor. Deze positieve relaties helpen hem om de leegte van de breuk met zijn ouders beter te verwerken.
Familierelaties Onder Druk
De situatie van Kees toont aan hoe ingewikkeld familiebanden kunnen zijn. Ondanks het gemis van zijn ouders en het verlies van zijn oma, biedt het herstelde contact met zijn zus hem steun. Deze balans tussen verdriet en nieuwe kansen illustreert hoe belangrijk relaties kunnen zijn, zelfs als ze in de loop der tijd veranderen.
Herinnering aan Oma
De herinnering aan oma Miep blijft voor Kees een bron van kracht. Haar rol als verbinder binnen de familie benadrukt hoe belangrijk het is om relaties te koesteren. Ondanks het gemis voelt Kees haar aanwezigheid nog steeds in zijn dagelijks leven.
Toekomst met Nieuwe Hoop
Met de herstelde band met zijn zus en de steun van zijn partner John de Bever lijkt Kees nieuwe hoop te vinden. Hoewel het verleden moeilijk is, richt hij zich op de positieve relaties die hij nu om zich heen heeft. Zijn verhaal herinnert ons eraan hoe waardevol verzoening en nieuwe verbindingen kunnen zijn.
Actueel
Eerste kind onder de 12 jaar overlijdt door euthanasie nadat Nederland de wet op hulp bij zelfdoding versoepelt
Voor het eerst sinds de uitbreiding van de Nederlandse euthanasieregeling is een kind jonger dan 12 jaar overleden na medische levensbeëindiging. Dat bevestigde minister van Volksgezondheid Sophie Hermans tijdens de presentatie van het jaarverslag over late zwangerschapsafbrekingen en levensbeëindiging bij ernstig zieke kinderen.
Het gaat om het eerste geregistreerde geval sinds de regeling in 2024 werd uitgebreid voor kinderen tussen de 1 en 12 jaar die uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Over de identiteit, leeftijd of medische aandoening van het kind zijn geen verdere details bekendgemaakt.
Eerste toepassing van de nieuwe regeling
Met de wetswijziging die vorig jaar van kracht werd, kwam er een regeling voor een zeer kleine groep ernstig zieke kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vielen.
De regeling is bedoeld voor situaties waarin een kind terminaal ziek is, ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en er volgens artsen geen mogelijkheid meer bestaat om het lijden te verlichten. Ook palliatieve zorg mag in zo’n situatie geen oplossing meer bieden.
Volgens minister Hermans is de regeling inmiddels één keer toegepast.
Strenge voorwaarden
De Nederlandse overheid stelt strikte voorwaarden aan het toepassen van levensbeëindiging bij jonge kinderen.
Een arts mag alleen overgaan tot deze stap wanneer zorgvuldig is vastgesteld dat:
- sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden;
- genezing niet meer mogelijk is;
- er geen redelijke alternatieven zijn om het lijden te verlichten;
- beide ouders instemmen met het besluit;
- en, als dat mogelijk is, ook het kind zelf wordt betrokken bij de besluitvorming.
Het gaat nadrukkelijk om uitzonderlijke situaties waarin alle andere behandel- en zorgmogelijkheden zijn uitgeput.
Onafhankelijke beoordeling
Na iedere toepassing wordt de procedure uitgebreid beoordeeld door een onafhankelijke toetsingscommissie.
Deze commissie bestaat uit meerdere deskundigen, waaronder artsen, een jurist en een ethicus. Zij onderzoeken of de behandelend arts zorgvuldig heeft gehandeld en of aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan.
De bevindingen worden vervolgens doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat beoordeelt of de wettelijke regels correct zijn nageleefd.
Zeer uitzonderlijke gevallen
Bij de invoering van de regeling benadrukte het kabinet al dat het naar verwachting om slechts enkele gevallen per jaar zou gaan.
De regeling is specifiek bedoeld voor een zeer kleine groep kinderen die niet onder de bestaande euthanasiewet vallen, maar wel te maken hebben met ondraaglijk en uitzichtloos lijden waarvoor geen medische oplossing meer bestaat.
Het gemelde geval is de eerste keer dat de regeling daadwerkelijk is toegepast sinds de invoering ervan in 2024.
Gevoelig maatschappelijk onderwerp
De uitbreiding van de regeling leidde destijds tot veel maatschappelijke en ethische discussie. Voorstanders wezen erop dat de regeling bedoeld is om een zeer beperkte groep kinderen in een uitzonderlijke medische situatie een menswaardig einde te bieden wanneer geen enkele behandeling nog verlichting kan geven.
Tegenstanders uitten juist zorgen over de ethische en juridische gevolgen van de uitbreiding.
Door de strenge voorwaarden en de verplichte onafhankelijke toetsing benadrukt de overheid dat iedere aanvraag afzonderlijk en uiterst zorgvuldig wordt beoordeeld.
Met de bekendmaking van het eerste geregistreerde geval is duidelijk geworden dat de regeling inmiddels daadwerkelijk in de praktijk is toegepast.