Actueel
Dochter van Will Tura deelt ontroerend geheim over zijn leven buiten het podium
Will Tura viert het leven: muziek blijft zijn dagelijkse bron van energie
Hoewel Will Tura in 2023 officieel aankondigde te stoppen met optreden, blijft zijn liefde voor muziek onverminderd groot. De zanger, geboren als Arthur Blanckaert in 1939 in Veurne, heeft een indrukwekkend muzikaal erfgoed opgebouwd dat diepe sporen nalaat in de Vlaamse muziekgeschiedenis. Met klassiekers als Eenzaam zonder jou en Hopeloos groeide hij uit tot de onbetwiste keizer van het Vlaamse lied. Vandaag leidt hij een rustiger leven, maar zijn passie voor muziek is springlevend.
Dochter Sandy deelt update
Voor zijn 85ste verjaardag vertelde dochter Sandy in een interview dat haar vader in goede gezondheid verkeert en nog elke dag geniet van een vaste routine. Zijn dagen zijn gevuld met kleine momenten van geluk: ontbijten met de krant, wandelen in de tuin en tijd doorbrengen met zijn familie. Het zijn die gewone dingen die voor hem nu het meest waardevol zijn.
Volgens Sandy blijft Will nieuwsgierig naar de wereld. Hij volgt sportwedstrijden, met een bijzondere interesse voor wielrennen en voetbal, en praat daar enthousiast over met zijn bezoekers. Deze betrokkenheid bij het dagelijkse nieuws en de sportwereld houdt zijn geest scherp en actief.
Dagelijks achter de piano
Hoewel hij niet langer op het podium staat, blijft muziek een belangrijk onderdeel van Wills leven. Sandy vertelt dat haar vader geen dag voorbij laat gaan zonder achter de piano te kruipen. Het instrument is al decennia een vertrouwde aanwezigheid in zijn woonkamer en fungeert als zijn creatieve uitlaatklep.
Hij speelt vaak nieuwe melodieën die spontaan in hem opkomen, en soms laat hij familieleden genieten van oude klassiekers. Dit levert gezellige momenten op waarin herinneringen aan vroegere optredens en tournees opnieuw tot leven komen. Voor Will is dit een manier om zowel zijn creativiteit als zijn levenslust te voeden.
Zingen doet hij minder
Hoewel hij vooral bekendstaat om zijn zangstem, zingt Will thuis nog maar zelden. Zijn plezier ligt tegenwoordig vooral in het spelen van muziek. Af en toe zingt hij een paar regels mee wanneer hij zich laat meeslepen door een melodie, maar meestal geniet hij stilletjes van het pianospel of van platen van collega-artiesten.
Die inspiratie houdt zijn muzikale geest wakker en laat hem dromen van nieuwe klanken, ook al is er geen druk meer om nieuwe nummers uit te brengen. Muziek blijft voor hem een bron van rust en vreugde.
Een rustig leven na een glansrijke carrière
Will Tura trad tientallen jaren op in Vlaanderen en daarbuiten en wist generaties fans aan zich te binden. Zijn optredens in grote zalen, dorpspleinen en theaters werden altijd gekenmerkt door een warme en toegankelijke sfeer. Het leverde hem talloze prijzen en onderscheidingen op, die zijn bijdrage aan de Vlaamse muziek bekronen.
Vandaag kijkt hij met dankbaarheid terug op die lange carrière. Hij geniet van de rust en het feit dat hij zijn tijd volledig zelf kan indelen. Voor iemand die jarenlang altijd “onderweg” was, voelt dat als een nieuw soort vrijheid.
Afscheid in het Sportpaleis
Zijn officiële afscheid van het podium vond plaats in het Sportpaleis, waar hij voor een uitzinnige menigte een laatste keer zijn grootste hits bracht. Het concert werd live op televisie uitgezonden en groeide uit tot een emotioneel hoogtepunt voor zowel de zanger als zijn fans.
Tijdens de show werden er beelden vertoond van zijn rijke carrière: van zijn eerste televisieoptredens tot de uitverkochte zalen in de jaren negentig. Collega-artiesten kwamen mee het podium op om samen met Will te zingen, wat de avond een feestelijk karakter gaf. Het werd een waardig slotakkoord van een indrukwekkend muzikaal hoofdstuk.
Contact met oude vrienden
Naast muziek is ook sociaal contact een belangrijke pijler in zijn leven. Regelmatig ontvangt hij telefoontjes van collega’s en vrienden uit de muziekwereld. Ze praten bij over vroeger, sturen ansichtkaarten of sturen foto’s van oude optredens. Die momenten brengen veel vreugde en laten hem weten dat hij niet vergeten is.
Het contact met deze oude bekenden herinnert hem eraan hoe rijk zijn muzikale reis is geweest en hoeveel mensen hij onderweg heeft ontmoet.
Bezoek van Helmut Lotti
Een van de hoogtepunten van het afgelopen jaar was een bezoek van zanger Helmut Lotti. De twee brachten samen een middag door achter de piano, spelend en lachend alsof de tijd had stilgestaan. Ze wisselden muzikale ideeën uit en speelden een mix van klassieke stukken en moderne hits.
Helmut sprak lovend over Wills enthousiasme en talent. Voor beiden was het een inspirerende ontmoeting, die liet zien hoe muziek generaties met elkaar verbindt.
Fans blijven hem schrijven
Ook het contact met fans blijft bijzonder. Nog steeds ontvangt Will brieven, kaarten en zelfs foto’s van lang geleden. Sommige fans volgen hem al meer dan vijftig jaar en schrijven hoe belangrijk zijn muziek voor hen is geweest.
Will leest de brieven met aandacht en bewaart er veel in een speciale doos. Voor hem zijn deze berichten een tastbaar bewijs van de diepe band die hij door de jaren heen met zijn publiek heeft opgebouwd.
Muziek als levenslijn
Muziek is meer dan een hobby voor Will; het is een levenslijn. Het geeft hem structuur, vreugde en een gevoel van verbondenheid. Door dagelijks te spelen, blijft hij actief en betrokken. Zijn familie moedigt hem aan om dit ritme te behouden, omdat het hem zichtbaar energie geeft.
Een inspirerend voorbeeld
Will Tura blijft een bron van inspiratie, niet alleen voor zijn fans, maar ook voor jongere artiesten. Zijn toewijding aan muziek, zijn bescheidenheid en zijn warme persoonlijkheid maken hem tot een icoon dat generaties weet te verbinden.
Zijn verhaal bewijst dat creativiteit en passie niet verdwijnen met de jaren, maar juist een nieuwe diepgang krijgen. Voor velen is hij hét voorbeeld dat je ook na een lange carrière met plezier en betekenis kunt blijven leven.
Actueel
Waarom Christoff niet aanwezig was op begrafenis van Margriet Hermans
Het overlijden van Margriet Hermans heeft veel mensen diep geraakt. Ook voor zanger Christoff kwam het nieuws hard aan. In een gesprek met Dag Allemaal blikt hij terug op hun bijzondere vriendschap en vertelt hij waarom het hem nog altijd bezighoudt dat hij geen afscheid kon nemen tijdens haar uitvaart.
Dierbare herinneringen
Christoff bewaart warme herinneringen aan de vele momenten die hij samen met Margriet en haar dochter Celien beleefde. Door de jaren heen stonden ze regelmatig samen op het podium, maar ook buiten hun optredens om groeide een hechte band.
“Ik heb het bijzonder moeilijk met het overlijden van Margriet Hermans. Ik heb zoveel plezier gehad met Margriet en Celien”, vertelt de zanger.
Volgens Christoff draaide hun vriendschap niet alleen om muziek. Ook privé brachten ze regelmatig tijd met elkaar door en ontstonden er herinneringen die hij nooit meer zal vergeten.
Altijd welkom in huis
De zanger vertelt dat Margriet zich bij hem thuis altijd op haar gemak voelde. Na gezamenlijke optredens of een gezellige lunch bleef ze soms nog even uitrusten voordat de dag verderging.
“Tussen twee optredens kwam Margriet hier soms op de zetel rusten nadat we geluncht hadden”, vertelt hij.
Wanneer Christoff zelf alweer onderweg moest naar een volgend optreden, liet hij haar comfortabel achter.
“Als ik naar een optreden moest vertrekken, zette ik nog wat hapjes klaar voor haar en gaf haar de tv-zapper.”
Die kleine momenten illustreren volgens hem hoe vanzelfsprekend hun vriendschap was.
Bijzondere band
Hoe hecht de band tussen beiden was, blijkt volgens Christoff ook uit een bijzonder detail. Zo vertelt hij dat Margriet zelfs haar kat heeft vernoemd naar zijn moeder.
Voor hem zijn het precies dat soort persoonlijke herinneringen die haar overlijden extra moeilijk maken. Ze herinneren hem aan de warme en spontane persoonlijkheid die Margriet volgens hem altijd had.
Niet aanwezig bij de uitvaart
Wat Christoff nog altijd het meest raakt, is dat hij geen afscheid kon nemen tijdens de uitvaart. Op het moment van de plechtigheid verbleef hij namelijk in het buitenland, waardoor hij er niet bij kon zijn.
“En dan kon ik niet op haar begrafenis zijn, ik zat in het buitenland. Maar in gedachten was ik er wel bij.”
Hoewel hij fysiek afwezig was, zegt hij dat zijn gedachten voortdurend bij Margriet en haar familie waren.
Mooie herinneringen blijven
Voor Christoff blijft het gemis groot, maar hij probeert vooral vast te houden aan de vele mooie momenten die ze samen hebben beleefd. De herinneringen aan hun vriendschap, de gezamenlijke optredens en de vele gesprekken vormen voor hem een blijvende bron van troost.
Met zijn woorden laat de zanger zien hoeveel Margriet Hermans voor hem heeft betekend. Ondanks het verdriet kijkt hij vooral met warmte terug op de bijzondere band die zij jarenlang met elkaar deelden.