Connect with us

Actueel

Dochter Martijn Krabbé reageert op ziekte vader: ´Groot verdriet´

Avatar foto

Published

on

In een ontroerend interview met LINDA. deelt Martijn Krabbé voor het eerst openhartig over zijn kankerdiagnose en de impact die het heeft gehad op zijn leven en dat van zijn familie. Samen met zijn dochter Michelle reflecteert hij op de veranderingen die het nieuws met zich meebracht.

Michelle’s Ervaring van het Nieuws

Michelle, Martijn’s dochter, vertelt openhartig over hoe het nieuws haar leven op zijn kop zette. “Ik woon sinds twee jaar op mezelf in Maastricht en had echt de tijd van mijn leven. Ik kwam nog maar weinig thuis en als er familievakanties werden gepland, dacht ik eerlijk gezegd: ik ga liever met mijn vriendinnen op pad. Maar ineens is alles anders geworden.” Het besef dat haar vader ernstig ziek is, veranderde haar perspectief op alles.

Emotionele Beproeving voor Michelle

De eerste weken na de diagnose waren voor Michelle zwaar. Ze voelde zich opgesloten in haar emoties doordat haar ouders het nieuws eerst met familie, vrienden en collega’s deelden. “Papa en Deborah wilden het eerst persoonlijk aan familie, vrienden en collega’s vertellen. Dus hier kwamen twee weken lang drie keer per dag mensen over de vloer. Ik hoorde papa en Deborah elke keer hetzelfde verhaal vertellen, terwijl ik mijn gevoelens intussen met niemand kon delen.”

Schuldgevoelens en Angst voor de Toekomst

Michelle deelt dat het schuldgevoel haar vaak overweldigde. Ze was bang haar vader niet meer te zien bij belangrijke momenten in haar leven: “Ik ben pas twintig en had zo veel leuke dingen op de planning staan. Dan komt een zieke vader heel slecht uit. Waar ik me natuurlijk enorm schuldig over voelde. Omdat ik vond: geniet er nou juist van dat hij er nog wel is.”

De gedachte aan de toekomst maakt haar angstig: “23 september word ik 21, en ik verheug me al jaren op het diner dat ik dan ga organiseren. Intussen krijg ik er stress van om te ver in de toekomst te kijken en me af te vragen welke momenten hij nog gaat meemaken. Dat diner? Mijn bruiloft? Mijn eerste kind?! Het lijkt me verschrikkelijk als mijn kinderen hem niet zullen leren kennen.”

Herstel van de Band Tussen Vader en Dochter

Ondanks het verdriet heeft Michelle ook iets moois ervaren: de herstelde band met haar vader. “Ik heb het zwaar, maar tegelijkertijd geniet ik er extra van hoe close papa en ik weer zijn geworden. Nadat mijn ouders uit elkaar gingen, heb ik me een tijdje tegen hem afgezet, terwijl wij daarvoor een ontzettend sterke band hadden. Die is helemaal terug, maar ik kan nu ook volschieten van alles wat we niet meer samen gaan meemaken.”

Martijn’s Reactie op het Verdriet

Martijn zelf reageert emotioneel op het verdriet van zijn dochter en de situatie waarin zij zich bevindt. “Er is een onuitsprekelijk verdriet dat op je wacht. Ik voel me er heel schuldig over dat ik jullie dit aandoe,” zegt hij. Dit onderstreept de zware emotionele tol die de ziekte niet alleen op hem, maar ook op zijn gezin heeft.

Impact op het Gezin

Het interview benadrukt de ingrijpende veranderingen die de diagnose heeft gebracht voor Martijn, Michelle en hun familie. De ziekte heeft niet alleen fysiek effect, maar beïnvloedt ook de relaties en de manier waarop ze naar de toekomst kijken.

Toekomstige Momenten zonder Martijn

De angst voor de toekomst is niet enkel een privékwestie, maar wordt gedeeld door iedereen die dicht bij Martijn staat. De gedachte dat hij niet bij bepaalde belangrijke momenten zal zijn, is een zwaar besef voor zijn dochter Michelle. Toch probeert ze te genieten van de momenten die ze nog samen kunnen delen, ondanks het onvermijdelijke verdriet dat op hen wacht.

Martijn en Michelle’s openhartige verhaal biedt een unieke kijk in de impact van kanker op een familie, waarbij de liefde en het verdriet hand in hand gaan.

Actueel

Enorm grote zorgen om Sam Bettens

Avatar foto

Published

on

Sam Bettens bezorgd over mensenrechten in de VS: “Wat als jonge mensen dit normaal gaan vinden?”

De Verenigde Staten maken momenteel een periode door waarin mensenrechten voor minderheidsgroepen onder druk staan. Die ontwikkeling baart velen zorgen – ook Sam Bettens, de Belgische zanger die al jarenlang in de VS woont. Hoewel hij persoonlijk nog weinig directe gevolgen ervaart, ziet hij de politieke koers in het land met lede ogen aan. Vooral de gevolgen voor jongeren en kwetsbare groepen houden hem bezig.

Tijdens een openhartig interview in het radioprogramma Spijkers met Koppen op NPO Radio 2 sprak Bettens zich uit over zijn groeiende ongerustheid. Als transman voelt hij zich nauw betrokken bij de recente ontwikkelingen, waarbij vooral de retoriek vanuit de politiek hem raakt.

Nieuwe realiteit sinds politieke machtswisseling

De aanleiding voor zijn zorgen is de koers die de Amerikaanse overheid sinds de verkiezingen is ingeslagen. Sinds het aantreden van een nieuwe president zijn er maatregelen genomen die de rechten van transgender personen beperken. Dat gaat van wetgeving tot publieke uitspraken, die volgens Bettens een klimaat creëren waarin uitsluiting en onbegrip worden genormaliseerd.

Een van de maatregelen die tot veel ophef heeft geleid, is het besluit om transpersonen uit te sluiten van het Amerikaanse leger. Ook zijn er voorstellen gedaan om trans vrouwen onder te brengen in mannengevangenissen, en om transgender sporters te weren van internationale sportevenementen, waaronder de Olympische Spelen. Volgens critici gaat het hier niet alleen om beleidskeuzes, maar om een bredere boodschap: deze mensen zouden er volgens de politiek “niet mogen zijn”.

Voor Sam Bettens, die zich jarenlang heeft ingezet voor meer begrip en acceptatie rondom genderidentiteit, voelt dit als een forse stap terug. “Ik ben er niet immuun voor,” zegt hij in het interview. “Het raakt me, ook al had ik niet verwacht dat het me zó zwaar zou vallen.”

Wonen in een progressieve staat

Sam Bettens woont in Californië, een staat die bekendstaat om haar vooruitstrevende wetgeving en tolerante klimaat. Daardoor merkt hij in het dagelijks leven voorlopig nog weinig van de politieke maatregelen die op federaal niveau worden doorgevoerd. Toch neemt dat zijn bezorgdheid niet weg. Integendeel – hij vreest vooral voor mensen in minder veilige staten, waar de nieuwe koers sneller en harder gevoeld wordt.

“Persoonlijk voel ik me nog beschermd. Maar ik ben vooral bang voor jonge mensen, en voor transpersonen die in conservatievere staten wonen,” vertelt hij. “Wat doet het met hen als de hoogste politieke leider openlijk zegt dat ze er niet mogen zijn?”

De kracht – en het gevaar – van woorden

Voor Bettens is het niet alleen de wetgeving die zorgwekkend is, maar ook de toon waarop over LGBTQ+-personen wordt gesproken. Hij benoemt expliciet de impact van taal en het voorbeeld dat leiders stellen. “Woorden hebben kracht,” zegt hij. “Als jonge mensen horen dat de president zegt dat transpersonen niet mogen meedoen of bestaan, dan kan dat hun beeld van normaal gedrag compleet veranderen.”

Die taalgebruik kan volgens hem leiden tot onverdraagzaamheid en zelfs tot discriminatie op straat, in scholen en op de werkvloer. “Als iemand met zo’n invloed dingen zegt die uitsluiten of ontkennen, dan krijgen anderen het idee dat zij dat ook mogen doen. En dan wordt het gevaarlijk.”

Een stem van ervaring

Sam Bettens heeft zelf een lange weg afgelegd in zijn persoonlijke zoektocht naar identiteit en aanvaarding. Zijn coming-out als transman in 2019 maakte veel los, zowel in België als internationaal. Sindsdien gebruikt hij zijn bekendheid om zich uit te spreken over thema’s als gelijkheid, respect en mentale gezondheid.

Juist vanwege die achtergrond komt het huidige politieke klimaat harder binnen. “Ik heb geleerd mezelf te aanvaarden. Maar nu hoor ik opnieuw dat ik volgens sommigen niet besta. En dat komt aan. Meer dan ik dacht.”

Zijn openheid is voor veel mensen een bron van herkenning en steun. Toch benadrukt hij dat hij vooral spreekt vanuit zijn bezorgdheid voor anderen. “Ik red me wel. Maar ik denk aan al die jongeren die nog middenin hun worsteling zitten. Zij hebben een veilige omgeving nodig – en dat dreigt nu af te brokkelen.”

Hoop en verbinding blijven nodig

Ondanks de zorgen blijft Bettens geloven in de kracht van verbondenheid en het belang van blijven spreken. In het interview roept hij op tot dialoog, tot empathie en tot het erkennen van ieders bestaansrecht. “Wat we nodig hebben, is een samenleving waarin je mag zijn wie je bent. Waar jongeren niet hoeven te twijfelen of hun gevoel er mag zijn.”

Daarvoor is volgens hem niet alleen politiek leiderschap nodig, maar ook moed van gewone mensen. “We moeten blijven opkomen voor elkaar. Dat begint in de klas, op de werkvloer, aan de keukentafel. Daar kunnen we het verschil maken.”

Tot slot

De woorden van Sam Bettens zijn geen politiek manifest, maar een persoonlijke reflectie op een veranderend klimaat. Zijn boodschap is helder: wees waakzaam, wees empathisch en wees een veilige haven voor wie het nodig heeft. Want wat vandaag gezegd wordt door een leider, kan morgen invloed hebben op het leven van een kind dat zoekt naar wie het is.

In een wereld die snel verandert, en waar debatten vaak fel en gepolariseerd zijn, blijft zijn stem een warme, menselijke herinnering aan wat echt telt: erkenning, veiligheid en de vrijheid om jezelf te zijn.

Continue Reading