Actueel
Dochter Martijn Krabbé reageert op ziekte vader: ´Groot verdriet´
In een ontroerend interview met LINDA. deelt Martijn Krabbé voor het eerst openhartig over zijn kankerdiagnose en de impact die het heeft gehad op zijn leven en dat van zijn familie. Samen met zijn dochter Michelle reflecteert hij op de veranderingen die het nieuws met zich meebracht.
Michelle’s Ervaring van het Nieuws
Michelle, Martijn’s dochter, vertelt openhartig over hoe het nieuws haar leven op zijn kop zette. “Ik woon sinds twee jaar op mezelf in Maastricht en had echt de tijd van mijn leven. Ik kwam nog maar weinig thuis en als er familievakanties werden gepland, dacht ik eerlijk gezegd: ik ga liever met mijn vriendinnen op pad. Maar ineens is alles anders geworden.” Het besef dat haar vader ernstig ziek is, veranderde haar perspectief op alles.
Emotionele Beproeving voor Michelle
De eerste weken na de diagnose waren voor Michelle zwaar. Ze voelde zich opgesloten in haar emoties doordat haar ouders het nieuws eerst met familie, vrienden en collega’s deelden. “Papa en Deborah wilden het eerst persoonlijk aan familie, vrienden en collega’s vertellen. Dus hier kwamen twee weken lang drie keer per dag mensen over de vloer. Ik hoorde papa en Deborah elke keer hetzelfde verhaal vertellen, terwijl ik mijn gevoelens intussen met niemand kon delen.”
Schuldgevoelens en Angst voor de Toekomst
Michelle deelt dat het schuldgevoel haar vaak overweldigde. Ze was bang haar vader niet meer te zien bij belangrijke momenten in haar leven: “Ik ben pas twintig en had zo veel leuke dingen op de planning staan. Dan komt een zieke vader heel slecht uit. Waar ik me natuurlijk enorm schuldig over voelde. Omdat ik vond: geniet er nou juist van dat hij er nog wel is.”
De gedachte aan de toekomst maakt haar angstig: “23 september word ik 21, en ik verheug me al jaren op het diner dat ik dan ga organiseren. Intussen krijg ik er stress van om te ver in de toekomst te kijken en me af te vragen welke momenten hij nog gaat meemaken. Dat diner? Mijn bruiloft? Mijn eerste kind?! Het lijkt me verschrikkelijk als mijn kinderen hem niet zullen leren kennen.”
Herstel van de Band Tussen Vader en Dochter
Ondanks het verdriet heeft Michelle ook iets moois ervaren: de herstelde band met haar vader. “Ik heb het zwaar, maar tegelijkertijd geniet ik er extra van hoe close papa en ik weer zijn geworden. Nadat mijn ouders uit elkaar gingen, heb ik me een tijdje tegen hem afgezet, terwijl wij daarvoor een ontzettend sterke band hadden. Die is helemaal terug, maar ik kan nu ook volschieten van alles wat we niet meer samen gaan meemaken.”
Martijn’s Reactie op het Verdriet
Martijn zelf reageert emotioneel op het verdriet van zijn dochter en de situatie waarin zij zich bevindt. “Er is een onuitsprekelijk verdriet dat op je wacht. Ik voel me er heel schuldig over dat ik jullie dit aandoe,” zegt hij. Dit onderstreept de zware emotionele tol die de ziekte niet alleen op hem, maar ook op zijn gezin heeft.
Impact op het Gezin
Het interview benadrukt de ingrijpende veranderingen die de diagnose heeft gebracht voor Martijn, Michelle en hun familie. De ziekte heeft niet alleen fysiek effect, maar beïnvloedt ook de relaties en de manier waarop ze naar de toekomst kijken.
Toekomstige Momenten zonder Martijn
De angst voor de toekomst is niet enkel een privékwestie, maar wordt gedeeld door iedereen die dicht bij Martijn staat. De gedachte dat hij niet bij bepaalde belangrijke momenten zal zijn, is een zwaar besef voor zijn dochter Michelle. Toch probeert ze te genieten van de momenten die ze nog samen kunnen delen, ondanks het onvermijdelijke verdriet dat op hen wacht.
Martijn en Michelle’s openhartige verhaal biedt een unieke kijk in de impact van kanker op een familie, waarbij de liefde en het verdriet hand in hand gaan.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.