Actueel
Dit is wat er echt gebeurde met de relatie tussen Winter Vol Liefde-Jana en Jorik
Kijkers van Winter Vol Liefde hadden hun hoop nog niet opgegeven, maar tijdens de reünie-aflevering van het datingprogramma werd duidelijk dat Jorik en Lana toch niet als stelletje zijn geëindigd. Ondanks de teleurstelling van de fans, onthulde Lana zaterdag in een interview met De Gelderlander dat haar vertrek uit het programma niet het einde van hun verhaal betekende.
Lana reflecteert op haar ervaring
Lana kijkt terug op haar tijd in het programma met gemengde gevoelens. “Als ik nu terugkijk, kan dat wel confronterend zijn voor mezelf. Ik ben best wel gegroeid en vraag me dan dingen af: hoe heb ik dat toen aangepakt?
Had ik niet eerder naar huis moeten gaan?” Ze erkent dat het programma haar leven veranderde, en hoewel het in het moment intens was, kan ze het nu beter relativeren. “Je leeft daar heel erg in een bubbel en je gaat mee in de gezelligheid. Nu kun je het iets beter relativeren: dat was toen.”
Een mooie ervaring met veel geleerd
Toch kijkt Lana positief terug op haar deelname. “Het is super leerzaam om jezelf zo te zien. Je hebt als het ware een spiegel voor je.” Ze geeft aan dat ze deze ervaring wel weer zou willen meemaken, hoewel het ook spannend was om haar verschijning op tv te zien.
“Mijn familie wist er ook niets vanaf. Ze zaten voor de tv en toen kwam ik ineens voorbij. Gelukkig kreeg ik ook van hen veel positieve reacties, met dat ik echt mezelf ben gebleven.”
Onvertelde momenten
Lana merkt op dat er veel niet in de uitzendingen te zien was. Zo werd bijvoorbeeld niet getoond waarom Jorik niet naar Nederland kwam. “Vijf weken na de opnames kwam hij naar Nijmegen. Toen hebben we wel een fijn gesprek gehad, waarin we besloten te stoppen. Voor hem vanwege de afstand, voor mij vanwege de communicatie.”
Vriendschap na het programma
Ondanks hun breuk na het programma, is het verhaal van Jorik en Lana niet voorbij. Lana legt uit: “Nu lijkt het alsof het na het programma een beetje is doodgebloed, omdat ik naar Nederland moest ofzo. Dat was alleen niet zo. We hebben sindsdien echt een vriendschap en bellen soms een uur, of facetimen over van alles en nog wat. Dat is erg fijn.” Ze heeft ook achter de schermen beelden gedeeld van haar en Jorik, die het bewijs leveren van hun blijvende vriendschap.
Actueel
Niels Destadsbader neemt afscheid: “Hier was ik niet klaar voor”
Een bijzonder persoonlijk bericht van Niels Destadsbader heeft veel mensen geraakt. Op Instagram stond hij stil bij het afscheid van iemand die een blijvende invloed heeft gehad op zijn leven: zijn voormalige leerkracht, juffrouw Viviaene.
Zijn woorden tonen niet alleen verdriet, maar vooral ook diepe dankbaarheid voor de rol die zij in zijn jeugd speelde.
Een kleine les, een grote herinnering
In zijn bericht begint Niels met een ogenschijnlijk eenvoudige herinnering uit de klas. Een les Frans die velen misschien alweer vergeten zouden zijn, bleef hem altijd bij.
“Un professeur schrijf je met 1 F en 2 S’en,” schreef hij. Een kleine geheugensteun, maar eentje die volgens hem de hele klas is bijgebleven.
Het zijn juist die kleine momenten die soms de grootste indruk maken — en die jaren later nog steeds betekenis hebben.
Meer dan alleen een leerkracht
Maar zijn juf betekende veel meer dan alleen iemand die kennis overdroeg. In zijn verhaal beschrijft Niels hoe zij hem écht zag als kind.
Toen hij het als elfjarige moeilijk had om zijn aandacht bij de lessen te houden, koos ze niet voor een strenge aanpak. In plaats daarvan nam ze de tijd om met hem in gesprek te gaan.
Ze wilde begrijpen wat hem wél energie gaf, waar zijn interesses lagen en wat hem gelukkig maakte.
Het begin van iets groters
Dat gesprek bleek een kantelpunt. Zijn juf gaf hem een bijzondere afspraak: als hij zich een week lang inzette, kreeg hij op vrijdag een moment helemaal voor zichzelf.
Dat kwartier groeide uit tot iets veel groters dan zomaar een beloning.
Hij mocht optreden voor de klas — zingen, iets voordragen of een grap vertellen. Voor het eerst kreeg hij een publiek.
Een eerste podium
Voor Niels was dat moment van onschatbare waarde. Het was de plek waar hij zichzelf kon laten zien, waar hij ontdekte wat hij leuk vond en waar zijn talent tot bloei kwam.
Hij beschrijft hoe zijn juf hem met trots zag groeien, week na week. Dat kleine podium in de klas werd uiteindelijk de basis voor alles wat later zou volgen.
Volgens hem veranderde dat ene moment zijn leven.
De kracht van vertrouwen
Wat dit verhaal zo bijzonder maakt, is het vertrouwen dat zijn juf hem gaf. Ze keek niet naar wat er misging, maar naar wat er mogelijk was.
Die benadering gaf hem de ruimte om zichzelf te ontdekken en te ontwikkelen.
Het laat zien hoe groot de impact van een betrokken leerkracht kan zijn — niet alleen op school, maar ook ver daarbuiten.
Een afscheid dat binnenkomt
Het bericht eindigt met een moment van afscheid dat duidelijk zwaar valt. Niels geeft aan dat hij hier nog niet klaar voor was en dat het gemis groot is.
Toch probeert hij kracht te halen uit de woorden en lessen die hij van haar meekreeg.
Hij herinnert zich hoe zij waarschijnlijk zou reageren: nuchter, begripvol en met een blik op het leven zoals het is.
Dankbaarheid overheerst
Ondanks het verdriet overheerst vooral dankbaarheid. Voor de kansen die hij kreeg, voor het vertrouwen en voor de ruimte om zichzelf te zijn.
Hij benadrukt hoe bijzonder het was dat elk kind in haar klas mocht dromen en zich mocht ontwikkelen op zijn eigen manier.
Herkenning bij velen
Het verhaal van Niels raakt een snaar bij veel mensen. Iedereen herinnert zich wel een leraar of lerares die net dat beetje extra gaf.
Iemand die verder keek dan cijfers en prestaties, en die een blijvende indruk achterliet.
Conclusie
Met zijn openhartige woorden laat Niels Destadsbader zien hoe groot de invloed van één persoon kan zijn.
Een eenvoudige klas, een klein podium en een leerkracht die geloofde in haar leerlingen — het bleek de basis voor een toekomst vol muziek en optredens.
Een eerbetoon dat niet alleen ontroert, maar ook laat zien hoe belangrijk het is om gezien en gehoord te worden.