Actueel
Dionne Stax krijgt opmerkingen over haar outfit
In de wereld van televisie draait het allang niet meer alleen om wat er wordt gezegd — het gaat net zo goed om wie het zegt en vooral hoe die persoon eruitziet. De verpakking van de boodschap is minstens zo belangrijk als de inhoud, en in het oog van het grote publiek wegen stijl, uitstraling en lichaamstaal vaak zwaarder dan de feiten. Het is een ongeschreven regel die vooral vrouwelijke presentatoren raakt. Zij worden keer op keer beoordeeld op hun uiterlijk, hun kledingkeuze en hun voorkomen, veel meer dan hun mannelijke collega’s.
Een van de bekendste voorbeelden hiervan in Nederland is Dionne Stax. Jarenlang was zij een vertrouwd gezicht bij het NOS Journaal en inmiddels heeft ze haar plek veroverd in de bredere mediawereld. Dionne is geliefd om haar rustige manier van presenteren, haar heldere uitleg en de professionele rust die ze uitstraalt. Toch is haar uiterlijk al die tijd een vast onderwerp van gesprek gebleven. Niet omdat het schreeuwerig of opzichtig is, maar juist omdat het altijd nét genoeg opvalt om aandacht te trekken.
Dionne staat bekend om haar stijlvolle, ingetogen garderobe. Ze kiest voor goed gesneden blouses, klassieke jurken en neutrale kleuren die haar uitstraling van betrouwbaarheid versterken. Haar kleding is verzorgd, modern en professioneel — precies wat je zou verwachten van een presentator die serieus genomen wil worden. Toch blijkt dat zelfs deze ingetogen stijl de aandacht trekt, en dan niet alleen op positieve wijze.
Zo ontstond er recent nog ophef toen Dionne op televisie verscheen in een eenvoudige, aangesloten trui. Geen opzienbarend kledingstuk, geen extravagante kleuren of opvallende patronen — gewoon een nette trui. Toch leidde dit tot een stortvloed aan reacties op sociale media. De meningen waren verdeeld. Sommige kijkers prezen haar uitstraling en vonden het verfrissend dat ze zich niet krampachtig aan ouderwetse kledingnormen hield. Anderen vonden het “onprofessioneel” en vroegen zich af of de trui wel passend was voor een serieuze nieuwsuitzending.
Deze discussie zegt meer over ons als samenleving dan over Dionne. Waarom is het bij vrouwen in de media nog altijd zo moeilijk om uiterlijk los te koppelen van professionaliteit? Waarom zien we een man in een strak pak als de norm, terwijl een vrouw in een keurig aansluitend kledingstuk al snel ‘te’ wordt gevonden? Het laat een diepgeworteld patroon zien waarin vrouwen structureel worden beoordeeld op basis van hun uiterlijk — vaak voordat er ook maar één woord is gesproken.
Toch laat Dionne zich niet van de wijs brengen. In interviews heeft ze meerdere keren aangegeven dat ze zich kleedt op een manier die bij haar past. Niet om te provoceren, niet om aandacht te trekken, maar gewoon omdat het goed voelt. En die houding maakt haar juist zo krachtig. Ze kiest bewust, maar laat zich niet leiden door de grillen van het publiek. Daarmee laat ze zien dat je je eigen koers kunt varen — ook in een wereld waarin iedereen altijd iets van je vindt.
Deze discussie is overigens niet nieuw. Andere presentatrices hebben zich in het verleden ook uitgesproken over de oneerlijke aandacht voor hun uiterlijk. Astrid Kersseboom, voormalig NOS-nieuwslezer, gaf ooit aan dat vrouwen het op televisie nooit goed kunnen doen: “Als je opvalt, is het niet goed. Als je onopvallend bent, is het saai.” Die dubbelheid maakt het lastig voor vrouwelijke mediaprofessionals om gewoon hun werk te doen zonder voortdurend onderwerp van gesprek te zijn.
Toch speelt kleding in de media een belangrijke rol — niet als afleiding, maar als onderdeel van iemands persoonlijke presentatie. Ook voor Dionne is het een vorm van expressie, zonder dat het ten koste gaat van de inhoud. Haar stijl is subtiel, krachtig en doordacht. Ze kiest voor kleding die haar persoonlijkheid versterkt, niet overschaduwt. En juist daardoor komt haar boodschap sterker over.
Het probleem zit hem dus niet in wat Dionne draagt, maar in hoe wij als kijkers naar haar — en andere vrouwen op televisie — kijken. Er ligt een collectieve verantwoordelijkheid om die blik te verruimen. Om niet te blijven hangen in oppervlakkige oordelen, maar door te vragen: waar gaat het écht om? Wat zegt iemand, hoe zegt iemand het, en welke impact heeft dat? Dát zou de kern moeten zijn van ons oordeel over presentatoren, ongeacht hun geslacht.
De mediawereld verandert langzaam, maar er is nog een lange weg te gaan. Zolang vrouwelijke presentatoren op hun kleding worden afgerekend en mannelijke collega’s daar vrij spel in hebben, blijft het een ongelijke strijd. Maar vrouwen als Dionne Stax laten zien dat je die strijd ook op je eigen manier kunt voeren. Niet door de confrontatie op te zoeken, maar door standvastig te blijven in wie je bent en wat je uitstraalt.
Als kijkers hebben we de kans om die verandering mee vorm te geven. Door verder te kijken dan kleding, door meer waarde te hechten aan inhoud dan aan uitstraling. En door te erkennen dat stijl en professionaliteit prima hand in hand kunnen gaan.
Dionne Stax is daar het levende bewijs van. Ze is stijlvol én inhoudelijk sterk. Ze laat zien dat je als vrouw op televisie niet hoeft te kiezen tussen ernst en elegantie. Haar kledingkeuzes zijn nooit bedoeld om te choqueren, maar om te ondersteunen wie ze is: een professional met hart voor haar vak. Een vrouw die weet wat ze doet — en dat met overtuiging brengt.
De volgende keer dat iemand begint over wat Dionne Stax aanheeft, stel dan deze vraag: wat heeft ze eigenlijk gezegd? En als je het antwoord daarop niet weet, is het misschien tijd om beter te luisteren — in plaats van alleen te kijken. Want uiteindelijk gaat het niet om de stof, maar om de inhoud. En die is bij Dionne altijd meer dan de moeite waard.
Actueel
Ongekend drama op de Spelen: ”Absoluut hartverscheurend”
De Olympische Winterspelen staan bekend om hun momenten van pure euforie, maar net zo goed om de rauwe teleurstelling die topsport met zich mee kan brengen. Voor de Noorse skiër Atle Lie McGrath eindigde de slalomwedstrijd in Milaan-Cortina in een emotioneel drama. Waar hij na een ijzersterke eerste run nog op koers lag voor olympisch goud, zag hij zijn droom tijdens de beslissende afdaling in één moment uiteen vallen. De beelden van zijn reactie gingen razendsnel de wereld over en maakten diepe indruk op kijkers en sportliefhebbers.
Een perfecte uitgangspositie
Voorafgaand aan de tweede run leek alles in het voordeel van McGrath te spreken. De 25-jarige skiër, die dit seizoen al indruk maakte door het wereldbekerklassement te winnen, begon de dag met vertrouwen. In de eerste manche, die onder zware weersomstandigheden werd verreden, liet hij zien waarom hij tot de absolute top van het alpineskiën behoort.
De sneeuwval maakte de piste verraderlijk en zorgde ervoor dat veel favorieten moeite hadden om de finish te halen. McGrath startte als eerste en zette direct de toon met de snelste tijd. Daarna zag hij concurrenten één voor één fouten maken of uitvallen, waardoor zijn positie alleen maar sterker werd. Het gaf hem een uitstekende uitgangspositie voor de tweede run later op de dag.
Voor veel kenners leek het slechts een kwestie van gecontroleerd skiën om de gouden medaille veilig te stellen. Maar juist in een discipline als slalom, waar alles draait om precisie en timing, kan één klein moment alles veranderen.
Een fout met grote gevolgen
Tijdens de tweede run, die onder betere weersomstandigheden werd afgewerkt, ging het al vroeg mis. In het begin van de afdaling sloeg McGrath een poortje over. In de slalom betekent dat onherroepelijk het einde van de race. Binnen enkele seconden was duidelijk dat zijn kans op olympisch goud verdwenen was.
Wat volgde, was een emotionele reactie die voor veel kijkers herkenbaar voelde. McGrath gooide zijn stokken weg, klikte zijn ski’s los en liep zichtbaar aangeslagen van de piste. Even later liet hij zich in de sneeuw vallen, alsof hij het moment nodig had om te beseffen wat er zojuist was gebeurd.
Het beeld van de teleurgestelde skiër, liggend in de sneeuw terwijl de wedstrijd verderging, werd een van de meest besproken momenten van de dag. Het liet zien hoeveel er op het spel staat tijdens de Olympische Spelen, waar jaren van voorbereiding in enkele minuten worden beslist.
Topsport en emoties
In de wereld van topsport wordt vaak gesproken over mentale kracht en controle, maar momenten als deze tonen de menselijke kant achter de prestaties. Voor atleten als McGrath is de Olympische Spelen niet zomaar een wedstrijd. Het is het hoogtepunt van jarenlange training, opofferingen en verwachtingen.
De teleurstelling was dan ook begrijpelijk. McGrath stond op het punt om zijn carrière te bekronen met olympisch succes, en zag die kans plots verdwijnen door één fout. Veel kijkers herkenden zich in zijn reactie. Niet omdat zij zelf op olympisch niveau presteren, maar omdat het gevoel van een gemiste kans universeel is.
Op sociale media werd massaal meegeleefd met de skiër. Berichten van steun stroomden binnen, waarbij fans benadrukten hoeveel respect ze hadden voor zijn openlijke emotie. In plaats van kritiek overheerste vooral begrip en medeleven.
Een zware wedstrijd voor velen
De slalomwedstrijd zelf bleek uitzonderlijk zwaar. In de eerste run bereikten slechts 44 van de 96 deelnemers de finish. De combinatie van sneeuwval, slechte zichtbaarheid en een technisch uitdagend parcours zorgde ervoor dat zelfs ervaren skiërs moeite hadden om foutloos naar beneden te komen.
Ook andere favorieten zagen hun kansen vroegtijdig verdwijnen. Onder hen bevond zich Lucas Pinheiro Braathen, een goede vriend van McGrath en eerder winnaar van goud op de reuzenslalom. Ook hij haalde de eindstreep niet na een fout in een bocht. Het onderstreepte nogmaals hoe onvoorspelbaar de slalom kan zijn, zelfs voor de absolute wereldtop.
In de tweede manche, gereden onder zonnigere omstandigheden, bleef het aantal grote incidenten beperkt. De verschillen tussen de deelnemers waren klein, waardoor elke fout direct grote gevolgen had voor het eindklassement.
Nieuwe kampioenen op het podium
Uiteindelijk ging de gouden medaille naar de Zwitser Loïc Meillard, die een sterke en foutloze tweede run neerzette. De Oostenrijker Fabio Gstrein pakte het zilver, terwijl de Noor Henrik Kristoffersen het podium compleet maakte met brons.
Voor Zwitserland betekende het opnieuw succes op de Winterspelen. Het was al de vierde gouden medaille in het alpineskiën tijdens deze editie van de Spelen, waarmee het land zijn dominante positie in deze sport bevestigde.
Respect voor de strijd
Hoewel McGrath uiteindelijk zonder medaille achterbleef, veranderde dat niets aan het respect dat hij bij fans en collega’s geniet. In topsport hoort teleurstelling nu eenmaal bij succes. Juist de manier waarop een atleet met zulke momenten omgaat, bepaalt vaak hoe hij herinnerd wordt.
Zijn emotionele reactie maakte duidelijk hoeveel deze wedstrijd voor hem betekende. Het liet zien dat achter elke olympische prestatie een mens schuilgaat die droomt, hoopt en soms ook moet omgaan met pijnlijke momenten.
Voor McGrath betekent deze teleurstelling waarschijnlijk niet het einde, maar eerder een nieuw begin. Met zijn talent en prestaties van de afgelopen jaren blijft hij een van de grote namen in het alpineskiën. De kans is groot dat hij deze ervaring zal gebruiken als motivatie voor toekomstige toernooien.
De kracht van sportmomenten
De beelden uit Milaan-Cortina herinneren eraan waarom sport mensen zo raakt. Niet alleen door de overwinningen, maar juist door de momenten waarop alles anders loopt dan gehoopt. De emotie van McGrath werd daardoor een van de meest besproken momenten van de dag — niet vanwege een medaille, maar vanwege de menselijke kwetsbaarheid die zichtbaar werd.
En misschien is dat wel de essentie van de Olympische Spelen: verhalen van doorzettingsvermogen, succes en soms ook teleurstelling, die laten zien hoe dicht vreugde en verdriet in topsport bij elkaar liggen.