Bijna dertig jaar na de begrafenis van prinses Diana blikt een van de militairen die haar kist droeg terug op die indrukwekkende dag. Nigel Enright was destijds pas 22 jaar oud toen hij werd geselecteerd voor de eervolle, maar emotioneel zware taak. Tot op de dag van vandaag staat het afscheid van de geliefde prinses in zijn geheugen gegrift.

Streng geheim rondom de begrafenis

Na Diana’s overlijden in augustus 1997 werd een kleine groep militairen uitgekozen om haar kist tijdens de besloten begrafenis op het familielandgoed Althorp te dragen. De selectie verliep uiterst discreet en de betrokkenen kregen de opdracht om niemand te vertellen waarvoor zij waren aangewezen.

Zelfs familie en vrienden mochten niets weten. Om geen argwaan te wekken, deden Enright en zijn collega’s alsof ze een rugbyteam waren dat gezamenlijk op pad was.

Dagenlang oefenen

De voorbereiding op de begrafenis was intens. De militairen oefenden dagen achter elkaar met een verzwaarde kist waarin zandzakken lagen. Zo bereidden ze zich voor op het gewicht van de echte kist.

Tijdens de repetities liepen ze telkens dezelfde route: over een houten brug naar het kleine eiland op het landgoed Althorp, waar Diana uiteindelijk haar laatste rustplaats zou krijgen.

Volgens Enright waren de trainingen fysiek zwaar. Tegen de dag van de begrafenis deden hun schouders pijn van het vele oefenen, maar iedereen wist dat er geen ruimte was voor fouten.

Een emotioneel moment

Toen de rouwauto arriveerde, veranderde de sfeer direct. Terwijl de militairen zich klaarmaakten om de kist op te tillen, viel Enright iets op dat hem diep raakte.

Tussen de vele bloemen lag een eenvoudige krans met daarop slechts één woord: ‘Mummy’.

De bloemen waren afkomstig van prins William en prins Harry, die op dat moment nog jonge jongens waren en afscheid moesten nemen van hun moeder.

Dat ene woord maakte volgens Enright meer indruk dan alles wat hij daarvoor had meegemaakt.

Veel zwaarder dan verwacht

Toen de militairen de kist optilden, bleek deze aanzienlijk zwaarder te zijn dan waarmee zij hadden geoefend.

Toch droegen ze de kist stap voor stap over de houten brug naar het eiland, waar de besloten ceremonie plaatsvond.

Aan de waterkant stonden onder anderen toenmalig prins Charles, prins William en prins Harry hen op te wachten.

Enright probeerde bewust niet naar de familieleden te kijken.

“Ik was bang dat ik mijn emoties niet meer onder controle zou kunnen houden,” vertelde hij later.

Beeld dat hem altijd zal bijblijven

Tijdens het neerlaten van de kist kon hij de twee jonge prinsen uiteindelijk toch niet uit zijn gedachten zetten.

Het beeld van William en Harry die afscheid namen van hun moeder is volgens hem iets wat hij nooit meer zal vergeten.

Ondanks alle jaren die inmiddels zijn verstreken, blijft juist dat moment hem het meest bij.

Een persoonlijke band met Diana

Voor Enright kreeg de opdracht nog een extra emotionele lading doordat hij prinses Diana eerder in zijn leven al had ontmoet.

Daarnaast had zijn familie een bijzondere herinnering aan haar. Nadat zijn broer ernstig gewond was geraakt bij een ongeluk, stuurde Diana hem persoonlijk een brief om hem een hart onder de riem te steken.

Juist daardoor voelde het voor Enright bijzonder dat hij jaren later een rol speelde bij haar laatste afscheid.

“De grootste eer van mijn leven”

Terugkijkend noemt Enright het dragen van Diana’s kist een van de meest indrukwekkende momenten uit zijn leven.

Hoewel het een uiterst verdrietige gebeurtenis was, beschouwt hij het tegelijkertijd als een enorme eer dat hij deel mocht uitmaken van het laatste eerbetoon aan de prinses.

“Het was de grootste en tegelijk verdrietigste eer die ik ooit heb gehad,” blikt hij terug.

Bijna drie decennia later blijven de herinneringen aan die dag nog altijd springlevend. Vooral het beeld van de jonge William en Harry, die afscheid namen van hun moeder, zal hem naar eigen zeggen nooit meer loslaten.