Actueel
Details bekendgemaakt over uitvaart Dieuwertje Blok
Afgelopen zondag is Dieuwertje Blok 0verleden. De iconische presentatrice, bekend van onder andere het Sinterklaasjournaal, verloor de strijd tegen k*nker op 67-jarige leeftijd. Haar 0verlijden heeft diepe indruk gemaakt op het Nederlandse publiek, en in het hele land wordt er gerouwd. Inmiddels is er ook meer bekend over haar uitvaart.
Een nationaal icoon
Dieuwertje Blok was een vertrouwd gezicht voor zowel jong als oud. Haar jarenlange rol als presentatrice van het Sinterklaasjournaal maakte haar een geliefde persoonlijkheid. Helaas moest ze tijdens de meest recente editie verstek laten gaan vanwege haar z!ekte, die opnieuw de kop opstak.
Na haar 0verlijden besloot de NTR een online condoleanceregister te openen, waar mensen hun medeleven kunnen betuigen. Dit register is inmiddels meer dan 11.000 keer ondertekend. Daarnaast heeft het mediamuseum Beeld & Geluid een speciale plek ingericht waar bezoekers een persoonlijk bericht kunnen achterlaten voor Dieuwertje. Ongeveer 150 mensen hebben hier al gebruik van gemaakt.
Wanneer de condoleanceregisters gesloten worden, zullen alle boodschappen en herinneringen worden overhandigd aan de familie van Dieuwertje Blok. Dit gebaar toont hoe groot de impact was die zij op Nederland had.
Besloten uitvaart voor Dieuwertje Blok
Gezien haar populariteit dachten velen dat er een openbaar afscheid zou worden georganiseerd. Toch heeft de familie van Dieuwertje ervoor gekozen om de uitvaart in besloten kring te houden.
Bij Shownieuws bevestigde journalist Evert Santegoeds dat de nabestaanden hebben besloten om het afscheid in intieme kring te laten plaatsvinden. “Net als bij Ron Brandsteder twee weken geleden en de meeste media zullen dat verzoek van de familie wel respecteren.”
Hij voegde eraan toe: “Dus ja, dit was het. Dieuwertje. We gaan niets meer van d’r zien of meekrijgen.”
Hoewel velen graag een laatste eerbetoon aan haar hadden willen brengen, wordt de keuze van de familie breed gerespecteerd. Het toont aan hoe belangrijk privacy is in tijden van rouw.
Een onmisbare bijdrage aan de Nederlandse televisie
Dieuwertje Blok begon haar carrière in de jaren ‘80 en groeide al snel uit tot een van de bekendste gezichten van de Nederlandse televisie. Naast het Sinterklaasjournaal was ze te zien in tal van andere programma’s en werkte ze als radio-dj en presentatrice.
Haar warme en vertrouwde uitstraling maakte haar tot een publiekslieveling. Vooral kinderen groeiden met haar op, en voor velen hoorde haar stem bij de magie van de decembermaand. Haar 0verlijden betekent dan ook een groot gemis in de mediawereld.
Massale steunbetuigingen
Op sociale media stromen de berichten binnen van mensen die geraakt zijn door haar 0verlijden. Collega’s, prominenten en kijkers delen hun herinneringen en condoleren de familie.
Enkele reacties:
- “Ze was de koningin van het Sinterklaasjournaal. Zo warm, zo betrokken. Wat een verlies.”
- “Mijn kinderen groeiden met haar op. Een deel van onze jeugd is weg.”
- “Wat een ontzettend verdrietig nieuws. Bedankt voor alle mooie herinneringen, Dieuwertje.”
Haar 0verlijden heeft niet alleen impact op haar fans, maar ook op haar collega’s in de mediawereld. Tal van bekende Nederlanders hebben hun respect uitgesproken en benadrukken hoe bijzonder zij was als persoon en professional.
Herinneringen aan Dieuwertje Blok
Hoewel haar uitvaart in besloten kring zal plaatsvinden, blijft haar nalatenschap voortbestaan. De impact die ze had op de Nederlandse televisie is ongeëvenaard. Haar stem, haar lach en haar manier van presenteren blijven in het collectieve geheugen gegrift.
Veel mensen halen herinneringen op aan de iconische momenten uit haar carrière. Van haar rol in het Sinterklaasjournaal tot haar bijdragen aan diverse radio- en televisieprogramma’s – ze liet overal haar kenmerkende stijl en warmte achter.
Een groot gemis
Met het 0verlijden van Dieuwertje Blok verliest Nederland een van zijn meest geliefde presentatoren. Haar stem en verschijning zullen nog lang in de herinnering blijven voortleven. Haar bijdrage aan de Nederlandse media en de manier waarop ze generaties kinderen wist te betoveren, maken haar een onuitwisbare legende.
Langs deze weg wensen we de nabestaanden veel sterkte met dit grote verlies.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.