Actueel
Bom onder Holland Zingt Hazes: ´Verder zonder Rachel Hazes´
Rachel Hazes zal dit jaar niet aanwezig zijn bij Holland Zingt Hazes, het jaarlijkse muzikale eerbetoon aan haar overleden echtgenoot, André Hazes. Dit maakte ze zelf bekend via een bericht op Instagram. Hazes geeft aan dat haar afwezigheid te maken heeft met de wens om te voorkomen dat het evenement zich richt op andere zaken dan de muziek van André. Ze voegt eraan toe dat haar huidige drukke werkzaamheden in Spanje haar verdere deelname bemoeilijken.
Muziek moet centraal staan
Rachel Hazes benadrukt dat het voor haar belangrijk is dat Holland Zingt Hazes draait om de muziek en het werk van haar man. “Ik wil niet dat er tijdens het evenement aandacht is voor andere zaken dan voor de muziek van André”, schrijft ze op Instagram. Dit lijkt een duidelijke boodschap te zijn van Rachel, die altijd heeft geprobeerd om de privacy van haar gezin te beschermen, ondanks haar publieke leven. De keuze om dit jaar afwezig te blijven is dan ook een bewuste stap.
Besluit in goed overleg genomen
MediaLane, de producent van Holland Zingt Hazes, bevestigde eerder deze week dat Rachel Hazes dit jaar niet zal optreden. In hun verklaring gaven ze aan dat het besluit om haar niet uit te nodigen in goed overleg met haar was genomen. De producenten gaven echter geen verdere uitleg over de precieze redenen van haar afwezigheid. Desondanks lijkt het duidelijk dat de wens van Rachel om de aandacht niet van André’s muziek af te leiden, een belangrijke factor is geweest in deze beslissing.
Drukke werkzaamheden in Spanje
Naast haar wens om de focus op André’s muziek te houden, geeft Rachel ook aan dat ze het momenteel erg druk heeft met haar restaurant in Spanje. Sinds de opening van haar restaurant is ze veelvuldig in het buitenland te vinden en dit vraagt veel van haar tijd en energie. Hierdoor werd het voor haar lastig om deel te nemen aan de concerten die haar man jaarlijks eert. Deze persoonlijke en professionele verplichtingen lijken een belangrijke reden te zijn voor haar afwezigheid.
Opgetreden artiesten
Ook zonder Rachel Hazes zal Holland Zingt Hazes doorgaan. De concerten zullen weer gevuld worden met verschillende artiesten die André Hazes’ grootste hits ten gehore brengen. Onder de artiesten die zullen optreden zijn onder meer André Hazes Jr., Jeroen van der Boom, Mart Hoogkamer en Douwe Bob. Dit line-up zorgt ervoor dat het publiek niet alleen de muziek van André ervaart, maar ook de nieuwe generaties artiesten die zijn erfenis voortzetten.
Emotionele betekenis van het evenement
Holland Zingt Hazes is voor veel mensen een belangrijk moment om de muziek van André Hazes te herbeleven en om de legende van de zanger levend te houden. Voor Rachel is het echter een dubbel gevoel: terwijl ze begrijpt waarom het evenement zo belangrijk is voor zijn fans, wil ze niet dat de aandacht afgaat van de muziek zelf. Haar keuze om dit jaar niet aanwezig te zijn kan gezien worden als een manier om de emotionele betekenis van het evenement niet te verstoren.
Een nieuwe fase in het leven van Rachel Hazes
De keuze om niet meer op het podium te staan en zich niet te mengen in de festiviteiten rondom Holland Zingt Hazes kan ook gezien worden als een stap naar een nieuwe fase in Rachel’s leven. De afgelopen jaren heeft ze zich meer gefocust op haar persoonlijke leven en haar werk in Spanje. Dit jaar is een teken dat ze meer in zichzelf wil blijven en haar energie richt op haar nieuwe zakelijke projecten.
De toekomst van Holland Zingt Hazes
Hoewel het voor fans van André Hazes wellicht even wennen zal zijn om Holland Zingt Hazes zonder Rachel te zien, gaat het evenement door. De muziek blijft de centrale focus, en het zal interessant zijn om te zien hoe de komende edities zich ontwikkelen. Of Rachel Hazes in de toekomst opnieuw betrokken zal zijn bij het eerbetoon, blijft onduidelijk, maar haar besluit dit jaar wijst op een duidelijke richting in haar persoonlijke leven en haar prioriteiten.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.