Connect with us

Actueel

Boerin Steffi blikt terug op deelname aan Boer zoekt Vrouw: ‘Begon als grapje’

Published

on

Twintig jaar ‘Boer zoekt Vrouw’

Het populaire televisieprogramma Boer zoekt Vrouw bestaat dit jaar alweer twintig jaar. In de afgelopen decennia hebben talloze boeren hun zoektocht naar de liefde op televisie gedeeld, met wisselend succes. Een van de meest memorabele deelnemers is Steffi Verhagen (33), die in 2018 meedeed aan het programma en uiteindelijk de liefde vond bij Roel. In een speciale video van KRO-NCRV blikt Steffi terug op haar deelname en onthult ze of ze het programma nog weleens terugkijkt.

Een avontuur dat begon als een grap

In de video vertelt Steffi dat haar deelname aan Boer zoekt Vrouw in eerste instantie begon als een grap. Toch veranderde dit snel toen ze zich realiseerde hoe serieus de zoektocht naar liefde op televisie kon zijn. “Het was het grootste avontuur van mijn leven,” vertelt ze met een glimlach.

Een van de meest bijzondere momenten voor haar was de speeddates met haar potentiële partners. “Dat was het bizarste wat ik ooit had meegemaakt,” herinnert ze zich. “Dat er tien mannen speciaal naar de boerderij kwamen om mij te ontmoeten, voelde alsof ik op een filmset was beland. Als je er niet bij was, is het niet uit te leggen. Ik vond het heel bijzonder.”

Boer zoekt Vrouw-stel Steffi en Roel nog steeds bevriend met Harold

Geen behoefte om terug te kijken

Ondanks haar positieve ervaring met het programma, geeft Steffi aan dat ze de afleveringen nooit terugkijkt. “Ik vind het tenenkrommend,” zegt ze lachend. Toch is ze blij dat de beelden er zijn, vooral voor haar kinderen. “Voor Sterre en Jop is het wel heel leuk dat ze het terug kunnen zien.” Haar deelname aan Boer zoekt Vrouw blijft dus een bijzondere herinnering voor het gezin.

20 jaar Boer zoekt vrouw - Boeren Frans en Jos en boerin Steffi blikken terug | Boer zoekt Vrouw

Hoe gaat het nu met Steffi en Roel?

Sinds hun deelname aan het programma hebben Steffi en Roel samen een stabiel leven opgebouwd. Hun liefde groeide en werd bekroond met de komst van twee kinderen. Ruim een jaar geleden werden ze ouders van hun tweede kindje, zoontje Jop. Vanwege zijn grote handen en voeten noemden ze hem gekscherend ‘de joekel van Boekel’.

Steffi en Roel hebben nog altijd goed contact met een van de andere kandidaten uit het programma, Harold. Ze zijn nog steeds bevriend en spreken elkaar regelmatig. Dit bewijst dat Boer zoekt Vrouw niet alleen voor liefde zorgt, maar ook voor blijvende vriendschappen.

Boer zoekt Vrouw: een programma dat levens verandert

De impact van Boer zoekt Vrouw reikt verder dan alleen de deelnemers. Het programma heeft een grote schare trouwe kijkers en weet iedere editie weer mensen aan de buis gekluisterd te houden. Voor Steffi was het een unieke ervaring die haar leven op een positieve manier heeft veranderd.

Haar verhaal is een mooi voorbeeld van hoe een ogenschijnlijke grap kan uitgroeien tot een van de meest bijzondere gebeurtenissen in iemands leven. En hoewel ze haar deelname zelf niet graag terugkijkt, blijft Boer zoekt Vrouw een belangrijke mijlpaal in haar liefdesleven.

 

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door Steffi Verhagen (@verhagensteffi)

Actueel

Asielzoeker duwt meisje (16) voor trein, familie in shock om uitspraak rechtbank

Published

on

Een Duitse rechtbank heeft geoordeeld dat de 31-jarige Muhammad A. niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor de dood van de 16-jarige Liana K. Het Oekraïense meisje kwam vorig jaar om het leven nadat zij op station Friedland in de Duitse deelstaat Nedersaksen voor een naderende goederentrein werd geduwd. Volgens de rechtbank leed A. op dat moment aan paranoïde schizofrenie en was hij daardoor ontoerekeningsvatbaar.

De zaak heeft in Duitsland veel aandacht gekregen. Niet alleen vanwege de jonge leeftijd van het slachtoffer en de omstandigheden waaronder zij overleed, maar ook vanwege de voorgeschiedenis van de verdachte. A. was een afgewezen asielzoeker uit Irak en had Duitsland eerder moeten verlaten.

Liana overleed op station Friedland

Het drama vond plaats op 11 augustus vorig jaar. De 16-jarige Liana K., die als Oekraïense vluchtelinge in Duitsland verbleef, bevond zich op het station van Friedland toen zij voor een naderende goederentrein terechtkwam.

Aanvankelijk was niet duidelijk wat er precies was gebeurd. Er zouden geen directe ooggetuigen zijn geweest en ook waren er volgens de berichtgeving geen camerabeelden waarop het fatale moment te zien was.

Tijdens het onderzoek kwam Muhammad A. echter in beeld. Op de schouder en rug van Liana werd DNA aangetroffen dat aan hem werd gekoppeld. Volgens de rechtbank vormde dat, samen met ander bewijsmateriaal uit het onderzoek, voldoende grond voor de conclusie dat A. het meisje voor de trein had geduwd.

Liana overleefde de aanrijding niet.

 

 

Rechtbank verklaart A. ontoerekeningsvatbaar

Hoewel de rechtbank ervan overtuigd is dat Muhammad A. verantwoordelijk was voor het duwen, leidt dat niet tot een reguliere gevangenisstraf.

Deskundigen concludeerden dat de man ten tijde van het incident leed aan paranoïde schizofrenie. Zijn psychische toestand zou dusdanig ernstig zijn geweest dat hij volgens het Duitse strafrecht niet verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn handelen.

Dat betekent niet dat A. wordt vrijgelaten. De rechtbank heeft bepaald dat hij voor onbepaalde tijd moet worden opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.

Tijdens die opname wordt hij behandeld en blijft hij onder toezicht. Zijn situatie zal periodiek opnieuw worden beoordeeld. Daarbij wordt onder meer gekeken naar zijn psychische toestand en het mogelijke gevaar dat hij voor anderen vormt.

A. mocht al sinds 2022 niet in Duitsland blijven

De achtergrond van de 31-jarige verdachte zorgt eveneens voor discussie. Muhammad A. is afkomstig uit Irak en had volgens de berichtgeving al in december 2022 te horen gekregen dat hij niet in Duitsland mocht blijven.

Daarnaast was hij eerder veroordeeld voor een exhibitionistisch delict.

Vanaf maart 2025 zou Duitsland de mogelijkheid hebben gehad om hem naar Litouwen over te brengen. A. was eerder via dat land Europa binnengekomen, waardoor Litouwen volgens de geldende Europese asielregels verantwoordelijk zou zijn geweest voor de behandeling van zijn asielprocedure.

Tot een daadwerkelijke overdracht kwam het echter niet.

Poging tot vreemdelingenbewaring afgewezen

In juli vorig jaar probeerden de Duitse autoriteiten A. in vreemdelingenbewaring te laten plaatsen. Daarmee wilden zij voorkomen dat hij zou verdwijnen voordat zijn overdracht naar Litouwen kon plaatsvinden.

Een rechtbank wees dat verzoek af. Volgens de berichtgeving hadden de autoriteiten onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er een concreet risico bestond dat A. zou onderduiken.

Daardoor bleef hij op vrije voeten.

Iets meer dan een maand later vond het fatale incident op station Friedland plaats waarbij Liana om het leven kwam. De gang van zaken rond de mislukte uitzetting heeft daardoor achteraf extra aandacht gekregen.

Dag voor incident verliet hij psychiatrische kliniek

Een ander opvallend onderdeel van de zaak is de psychische toestand van A. in de dagen voorafgaand aan de dood van Liana.

Volgens berichtgeving had de man zichzelf kort daarvoor laten opnemen in een psychiatrische kliniek. Daar zou hij behandeling hebben gekregen vanwege zijn psychische problemen.

Op 10 augustus, één dag voordat Liana overleed, besloot A. de instelling echter weer te verlaten. Dat gebeurde volgens de berichtgeving tegen het advies van de behandelende medici in.

Een dag later bevond hij zich op station Friedland, waar het fatale incident plaatsvond.

Juist die voorgeschiedenis speelt een belangrijke rol in de beoordeling van zijn geestelijke toestand. De rechtbank heeft op basis van psychiatrisch onderzoek uiteindelijk geoordeeld dat hij tijdens het incident niet toerekeningsvatbaar was.

Familie wil veroordeling voor moord

Met de uitspraak is de juridische strijd bovendien nog niet volledig voorbij. Zowel rond het bewijs als rond de juridische gevolgen bestaat discussie.

De verdediging betwist volgens de berichtgeving dat overtuigend bewezen kan worden dat A. het meisje daadwerkelijk heeft geduwd. De advocaten zouden daarom een volledige vrijspraak willen.

De familie van Liana staat daar lijnrecht tegenover. De nabestaanden willen juist dat Muhammad A. in een reguliere strafzaak wordt veroordeeld voor moord en nemen geen genoegen met uitsluitend een plaatsing in een psychiatrische instelling.

Voor hen blijft het verlies van de 16-jarige vanzelfsprekend centraal staan.

Zaak zorgt voor veel discussie

De zaak raakt ondertussen aan meerdere gevoelige onderwerpen in Duitsland. Naast de vraag hoe mensen met ernstige psychiatrische problemen worden behandeld en gevolgd, wordt ook gekeken naar de gang van zaken rond de asielprocedure en de voorgenomen overdracht van A.

Dat een verzoek om vreemdelingenbewaring kort voor het incident werd afgewezen, zal daarbij ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven.

Tegelijkertijd maakt het oordeel van de rechtbank duidelijk dat ontoerekeningsvatbaarheid juridisch iets anders is dan de vraag of iemand een daad heeft gepleegd. De rechtbank kan vaststellen dat iemand verantwoordelijk was voor een dodelijk incident, maar tegelijkertijd bepalen dat die persoon vanwege een ernstige psychiatrische aandoening niet strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden.

Muhammad A. verdwijnt daardoor niet uit beeld. Hij wordt voor onbepaalde tijd psychiatrisch opgenomen en zijn situatie zal regelmatig opnieuw worden beoordeeld.

Voor de nabestaanden van Liana is de zaak daarmee echter nog niet afgesloten. Zij blijven aandringen op een strafrechtelijke veroordeling voor de dood van het 16-jarige meisje.

Continue Reading