Actueel
“Blokker-winkels herleven: deuren gaan weer open!
Ondanks het faillissement van Blokker in 2024 en de sluiting van haar eigen winkels, blijft het iconische merk voortbestaan dankzij franchisenemers. Deze zelfstandige ondernemers houden niet alleen hun bestaande winkels open, maar zien ook kansen om het winkelnetwerk opnieuw uit te breiden. Dit biedt perspectief voor de toekomst van Blokker, dat ooit een van de bekendste winkelketens van Nederland was.
Franchisenemers houden Blokker overeind
Toen Blokker failliet ging, betekende dit het einde voor de winkels die direct door de moederorganisatie werden beheerd. Franchisenemers daarentegen werken zelfstandig en waren daardoor niet verplicht hun deuren te sluiten. Dit heeft ertoe geleid dat verschillende Blokker-winkels nog steeds open zijn en dat er plannen zijn voor verdere uitbreiding.
Volgens RTL Nieuws onderzoeken verschillende franchisenemers momenteel de mogelijkheid om nieuwe vestigingen te openen. Roland Mol, franchisenemer in Roosendaal, geeft aan dat hij nu de enige Blokker in de regio is. De dichtstbijzijnde andere winkel ligt pas op 14 kilometer afstand. Dit ziet hij als een kans: “Er is nog steeds veel vraag naar Blokker-producten. Daarom kijk ik nu naar de mogelijkheid om een tweede winkel te openen.”
Het overnemen van producten en materialen uit voormalige Blokker-winkels blijkt relatief eenvoudig. Hierdoor kunnen franchisenemers relatief snel nieuwe winkels inrichten en de Blokker-formule voortzetten. Mol is niet de enige met uitbreidingsplannen. Ook Henk Beumer, franchisenemer in Zelhem, overweegt om een voormalige Blokker-locatie te heropenen.
Ook externe ondernemers tonen interesse
Niet alleen bestaande Blokker-franchisenemers willen uitbreiden, maar ook externe ondernemers zien kansen in het openen van winkels onder de Blokker-formule. Dit kan ertoe leiden dat het netwerk van fysieke Blokker-winkels de komende tijd weer zal groeien.
Momenteel is de merknaam Blokker in handen van investeerder Roland Palmer. Hij beheert tevens de webwinkel en werkt nauw samen met de franchisenemers om het merk nieuw leven in te blazen. Zijn ambitie is om een solide netwerk van winkels op te bouwen en de herkenbare naam Blokker verder te versterken.
Blokker: van huishoudwinkel tot iconische keten
Blokker heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de vroege 20e eeuw. Ooit begonnen als een bescheiden winkel in huishoudelijke artikelen zoals borstels en pannen, groeide de keten uit tot een begrip in Nederland. In de jaren ‘70 en ‘80 was Blokker niet meer weg te denken uit winkelstraten door het brede assortiment en de aantrekkelijke prijzen.
De keten bood een breed scala aan huishoudelijke producten en had jarenlang een sterke positie in de Nederlandse retailsector. Maar veranderende consumententrends en de opkomst van online winkels zorgden in de jaren 2000 voor een teruglopende omzet. Uiteindelijk leidde dit tot het faillissement in 2024.
Een nieuwe toekomst voor Blokker?
Hoewel de Blokker-organisatie zelf failliet is gegaan, lijkt het merk een tweede kans te krijgen door de inzet van zelfstandige ondernemers. Franchisenemers en andere geïnteresseerde ondernemers zien mogelijkheden om winkels te heropenen en het merk nieuw leven in te blazen.
Met de steun van investeerder Roland Palmer kan Blokker wellicht weer een plek veroveren in het Nederlandse winkellandschap. Of de keten ooit terugkeert naar haar oude glorie, blijft afwachten. Maar één ding is zeker: dankzij de franchisenemers is Blokker nog lang niet verdwenen uit de winkelstraten.
Actueel
Wat gebeurt er écht in de laatste seconden van je leven? Wetenschappers weten het!
Een van de grootste mysteries van het menselijk leven is wat er gebeurt in de laatste momenten vóór het overlijden. Al jarenlang bestaan er verhalen over mensen die zeggen dat hun leven “voor hun ogen voorbijflitste”. Hoewel dit vaak voorkomt in films en boeken, is er wetenschappelijk nog weinig bekend over wat zich daadwerkelijk in het brein afspeelt tijdens de laatste levensfase.
Een bijzonder onderzoek heeft daar mogelijk een eerste inkijkje in gegeven. De bevindingen zijn opvallend, maar onderzoekers benadrukken dat voorzichtigheid geboden blijft bij het trekken van conclusies.
Een onverwachte wetenschappelijke ontdekking
Het onderzoek ontstond niet als een gepland experiment naar het stervensproces.
Wetenschappers waren bezig met het registreren van de hersenactiviteit van een 87-jarige patiënt die werd onderzocht vanwege epilepsie. Tijdens deze metingen kreeg de patiënt onverwacht een fatale hartstilstand.
Omdat de meetapparatuur op dat moment al actief was, konden onderzoekers de hersenactiviteit blijven registreren vlak vóór en kort na het overlijden. Zulke gegevens zijn uitzonderlijk zeldzaam, omdat het vrijwel onmogelijk is om dergelijke metingen bewust uit te voeren.
Opvallende hersengolven
Bij de analyse zagen de onderzoekers dat bepaalde hersengolven actief bleven in de laatste seconden rond het overlijden.
Met name zogenoemde gamma-golven trokken de aandacht. Deze hersenactiviteit wordt normaal gesproken ook gezien tijdens processen zoals dromen, het ophalen van herinneringen, concentratie en het verwerken van informatie.
De activiteit werd waargenomen in de ongeveer dertig seconden vóór en na het moment waarop het hart stopte.
Mogelijke rol van herinneringen
Op basis van de metingen opperen de onderzoekers dat het brein in die laatste momenten mogelijk nog herinneringen verwerkt of eerdere ervaringen activeert.
Dat betekent niet dat mensen letterlijk een complete film van hun leven zien afspelen, zoals vaak in speelfilms wordt uitgebeeld.
Volgens de onderzoekers zou het eerder kunnen gaan om korte fragmenten of belangrijke herinneringen die door het brein worden geactiveerd. Welke herinneringen dat precies zijn en of mensen zich daarvan bewust zijn, is niet bekend.
Geen bewijs dat iedereen hetzelfde ervaart
De onderzoekers plaatsen zelf belangrijke kanttekeningen bij hun bevindingen.
Het onderzoek is gebaseerd op de hersenactiviteit van één patiënt. Daardoor is niet vast te stellen of hetzelfde proces zich ook voordoet bij andere mensen.
Daarnaast had de patiënt epilepsie, een aandoening die invloed kan hebben op hersenactiviteit. Ook dat maakt het moeilijk om de resultaten zonder meer te vertalen naar de algemene bevolking.
Meer onderzoek is daarom noodzakelijk voordat definitieve conclusies kunnen worden getrokken.
Veel vragen blijven onbeantwoord
Hoewel de metingen bijzonder zijn, roepen ze minstens zoveel vragen op als antwoorden.
Zo is onduidelijk of de waargenomen hersenactiviteit daadwerkelijk gepaard gaat met een bewuste ervaring, of dat het gaat om een automatisch biologisch proces dat plaatsvindt terwijl het lichaam overlijdt.
Ook weten wetenschappers niet of mensen dergelijke momenten daadwerkelijk ervaren of zich daar – als reanimatie mogelijk zou zijn – later iets van zouden kunnen herinneren.
Dood blijft grotendeels onbegrepen
Het stervensproces behoort nog altijd tot de minst begrepen onderdelen van de medische wetenschap.
Hoewel artsen veel weten over wat er lichamelijk gebeurt wanneer hart en longen stoppen met functioneren, is veel minder bekend over de laatste activiteit van de hersenen.
Nieuwe technieken maken het mogelijk om hersengolven steeds nauwkeuriger te meten, waardoor onderzoekers stap voor stap meer inzicht krijgen in deze complexe processen.
Voorzichtig omgaan met de resultaten
Neurologen benadrukken dat het belangrijk is om de resultaten niet te overschatten.
De waargenomen hersenactiviteit betekent niet automatisch dat mensen vlak voor hun overlijden bewust hun hele leven opnieuw beleven. Daarvoor ontbreekt op dit moment wetenschappelijk bewijs.
Wel laten de metingen zien dat de hersenen mogelijk langer actief blijven dan lange tijd werd aangenomen.
Een fascinerend onderzoeksgebied
Ondanks de vele onbeantwoorde vragen wordt het onderzoek door wetenschappers gezien als een bijzondere stap in het begrijpen van de laatste momenten van het menselijk leven.
Door toekomstige studies hopen onderzoekers beter te kunnen vaststellen welke hersenprocessen plaatsvinden tijdens het overlijden en welke betekenis die activiteit heeft.
Voorlopig blijft het antwoord op de vraag wat iemand precies ervaart in de laatste seconden van het leven onbekend. Wel lijkt duidelijk dat het menselijk brein zelfs tijdens die laatste fase nog opmerkelijke activiteit kan vertonen. Dat maakt dit onderzoeksgebied tot een van de meest intrigerende onderwerpen binnen de moderne neurowetenschap.