Actueel
Bizar grote doorbraak in zaak tegen Marco Borsato
De moeder van het vermeende slacht0ffer in de zaak tegen Marco Borsato heeft opnieuw haar stem laten horen. De beschuldigingen, die de inmiddels 58-jarige zanger al jaren in de schaduw van de publieke aandacht houden, zorgen nog altijd voor veel onzekerheid en emotionele pijn bij alle betrokkenen.
De beschuldigingen
Volgens de moeder ontdekte zij de vermeende aanranding via het dagboek van haar dochter. Het meisje beweert dat Marco Borsato haar begon aan te randen toen ze pas vijftien jaar oud was. Opmerkelijk is dat de moeder destijds al 25 jaar professioneel samenwerkte met de zanger, wat de zaak extra beladen maakt.
Een bron dicht bij de familie verklaart dat er veel frustratie heerst over het gebrek aan voortgang in de zaak. “Het duurt niet alleen lang voor hem, maar ook voor hen,” aldus de bron. Ook Marco zelf zou geen inzicht hebben in de huidige stand van het onderzoek.
Hoewel de moeder van het vermeende slacht0ffer vasthoudt aan haar beschuldigingen, lijkt zij niet in de weg te staan van een mogelijke terugkeer van Marco in de muziekindustrie. “Als zijn fans daar behoefte aan hebben, moet hij dat doen,” zegt de bron. Tegelijkertijd benadrukt ze dat Marco moet boeten voor wat hij volgens haar heeft gedaan.
Open voor contact
In een opmerkelijke wending heeft de moeder aangegeven open te staan voor contact met de zanger. In gesprek met weekblad Story liet ze weten dat ze zelfs zou overwegen om met Marco te schikken. “Als hij de behoefte voelt om contact op te nemen, kan hij haar bellen. Haar nummer is niet veranderd,” bevestigt de bron.
Dit zou een grote stap kunnen zijn in een zaak die zowel juridisch als emotioneel enorm beladen is. De r*chtszaak wordt naar verwachting dit jaar behandeld, wat hopelijk duidelijkheid zal brengen voor alle betrokkenen.
Reacties van prominenten
De zaak rondom Marco Borsato blijft verdeeldheid zaaien in zowel de publieke opinie als onder prominente Nederlanders. Catherine Keyl, die Marco soms ontmoet heeft, noemt zijn huidige situatie “mensonterend”. “Hij weet al jaren niet waar hij aan toe is. Dat is onmenselijk,” vertelde ze in een interview met Weekend.
De kwestie blijft de gemoederen bezig houden. Sommige fans pleiten voor een snelle en eerlijke rechtsgang, terwijl anderen twijfelen of Marco ooit nog een plek in de muziekindustrie kan vinden.
Pleidooi voor snellere rechtsgang
Frits Wester heeft zich in de talkshow van Renze Klamer uitgesproken over de zaak. Hij vindt dat deze met voorrang behandeld moet worden. Volgens Wester duurt de zaak veel te lang en veroorzaakt dit onnodig leed voor zowel de verdachte als de slacht0ffers.
“Ik ken Marco al heel lang. Ik kan me niet voorstellen dat hij dit gedaan heeft,” zei Wester in de uitzending. Tegelijkertijd benadrukte hij dat hij hiermee de ervaringen van slacht0ffers niet wil bagatelliseren, maar dat het gebrek aan duidelijkheid slopend is.
Wester pleit ervoor dat zedenzaken die veel media-aandacht krijgen sneller afgehandeld worden. “Waarom kan zoiets niet sneller?” vroeg hij zich hardop af. Hij verwees ook naar andere bekende zaken, zoals die van Ali B. “De publieke veroordeling wordt alleen maar zwaarder naarmate de zaak langer duurt,” aldus Wester.
Tegengeluid
Rechtbankverslaggever Saskia Belleman deelt deze mening echter niet. In dezelfde uitzending legde zij uit dat veel zedenzaken al jaren wachten op behandeling. “Er zijn talloze slacht0ffers die zich afvragen wanneer zij eindelijk aan de beurt zijn,” zei ze. Volgens Belleman is het niet eerlijk om bekende Nederlanders voorrang te geven. “Elke zaak verdient evenveel aandacht, ongeacht wie erbij betrokken is.”
Wat nu?
De zaak tegen Marco Borsato sleept al jaren voort. Voor het vermeende slacht0ffer, haar familie en de zanger zelf blijft de situatie onzeker en emotioneel zwaar. Of de r*chtszaak dit jaar daadwerkelijk zal plaatsvinden en of er dan eindelijk duidelijkheid komt, blijft afwachten. Wat wel zeker is, is dat deze zaak zowel juridisch als maatschappelijk grote impact heeft en de publieke discussie over zedenzaken blijft voeden.
Uw mening?
Wat vindt u van de voortgang in deze zaak? Moeten bekende Nederlanders voorrang krijgen in de rechtsgang of is dat oneerlijk ten opzichte van andere slacht0ffers? Deel uw gedachten in de reacties.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.