Actueel
Bekende Nederlandse oud-voetballer (40) plots overleden
De voetbalwereld is in diepe rouw na het tragische nieuws dat oud-profvoetballer Marvin Wijks op 40-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding. Dit verdrietige bericht werd zojuist bekendgemaakt door het Algemeen Dagblad. De voormalige speler van onder andere Sparta Rotterdam en HFC Haarlem werd afgelopen maandag getroffen door een hersenbloeding en lag sindsdien in het ziekenhuis. Ondanks medische zorg is hij gisteren overleden.
Een veelbelovende carrière
Marvin Wijks doorliep de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam en maakte in 2005 zijn debuut voor de club in een wedstrijd tegen ADO Den Haag. Zijn techniek, snelheid en inzet maakten hem een geliefde speler onder de supporters. Na zijn periode bij Sparta maakte hij een transfer naar HFC Haarlem, een club die destijds nog actief was in het Nederlandse betaald voetbal. Helaas ging de club failliet, wat hem dwong op zoek te gaan naar een nieuw avontuur.
Zijn volgende stap bracht hem naar het Duitse FC Magdeburg, waar hij enkele seizoenen speelde. De dynamische aanvaller bleef zichzelf ontwikkelen en wist zich aan te passen aan verschillende speelstijlen in binnen- en buitenland. Na zijn tijd in Duitsland keerde hij terug naar Nederland en speelde hij nog voor FC Emmen. Hoewel hij veel talent had, koos hij er in 2013 voor om de overstap te maken naar het amateurvoetbal, waar hij nog jarenlang actief bleef op hoog niveau.
Verdere carrière in het amateurvoetbal
In de jaren na zijn professionele carrière was Wijks nog steeds een grote naam in de voetbalwereld. Hij speelde vier seizoenen voor Rijnsburgse Boys, een club die al jaren meedraait in de top van het Nederlandse amateurvoetbal. Hier liet hij zien dat zijn liefde voor het spel nooit verdween. Na zijn periode bij Rijnsburgse Boys maakte hij nog een seizoen deel uit van VVSB, waarna hij besloot zijn actieve spelerscarrière te beëindigen.
Toegewijde trainer en mentor
Hoewel hij stopte als voetballer, bleef Wijks betrokken bij de sport. Sinds 2018 was hij actief bij RVC Celeritas in Rijswijk, waar hij onder andere trainer was van een team voor spelers met autisme. Dit toonde zijn betrokkenheid bij de samenleving en zijn wens om voetbal toegankelijk te maken voor iedereen. Hij werd gewaardeerd om zijn passie, geduld en het vermogen om spelers te inspireren en te begeleiden.
De club RVC Celeritas bracht een emotioneel eerbetoon aan Wijks:
“Een van de moeilijkste berichten voor het bestuur om te moeten schrijven namens de club. Een gevoel van machteloosheid… Vele vragen komen naar boven en de antwoorden kunnen we niet geven en zullen we nooit weten. Waarom? Hoe dan?”
Zijn overlijden is een groot verlies voor de club en de gemeenschap. Zijn werk als trainer en mentor had een diepgaande impact op de spelers en hun families.
Een groot verlies voor zijn familie
Naast een indrukwekkende voetbalcarrière laat Marvin Wijks een vrouw en drie kinderen achter. Zijn oudste zoon, die 16 jaar oud is, speelt in de jeugdopleiding van de Duitse topclub Bayern München, terwijl zijn jongere zoon uitkomt voor de jeugd van Sparta Rotterdam. Dit toont aan dat het voetbaltalent binnen de familie Wijks voortleeft.
Zijn overlijden komt als een enorme schok voor zijn familie, vrienden en de gehele Nederlandse voetbalwereld. Wijks werd door velen geprezen als een vriendelijke, gedreven en getalenteerde persoonlijkheid die het beste uit zichzelf en anderen wist te halen.
Reacties uit de voetbalwereld
Op sociale media stromen de reacties binnen van oud-teamgenoten, coaches en supporters die hun medeleven betuigen. Verschillende clubs waar Wijks heeft gespeeld, zoals Sparta Rotterdam, FC Emmen en Rijnsburgse Boys, hebben hun medeleven uitgesproken. Supporters en voormalige teamgenoten delen herinneringen aan hun tijd met Marvin, waarin zijn sportieve prestaties en zijn warme persoonlijkheid vaak worden benoemd.
De KNVB heeft eveneens gereageerd op zijn overlijden en spreekt van een groot verlies voor het Nederlandse voetbal.
Een blijvende herinnering
Hoewel Marvin Wijks niet meer onder ons is, zal zijn nalatenschap voortleven. Zijn bijdragen aan het voetbal, zowel als speler en als trainer, zullen niet worden vergeten. Zijn kinderen zetten zijn passie voor de sport voort, en de vele mensen die hij heeft geraakt met zijn toewijding en inzet zullen hem blijven herinneren.
Langs deze weg willen we zijn familie, vrienden en naasten veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd. Laat je condoleance achter en deel je herinneringen aan Marvin in de reacties.
Actueel
Onwaarschijnlijk spannend voor Pommelien Thijs bij ‘Knokke Off’: “Doodsangsten”
Na drie succesvolle seizoenen is er een einde gekomen aan Knokke Off, een reeks die de afgelopen jaren uitgroeide tot een echte publieksfavoriet. Met Pommelien Thijs in een van de hoofdrollen wist de serie een breed publiek te raken, zowel in Vlaanderen als daarbuiten. Nu het derde seizoen is uitgezonden, nemen cast en crew definitief afscheid van het verhaal — en dat ging gepaard met veel emoties.
Een afscheid dat binnenkomt
Voor Pommelien Thijs voelde het slot van Knokke Off als het afsluiten van een bijzondere periode in haar leven. In het programma ‘Setgeheimen’ vertelde ze openhartig over de laatste draaidagen.
Volgens haar was het afscheid allesbehalve zakelijk. Integendeel: het was intens en emotioneel. De sfeer op de set veranderde zichtbaar toen duidelijk werd dat dit echt het einde was.
“Het was heftig,” gaf ze toe. “Iedereen was echt aan het huilen.” Die woorden laten zien hoe hecht de band was die in de loop van de jaren is ontstaan.
Meer dan alleen werk
Wat Knokke Off bijzonder maakte, was niet alleen het verhaal op het scherm, maar ook de samenwerking achter de schermen. Voor Pommelien Thijs voelde de cast en crew als een hechte groep.
Ze beschreef het team als warm, betrokken en professioneel. Dat maakt het afscheid extra moeilijk: je laat niet alleen een rol achter, maar ook een groep mensen met wie je intens hebt samengewerkt.
Een van de meest opvallende scènes
Tijdens het derde seizoen waren er meerdere momenten die haar zijn bijgebleven. Eén daarvan was de rally-scène in Knokke, waarin haar personage Louise achter het stuur zat van een klassieke wagen.
Het ging niet om zomaar een auto, maar om een vintage Alfa Romeo — een voertuig dat niet alleen stijlvol is, maar ook een flinke waarde vertegenwoordigt.
Werken met kostbare voertuigen
De opnames van die scène waren allesbehalve ontspannen. Op de rally stonden voertuigen die volgens Pommelien Thijs miljoenen euro’s waard waren.
Dat besef zorgde voor extra spanning. “Ik had echt schrik,” vertelde ze. “Ik wist niet eens dat auto’s zo duur konden zijn.”
Het idee dat je met zo’n wagen moet rijden, terwijl er camera’s draaien en een hele crew toekijkt, maakt de druk alleen maar groter.
Oldtimers vragen iets anders
Daar kwam nog bij dat het rijden in een oldtimer totaal anders is dan in een moderne auto. Waar je normaal gewend bent aan soepele besturing en lichte bediening, vraagt een klassieke wagen veel meer fysieke inspanning.
Pommelien Thijs legde uit dat je bij zo’n auto echt kracht moet zetten, zowel bij het sturen als bij het schakelen. Het resultaat is dat het er soms onnatuurlijk uitziet, terwijl het in werkelijkheid juist nodig is om controle te houden.
Ze beschreef het zelf op een luchtige manier: alsof ze voor een greenscreen stond en overdreven bewegingen maakte.
Humor als tegengewicht
Ondanks de spanning wist ze de situatie ook met humor te benaderen. Dat typeert haar houding tijdens de opnames: serieus waar nodig, maar altijd met ruimte voor relativering.
Die balans hielp haar om met uitdagende scènes om te gaan, zelfs wanneer de druk hoog was.
Een intense start van het seizoen
Niet alleen de rally-scène maakte indruk. Ook de eerste draaidagen van het seizoen waren voor Pommelien Thijs bijzonder intens.
Ze moest namelijk meteen beginnen met emotioneel zware scènes, waaronder momenten in een jacuzzi en gesprekken bij een haardvuur in Verbier.
Meteen diep de emotie in
Deze scènes waren cruciaal voor het verhaal. Het zijn momenten waarin de personages geconfronteerd worden met alles wat er eerder is gebeurd.
Voor een acteur zijn dat vaak de moeilijkste scènes, omdat ze vragen om volledige emotionele overgave.
Geen tijd om rustig op te bouwen
Wat het extra uitdagend maakte, was dat dit haar eerste opnames waren voor het seizoen. Normaal gesproken bouwen acteurs rustig op, maar hier werd meteen het maximale gevraagd.
Pommelien Thijs gaf toe dat ze zich daar vooraf bewust van was. Ze wist dat dit momenten waren waarop alles moest kloppen.
“Als je die scènes niet goed doet, heb je een probleem,” gaf ze aan. Die druk maakte het begin van de opnames extra spannend.
Groei als actrice
Juist door die uitdaging heeft ze veel geleerd. Het werken aan zulke intensieve scènes helpt om als acteur te groeien.
Het vraagt om focus, voorbereiding en vertrouwen — zowel in jezelf als in je collega’s.
Een reeks die blijft hangen
Knokke Off heeft in drie seizoenen een sterke indruk achtergelaten. De combinatie van drama, visuele stijl en herkenbare thema’s zorgde ervoor dat veel kijkers zich verbonden voelden met het verhaal.
Voor de cast betekent het einde niet dat de impact verdwijnt. Integendeel: de herinneringen blijven.
Een emotioneel slot
Het laatste seizoen vormt een afgerond geheel. Verhaallijnen komen samen en personages krijgen een afsluiting.
Voor kijkers is dat een moment van afronding, maar voor de makers is het ook een afscheid van iets dat jarenlang deel uitmaakte van hun leven.
Vooruitkijken naar nieuwe projecten
Hoewel het afscheid zwaar is, betekent het ook ruimte voor nieuwe kansen. Pommelien Thijs heeft inmiddels bewezen dat ze veelzijdig is — zowel als actrice als in haar muzikale carrière.
De ervaring die ze heeft opgedaan bij Knokke Off zal ongetwijfeld een rol spelen in haar toekomstige projecten.
Conclusie
Het einde van Knokke Off markeert het afsluiten van een succesvol hoofdstuk. Voor Pommelien Thijs en haar collega’s is het een moment vol gemengde gevoelens: trots op wat ze hebben bereikt, maar ook verdriet om het afscheid.
De serie laat niet alleen een verhaal achter, maar ook een herinnering aan samenwerking, groei en bijzondere momenten — zowel voor als achter de camera.