Actueel
Bekende Nederlandse oud-voetballer (40) plots overleden
De voetbalwereld is in diepe rouw na het tragische nieuws dat oud-profvoetballer Marvin Wijks op 40-jarige leeftijd is overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding. Dit verdrietige bericht werd zojuist bekendgemaakt door het Algemeen Dagblad. De voormalige speler van onder andere Sparta Rotterdam en HFC Haarlem werd afgelopen maandag getroffen door een hersenbloeding en lag sindsdien in het ziekenhuis. Ondanks medische zorg is hij gisteren overleden.
Een veelbelovende carrière
Marvin Wijks doorliep de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam en maakte in 2005 zijn debuut voor de club in een wedstrijd tegen ADO Den Haag. Zijn techniek, snelheid en inzet maakten hem een geliefde speler onder de supporters. Na zijn periode bij Sparta maakte hij een transfer naar HFC Haarlem, een club die destijds nog actief was in het Nederlandse betaald voetbal. Helaas ging de club failliet, wat hem dwong op zoek te gaan naar een nieuw avontuur.
Zijn volgende stap bracht hem naar het Duitse FC Magdeburg, waar hij enkele seizoenen speelde. De dynamische aanvaller bleef zichzelf ontwikkelen en wist zich aan te passen aan verschillende speelstijlen in binnen- en buitenland. Na zijn tijd in Duitsland keerde hij terug naar Nederland en speelde hij nog voor FC Emmen. Hoewel hij veel talent had, koos hij er in 2013 voor om de overstap te maken naar het amateurvoetbal, waar hij nog jarenlang actief bleef op hoog niveau.
Verdere carrière in het amateurvoetbal
In de jaren na zijn professionele carrière was Wijks nog steeds een grote naam in de voetbalwereld. Hij speelde vier seizoenen voor Rijnsburgse Boys, een club die al jaren meedraait in de top van het Nederlandse amateurvoetbal. Hier liet hij zien dat zijn liefde voor het spel nooit verdween. Na zijn periode bij Rijnsburgse Boys maakte hij nog een seizoen deel uit van VVSB, waarna hij besloot zijn actieve spelerscarrière te beëindigen.
Toegewijde trainer en mentor
Hoewel hij stopte als voetballer, bleef Wijks betrokken bij de sport. Sinds 2018 was hij actief bij RVC Celeritas in Rijswijk, waar hij onder andere trainer was van een team voor spelers met autisme. Dit toonde zijn betrokkenheid bij de samenleving en zijn wens om voetbal toegankelijk te maken voor iedereen. Hij werd gewaardeerd om zijn passie, geduld en het vermogen om spelers te inspireren en te begeleiden.
De club RVC Celeritas bracht een emotioneel eerbetoon aan Wijks:
“Een van de moeilijkste berichten voor het bestuur om te moeten schrijven namens de club. Een gevoel van machteloosheid… Vele vragen komen naar boven en de antwoorden kunnen we niet geven en zullen we nooit weten. Waarom? Hoe dan?”
Zijn overlijden is een groot verlies voor de club en de gemeenschap. Zijn werk als trainer en mentor had een diepgaande impact op de spelers en hun families.
Een groot verlies voor zijn familie
Naast een indrukwekkende voetbalcarrière laat Marvin Wijks een vrouw en drie kinderen achter. Zijn oudste zoon, die 16 jaar oud is, speelt in de jeugdopleiding van de Duitse topclub Bayern München, terwijl zijn jongere zoon uitkomt voor de jeugd van Sparta Rotterdam. Dit toont aan dat het voetbaltalent binnen de familie Wijks voortleeft.
Zijn overlijden komt als een enorme schok voor zijn familie, vrienden en de gehele Nederlandse voetbalwereld. Wijks werd door velen geprezen als een vriendelijke, gedreven en getalenteerde persoonlijkheid die het beste uit zichzelf en anderen wist te halen.
Reacties uit de voetbalwereld
Op sociale media stromen de reacties binnen van oud-teamgenoten, coaches en supporters die hun medeleven betuigen. Verschillende clubs waar Wijks heeft gespeeld, zoals Sparta Rotterdam, FC Emmen en Rijnsburgse Boys, hebben hun medeleven uitgesproken. Supporters en voormalige teamgenoten delen herinneringen aan hun tijd met Marvin, waarin zijn sportieve prestaties en zijn warme persoonlijkheid vaak worden benoemd.
De KNVB heeft eveneens gereageerd op zijn overlijden en spreekt van een groot verlies voor het Nederlandse voetbal.
Een blijvende herinnering
Hoewel Marvin Wijks niet meer onder ons is, zal zijn nalatenschap voortleven. Zijn bijdragen aan het voetbal, zowel als speler en als trainer, zullen niet worden vergeten. Zijn kinderen zetten zijn passie voor de sport voort, en de vele mensen die hij heeft geraakt met zijn toewijding en inzet zullen hem blijven herinneren.
Langs deze weg willen we zijn familie, vrienden en naasten veel sterkte toewensen in deze moeilijke tijd. Laat je condoleance achter en deel je herinneringen aan Marvin in de reacties.
Actueel
Grote bewondering voor Ria Valk en haar gevecht tegen kanker: ´Straalt zoveel kracht uit!´
Ria Valk bewijst opnieuw dat ware kracht vaak schuilt in de manier waarop iemand met tegenslag omgaat. Begin 2025 ontdekte de geliefde zangeres een verdacht bultje onder haar arm. Gezien haar medische verleden waarin ze al eerder te maken kreeg met k@nker, liet ze er geen gras over groeien. Ze nam direct contact op met haar arts en stelde zonder aarzeling een onderzoekstraject in gang.
Snelle actie en vertrouwen in de zorg
De verdenking op een mogelijke terugkeer van gezondheidsproblemen leidde tot een intensief traject. Toch bleef Ria vanaf het begin vasthouden aan haar bekende positieve houding. Ze stond al eerder oog in oog met ernstige z1ekte, en wist ook nu dat haar instelling het verschil zou maken. Op 31 januari onderging ze een operatie waarbij het bultje werd verwijderd. Tegelijkertijd vond er een reconstructie plaats, uitgevoerd met haar eigen lichaamsweefsel.
Eerste blik in de spiegel na de operatie
Na de operatie keek Ria zichzelf voor het eerst in de spiegel en voelde opluchting en dankbaarheid. Ze was blij dat het achter de rug was en had vertrouwen in haar herstel. Haar dankbaarheid voor het medische team was groot. De warmte, de communicatie en de toewijding van de zorgverleners gaven haar rust. “Ik voelde me gehoord en gedragen,” liet ze weten, iets wat voor haar doorslaggevend was in het verwerkingsproces.
Vijf dagen per week naar het ziekenhuis
Hoewel de operatie succesvol was, volgde een pittige periode van dagelijkse bestraling. Vijf keer per week reisde Ria naar het ziekenhuis voor haar behandeling. Het eiste veel van haar lichaam en geest, maar haar levenslust hield stand. Ze vond troost in kleine rituelen: rustmomenten, een kop thee, een warme deken en de kalme aanwezigheid van het zorgpersoneel. Elk behandeldag zag ze als een stap vooruit.
Humor als belangrijkste medicijn
Wat Ria blijft onderscheiden van velen, is haar vermogen om lichtheid te brengen, zelfs in donkere tijden. “Zelfs op rotmomenten probeer ik iets grappigs te zeggen,” vertelde ze. Die humor helpt niet alleen haarzelf, maar ook de mensen om haar heen. Verpleegkundigen, familieleden en fans: ze voelen zich gesterkt door haar relativeringsvermogen. Voor Ria is lachen een levenshouding, geen trucje.
Liefdevolle reacties uit het hele land
Toen Ria openhartig haar verhaal deelde, werd ze overspoeld met steunbetuigingen. Kaartjes, bloemen, berichten en persoonlijke anekdotes stroomden binnen. Fans haalden herinneringen op aan optredens en roemden haar moed en uitstraling. Ook collega-artiesten spraken zich uit. Een bekende zangeres noemde haar impact op de Nederlandse cultuur “onmiskenbaar en inspirerend.” Haar kracht wordt niet alleen gewaardeerd op het podium, maar vooral ook daarbuiten.
Koesteren van het alledaagse
In deze fase van haar leven zoekt Ria bewust naar rust en eenvoud. Ze geniet van het alledaagse: een wandeling, het gezang van vogels, een zonnestraal op haar gezicht. Of ze ooit nog optreedt? Die deur staat op een kier. Intieme zaaltjes met een aandachtig publiek spreken haar aan, maar haar gezondheid en energie zijn leidend. Voor nu is het genoeg dat ze leeft in het moment en dankbaar is voor wat ze heeft.
Openheid als inspiratie voor anderen
Ria’s verhaal is niet alleen een persoonlijke reis, maar ook een boodschap voor anderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om gevoelens te delen, hulp te vragen en oprechte aandacht te tonen. Een simpel “Hoe gaat het?” kan al veel betekenen. Ria moedigt mensen aan om open te blijven, ook als het moeilijk is. Want zelfs in zware tijden valt er, volgens haar, altijd íets te glimlachen. Dat maakt haar verhaal niet alleen krachtig, maar ook hoopgevend.