Actueel
Beelden: Mama Mo verstoort relatie Mike en Denise nu al
Sinds gisteren is officieel bekend geworden dat Mike en Denise uit Winter Vol Liefde een relatie hebben. Maar wie dacht dat Monique haar zoon nu zijn eigen keuzes laat maken, heeft het mis. De moeder, die door sommige kijkers al het ‘monster van Seefeld’ wordt genoemd, blijkt nog altijd de regie in handen te hebben. Dat werd pijnlijk duidelijk na de recente ontwikkelingen.
Leugens en onthullingen na de reünie
De reünieaflevering van Winter Vol Liefde ligt inmiddels twee weken achter ons, maar de nasleep blijft groot. In de afgelopen weken deden meerdere onthullingen de ronde. Antine, die eerst een relatie had met Mike, kwam naar buiten met verhalen over hoe hun relatie op de klippen liep. Vervolgens bracht ze naar buiten dat haar spullen, met een geschatte waarde van 1.000 euro, nog steeds in Seefeld liggen en dat Mike en Monique deze niet willen teruggeven.
Monique houdt vol dat zij pas bereid is om de spullen terug te sturen als Antine haar excuses aanbiedt. Volgens haar heeft Antine haar in een kwaad daglicht gesteld door leugens te verspreiden. Wat die leugens precies zijn, blijft echter onduidelijk. De enige persoon die herhaaldelijk op leugens is betrapt, is Monique zelf.
Tijdens Winter Vol Liefde beweerde ze dat Antine vanaf het begin haar favoriet was. Later veranderde dit verhaal compleet, en ontkende ze aanvankelijk elk contact met Denise. Uiteindelijk moest ze toegeven dat er wel degelijk contact was. Dit patroon van tegenstrijdige uitspraken maakt haar niet bepaald betrouwbaar in de ogen van veel kijkers.
Mike onder moeders invloed
Op sociale media groeit het vermoeden dat Mike oorspronkelijk liever voor Antine had gekozen, maar zich heeft laten overtuigen door zijn moeder om toch voor Denise te gaan. Dit idee wordt versterkt door het feit dat Mike nauwelijks iets over zijn relatie met Denise post, terwijl Monique haar Facebook-pagina volgooit met foto’s en liefdesverklaringen aan Denise.
Opvallend is dat Monique meer enthousiasme lijkt te tonen over de relatie dan het stel zelf. Dit voedt het idee dat ze de drijvende kracht is achter de verzoening tussen Mike en Denise. Dat Monique deze relatie liever ziet dan die met Antine, is voor de meeste kijkers overduidelijk.
Regie achter de schermen
De grootste aanwijzing dat Monique nog steeds de touwtjes in handen heeft, kwam naar voren tijdens een interview met RTL Boulevard. Mike en Denise verschenen samen voor de camera om hun relatie te bevestigen. Wat kijkers echter niet zagen, maar wat bronnen zoals Veronicasuperguide naar buiten brachten, is dat Monique buiten beeld aanwijzingen gaf over wat er gezegd moest worden.
Tijdens de video is regelmatig te zien hoe Mike en Denise verward naar de zijkant kijken. Op die momenten zou Monique hen instructies hebben gegeven. Haar regie werd zo duidelijk dat ze op een gegeven moment door Mike heen begon te praten en zelfs zelf in beeld kwam. Daar begon ze opnieuw over de excuses die Antine haar verschuldigd zou zijn.
De rol van Monique blijft onveranderd
Wat deze situatie vooral laat zien, is dat er weinig is veranderd. Monique blijft nadrukkelijk aanwezig in het liefdesleven van haar zoon en lijkt meer invloed te hebben dan goed is voor de relatie tussen Mike en Denise. Of het stel in staat zal zijn om op eigen kracht een gezonde relatie op te bouwen, blijft een grote vraag. Bekijk de beelden hier.
Eén ding is zeker: Monique laat haar grip op de situatie voorlopig niet los.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.