Actueel
Astrid Coppens moet iets van het hart over haar man: “Heb het opgegeven”
Astrid Coppens openhartig over moederschap: “Als ik weg ben, moet alles perfect geregeld zijn”
Sinds 2016 is Astrid Coppens gelukkig getrouwd met regisseur Bram Coppens. Samen hebben ze twee dochtertjes, Billie-Ray en Joey-Lee, die het gezin compleet maken. In de podcast Ongefilterd moederschap deelt Astrid deze week openhartig haar ervaringen over het moederschap, met al zijn mooie en minder mooie kanten.
Eerlijke blik achter de schermen
Astrid Coppens staat bekend om haar glamoureuze uitstraling en veelzijdige carrière, maar in de podcast laat ze een andere kant zien. Ze vertelt eerlijk hoe het moederschap haar leven veranderd heeft en hoe ze daar elke dag haar weg in zoekt. “Moeder zijn is het mooiste dat er is, maar het brengt ook heel wat zorgen en onzekerheden met zich mee,” zegt ze.
Voor Astrid is er één angst die haar altijd bezighoudt: de gezondheid van haar kinderen. “Ik maak me voortdurend zorgen over wat er kan gebeuren,” geeft ze toe. “Als mijn kinderen ziek zouden worden, zou ik dat verschrikkelijk vinden. Dat idee blijft altijd ergens in mijn hoofd zitten.”
Wat als er iets met haarzelf gebeurt?
Naast de angst voor haar kinderen, denkt Astrid ook regelmatig aan wat er zou gebeuren als er iets met haarzelf zou gebeuren. “Als ik in een vliegtuig zit, denk ik altijd: als dat hier neerstort, wat gaat er dan gebeuren thuis?” zegt ze openhartig. Het idee dat haar kinderen zonder haar verder zouden moeten, is iets waar ze niet te lang bij stil wil staan, maar het blijft een reële angst.
Praktisch alles op orde
Astrid vertelt dat ze niet alleen nadenkt over de emotionele gevolgen, maar ook over de praktische kant van het moederschap. Ze is degene die thuis alles regelt en organiseert. “Als ik weg ben voor drie dagen of zo, heb ik alles voorbereid,” legt ze uit. “Het eten is geregeld, de ijskast zit vol, alle kleren zijn gewassen en alles staat gepland. Ik wil dat het thuis blijft draaien, ook als ik er even niet ben.”
Dat perfectionisme zit diep bij Astrid. Ze wil ervoor zorgen dat haar gezin niets tekortkomt, zelfs als ze zelf even weg is. “Ik wil niet dat er stress is als ik weg ben,” zegt ze. “Dus ik doe er alles aan om alles in goede banen te leiden. Dat geeft me rust.”
Telefoontjes van Bram
Toch gaat dat niet altijd vanzelf. Astrid lacht als ze vertelt over de telefoontjes die ze tijdens haar afwezigheid van Bram krijgt. “Zelfs als alles geregeld is, belt Bram me nog omdat hij iets niet kan vinden,” zegt ze met een glimlach. “Dat kan soms wat frustrerend zijn, maar ik probeer me er niet meer boos om te maken. Ik heb dat opgegeven.”
Het is een situatie die veel moeders zullen herkennen: alles tot in de puntjes regelen en toch nog telefoontjes krijgen over waar iets ligt of hoe iets werkt. Astrid kan er inmiddels mee lachen. “Het hoort erbij,” zegt ze. “En het is beter voor iedereen als ik me er niet druk over maak.”
Steun bij haar moeder
Gelukkig kan Astrid altijd rekenen op de steun van haar eigen moeder. Ze vertelt dat ze regelmatig bij haar moeder langsgaat om stoom af te blazen of gewoon even te praten. “Ons moeder zegt altijd: ‘Een vent, da’s iets anders, iets speciaals.’ En dat heb ik pas beseft toen ik zelf moeder werd,” zegt Astrid. Haar moeder herinnert haar eraan dat het soms gewoon is zoals het is – en dat het oké is om af en toe je frustraties te delen.
Tijd voor zichzelf
Ondanks haar drukke gezinsleven probeert Astrid ook tijd te maken voor zichzelf. Ze weet hoe belangrijk het is om even adem te halen en haar eigen batterij op te laden. “Als moeder ben je snel geneigd om jezelf weg te cijferen,” zegt ze. “Maar ik heb geleerd dat ik zelf ook moet opladen. Dat maakt me uiteindelijk een betere moeder.”
Daarom probeert ze bewust momenten voor zichzelf te creëren. Of dat nou een wandeling is, een uurtje yoga of gewoon even ongestoord lezen: Astrid ziet het als een manier om weer nieuwe energie op te doen. “En daarna kan ik er weer volop zijn voor mijn kinderen,” zegt ze.
Balans vinden
De balans tussen werk en gezin is voor Astrid een constant aandachtspunt. Als mode-icoon, actrice en onderneemster heeft ze een drukke agenda, maar haar gezin komt altijd op de eerste plaats. “Mijn kinderen zijn het belangrijkste in mijn leven,” zegt ze vastberaden. “Alles wat ik doe, doe ik uiteindelijk voor hen.”
Toch geeft ze eerlijk toe dat het niet altijd makkelijk is. “Soms voelt het alsof ik op tien plekken tegelijk moet zijn,” zegt ze. “Maar ik probeer zoveel mogelijk te focussen op het moment zelf. Als ik thuis ben, wil ik er ook echt zijn.”
De kracht van kwetsbaarheid
Wat Astrid bijzonder maakt, is haar openheid over de uitdagingen van het moederschap. In een wereld waarin vaak vooral de perfecte plaatjes worden gedeeld, laat zij zien dat het niet altijd vanzelf gaat. “Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn,” zegt ze. “Moederschap is prachtig, maar het is ook hard werken. En dat mag je best toegeven.”
Die eerlijkheid wordt gewaardeerd door haar fans en volgers. Veel moeders herkennen zich in haar verhaal en vinden steun in haar woorden. “Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich zorgen maakt of die worstelt met de balans,” zegt Astrid. “We moeten dat meer met elkaar delen.”
Genieten van de kleine dingen
Ondanks alle zorgen en onzekerheden, kan Astrid ook volop genieten van de mooie momenten met haar dochters. “Ze maken mijn leven zoveel rijker,” zegt ze stralend. “Hun lachjes, hun knuffels, de manier waarop ze de wereld ontdekken… dat is onbetaalbaar.”
Ze probeert dan ook zoveel mogelijk in het moment te leven en te genieten van de kleine dingen. “Dat zijn uiteindelijk de herinneringen die blijven hangen,” zegt ze. “En die geven me de kracht om door te gaan, ook als het even moeilijk is.”
Toekomstplannen
Voor de toekomst hoopt Astrid vooral dat haar gezin gezond en gelukkig blijft. “Dat is het allerbelangrijkste,” zegt ze. Daarnaast kijkt ze uit naar nieuwe projecten op professioneel vlak. “Ik heb nog zoveel dromen,” zegt ze. “Maar mijn gezin zal altijd de basis blijven. Daar kan ik op bouwen, wat er ook gebeurt.”
Een krachtige boodschap
Met haar openhartige verhaal in de podcast laat Astrid zien dat moederschap niet perfect hoeft te zijn. Het draait niet om een vlekkeloos huishouden of om altijd alles onder controle te hebben. Het draait om liefde, toewijding en het vermogen om je kwetsbaar op te stellen.
Astrid Coppens is daar een prachtig voorbeeld van. Haar verhaal is een reminder dat zelfs in een wereld vol verwachtingen en drukte, het uiteindelijk de kleine dingen zijn die er écht toe doen.
Actueel
Van verliefd naar volledig ontploft? Achter de schermen van Huis Gemaakt wordt het almaar pijnlijker
Wat begon als een spannend avontuur voor twee, lijkt stilaan een heel andere wending te krijgen. In het programma Huis Gemaakt begonnen Laura en Duncan vol enthousiasme aan een traject dat voor veel koppels een droom is: samen een woning realiseren, bouwen aan een toekomst en tegelijkertijd hun relatie versterken. Hun eerste indruk was er één van energie, verbondenheid en ambitie. Ze wilden laten zien dat ze niet alleen als individuen sterk stonden, maar juist samen tot iets moois konden komen.
Vanaf de eerste afleveringen viel op hoe goed ze elkaar leken aan te vullen. Waar de ene praktisch en doelgericht was, bracht de ander structuur en overzicht. Die balans zorgde ervoor dat ze in het begin zelfs als één van de sterkere teams werden gezien. Kijkers zagen een koppel dat niet alleen werkte aan een huis, maar ook aan een gezamenlijke toekomstvisie.
Toch zat er vanaf het begin een onderliggende spanning in hun verhaal. Laura en Duncan waren namelijk nog maar relatief kort samen toen ze aan dit avontuur begonnen. Waar andere koppels vaak al jaren ervaring hebben met samenwonen, samenwerken en het nemen van gezamenlijke beslissingen, stonden zij nog aan het begin van hun relatie. Dat maakt zo’n intens traject automatisch uitdagender. Je leert elkaar pas echt kennen wanneer je onder druk staat — en laat dat nu precies zijn wat in Huis Gemaakt continu gebeurt.
De eerste barstjes werden zichtbaar op momenten dat de druk opliep. Deadlines kwamen dichterbij, taken stapelden zich op en beslissingen moesten sneller worden genomen. Wat eerst kleine meningsverschillen waren, groeide langzaam uit tot frustraties. Vooral wanneer dingen niet volgens plan verliepen, werd duidelijk dat ze anders omgingen met stress.
Laura is iemand die graag vooruit denkt en mogelijke problemen al op voorhand probeert in te schatten. Dat kan handig zijn, maar in een stressvolle situatie kan het ook als negatief of ontmoedigend overkomen. Duncan daarentegen lijkt meer iemand die in het moment leeft en zich focust op oplossingen in plaats van problemen. Die verschillen in aanpak zorgden steeds vaker voor spanningen.
Een belangrijk kantelpunt kwam tijdens het werken aan de woonkamer. De deadline hing als een donkere wolk boven het team en de druk was duidelijk voelbaar. Waar ze eerder nog samenwerkten met een zekere rust, leek nu alles sneller te escaleren. Kleine fouten werden groter gemaakt en emoties liepen hoger op dan voorheen.
Op een bepaald moment ging het zelfs helemaal mis. Tijdens het werk werd er een fout gemaakt die eigenlijk eenvoudig te voorkomen was. Wat volgde, was geen rustige bespreking, maar een emotionele reactie die meteen de toon zette voor de rest van de dag. Woorden werden scherper, frustraties kwamen naar boven en het wederzijds begrip leek even volledig verdwenen.
Voor kijkers was dit een opvallend moment. Niet alleen omdat het conflict zo plots ontstond, maar vooral omdat het liet zien hoe kwetsbaar hun samenwerking eigenlijk was. Waar ze eerst als een hecht team overkwamen, werd nu duidelijk dat er nog veel moest groeien — zowel op praktisch als op emotioneel vlak.
Wat deze situatie extra bijzonder maakt, is dat Laura en Duncan zelf ook beseffen dat ze nog in een leerfase zitten. Ze hebben niet de jarenlange basis waarop ze kunnen terugvallen. Elke discussie, elke beslissing en elke tegenslag is voor hen een eerste keer. Dat maakt alles intenser, maar ook eerlijker. Je ziet geen perfect ingespeeld team, maar twee mensen die onderweg zijn om elkaar beter te leren begrijpen.
Tegelijkertijd zorgt dat ook voor herkenbaarheid bij kijkers. Want hoewel niet iedereen een huis aan het verbouwen is onder tijdsdruk, herkennen veel mensen zich in de dynamiek van een relatie waarin communicatie en verwachtingen soms botsen. Het laat zien dat liefde en samenwerking niet altijd vanzelf gaan, maar dat het iets is waar je voortdurend aan moet werken.
Ondanks de spanningen is er ook een andere kant van hun verhaal. Tussen de discussies door zijn er momenten van verbinding, van begrip en zelfs van humor. Dat zijn de momenten waarop je ziet waarom ze ooit samen aan dit avontuur begonnen zijn. Het zijn kleine glimpen van de basis die er wel degelijk is.
Het programma maakt daarmee iets zichtbaar wat in het dagelijks leven vaak verborgen blijft: hoe relaties reageren onder druk. Waar in het gewone leven conflicten vaak achter gesloten deuren blijven, worden ze hier uitvergroot en zichtbaar voor een groot publiek. Dat maakt het soms confronterend, maar ook eerlijk.
De vraag die nu boven hun verhaal hangt, is niet alleen of ze hun woning op tijd zullen afkrijgen, maar vooral hoe hun relatie zich zal ontwikkelen. Zullen ze sterker uit deze periode komen, of zorgt de druk ervoor dat de afstand tussen hen groter wordt?
Wat vaststaat, is dat dit avontuur hen hoe dan ook zal veranderen. Of het nu gaat om hun manier van communiceren, hun verwachtingen of hun kijk op samenwerking — dit traject laat sporen na. En misschien is dat wel de grootste winst, ongeacht de uitkomst van het programma.
Voor Laura en Duncan is Huis Gemaakt dus meer dan alleen een bouwproject. Het is een intens proces waarin niet alleen muren worden geplaatst, maar ook grenzen worden getest. Waar niet alleen kamers worden ingericht, maar ook emoties een plek krijgen.
En precies dat maakt hun verhaal zo boeiend om te volgen. Niet omdat alles perfect gaat, maar juist omdat het soms schuurt, botst en wringt. Want uiteindelijk is dat waar echte groei begint: op het moment dat het moeilijk wordt.
Of ze erin slagen om die groei samen door te maken, zal de komende afleveringen moeten blijken. Eén ding is zeker: wat begon als een droom voor twee, is uitgegroeid tot een verhaal waarin veel meer op het spel staat dan alleen een huis.