Actueel
Angela Schijf in diepe rouw na heftig familieverlies 💔
Verdriet heeft zijn weg gevonden naar het gezin van actrice Angela Schijf. De familie verkeert in diepe r0uw na het 0verlijden van oma Marjan. Via een emotioneel eerbetoon op Instagram deelt Angela haar gevoelens en haalt ze dierbare herinneringen op aan de vrouw die een grote rol in haar leven speelde. “We gunnen haar rust, maar ik mis haar best ontzettend,” schrijft ze.
Een Groot Verlies
Oma Marjan laat een enorme leegte achter binnen het gezin van Angela. In haar Instagram-bericht deelt de actrice een fotoreeks van haar geliefde oma en reflecteert ze op de impact die Marjan op haar leven had. “Het n00dlot bracht haar naar ons gezin. Binnen no time werd ‘de moeder van tante Fred’ onze Oma,” vertelt Angela.
Marjan kende een leven vol tegenslagen en zware verliezen, waaronder het 0verlijden van haar echtgenoot en twee kinderen. Ondanks deze tragedies bleef ze een bron van veerkracht en inspiratie voor haar omgeving. Angela beschrijft haar oma als iemand die altijd de kracht vond om het leven te omarmen, hoe moeilijk dat soms ook was. “Ondanks dat gigantische verlies zag ze elke dag de zon opkomen, dresseerde ze de eekhoorns in haar tuin en omarmde ze de vrienden en vriendinnen van haar dochter.”
Een Mooi Eerbetoon
In haar eerbetoon benadrukt Angela hoe bijzonder oma Marjan was. “Ze heeft zoveel meegemaakt, maar wist altijd haar hoofd omhoog te houden,” schrijft ze. Het is duidelijk dat Marjan niet alleen een familielid was, maar ook een grote inspiratiebron. Angela’s woorden schilderen een beeld van een vrouw die ondanks tegenslagen in staat was om liefde en warmte uit te stralen naar iedereen om haar heen.
“We gunnen haar rust en hereniging met haar gezin, maar ik mis haar best ontzettend,” besluit Angela haar eerbetoon. Ze deelt haar verdriet openlijk met haar volgers, wat veel herkenning en steun oproept.
Reacties van Volgers en Bekenden
Angela’s post heeft een golf van reacties teweeggebracht. Onder haar bericht laten vele volgers en bekenden hun medeleven blijken. Onder anderen Bridget Maasland, fotograaf William Rutten en actrice Tanja Jess hebben hun steun betuigd met hartverwarmende woorden en symbolische hartjes.
Volgers prijzen Angela om haar eerlijke en ontroerende woorden over haar oma. “Wat een mooie ode aan een bijzondere vrouw,” schrijft een fan. Een ander voegt toe: “Sterkte Angela, je woorden laten zien hoeveel ze voor je betekende.”
Het Erfgoed van Oma Marjan
De nalatenschap van oma Marjan lijkt veel verder te reiken dan alleen haar directe familie. Haar veerkracht en vermogen om vreugde te vinden in de kleine dingen hebben diepe indruk gemaakt op degenen die haar kenden. Angela schrijft: “Ze was niet alleen onze oma, maar een voorbeeld voor ons allemaal.”
Deze herinneringen blijven voortleven in de familie en bieden troost in deze moeilijke tijd. De eekhoorns in haar tuin, de vrienden die ze omarmde, en de dagelijkse vreugde die ze vond ondanks verdriet, zijn allemaal getuigenissen van haar uitzonderlijke levenshouding.
Sterkte Wensen aan Angela en Familie
Met het 0verlijden van oma Marjan heeft Angela Schijf een van de belangrijke pijlers in haar leven verloren. Toch laat ze zien hoe waardevol het is om herinneringen te koesteren en de impact van een geliefde te vieren, zelfs in tijden van verlies. Zoals Angela het zelf omschrijft: “Ze blijft altijd bij ons, in de zonnestralen, de lach van mijn kinderen en de warmte van ons gezin.”
Wij wensen Angela en haar familie veel sterkte in deze moeilijke tijd. Wil je je medeleven tonen? Laat een berichtje achter in de reacties en deel je steun.
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.