Actueel
Tom Waes zeer zwaar onder vuur
Tom Waes opnieuw in het oog van de storm: kritiek op ‘Reizen Waes Rwanda’ en zijn luxe-boot
De Vlaamse tv-maker en acteur Tom Waes is gewend aan aandacht, maar dit keer ligt hij onder vuur om een heel andere reden dan gebruikelijk. Niet een boze kijker of online criticus, maar Joël De Ceulaer, columnist van de Belgische krant De Morgen, richtte zijn pijlen op de populaire presentator.
In een vlijmscherpe column spaart De Ceulaer de maker van Reizen Waes niet. Hij bekritiseert zowel Waes’ recente reeks over Rwanda als zijn luxe zeilboot Thetys, die volgens hem veel meer is dan een privé-aankoop. De toon van de column was fel en ironisch tegelijk, waardoor er meteen veel discussie ontstond op sociale media.
De aanleiding: ‘Rwanda als fietsparadijs’
In de nieuwste afleveringen van Reizen Waes bezocht Tom Waes Rwanda, het Afrikaanse land dat internationaal vaak wordt geroemd om zijn economische groei en infrastructuur. Waes liet in zijn programma onder meer zien hoe het land zich profileert als een fiets- en natuurliefhebbers-bestemming, met goed onderhouden wegen en indrukwekkende landschappen.
Volgens Joël De Ceulaer zou dit beeld echter te rooskleurig zijn. Hij trok in zijn column een scherpe parallel door te stellen dat ook in het Duitsland van de jaren ’30 en ’40 gladde wegen lagen waarop men uitstekend kon fietsen, ondanks de gruwelen van het regime. De boodschap van de columnist was duidelijk: hij vond dat het programma de donkere kanten van het hedendaagse Rwanda onvoldoende belichtte.
“Bloedasfalt”: kritiek op eenzijdige blik
De Ceulaer verweet Waes dat hij te weinig kritiek liet doorschemeren op het regime van president Paul Kagame. Mensenrechtenorganisaties bekritiseren al jaren de manier waarop in Rwanda met persvrijheid en oppositie wordt omgegaan. In de uitzending, zo vond de columnist, zag de kijker vooral zonovergoten beelden en fietspaden, zonder dat de politieke realiteit werd besproken.
In de column gebruikte hij het woord “bloedasfalt” om te benadrukken dat de mooie infrastructuur volgens hem niet losstaat van het verleden en de politieke situatie in het land. Het woordkeuze veroorzaakte meteen online debat: was deze metafoor terecht of ongepast fel?
Vragen over productie en mogelijke belangenverstrengeling
De Ceulaer beperkte zich niet tot de inhoud van het programma. Hij wierp ook vragen op over de samenwerking tussen Tom Waes en Eric Goens, de producent van de reeks. Het productiehuis van Goens heeft namelijk banden met Golazo, een bedrijf dat onder meer betrokken is bij de organisatie van grote sportevenementen.
De columnist suggereerde dat deze constructie zou kunnen wijzen op belangenvermenging, hoewel hij daar geen concreet bewijs voor leverde. Hij omschreef Waes en Goens als “stoïcijnse alfamannetjes” die zich weinig aantrekken van kritiek: volgens hem zou het hen koud laten, “als water van een eend”.
De miljoenenboot: hobby of slimme investering?
Naast de discussie over Rwanda haalde De Ceulaer ook Waes’ privéboot, de Thetys, aan. Deze luxe zeilboot, met een geschatte waarde van meer dan een miljoen euro, zou volgens Waes in eerste instantie een persoonlijke droomaankoop zijn geweest. Pas later besloot hij het schip te gebruiken als decor voor het populaire programma Zeilen Waes.
De columnist geloofde weinig van die uitleg en stelde dat de boot bij uitstek geschikt is voor televisieproducties. Met een ironische ondertoon schreef hij dat de aankoop in werkelijkheid een slimme investering zou zijn geweest: dankzij meerdere seizoenen Zeilen Waes zou de boot zichzelf volgens hem ruimschoots hebben terugverdiend.
Hij voegde daaraan toe dat Waes’ boekhouder de aankoop eerst als “de slechtste investering” had bestempeld, maar dat het tegendeel nu zou zijn gebleken. “Na vier of vijf seizoenen Zeilen Waes heeft de Vlaamse belastingbetaler die boot allang afbetaald én zelfs voorzien van zwembad, masthut en fitnessruimte,” sneerde De Ceulaer in zijn stuk.
Humor met een scherpe rand: Gaza-opmerking
De column eindigde met een cynische knipoog: De Ceulaer suggereerde dat Tom Waes binnenkort misschien ook met zijn boot koers zou kunnen zetten richting Gaza, verwijzend naar het wereldnieuws. Hij sloot af met een zinsnede die inmiddels een Waes-catchphrase is geworden: “Mannekes. Wa. Is. Dees.”
Deze slotopmerking werd door sommigen gezien als een luchtige grap, maar anderen vonden het ongepast gezien de gevoeligheid van het onderwerp.
Reacties van publiek en media
De column van De Ceulaer zorgde voor een golf aan reacties op sociale media en in talkshows. Veel kijkers namen het op voor Tom Waes en benadrukten dat Reizen Waes nooit bedoeld is geweest als onderzoeksjournalistiek of politieke reportage, maar als reisprogramma met menselijke verhalen.
Andere commentatoren vonden de column juist een welkome kritische noot: populaire reisprogramma’s zouden volgens hen niet blind mogen zijn voor de context van de landen die ze bezoeken.
Tom Waes zelf heeft vooralsnog niet uitgebreid gereageerd op de column. Wel liet zijn omgeving via Vlaamse media weten dat hij “het werk voor zich wil laten spreken” en niet de intentie heeft om zich in een polemiek te mengen.
De bredere discussie: grenzen van reisjournalistiek
De rel rond Reizen Waes Rwanda werpt een bredere vraag op: hoe ver moet een reisprogramma gaan in het belichten van politieke of mensenrechtelijke kwesties?
Enerzijds verwachten kijkers ontspanning, prachtige beelden en verhalen van locals; anderzijds klinkt steeds vaker de roep dat mediaproducenten ook een verantwoordelijkheid hebben om context te geven bij bestemmingen waar schendingen van mensenrechten plaatsvinden.
Dit spanningsveld is niet nieuw, maar wordt door de populariteit van figuren als Tom Waes steeds zichtbaarder.
Tom Waes: publiekslieveling met stevige reputatie
Tom Waes bouwde de afgelopen jaren een reputatie op als avonturier en publiekslieveling. Met programma’s als Reizen Waes, Undercover en Zeilen Waes vergaarde hij een trouwe schare fans in Vlaanderen en Nederland.
Juist daarom is de felle toon van De Ceulaer opvallend: het laat zien dat zelfs populaire tv-makers niet immuun zijn voor kritische vragen over ethiek, beeldvorming en financiën.
Conclusie: kritiek en bewondering gaan hand in hand
Of men het nu eens is met Joël De Ceulaer of niet, één ding is duidelijk: de column heeft opnieuw aangetoond hoe groot de impact van Tom Waes is in het medialandschap. Zijn programma’s roepen niet alleen bewondering, maar ook discussie en debat op over hoe landen worden neergezet en hoe publieke figuren hun projecten financieren.
Voor Tom Waes lijkt het voorlopig business as usual: hij werkt aan nieuwe afleveringen en blijft een van de meest geliefde gezichten op de Vlaamse televisie. Maar de scherpe pen van De Ceulaer heeft wel een debat geopend dat nog niet snel lijkt te verstommen.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.