Connect with us

Actueel

Verschrikkelijk nieuws voor Yvon Jaspers: ´Mijn wereld is compleet ingestort´

Published

on

In het LINDA. vakantieboek laat Yvon Jaspers zich van een uiterst kwetsbare kant zien. Met een brok in haar keel vertelt ze dat haar broer Willem, die pas 43 jaar is, is gediagnosticeerd met P@rkinson. Het nieuws sloeg in als een bom bij de familie Jaspers. “Mijn leven staat op de kop,” zegt Yvon zonder omhaal van woorden. Het is een emotionele bekentenis die raakt, juist omdat ze zich zo zelden zo persoonlijk uitlaat.

Diagnose komt als mokerslag

De diagnose kwam een jaar geleden, volledig onverwachts. Willem was nog jong, energiek en vader van drie kinderen. Dat juist hij P@rkinson heeft, maakt het extra schrijnend. Voor Yvon is het meer dan alleen verdriet. Ze voelt de verantwoordelijkheid om zijn verhaal te delen én de oorzaak van de z1ekte te onderzoeken. Dat heeft geleid tot een nieuw televisieproject waarmee ze meer bewustwording wil creëren rond deze slopende aandoening.

Verband tussen landbouwgif en z1ekte

In haar zoektocht naar antwoorden sprak Yvon met een neuroloog van het Radboud UMC. Deze arts doet al jaren onderzoek naar de relatie tussen landbouwgif en P@rkinson. Wat ze hoorde, bracht haar volledig uit balans. “Bestrijdingsmiddelen, pesticiden die wereldwijd gebruikt worden om voedsel te produceren, spelen een aantoonbare rol in het krijgen van P@rkinson,” zegt ze. De link tussen haar jarenlange werk met boeren en de z1ekte van haar broer voelt wrang en confronterend.

Twintig jaar liefde voor boerenleven

Yvon staat bekend als het gezicht van programma’s als Boer Zoekt Vrouw, waarin ze met veel warmte en respect het leven van boeren belicht. Dat juist die wereld nu in verband wordt gebracht met de z1ekte die haar broer treft, voelt voor haar tegenstrijdig. “Enerzijds is er het boerenbestaan waar ik al twintig jaar met veel liefde televisie over maak, en anderzijds is er nu mijn broer die zo jong P@rkinson heeft,” aldus Yvon.

Schokkende geografische kaarten

Tijdens haar gesprek met de neuroloog kreeg ze kaarten te zien van onder andere Frankrijk en Canada. Deze kaarten tonen duidelijk aan dat P@rkinson vooral voorkomt in gebieden met intensieve landbouw. “Dat beeld vergeet ik nooit meer. Je ziet letterlijk waar het risico het grootst is,” vertelt ze. Het zet haar aan het denken over de prijs die mensen soms betalen voor onze voedselproductie.

Willem blijft positief

Ondanks de zware diagnose, blijft haar broer Willem opvallend positief. “Hij is allesbehalve zielig,” zegt Yvon. “Mijn broer gaat bewonderenswaardig goed met deze situatie om. Hij is positief en krachtig.” De familie laat zich niet verlammen door verdriet, maar kiest ervoor om het leven samen te blijven vieren. “We doen wat we kunnen. We willen alles uit deze jaren halen.”

Boer Zoekt Vrouw

Extra rol: voogd van zijn kinderen

Wat veel mensen niet weten, is dat Yvon voogd is van de drie kinderen van Willem. Deze rol geeft haar nog meer verantwoordelijkheid én betrokkenheid. “Mijn broer leeft nu. Dit zijn de beste jaren,” benadrukt ze. Ze wil niet dat zijn kinderen hem later herinneren aan de hand van beperkingen, maar juist aan alle mooie momenten die ze als gezin nu nog samen beleven.

Samen genieten, ondanks alles

Yvon sluit haar verhaal af met een ontroerende boodschap over veerkracht en familieband. “Hij is een grote levensgenieter, en onze hele familie is zo. We kunnen heul goed genieten,” zegt ze met een glimlach. De z1ekte mag dan als een donkere wolk boven hun hoofd hangen, de warmte binnen de familie laat zich niet zomaar verdrijven. Liefde, humor en verbondenheid blijven hun krachtigste wapens.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading