Actueel
Tom Waes heeft het nog altijd heel moeilijk na dronken ongeval: ´Hier erger ik mij echt aan´
Na een lange periode van revalidatie verscheen Tom Waes zondagavond opnieuw op het scherm met een gloednieuw seizoen van Reizen Waes. Het was zijn eerste grote televisieoptreden sinds het zware ongeval dat hem vorig jaar trof. Voor veel kijkers voelde zijn terugkeer als een opluchting: een geliefd gezicht dat ondanks tegenslag weer helemaal in vorm lijkt.

Confrontatie met harde woorden
Hoewel Waes veel steun kreeg tijdens zijn herstel, moest hij ook omgaan met de keerzijde van bekendheid. Online kreeg hij regelmatig te maken met negatieve of kwetsende commentaren. “De meeste dingen glijden van mij af, maar ik ben een beetje tegen de sociale media,” vertelde hij openhartig bij Radio 2. Hij omschreef de netwerken zelfs als “asociale media”, omdat mensen er volgens hem vaak meer bezig zijn met elkaar afkraken dan met elkaar steunen.

Sociale media: kracht of valkuil?
Voor Waes staat vast dat sociale netwerken in essentie iets positiefs kunnen zijn. Ze bieden kansen om verhalen te delen, steun te vinden en mensen te verbinden. Toch ziet hij vooral het tegenovergestelde: online pesterijen, haat en platte beledigingen. “Als ik zie hoeveel mensen er gepest worden… Dat vind ik heel jammer,” zei hij. Daarmee raakt hij een gevoelige snaar, want niet alleen BV’s maar ook gewone gebruikers worstelen met die harde online cultuur.

Kritiek mag, maar met respect
De presentator benadrukte dat hij niet vies is van humor of kritiek, ook niet over zijn ongeval. “Je mag moppen maken over mij en schrijven over dat ongeval. Maar na een tijdje heb ik wel zoiets van: wees beleefd, daar dient dat voor. En als je mij wil uitmaken, zie dan op zijn minst dat je alles goed gespeld is.” Zijn boodschap is duidelijk: het probleem is niet de kritiek op zich, maar wel de toon waarop die geuit wordt.

De dunne grens tussen humor en kwetsend
Humor kan volgens Waes een manier zijn om moeilijke situaties te relativeren, maar vaak wordt er een grens overschreden. Het verschil zit hem in respect: een grap mag scherp zijn, maar hoeft niet beledigend te worden. Voor veel mensen online lijkt die nuance echter verloren te gaan, waardoor ook luchtige opmerkingen snel kwetsend aanvoelen.

Strategieën om jezelf te beschermen
Voor BV’s die dagelijks een golf aan reacties krijgen, bestaan er verschillende manieren om met de druk om te gaan. Sommigen kiezen ervoor om sociale media grotendeels te vermijden, anderen schakelen een mediacoach of communitymanager in om de online interacties te filteren. Ook blokkeren, muten of negeren zijn beproefde technieken om jezelf minder bloot te stellen aan negativiteit.

Tom Waes kiest eenvoud
Waes zelf houdt het liever simpel: hij stort zich niet volledig in de online wereld en beperkt zijn betrokkenheid. Door minder tijd te spenderen op sociale media, houdt hij afstand van de negatieve kanten ervan. Dat beschermt hem beter en laat hem toe zijn energie te steken in projecten die hij wél belangrijk vindt, zoals Reizen Waes.

Les voor iedereen
Zijn boodschap gaat verder dan alleen BV’s. Ook gewone gebruikers ervaren vaak dat sociale media een bron van stress of onzekerheid kan zijn. De oplossing ligt volgens Waes in bewust selecteren: kies waar je naar kijkt, met wie je in gesprek gaat en welke reacties je negeert. Door respect als basis te nemen en negatieve stemmen minder aandacht te geven, blijft sociale media een plek waar verbinding centraal staat in plaats van haat.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”

Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.

De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.

Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.

Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.