Actueel
Francisco Schuster doet plots enkele verrassende en pittige uitspraken over ‘Dancing With The Stars’
Francisco Schuster blikt terug op Dancing With The Stars: “Het was alles of niets”
Acteur en presentator Francisco Schuster was dit voorjaar een van de opvallendste deelnemers aan het populaire VTM-programma Dancing With The Stars. Hoewel hij de trofee niet mee naar huis nam, noemt hij zijn deelname een intense en leerzame ervaring. In een interview met TV-Familie vertelt hij hoe hij terugkijkt op het avontuur – fysiek, mentaal en emotioneel.
Een fysiek pittige uitdaging
Francisco laat meteen weten dat hij inmiddels wat op adem is gekomen.
“Ik ben er intussen al wat van bekomen,” vertelt hij. “Het was lichamelijk heel pittig.”
De repetities, lange dagen en live optredens vroegen veel van zijn lichaam. Dansen op hoog niveau bleek een totaal andere belasting dan hij gewend was van acteren en presenteren. Spierpijn en vermoeidheid waren schering en inslag, maar hij zette door – iedere week opnieuw.
Mentaal een rollercoaster
Naast de fysieke inspanning had het programma ook een groot effect op zijn mentale welzijn.
“Je werkt met elke dans naar een hoogtepunt toe en daarna moet je telkens weer vanaf nul beginnen. Dat voelde vaak als een kater. Heel vermoeiend voor je hoofd.”
Het constante schakelen tussen pieken en dalen kostte energie. Toch gaf het hem ook een nieuw inzicht in hoe belangrijk het is om mentaal weerbaar te blijven en elke week fris te beginnen.
Bewuster van zijn lichaam
Een onverwachte winst van zijn deelname is dat Francisco zijn lichaam nu beter begrijpt.
“Ik ben me nu veel bewuster van mijn lichaam als ik op een podium sta.”
Dat bewustzijn neemt hij mee naar toekomstige projecten. Hij let meer op houding, ademhaling en energieverdeling tijdens optredens. Ook in zijn dagelijks leven probeert hij beter te luisteren naar de signalen van zijn lichaam.
Leren omgaan met stress
Naast fysieke bewustwording is er ook mentaal iets veranderd. Francisco zegt dat hij tegenwoordig rustiger blijft in stressvolle situaties.
“Doe gewoon je best, dan komt het altijd goed.”
Waar hij vroeger sneller spanning voelde, probeert hij nu meer te vertrouwen op zijn voorbereiding en talent.
Alles of niets
Toch blijft hij kritisch op zichzelf en legt hij de lat hoog.
“Minder dan 100 procent bestaat niet voor mij. Dat is mijn startpunt. Als de show begint, zit ik meteen op 120 procent.”
Hij geeft toe dat zijn grootste uitdaging ligt in het leren doseren. Door zijn perfectionisme wil hij altijd alles geven, zelfs wanneer dat fysiek zwaar is.
“Mijn valkuil is dat ik niet zo goed kan doseren, maar dat houdt me tegelijk scherp.”
Nieuwe energie voor de toekomst
Hoewel hij Dancing With The Stars niet won, kijkt Francisco met trots terug. Het programma heeft hem sterker gemaakt en hem waardevolle lessen geleerd die hij meeneemt in zijn carrière. Zijn fans kunnen er gerust op zijn dat hij deze nieuwe energie zal inzetten in toekomstige projecten.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.