Actueel
Debby Pfaff opnieuw verliefd: ‘Ik ben zo gelukkig met hem’
Debby Pfaff openhartig over single leven na scheiding: “Ik zoek geen oppervlakkige aandacht”
Het was een bewogen jaar voor Debby Pfaff, de oudste dochter van Jean-Marie en Carmen Pfaff. Na jarenlang lief en leed gedeeld te hebben met haar partner Nicolas, besloten ze vorig jaar een punt te zetten achter hun huwelijk. Sindsdien heeft Debby haar leven opnieuw ingericht — als moeder, als vrouw, en als publieke figuur die haar balans zoekt tussen privacy en het leven in de schijnwerpers.
In een interview met Het Laatste Nieuws blikt Debby terug op de afgelopen maanden. Ze praat open over de impact van de scheiding, het ouderschap in co-ouderschap en de geruchten die vaak ontstaan wanneer één van de ex-partners weer gelukkig lijkt in de liefde.
Co-ouderschap in harmonie
Debby en Nicolas kozen na hun scheiding bewust voor een regeling waarbij hun zonen Keano en Liam de ene week bij haar verblijven en de andere week bij hun vader. “Het was belangrijk voor ons om de jongens zoveel mogelijk stabiliteit te geven,” vertelt Debby. “Door die duidelijke structuur weten ze waar ze aan toe zijn, en dat is voor kinderen enorm belangrijk.”
Hoewel de scheiding een moeilijk proces was, benadrukt Debby dat zij en Nicolas het belang van hun kinderen altijd voorop hebben gesteld. “We zijn geen partners meer, maar wel samen ouders. Die verantwoordelijkheid delen we met respect voor elkaar,” aldus Debby.
Nieuwe liefde voor Nicolas
Ondertussen heeft Nicolas opnieuw de liefde gevonden. En zoals dat vaak gaat bij bekende personen, gonst het sindsdien ook van de speculaties over Debby. Zou ook zij alweer een nieuwe liefde in haar leven hebben?
Op die vraag wil Debby zelf voorlopig geen eenduidig antwoord geven. “Echt? Nee hoor,” zegt ze met een glimlach. “Ik ben omringd door fijne vrienden en soms zit daar ook een date bij, maar er is niemand in het bijzonder.”
Haar uitspraak klinkt nuchter, maar ook veelzeggend. Debby laat doorschemeren dat ze het prima naar haar zin heeft met hoe de dingen nu lopen. “Als ik wil, kan ik elke dag op stap met een man,” zegt ze. “Maar dat is niet wat ik zoek. Ik ben niet op zoek naar oppervlakkige aandacht.”
Tussen vriendschap en romantiek
Debby’s openheid over het daten zonder verwachtingen verraadt een vrouw die haar zelfstandigheid waardeert en geleerd heeft haar grenzen te bewaken. Ze wil zich niet laten meeslepen in de druk die vaak wordt opgelegd aan vrouwen om zich na een scheiding snel opnieuw te binden. “Ik geloof nog steeds in liefde,” bekent ze. “Maar ik heb geleerd dat een spontane klik, zonder druk, veel belangrijker is dan het najagen van een relatie omdat anderen dat verwachten.”
Die mogelijke toekomstige relatie hoeft van haar ook niet op sociale media of in de schijnwerpers te verschijnen. “Als het gebeurt, zal alles zich binnen een heel beperkte inner circle afspelen. Dat wil ik beschermen.”
Niet blind voor nieuwe kansen
Hoewel Debby haar hart momenteel niet aan iemand heeft verloren, staat ze niet negatief tegenover een nieuwe liefde. Integendeel. Ze is realistisch en hoopvol tegelijk. “Ik ben geen verbitterde vrouw geworden, zeker niet. Liefde blijft iets prachtigs. Maar ik weet nu ook dat je niet moet settelen voor minder dan wat je nodig hebt.”
Ze vertelt dat de scheiding haar ook sterker heeft gemaakt. “Het dwingt je om opnieuw naar jezelf te kijken. Wie ben ik los van een relatie? Wat wil ik? Wat heb ik nodig om gelukkig te zijn?” Vragen die ze eerder wellicht minder scherp stelde, maar nu centraal staan in hoe ze haar leven opnieuw vormgeeft.
Balans tussen privé en publiek
Als lid van de Pfaff-familie, die jarenlang te zien was in de populaire realityreeks De Pfaffs, weet Debby hoe het is om een publiek figuur te zijn. Toch probeert ze sindsdien haar leven met meer discretie te leiden. Ze deelt af en toe iets op sociale media, maar laat lang niet alles zien. “Niet alles hoeft publiek te zijn,” zegt ze stellig. “Mijn leven is niet een constante show, en ik vind het belangrijk om daar een grens in te trekken.”
Daarmee bewijst Debby dat bekendheid en discretie wél hand in hand kunnen gaan. Ze kiest er bewust voor om bepaalde zaken – zoals een eventuele nieuwe liefde – niet meteen wereldkundig te maken.
Liefde, maar op haar voorwaarden
Wat Debby vooral wil overbrengen, is dat liefde iets moois is, maar geen doel op zich. Ze wil niet gevonden worden omwille van haar naam, haar bekendheid of haar verleden. Ze wil iemand ontmoeten met wie ze oprecht een klik voelt — iemand bij wie ze zichzelf kan zijn, zonder maskers of verwachtingen.
“Ik geloof in het ontmoeten van iemand op een onverwacht moment, iemand die je ziet voor wie je echt bent. Niet als de dochter van, niet als ex van, maar gewoon als Debby,” besluit ze.
Voorlopig focust ze op zichzelf
Tot die tijd richt Debby zich op de dingen die haar gelukkig maken: haar kinderen, haar vriendenkring, haar werk en zichzelf. Ze geniet van de vrijheid om haar eigen ritme te bepalen en hoeft aan niemand verantwoording af te leggen over hoe ze haar dagen invult. “Die vrijheid is nieuw, en ergens ook spannend. Maar het voelt ook goed. Ik voel me opnieuw in controle over mijn leven.”
Een vrouw met een boodschap
Debby Pfaff is niet alleen de dochter van een bekende voetballegende of de moeder van twee jongens — ze is ook een vrouw die na een moeilijke periode opnieuw haar weg vindt. Ze kiest bewust voor rust, voor innerlijke groei en voor oprechte verbindingen.
En dat maakt haar verhaal herkenbaar voor velen: want na elke breuk komt er een nieuwe fase. En daarin is ruimte voor hoop, voor zelfliefde én – wie weet – ooit opnieuw voor romantiek. Maar dan op haar voorwaarden. In haar tempo. En vooral: op een manier die écht bij haar past.
Actueel
Werd België bestolen na hands? Dit zegt reglement
Opnieuw veel ophef na kwartfinale WK: waarom België géén strafschop kreeg tegen Spanje
De kwartfinale op het WK tussen Spanje en België (2-1) blijft de gemoederen flink bezighouden. Vooral een veelbesproken moment in het Spaanse strafschopgebied zorgt voor discussie onder Belgische supporters. Zij zijn ervan overtuigd dat hun ploeg een penalty had moeten krijgen nadat de bal de hand van middenvelder Rodri raakte.
Het incident vond plaats na een kopbal van verdediger Aymeric Laporte. De bal kwam vervolgens tegen de arm van Rodri terecht, waarna de Belgische spelers direct verhaal gingen halen bij scheidsrechter Michael Oliver. De Engelse arbiter wees echter resoluut naar ‘doorspelen’ en ook vanuit de VAR volgde geen ingreep.
Waarom was dit volgens de regels géén penalty?
Hoewel de beslissing voor veel Belgische fans onbegrijpelijk leek, blijkt de arbitrage volgens de officiële spelregels juist correct te hebben gehandeld. Dat meldt ook het Franse sportmedium L’Equipe.
De regels van de International Football Association Board (IFAB), de organisatie die wereldwijd de spelregels opstelt, zijn op dit punt namelijk duidelijk. Wanneer een speler de bal rechtstreeks via het lichaam of hoofd van een ploeggenoot tegen de hand krijgt, is er in principe geen sprake van een strafbare handsbal.
Daar bestaat slechts één belangrijke uitzondering op: wanneer een speler door zo’n handsbal direct scoort in het doel van de tegenstander. In de situatie van Spanje was daarvan uiteraard geen sprake, omdat het incident zich in het eigen strafschopgebied afspeelde.
Vergelijkbare situatie eerder dit jaar
Het is bovendien niet de eerste keer dat een dergelijke situatie voor discussie zorgt. Tijdens de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint-Germain en Bayern München op 6 mei ontstond een vrijwel identiek moment.
PSG-middenvelder João Neves kreeg de bal toen eveneens via een ploeggenoot tegen de hand. Ook in die wedstrijd besloot de scheidsrechter geen strafschop toe te kennen, volledig in lijn met de IFAB-regels.
Michael Oliver handelde volgens de spelregels
Hoewel de beslissing voor België bijzonder zuur uitpakte, lijkt de arbitrage dus geen fout te hebben gemaakt. Michael Oliver paste simpelweg de huidige spelregels toe, waarin een onbedoelde handsbal na een aanraking van een eigen ploeggenoot niet wordt bestraft.
Het moment zal ongetwijfeld nog lang onderwerp van discussie blijven, maar volgens de letter van het reglement had Spanje op deze manier geen strafschop tegen hoeven krijgen.