Actueel
Samantha de Jong getroffen door hartstilstand
Samantha de Jong, beter bekend als ‘Barbie’ uit Oh Oh Cherso, heeft een bewogen leven achter de rug. Wat begon als een realitycarrière vol feest en vertier, veranderde al snel in een tragische neerwaartse spiraal. In een recent interview doet ze enkele schokkende onthullingen over haar verleden. Ze vertelt onder andere dat ze na een hartstilstand twintig minuten klinisch d00d is geweest.
Van realityster tot persoonlijk drama
Het populaire realityprogramma Oh Oh Cherso ligt inmiddels alweer zo’n vijftien jaar achter ons. De show introduceerde Nederland aan een groep feestende Hagenezen met markante bijnamen: Sterretje, Jokertje, Matsoe Matsoe, Kabouter, Tijgertje en natuurlijk Barbie. Terwijl sommigen na de show uit de schijnwerpers verdwenen, kregen anderen eigen spin-off programma’s. Samantha de Jong werd jarenlang gevolgd tijdens haar turbulente huwelijk met Michael van der Plas.
Na haar scheiding ging het snel bergafwaarts. Samantha raakte verzeild in destructieve relaties, ging om met de verkeerde mensen en verloor zichzelf in drank en dr*gs. Haar leven werd een aaneenschakeling van incidenten, waarbij ze meerdere keren in het z!ekenhuis belandde.
Een leven vol misère
Samantha’s problemen stapelden zich op. Ze deed meerdere pogingen om een einde aan haar leven te maken en belandde in een vicieuze cirkel van toxische relaties, financiële problemen en versl*vingen.
Een van de meest ingrijpende momenten in haar leven was een zwaar auto-0ngeluk. Pas daarna ontdekte ze dat ze zwanger was – en niet van haar toenmalige vriend. Dit nieuws leidde tot nog meer persoonlijke problemen en verdriet. Alsof dat nog niet genoeg was, raakte Samantha ook verstrikt in de wereld van pr0stitutie, iets waar ze later openhartig over vertelde.
Vastgehouden en m!sbruikt
In een eerder interview met PowNed deed Samantha een huiveringwekkende onthulling. In tranen vertelde ze hoe ze onder invloed werd vastgehouden in een loods, waar meerdere mannen haar dagelijks m!sbruikten. Ze gaf toe dat ze in die periode nauwelijks besef had van wat haar overkwam en dat ze zich totaal machtel00s voelde.
“Het is te verschrikkelijk voor woorden,” vertelde ze destijds.
Hartstilstand na verkeerde middelen
Wat velen echter nog niet wisten, is dat Samantha tijdens deze donkere periode ook een hartst!lstand heeft gehad. In een interview met YouTuber Nick Eshuis onthulde ze dit schokkende detail over haar verleden.
Samantha vertelt dat ze ‘de verkeerde middelen’ toegediend kreeg, wat leidde tot een hartaanv*l. Ze verklaart dat ze vervolgens twintig minuten klinisch d00d was voordat ze succesvol gerean!meerd werd.
“Ik was echt weg,” zegt ze. “Twintig minuten lang.”
De traumatische ervaring heeft haar leven drastisch beïnvloed. Hoewel ze fysiek herstelde, heeft de gebeurtenis diepe emotionele en mentale littekens achtergelaten. Samantha zegt dat ze deze ervaring als een wake-up call heeft gezien, al blijft het voor haar een moeilijke periode om over te praten.
Vier verd*chten voor de r*chter
Haar tragische verleden krijgt nu mogelijk een juridische wending. Aanstaande maandag zullen vier mannen voor de rechter moeten verschijnen in een zaak die draait om s*ksuele uitbuiting, waaronder die van Samantha.
De verdachten, Anthony J., Hassan B., S.S. en Dave T., worden beschuldigd van ernstige m!sdrijven, waaronder mensenh*ndel en s*ksueel m!sbruik. Het 0penbaar Min*sterie stelt dat de mannen jonge vrouwen, waaronder Samantha, m!sbruikten en onder dwang hielden. De zaak zal ongetwijfeld veel aandacht krijgen, gezien de ernst van de beschuldigingen.
Wat brengt de toekomst voor Samantha?
Hoewel Samantha’s leven gekenmerkt wordt door diepe dalen, lijkt ze nog steeds te vechten om haar leven op de rails te krijgen. Na meerdere opnames in klinieken, en verschillende pogingen om af te kicken, hoopt ze ooit rust te vinden.
Of de rechtszaak tegen haar vermeende daders haar een gevoel van gerechtigheid zal geven, is nog de vraag. Maar één ding is zeker: haar verhaal is een schrijnend voorbeeld van hoe snel een leven kan ontsporen en hoe moeilijk het is om daar weer uit te komen.
De komende weken zullen cruciaal zijn, zowel voor Samantha als voor de jur!dische vervolging van de verdachten. Voor nu wacht ze af, hopend op gerechtigheid.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.