Actueel
Stanley Hazes haalt keihard uit na acties Rachel. ‘Ik wist al dat ze niet deugde’
Oorlog in de familie Hazes: Stanley haalt keihard uit naar Rachel
De Hazes-familie is opnieuw in conflict. Dit keer richt Stanley Hazes, de neef van de legendarische zanger André Hazes senior, zijn pijlen op Rachel Hazes. De reden? Haar beslissing om haar zoon, André Hazes junior, te verbieden de naam van zijn vader nog langer commercieel te gebruiken. Volgens Stanley is haar actie niets minder dan onmenselijk.
💬 “Welke moeder doet zoiets? Dit gaat echt te ver.”
Maar waarom zet Rachel deze stap? En hoe reageert de familie op deze juridische strijd?
Rachel Hazes en haar jacht op geld
Stanley Hazes twijfelde altijd al aan de intenties van Rachel, maar deze beslissing heeft hem volledig over de streep getrokken. In een interview met Party laat hij zijn frustratie de vrije loop.
🔹 Waarom is Stanley woedend? ✔ Rachel heeft haar eigen zoon gesommeerd de naam ‘Hazes’ niet meer commercieel te gebruiken. ✔ Ze dreigt met juridische stappen als hij zich hier niet aan houdt. ✔ Stanley noemt haar geldbelust en mediageil.
💬 “Ik wist al dat Rachel niet deugde, maar dit slaat echt alles. Welke moeder doet zoiets? Het is diep triest hoe ze haar eigen zoon behandelt.”
Volgens Stanley is dit niet de eerste keer dat Rachel een dergelijke actie onderneemt. Hij beweert dat ze hem in het verleden ook juridisch heeft willen aanpakken. Waarom?
💬 “Alles wat met Hazes te maken heeft, daar wil zij zich rijk mee rekenen. Ze is niet goed bij haar hoofd.”
Geruchten over André Hazes junior
De spanningen binnen de familie Hazes zijn niet nieuw. In het verleden dook er een gerucht op dat André Hazes junior mogelijk niet de biologische zoon zou zijn van de volkszanger. Dit verhaal werd door influencer Yvonne Coldeweijer verspreid en zorgde voor flink wat opschudding.
🔹 Wat is de waarheid? ✔ Stanley Hazes noemt het verhaal complete onzin. ✔ Hij wijst op de fysieke gelijkenissen tussen vader en zoon. ✔ “Die wipneus? Dat is 100% Hazes-DNA.”
💬 “André junior is gewoon een Hazes, daar bestaat geen enkele twijfel over.”
Rachel zet juridische stappen
Naast de familievetes en de geruchtenmolen is er nu een concreet juridisch conflict. Rachel heeft een advocaat ingeschakeld om haar zoon aan te pakken vanwege het ongeoorloofd gebruik van de naam ‘Hazes’ op merchandise. Dit nieuws werd naar buiten gebracht door RealityFBI, een doorgaans goed geïnformeerde bron in de showbizzwereld.
🔹 Waar draait het om? ✔ André Hazes junior verkoopt kleding en andere producten met de naam ‘André Hazes’. ✔ Rachel beheert alle rechten op de naam en wil dat hij stopt. ✔ Als hij zich niet schikt, dreigt ze met een rechtszaak.
💬 “Echt een fantastische moeder,” reageert Stanley sarcastisch. “Zo herstel je vast de band met je kinderen.”
Volgens insiders is dit precies de stap die André Hazes junior al vreesde. In eerdere interviews gaf hij aan dat als Rachel kwaad zou willen, ze hem hier juridisch op zou pakken. En nu lijkt dat moment aangebroken.
Hoe reageert Nederland op deze familieoorlog?
De strijd binnen de Hazes-familie is voer voor discussies. Fans, collega’s en de media reageren massaal:
✔ Steun voor André Hazes junior “Dit is bizar. Een moeder hoort haar kind niet zo te behandelen.” “Waarom al die rechtszaken? Gun hem gewoon zijn vader’s naam.” “Stanley heeft gelijk, dit draait alleen om geld.”
❌ Kritiek op Stanley “Waarom bemoeit hij zich hier eigenlijk mee?” “Dit is gewoon een familieconflict, geen nationale crisis.” “Rachel heeft misschien haar redenen, we kennen niet het hele verhaal.”
💬 “Wat denk jij? Heeft Stanley een punt of bemoeit hij zich onnodig met andermans zaken? Laat het weten in de reacties.”
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.