Actueel
Iedereen zegt hetzelfde over zoon Lucas in De Bauers: ‘Heel bijzonder’
Voor de familie Bauer breekt een bijzondere periode aan. In De Bauers is te zien hoe Lucas, de oudste zoon van Frans en Mariska Bauer, zich voorbereidt op een grote stap in zijn leven: hij gaat het ouderlijk huis verlaten. Voor Lucas betekent dat vooral vrijheid en zelfstandigheid, maar voor zijn ouders komt er ook veel emotie bij kijken.
Het gezinsleven staat centraal in De Bauers en juist daardoor zijn grote veranderingen binnen het gezin meteen voelbaar. De stap van Lucas heeft niet alleen gevolgen voor hemzelf, maar ook voor de rest van de familie.
Na jarenlang samen onder één dak te hebben gewoond, komt er nu een moment waarop iedereen moet wennen aan een nieuwe situatie.
Lucas is klaar voor zijn eigen plek
Lucas heeft besloten dat het tijd is om op zichzelf te gaan wonen. Daarmee zet hij een belangrijke stap richting een zelfstandiger leven.
Voor hem brengt dat vooral veel enthousiasme met zich mee. Een eigen huis betekent zelf keuzes maken, zijn eigen ritme bepalen en een plek creëren die helemaal bij hem past.
Tegelijkertijd komt er natuurlijk ook veel bij kijken.
Een eerste eigen woning betekent zoeken, plannen, spullen verzamelen en nadenken over praktische zaken waar je thuis misschien minder snel bij stilstaat.
Frans en Mariska staan hun zoon daar zoveel mogelijk in bij.
Mariska heeft moeite met loslaten
Vooral voor Mariska is het vertrek van Lucas een emotioneel moment.
Als moeder is ze jarenlang gewend geweest om haar kinderen dagelijks om zich heen te hebben. Dat een van hen nu echt uit huis gaat, maakt duidelijk dat er een nieuwe fase is aangebroken.
Ze helpt Lucas bij het voorbereiden van zijn verhuizing en het verzamelen van zijn spullen, maar tegelijkertijd merkt ze hoe lastig ze het vindt om hem los te laten.
Ze weet dat deze stap bij volwassen worden hoort en gunt Lucas zijn zelfstandigheid volledig. Toch betekent dat niet dat afscheid nemen gemakkelijk is.
Het huis zal immers letterlijk en figuurlijk veranderen zodra hij er niet meer iedere dag is.
Ook Frans raakt geëmotioneerd
Ook Frans Bauer kijkt met gemengde gevoelens naar het vertrek van zijn zoon.
Aan de ene kant overheerst de trots. Lucas neemt verantwoordelijkheid voor zijn eigen leven en staat klaar om een nieuwe stap te zetten.
Aan de andere kant beseft Frans dat een vertrouwde periode binnen het gezin langzaam wordt afgesloten.
Tijdens het opruimen en inpakken komen herinneringen uit Lucas’ jeugd voorbij. Dat zorgt voor momenten waarop vader en zoon terugkijken op de afgelopen jaren.
De familie probeert die emoties zoals altijd af te wisselen met humor. Er wordt gelachen en er worden verhalen opgehaald, maar ondertussen is duidelijk dat het afscheid iedereen raakt.
Op zoek naar de juiste woning
Voordat Lucas daadwerkelijk kan verhuizen, moet er natuurlijk eerst een geschikte woning worden gevonden.
Die zoektocht blijkt niet vanzelf te gaan.
Samen met zijn ouders kijkt Lucas naar verschillende mogelijkheden. Daarbij komen onderwerpen voorbij als locatie, kosten, ruimte en praktische voorzieningen.
Voor iemand die voor het eerst zelfstandig gaat wonen, zijn dat allemaal nieuwe afwegingen.
Frans en Mariska proberen daarbij advies te geven zonder alles voor hun zoon te bepalen. Uiteindelijk moet het immers Lucas’ eigen plek worden.
Wanneer er uiteindelijk een woning wordt gevonden die goed voelt, overheerst vooral opluchting en trots.
Een lege plek aan tafel
Na het vertrek verandert ook het dagelijks leven in huize Bauer.
Waar Lucas eerder vanzelfsprekend onderdeel was van de routine, is er nu ineens een lege plek. De gezinsdynamiek verandert daardoor automatisch.
Ook de andere kinderen merken dat hun broer niet langer permanent thuis woont.
Gesprekken gaan vaker over hoe het met Lucas gaat en hoe hij zich redt in zijn nieuwe woning. De afstand is misschien niet groot, maar in het dagelijks leven voelt het verschil wel degelijk.
Voor Frans en Mariska is het vooral wennen aan het idee dat hun gezin langzaam een andere vorm krijgt.
Toch blijft de familie hecht
Wat in de aflevering vooral duidelijk wordt, is dat het vertrek van Lucas weinig verandert aan de onderlinge band.
Zodra hij zijn eigen plek heeft, blijft zijn familie nauw betrokken. Lucas laat zien hoe hij zijn woning inricht en nodigt zijn ouders en broers uit om te komen kijken.
Dat levert opnieuw warme momenten op.
Frans en Mariska maken duidelijk dat Lucas misschien niet meer onder hun dak woont, maar dat hij altijd op hen kan blijven rekenen.
Voor hen verandert zijn adres, maar niet hun rol als ouders.
Nieuwe fase voor de familie Bauer
Het vertrek van een kind uit huis is voor veel gezinnen een herkenbaar moment.
Aan de ene kant is er trots omdat een zoon of dochter zelfstandig genoeg is om een eigen leven op te bouwen. Aan de andere kant kan het afscheid behoorlijk confronterend zijn.
Ook bij de Bauers zijn die twee gevoelens duidelijk aanwezig.
Mariska moet leren loslaten, Frans kijkt met trots én emotie naar zijn oudste zoon en Lucas probeert ondertussen vooral vooruit te kijken naar alles wat zijn nieuwe leven hem gaat brengen.
Lucas begint aan zelfstandig leven
Voor Lucas zelf overheerst vooral het gevoel dat hij klaar is voor deze stap.
Hij krijgt de kans om zijn eigen thuis te creëren en te ontdekken hoe het is om volledig zelfstandig te wonen.
Dat zal waarschijnlijk ook betekenen dat er nieuwe uitdagingen ontstaan. Huishouden, vaste lasten, planning en verantwoordelijkheid horen nu allemaal bij zijn dagelijkse leven.
Maar hij hoeft dat gelukkig niet alleen uit te zoeken.
De familie laat opnieuw zien hoe hecht ze is en hoe vanzelfsprekend het voor hen is om elkaar te helpen wanneer dat nodig is.
Huis wordt leger, band blijft hetzelfde
Met de verhuizing van Lucas begint voor iedereen een nieuw hoofdstuk.
Het ouderlijk huis wordt iets leger en de vertrouwde gezinsroutine verandert, maar tegelijkertijd ontstaat er ruimte voor Lucas om verder te groeien.
Voor Frans en Mariska betekent het vooral accepteren dat hun kinderen steeds zelfstandiger worden.
De aflevering laat daarmee een herkenbare kant van het familieleven zien: loslaten is moeilijk, maar hoort er soms ook bij. Lucas krijgt zijn eigen plek en begint aan een nieuw avontuur, terwijl Frans en Mariska hem vanaf de zijlijn blijven steunen. Want ook al woont hij straks niet meer thuis, binnen de familie Bauer blijft de band onveranderd sterk.
Actueel
Soundos El Ahmadi gefileerd na totaal misplaatste grap
Soundos El Ahmadi heeft voor flinke beroering gezorgd met een bijzonder harde grap tijdens een optreden. De cabaretière maakte een vergelijking tussen een miskraam en de Belgische politicus Dries Van Langenhove. Toen een groot deel van het publiek nauwelijks reageerde, kwam Soundos met nóg een opmerking: volgens haar applaudisseerde slechts een derde van de zaal en zou de rest “extreemrechts” stemmen. Vooral die combinatie zorgt nu voor stevige kritiek.
Op sociale media wordt volop gediscussieerd over het fragment. Waar de een het verdedigt als scherpe cabarethumor, vinden anderen dat Soundos met de grap een grens overschrijdt.
“Smakeloos, smakelozer, Soundos”, klinkt het onder meer in de kritiek.
Soundos maakt harde grap over miskraam
De commotie draait om een fragment waarin Soundos eerst vertelt over haar eigen zwangerschappen.
“Ik ben één keer 39 weken zwanger geweest, één keer 33 weken en één keer 8 weken”, begint ze.
Vervolgens vertelt ze dat die laatste zwangerschap eindigde in een miskraam.
“Dit is toen helaas misgegaan. Ik kan jullie vertellen dat het echt verschrikkelijk was om mee te maken. Het heeft me heel erg overvallen.”
Tot dat moment lijkt het om een persoonlijk en serieus verhaal te gaan.
Daarna verandert de toon volledig.
Grap over Dries Van Langenhove
Soundos vervolgt haar verhaal met een bewust absurd en confronterend stuk.
“Wat heel veel mensen niet weten is dat als je miskraam in de toiletpot valt, dat je door moet spoelen, want als jij niet doorspoelt, kan zo’n miskraam nog door blijven leven.”
Vervolgens komt de clou.
“En zo is Dries Van Langenhove ontstaan. Sorry nog daarvoor!”
Daarmee richt Soundos haar grap rechtstreeks op de Belgische politicus Dries Van Langenhove.
De grap lijkt in de zaal echter niet de reactie op te leveren waarop ze mogelijk had gehoopt.
Publiek reageert verdeeld
In het fragment is volgens de aangeleverde beschrijving te merken dat een aanzienlijk deel van het publiek niet enthousiast reageert.
Soundos merkt dat zelf eveneens op.
In plaats van het moment voorbij te laten gaan, reageert ze op de zaal.
“Een derde applaudisseert, twee derde stemt extreemrechts.”
Ook die uitspraak valt vervolgens niet bij iedereen goed.
Critici wijzen erop dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom iemand niet om een grap lacht en vinden dat Soundos de afwezige lach daarmee te gemakkelijk aan een politieke voorkeur koppelt.
‘Geef me je geld en ga naar huis’
Soundos maakt vervolgens duidelijk dat ze zich weinig aantrekt van mensen in de zaal die haar grap niet kunnen waarderen.
“Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis. Ik vind het allemaal prima.”
De opmerkingen leveren achteraf veel discussie op.
Daarbij gaat het niet alleen over de vraag of een miskraam geschikt materiaal is voor een grap.
Ook haar reactie op het publiek wordt bekritiseerd.
Want wanneer mensen niet lachen om een politieke grap, betekent dat uiteraard niet automatisch dat zij een bepaalde politieke overtuiging hebben.
Stevige kritiek op sociale media
Het fragment wordt inmiddels ook buiten de zaal besproken.
Mediacourant besteedt aandacht aan de ophef en deelt verschillende kritische reacties.
Bob Dijkgraaf reageert bijvoorbeeld op de manier waarop Soundos het zwijgende deel van het publiek benadert.
“Als je niet klapt moet je wel extreemrechts zijn. Dat je het gewoon totaal niet grappig vindt, is bij haar geen optie.”
Een andere criticus richt zich vooral op de kwaliteit van de grap.
“Ze probeert te choqueren, maar het komt niet over. Dat is geen kwestie van smaak, maar van vakmanschap. En dat vakmanschap ontbreekt.”
Dat zijn uiteraard persoonlijke beoordelingen van de betreffende reageerders, maar ze illustreren wel waarom het fragment zoveel discussie oproept.
Bezoeker herkent grap uit eerdere voorstelling
Een andere opvallende reactie komt volgens de aangeleverde informatie van Nicole Hartog.
Zij zegt de voorstelling van Soundos eerder te hebben bezocht in de Meervaart in Amsterdam.
Volgens haar gebruikte Soundos destijds vrijwel dezelfde grap, maar werd er toen een andere politieke naam genoemd.
“Ik heb deze voorstelling in de Meervaart gezien en toen was het Dilans naam die ze zei.”
Daarmee lijkt ze te verwijzen naar Dilan Yeşilgöz.
Dat is de herinnering van deze bezoeker; op basis van de aangeleverde informatie kan niet onafhankelijk worden vastgesteld hoe de grap tijdens dat specifieke eerdere optreden exact werd gebracht.
‘Ik kon er niet om lachen’
Nicole vertelt dat ze de grap ook tijdens die eerdere voorstelling niet kon waarderen.
“Ik kon er niet om lachen. Wat in- en inslecht om zo over een miskraam te praten. Respectloos ook naar de genoemde persoon toe.”
Juist het onderwerp maakt de grap voor sommige mensen extra gevoelig.
Een miskraam kan voor vrouwen en hun partners een ingrijpende en emotionele ervaring zijn. Soundos gebruikt in dit geval haar eigen ervaring als uitgangspunt voor zwarte humor en een politieke belediging.
Of dat binnen cabaret wel of niet te ver gaat, is uiteindelijk een kwestie waar het publiek verschillend over kan denken.
Soundos staat bekend om scherpe stijl
Dat Soundos El Ahmadi met haar uitspraken discussie oproept, is op zichzelf niet nieuw.
De cabaretière staat bekend om een directe en confronterende stijl waarbij ze gevoelige onderwerpen niet uit de weg gaat.
Ook in televisieprogramma’s kan dat botsingen opleveren.
Zo ontstond eerder discussie na haar optreden in het Vlaamse programma De Afspraak, waar ze tegenover presentator Bart Schols zat.
In België is Soundos bovendien regelmatig op televisie te zien en heeft ze inmiddels een aanzienlijk publiek opgebouwd.
Humor of over de grens?
De nieuwe ophef draait uiteindelijk om een bekende discussie binnen cabaret: hoe ver mag een comedian gaan?
Soundos gebruikt een zeer persoonlijke en pijnlijke ervaring als basis voor een grove politieke grap. Dat sommige mensen daar niet om kunnen lachen, is duidelijk.
Tegelijkertijd hoort provoceren en het opzoeken van grenzen voor veel cabaretiers juist bij het genre.
De extra opmerking richting het publiek maakt het fragment in dit geval nog controversiëler. Door te suggereren dat de mensen die niet applaudisseren “extreemrechts” stemmen, verplaatst de discussie zich van de grap zelf naar de reactie van Soundos op haar publiek.
En juist daar lijken veel critici over te vallen.
Of Soundos zich iets aantrekt van alle commotie, valt nog te bezien. Tijdens haar optreden maakte ze in ieder geval duidelijk hoe ze tegenover mensen staat die haar humor niet waarderen: “Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis.”