Actueel
Carmen geeft meer details over scheiding van dochter Debby Pfaff met Nicolas Liébart: “Het was tijd om daar iets aan te doen”
Carmen Pfaff over dochter Debby’s scheiding: “Ze bloeide niet open, dan moet je durven kiezen”
Voor de buitenwereld lijken de Pfaffs een hechte en onwankelbare familie. Maar ook zij maken moeilijke momenten mee. In een openhartig gesprek met Het Nieuwsblad heeft Carmen Pfaff zich uitgesproken over de scheiding van haar dochter Debby. De beslissing is ingrijpend, maar volgens Carmen ook bevrijdend en noodzakelijk voor haar dochter. In haar typische nuchtere stijl laat ze zien hoe steun, positiviteit en familiaal vertrouwen elkaar versterken in tijden van verandering.
“Het is haar leven. Wij steunen, maar bemoeien ons niet”
Debby Pfaff gaat door een zware periode. Na jarenlange toewijding aan haar gezin en carrière heeft ze de knoop doorgehakt: haar huwelijk is voorbij. Het nieuws komt hard binnen bij wie de Pfaffs volgt, maar voor moeder Carmen en vader Jean-Marie was het geen complete verrassing.
“We bemoeien ons daar niet mee, het is háár leven,” zegt Carmen beslist. “Maar als ouder voel je veel aan. Debby is vijftig, ze heeft altijd hard gewerkt, altijd gezorgd. Maar ze bleef ter plaatse trappelen. Ze kwam niet tot bloei. Dan moet je als vrouw durven nadenken: ‘Wil ik zo verdergaan?’ En als het antwoord ‘nee’ is, moet je daar iets aan doen.”
Volgens Carmen is deze beslissing dan ook geen roekeloze sprong, maar een volwassen, bewuste keuze van een vrouw die zichzelf opnieuw wil ontdekken.
Kinderen als houvast, niet als last
Debby heeft twee jonge kinderen, en in het publieke debat klinkt vaak de bezorgdheid dat kinderen de dupe zijn van een scheiding. Maar Carmen ziet dat anders. Voor haar zijn de kleinkinderen juist een bron van kracht en troost voor Debby.
“Die kinderen zijn geen blok aan haar been. Integendeel,” vertelt Carmen. “Godzijdank dat ze er zijn. Ze geven haar energie, structuur en zin om door te gaan. En wij zijn er ook altijd voor haar. Als grootouders zijn we aanwezig, maar we nemen niks over. We vullen aan waar nodig, en geven ruimte waar dat moet.”
Deze balans tussen nabijheid en zelfstandigheid is volgens Carmen de sleutel in een gezin dat veerkrachtig wil blijven, ook na een breuk.
Een familie die blijft steunen, ook als het moeilijk wordt
Carmen en Jean-Marie vormen al vijftig jaar een koppel. Hun huwelijk vierde onlangs een gouden jubileum, een moment dat hen aanzette tot reflectie. Toch blijft Carmen bescheiden over hun lange relatie. “Vijftig jaar samen is iets om trots op te zijn, maar we zijn ook gewoon mensen. We hebben onze discussies gehad, onze moeilijke momenten. Dat hoort erbij. Wat telt, is dat je mekaar blijft vasthouden.”
Die houding wil ze ook overbrengen naar haar kinderen en kleinkinderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om een veilige basis te bieden, zonder te oordelen.
“Als ouder moet je niet leven in de plaats van je kinderen. Je moet luisteren, aanwezig zijn, maar ook loslaten. Debby is geen kind meer, ze is een volwassen vrouw die keuzes maakt. En wij staan achter haar, wat ze ook beslist.”
Vooruitkijken in plaats van blijven hangen in het verleden
Wie Carmen kent, weet dat ze het liefst naar de toekomst kijkt. “Achteruitkijken? Daar heb je niks aan. Ik kijk alleen achterom in de zijspiegel van mijn auto,” zegt ze met een knipoog.
Haar positieve levenshouding is al jaren haar kracht, zelfs als het leven onverwachtse wendingen neemt. “Mijn ambitie? Nóg gelukkiger worden. En daarvoor heb je niet veel nodig. Het begint bij tevreden zijn met wat je hebt. Dat is de basis van alles. Je kan het leven niet sturen, maar je kan wel kiezen hoe je ermee omgaat.”
Eerlijke gesprekken en tijd voor jezelf
Carmen erkent dat het na een scheiding belangrijk is om jezelf opnieuw te leren kennen. “Als je zolang in een relatie zit, verlies je soms het contact met je eigen verlangens. Je leeft op automatische piloot. Maar het is nooit te laat om dat te doorbreken.”
Ze prijst haar dochter omdat ze nu durft te kiezen voor zichzelf. “Dat vraagt moed. Zeker als je kinderen hebt. Maar je kan geen goede moeder zijn als je zelf ongelukkig bent. Kinderen voelen alles aan. Ze hebben een blije, energieke mama nodig.”
Zelf vindt Carmen het belangrijk dat vrouwen elkaar ondersteunen in zulke processen. “We moeten elkaar niet veroordelen, maar aanmoedigen. Vrouwen die hun leven willen heruitvinden verdienen geen kritiek, maar respect.”
Geen perfect plaatje, maar echte mensen
De familie Pfaff werd jarenlang gevolgd in hun eigen realityreeks en groeide uit tot een van de bekendste gezinnen van Vlaanderen. Toch benadrukt Carmen dat ze nooit een perfect plaatje wilden ophangen. “We zijn gewone mensen, met gewone zorgen. Wat ons bindt, is liefde, humor en eerlijkheid. We lachen veel, maar we kunnen ook samen huilen.”
Juist die echtheid maakt de familie zo herkenbaar voor velen. “Mensen denken soms: wat een droomfamilie. Maar de realiteit is: we zijn ook gewoon kwetsbaar. En dat mogen mensen gerust weten.”
Nieuw begin, nieuwe kansen
Carmen ziet de scheiding van haar dochter niet als een einde, maar als een kans op een nieuw begin. “Elke afsluiting is ook een opening. Er komt weer ruimte voor nieuwe energie, nieuwe dromen, nieuwe plannen.”
Volgens haar is Debby daar klaar voor. “Ze is krachtig, creatief, zorgzaam. Ze zal haar weg wel vinden, daarin geloof ik.”
Zelf blijft Carmen ook dromen en genieten. “Mijn leven is niet over. Ik ben nog lang niet klaar. Ik wil dansen, genieten van de kleinkinderen, goede gesprekken voeren. En wie weet, misschien komt er nog iets verrassends op ons pad.”
Tot slot: “Blijf trouw aan jezelf”
Carmen’s boodschap aan haar dochter – en aan iedereen die een moeilijke keuze moet maken – is helder: “Wees trouw aan jezelf. Als je voelt dat iets je niet meer voedt, wees dan moedig genoeg om te veranderen. Het leven is te kort om op de rem te blijven staan.”
Met die houding laat Carmen zien dat liefde ook betekent: ruimte geven, aanvaarden, en altijd blijven geloven in een mooie toekomst – hoe die er ook uitziet.
Actueel
Weduwnaar Viola Holt had twee weken na overlijden al een ander
Het nieuws rond Viola Holt en haar partner heeft bij veel mensen voor verbazing en discussie gezorgd. Na een relatie van maar liefst 37 jaar blijkt dat haar partner, Peter Holt, relatief kort na haar heengaan opnieuw de liefde heeft gevonden.
Volgens Evert Santegoeds, hoofdredacteur van Privé, zou dit zelfs al binnen twee weken zijn gebeurd. Een ontwikkeling die voor velen onverwacht komt en uiteenlopende reacties oproept.
Een onverwacht en ingrijpend moment
Het leven van Peter Holt veranderde ingrijpend in november vorig jaar. Op een dag trof hij zijn partner Viola Holt thuis aan, waar zij plotseling onwel was geworden.
Het verlies kwam voor de omgeving als een schok. Viola Holt was jarenlang een bekend gezicht op televisie en stond bekend om haar warme uitstraling en betrokkenheid.
Voor Peter betekende dit moment het einde van een lange, gedeelde levensfase. De twee waren decennialang onafscheidelijk en vormden een hecht koppel.
Een relatie van bijna vier decennia
37 jaar samen zijn is voor veel mensen nauwelijks voor te stellen. In die tijd bouw je niet alleen herinneringen op, maar ook routines, gewoontes en een diepe verbondenheid.
Voor buitenstaanders leek het stel altijd sterk op elkaar ingespeeld. Ze deden veel samen en hadden volgens kennissen weinig behoefte aan een groot sociaal netwerk buiten hun eigen relatie.
Juist daarom komt de recente ontwikkeling voor velen als een verrassing.
Een nieuwe fase, sneller dan verwacht
Volgens berichten uit Privé zou Peter Holt al kort na het afscheid een nieuwe relatie zijn aangegaan.
Dat tijdsbestek — slechts enkele weken — roept vragen op bij het publiek. Hoe is het mogelijk om zo snel een nieuwe stap te zetten na zo’n ingrijpende gebeurtenis?
Peter zelf heeft het nieuws inmiddels bevestigd, maar blijft terughoudend in zijn toelichting.
Een bewuste keuze
Wat wel duidelijk wordt uit zijn verklaringen, is dat hij bepaalde keuzes heel bewust heeft gemaakt. Zo besloot hij niet aanwezig te zijn bij het moment waarop de as van Viola werd uitgestrooid.
Dat gebeurde door haar kinderen, zonder zijn aanwezigheid. Voor buitenstaanders lijkt dat opvallend, maar volgens Peter was het een persoonlijke beslissing.
Hij geeft aan dat zijn manier van afscheid nemen al eerder had plaatsgevonden.
Een eigen manier van rouw
Iedereen verwerkt verlies op zijn eigen manier. Waar de één behoefte heeft aan tijd en stilte, zoekt de ander sneller naar afleiding of nieuwe verbinding.
Peter lijkt duidelijk tot die laatste groep te behoren. Volgens zijn eigen woorden voelde hij dat een hoofdstuk voor hem was afgesloten op het moment van het definitieve afscheid.
Hij benadrukt dat hij verder wil met zijn leven — een uitspraak die door sommigen wordt begrepen, maar door anderen als confronterend wordt ervaren.
Reacties uit de mediawereld
Evert Santegoeds noemt het verhaal opvallend en ongebruikelijk.
Hij geeft aan dat het een situatie is die je niet snel verwacht, zeker gezien de lange en hechte relatie die Peter en Viola hadden.
Toch benadrukt hij ook dat Peter zelf aangeeft gelukkig te zijn met zijn nieuwe situatie en daar niet geheimzinnig over wil doen.
Liefde en loyaliteit
De situatie roept een bredere vraag op: hoe verhouden liefde en loyaliteit zich tot elkaar na het verlies van een partner?
Voor sommige mensen voelt het idee van een nieuwe relatie kort na zo’n gebeurtenis moeilijk te begrijpen. Voor anderen is het juist een teken van veerkracht en de wil om verder te gaan.
Er bestaat geen universeel juiste manier om met dit soort situaties om te gaan.
De rol van de omgeving
Opvallend is dat er weinig bekend is over hoe de directe familie van Viola tegen de situatie aankijkt.
Volgens sommige berichten zouden haar kinderen zich vooral richten op hun eigen manier van verwerking en minder op de keuzes van Peter.
Dat maakt duidelijk dat rouw binnen een familie vaak verschillende vormen kan aannemen.
Publieke perceptie
Omdat het hier gaat om bekende personen, wordt de situatie breed besproken. Mensen vormen snel een mening, vaak gebaseerd op beperkte informatie.
Sociale media spelen daarin een grote rol. Reacties variëren van begrip tot verbazing en soms ook kritiek.
Dat laat zien hoe gevoelig het onderwerp is.
De nieuwe relatie
Over de nieuwe partner van Peter is weinig bekend. Wat wel wordt genoemd, is dat zij anders is dan Viola.
Ze zou inmiddels regelmatig aanwezig zijn in de woning waar Peter jarenlang met Viola samenwoonde. Dat symboliseert de overgang naar een nieuwe fase in zijn leven.
Voor sommigen voelt dat als een snelle verandering, voor anderen als een logische stap.
Rouw kent geen vaste regels
Wat dit verhaal vooral duidelijk maakt, is dat rouw geen vast patroon volgt.
Er zijn geen regels die bepalen hoe lang iemand moet wachten voordat hij of zij een nieuwe relatie aangaat. Wat voor de één te snel voelt, kan voor de ander precies op het juiste moment komen.
Het is een persoonlijk proces dat van buitenaf moeilijk te beoordelen is.
Een nieuw hoofdstuk
Voor Peter Holt lijkt het duidelijk: hij wil vooruitkijken.
Zijn uitspraken laten zien dat hij zijn leven opnieuw vorm wil geven, ondanks het grote verlies dat hij heeft meegemaakt.
Dat betekent niet dat het verleden wordt vergeten, maar wel dat er ruimte komt voor nieuwe ervaringen.
Conclusie
Het verhaal rond Viola Holt en haar partner laat zien hoe complex en persoonlijk rouw kan zijn.
Een lange relatie, een ingrijpend afscheid en een snelle nieuwe start vormen samen een situatie die veel reacties oproept.
Of je het begrijpt of niet, uiteindelijk draait het om de manier waarop iemand zelf verder wil gaan. En die keuze is, hoe opvallend ook, altijd persoonlijk.