Actueel
Gerard Joling krijgt vreselijk nieuws: ‘Er is geen hoop meer’
Het lijkt erop dat Gerard Joling voorlopig definitief geen plaats meer heeft aan tafel bij Vandaag Inside. De zanger, entertainer en televisiemaker was jarenlang een vaste en vooral geliefde gast bij het programma van Johan Derksen, Wilfred Genee en René van der Gijp. Zijn optredens zorgden steevast voor humor, chaos en momenten die dagenlang werden nabesproken. Maar aan die periode lijkt nu een einde te zijn gekomen. Niet door de mannen van Vandaag Inside zelf, maar door een besluit dat hogerop is genomen: RTL-baas Peter van der Vorst zou Gerard expliciet hebben verboden om nog bij het SBS6-programma aan te schuiven.
Voor Gerard zelf komt dat nieuws hard aan. In een openhartig gesprek met De Telegraaf steekt hij zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken. “Ja, je kunt het kinderachtig vinden,” zegt hij eerlijk. “En dat vind ik zelf eigenlijk ook wel een beetje. Ik vind Vandaag Inside gewoon fantastisch. Het is spraakmakende televisie, het schuurt, het leeft. Ik kijk er graag naar en ik ben groot fan van Johan Derksen. Ik heb daar zó vaak aan tafel gezeten. Het was altijd lachen, gekkigheid, soms op het randje — precies zoals televisie in mijn ogen hoort te zijn.”
Een onverwacht verbod
Toch is het nu klaar. Volgens Gerard komt het verbod rechtstreeks uit de koker van RTL-topman Peter van der Vorst. De reden zou zijn dat RTL bang is dat Gerard zich bij Vandaag Inside te veel laat meeslepen door de uitgesproken sfeer aan tafel. Met name de politieke en maatschappelijke discussies zouden een risico vormen. Van der Vorst zou vrezen dat Gerard zich in dat klimaat laat verleiden tot het uiten van te scherpe, mogelijk ‘te rechtse’ uitspraken — iets wat volgens RTL niet past bij het imago van de zender en de programma’s waarin Gerard zelf een prominente rol speelt.
Het resultaat is een harde maatregel: Gerard Joling mag niet meer als gast aanschuiven bij Vandaag Inside. En dat voelt voor hem als een klap, juist omdat zijn band met het programma altijd zo vanzelfsprekend leek. “Ik snap het eerlijk gezegd niet zo goed,” zegt hij. “Ik ben wie ik ben. Dat weten ze bij RTL ook. Ik kom niet ineens met extreme dingen aanzetten. En bovendien: Vandaag Inside staat juist bekend om het vrije gesprek, het ongefilterde.”
Een vreemde tegenstelling
Wat Gerard extra steekt, is de tegenstrijdigheid die hij ervaart. “Ik mag niet aan tafel zitten om mee te praten,” legt hij uit, “maar ik mag wél op de kruk staan om een liedje te zingen. Dat slaat toch nergens op? Dan mag ik er wel zijn als entertainment, maar niet als mens met een mening?”
Volgens hem is het onderscheid moeilijk uit te leggen — ook aan zichzelf. “Als je bang bent dat ik iets zeg wat niet bevalt, waarom mag ik dan überhaupt in beeld komen? Dat voelt gewoon niet logisch.”
Toch probeert Gerard ook begrip op te brengen voor de zakelijke realiteit van de televisiewereld. Hij beseft maar al te goed dat hij een van de grote gezichten van RTL is. “Ik hoor natuurlijk bij RTL en ik verdien daar goed mijn geld,” zegt hij nuchter. “En als je een grootverdiener bent, hoort daar blijkbaar ook een stukje exclusiviteit bij. Dat geldt niet alleen voor mij.”
Hij haalt een vergelijking aan: “Kijk naar Linda de Mol. Die zit met haar programma’s stevig bij RTL. Je zult haar ook nooit in een programma van een andere zender zien opduiken om daar uitgebreid te gaan praten. Zo werkt het systeem nou eenmaal.”
Liefde voor VI blijft
Ondanks alles blijft Gerard opvallend mild en positief over Vandaag Inside zelf. Geen kwaad woord over Derksen, Genee of Van der Gijp. Integendeel zelfs. “Ik vind het een geweldig programma,” benadrukt hij. “Dat ze de Televizier-Ring hebben gewonnen? Volkomen terecht. Ze verdienen die prijs. Ze maken televisie waar mensen over praten — en dat is precies wat je wilt.”
Gerard spreekt met zichtbaar plezier over zijn eerdere optredens. “Het klikte gewoon. Johan en ik, dat was altijd leuk. René met zijn droogheid, Wilfred die alles bij elkaar houdt — het was een heerlijke mix. Ik voelde me daar thuis.”
Hij durft zelfs hardop te dromen. “Als ze ooit iemand zoeken om bijvoorbeeld een woensdagavond op te vullen, dan zou ik dat zó leuk vinden. Echt waar. Maar ja… het mag niet.”
‘Een tikje kinderachtig’
Hoewel hij het besluit accepteert, kan Gerard het niet laten om er een oordeel over te vellen. “Ik vind het eerlijk gezegd een tikje kinderachtig,” zegt hij met een zucht en een halve glimlach. “We zijn allemaal volwassen mensen. We weten hoe televisie werkt, we weten hoe gesprekken lopen. Alsof ik ineens iemand anders zou worden omdat ik bij Vandaag Inside aan tafel zit.”
Toch is hij realistisch genoeg om te weten dat protest weinig zin heeft. “Het is zoals het is. Ik kan er tegenin gaan, maar dat levert niets op. En ik werk met veel plezier bij RTL, dus ik ga geen ruzie maken.”
De bredere discussie
Het besluit roept ondertussen een bredere discussie op over exclusiviteit in de televisiewereld. Hoe vrij zijn bekende gezichten nog om hun mening te geven buiten hun ‘eigen’ zender? En in hoeverre mogen omroepen bepalen waar hun sterren wel en niet verschijnen?
Voor veel kijkers voelt het verbod overdreven. Op sociale media klinkt regelmatig dat juist iemand als Gerard Joling — bekend om zijn relativeringsvermogen en humor — prima past bij de dynamiek van Vandaag Inside. Anderen wijzen erop dat RTL als commercieel bedrijf nu eenmaal zijn merk bewaakt en risico’s probeert te vermijden.
Een deur op een kier?
Voorlopig lijkt de deur dicht. Maar Gerard zou Gerard niet zijn als hij het niet met een kwinkslag afsluit. “Misschien komt het ooit nog goed,” zegt hij. “Je weet het nooit in televisieland. Maar voorlopig lijkt er weinig hoop.”
Dan, met een lach die zijn teleurstelling maar deels verhult: “Jammer. Want Vandaag Inside en ik — dat was gewoon een match made in heaven.”
Of die match ooit weer tot leven komt, zal de toekomst moeten uitwijzen. Eén ding is zeker: het gemis van Gerard Joling aan de VI-tafel laat niemand onberoerd — zelfs niet degenen die het besluit namen om hem daar weg te houden.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.