Actueel
Ward Lemmelijn ontsnapt aan drama: “Bijna gestikt”
Met zijn atletische lichaam en ogenschijnlijk onverwoestbare uitstraling zou je denken dat Ward Lemmelijn alles aankan. Een sixpack waar menig fitnessliefhebber jaloers op is, gespierde armen en een ijzeren discipline: het plaatje klopt. Maar zelfs iemand die bekendstaat om zijn kracht en doorzettingsvermogen kan zijn grenzen tegenkomen. Dat ondervond Ward afgelopen donderdag op een manier die hij niet snel zal vergeten.
Een vaste routine in de fitness
Ward Lemmelijn staat bekend als een fanatieke sporter. Fitness is voor hem geen vrijblijvende hobby, maar een vast onderdeel van zijn leven. Meerdere keren per week is hij in de gym te vinden, waar hij zijn lichaam tot het uiterste drijft. Niet alleen om er goed uit te zien, maar ook omdat sporten hem mentale rust geeft.
“Ik ben eigenlijk helemaal geen macho,” vertelt Ward openhartig in een gesprek met Véronique De Kock op radiozender Nostalgie. “Maar in de fitness speelt er toch iets raars. Je wil jezelf bewijzen. Niet alleen aan anderen, maar vooral aan jezelf.” En precies dat verlangen om te tonen wat je waard bent, kan soms gevaarlijk worden.
De oefening die bijna verkeerd afliep
Die bewuste donderdag stond Ward zoals zo vaak aan de bench press. Voor wie niet vertrouwd is met fitnessjargon: bij de bench press lig je op een bank en druk je een halter met gewichten omhoog om je borstspieren, schouders en triceps te trainen. Het is een klassieke oefening die kracht, controle en focus vereist.
Ward had 110 kilo op de halter liggen. Voor hem geen extreme belasting: “Dat gewicht doe ik normaal gezien tien keer,” legt hij uit. “Het is zwaar, maar haalbaar.” De eerste herhalingen gingen dan ook vlot. Zijn lichaam kende de beweging, zijn spieren deden wat ze moesten doen.
Maar bij de negende herhaling voelde hij het al. “Ik dacht: oei, dit is anders,” vertelt hij. Toch besloot hij door te zetten. “Je denkt dan: nog eentje, dat lukt wel.” Alleen… het lukte niet.
Vast onder 110 kilo
Wat daarna gebeurde, was allesbehalve stoer. Ward kreeg de halter niet meer omhoog. De 110 kilo bleef op zijn borst drukken. “Dat doet echt pijn,” zegt hij. “En je beseft meteen: dit is niet oké.”
De fitnesszaal was op dat moment bijna leeg. Geen grote groep bodybuilders in de buurt, geen trainer die toevallig langskwam. Ward lag vast, letterlijk en figuurlijk. “Ik begon te roepen,” lacht hij nu. “Niet stoer, maar echt zoals een klein kind: ‘Help! Help!’”
Achteraf kan hij erom lachen, maar op dat moment was de paniek echt. “Je voelt dat je ademhaling moeilijker wordt. Dan schiet het door je hoofd: dit kan fout aflopen.”
Een onverwachte redder
Het was niet de gespierde kerel waarvan Ward onbewust hoopte dat hij zou komen helpen. Geen imposante fitnessinfluencer of doorwinterde krachtsporter. Nee, het was een meisje van naar schatting 17 of 18 jaar dat plots naast hem stond.
“Zij zag dat ik vastzat en kwam meteen helpen,” vertelt Ward. Samen duwden ze de halter omhoog en konden ze het gewicht veilig terugplaatsen. De opluchting was enorm.
“Het was zó gênant,” geeft hij eerlijk toe. “Daar lig je dan, zogezegd de sterke man, gered door een jong meisje.” Maar tegelijk was hij vooral dankbaar. “Zonder haar had dit echt slecht kunnen aflopen.”
Een les in bescheidenheid
Dat moment heeft Ward aan het denken gezet. “Voor hetzelfde geld had ik hier vandaag niet gestaan,” zegt hij ernstig. Het besef dat een kleine inschattingsfout grote gevolgen kan hebben, kwam hard binnen.
Hij bedankte het meisje uitvoerig, maar tot zijn spijt kent hij haar naam niet. “Dat maakt het nog absurder,” zegt hij. “Iemand redt je letterlijk uit een benarde situatie en je weet niet eens wie ze is.”
Toch blijft Ward Ward. Ondanks de ernst van het moment, relativeert hij het met humor. “Het is zo’n raar verhaal dat je er achteraf wel om móét lachen,” zegt hij. “Maar het is ook een wake-upcall.”
De druk van het ‘sterk moeten zijn’
Wat dit verhaal vooral blootlegt, is de onzichtbare druk die veel sporters voelen. De drang om altijd beter, sterker en indrukwekkender te zijn. “In de fitness hangt er soms een sfeer van vergelijken,” legt Ward uit. “Je ziet anderen zware gewichten tillen en denkt: dat moet ik ook kunnen.”
Die mentaliteit kan motiverend zijn, maar ook gevaarlijk. Zeker wanneer je alleen traint en geen spotter in de buurt hebt. “Ik weet dat je eigenlijk nooit zo zwaar moet benchen zonder iemand achter je,” geeft Ward toe. “Maar ja, soms denk je: het zal wel lukken.”
Reacties uit zijn omgeving
Sinds hij het verhaal vertelde, krijgt Ward veel reacties. Sommigen lachen mee, anderen wijzen hem terecht. “Er zijn mensen die zeggen: zie je wel, zelfs jij maakt fouten,” vertelt hij. “En dat is ook zo.”
Hij hoopt vooral dat anderen iets opsteken van zijn ervaring. “Als iemand hierdoor beslist om minder risico te nemen in de fitness, dan is dat al winst,” zegt hij. “Het is het gewoon niet waard om stoer te doen.”
Met beide voeten op de grond
De bijna-ongelukkige bench press heeft Ward niet doen stoppen met sporten. Integendeel. Maar hij traint nu bewuster. “Ik luister beter naar mijn lichaam,” zegt hij. “En als ik zwaar ga, zorg ik dat er iemand in de buurt is.”
Zijn sixpack is er nog steeds, zijn spierkracht ook. Maar het idee dat hij onkwetsbaar is, is verdwenen. “En dat is misschien maar goed ook,” besluit Ward. “Het houdt je menselijk.”
Wat begon als een gênant moment in een stille fitnesszaal, groeide uit tot een verhaal over grenzen, bescheidenheid en geluk. Want soms is het niet de grootste spierbundel die het verschil maakt, maar een alerte voorbijganger die op het juiste moment ingrijpt.
Actueel
Verschrikkelijk nieuws voor Linda de Mol: ‘Het is weer gebeurd’
Het bericht dat rondgaat over Linda de Mol raakt een gevoelige snaar bij veel mensen. De geliefde televisiepersoonlijkheid, die al decennialang een vaste waarde is op de Nederlandse buis, zou volgens berichten en geruchten in de roddelpers opnieuw door een moeilijke periode gaan. Daarbij wordt gesproken over een mogelijke terugval in een eerdere persoonlijke strijd. Het gaat nadrukkelijk om niet-bevestigde informatie, en juist daarom is voorzichtigheid geboden — voor haar, haar familie en iedereen die zich in haar herkent.
Een leven in het volle licht
Linda de Mol staat al sinds jonge leeftijd in de schijnwerpers. Met succesvolle programma’s, een eigen mediamerk en een enorme publieke zichtbaarheid is haar leven zelden echt privé geweest. Dat constante publieke oog heeft haar veel gebracht, maar ook een prijs gehad. Linda sprak de afgelopen jaren vaker openlijk over de mentale druk, de eenzaamheid die bekendheid kan veroorzaken en het gevoel altijd “aan” te moeten staan.
Na turbulente jaren — waarin haar werk, haar relaties en haar vertrouwen in mensen op de proef werden gesteld — leek ze langzaam weer rust te vinden. Ze keerde voorzichtig terug op televisie, nam tijd voor zichzelf en gaf in interviews aan dat ze bewuster leefde en beter haar grenzen bewaakte. Voor veel fans voelde dat als een hoopvol teken: iemand die na een zware periode weer overeind krabbelt.
Geruchten over een moeilijke fase
Juist daarom komen de recente verhalen hard aan. In enkele media wordt gesuggereerd dat Linda opnieuw een moeilijke periode doormaakt en dat oude kwetsbaarheden daarbij een rol zouden spelen. Een bron in een roddelblad spreekt over “een terugslag” en beschrijft hoe Linda naar verluidt zou hebben uitgesproken dat het haar opnieuw te veel werd. Zulke citaten worden echter niet door Linda zelf bevestigd, en ook vanuit haar directe omgeving is geen officiële verklaring afgelegd.
Het is belangrijk dat dit onderscheid duidelijk blijft. Wat circuleert, zijn verhalen en indrukken van derden — geen vastgestelde feiten. Tegelijk laten ze wel zien hoe snel zorgen en speculaties ontstaan rond publieke figuren, zeker wanneer zij eerder eerlijk zijn geweest over hun worstelingen.
Kwetsbaarheid achter een glimlach
Wat veel mensen raakt, is het herkenbare beeld dat wordt geschetst: iemand die naar buiten toe sterk en professioneel blijft, maar innerlijk worstelt. Linda heeft zelf vaker gezegd dat ze geneigd is om pijn weg te stoppen en door te gaan. “Niet zeuren, gewoon werken,” is een mentaliteit die haar ver heeft gebracht, maar die ook kan uitputten.
Mensen uit haar omgeving benadrukken dat Linda een perfectionist is, iemand die hoge eisen stelt aan zichzelf. Dat kan helpen om successen te behalen, maar maakt het ook lastig om hulp te vragen of toe te geven dat het even niet gaat. Volgens insiders is juist die combinatie — hoge druk, verantwoordelijkheid en emotionele belasting — iets waar ze alert op moet blijven.
Familie en nabijheid
Wat in de berichtgeving ook terugkomt, is de rol van haar naasten. Haar kinderen en haar broer John de Mol zouden volgens bronnen nauw betrokken zijn en alert reageren wanneer het minder goed met haar gaat. Linda staat bekend als iemand die haar familie wil beschermen en niet graag tot last wil zijn, maar juist daarom is een vangnet zo belangrijk.
Achter de schermen wordt, zo klinkt het, vooral gekeken naar rust en balans. Minder verplichtingen, meer ruimte voor herstel en vooral: geen overhaaste conclusies trekken. Mensen die haar goed kennen, benadrukken dat Linda veerkrachtig is, maar ook dat veerkracht niet betekent dat iemand nooit mag struikelen.
De realiteit van persoonlijke strijd
Los van de vraag of de geruchten kloppen, raakt het verhaal een bredere waarheid: persoonlijke worstelingen zijn zelden lineair. Herstel gaat met pieken en dalen, met momenten van kracht en momenten van terugval. Dat geldt voor iedereen, bekend of niet. Alleen wordt het bij publieke figuren uitvergroot, geanalyseerd en soms hard beoordeeld.
Experts benadrukken dat het praten over kwetsbaarheid belangrijk is, maar dat het ook gevaarlijk kan zijn wanneer het publiek zich eigenaar gaat voelen van iemands persoonlijke proces. Steun betekent soms juist: afstand bewaren, geen conclusies trekken en ruimte laten voor privacy.
Hoop en voorzichtig optimisme
Wat wél duidelijk is, is dat Linda de Mol in het verleden heeft laten zien dat ze hulp zoekt wanneer dat nodig is. Ze sprak eerder over therapie, reflectie en het belang van zelfzorg. Mocht ze inderdaad opnieuw door een moeilijke fase gaan, dan wijzen mensen uit haar omgeving erop dat ze niet alleen staat en dat de lijnen naar professionele ondersteuning kort zijn.
Voor fans overheerst vooral medeleven. Niet omdat ze “meer willen weten”, maar omdat ze iemand steunen die al jaren deel uitmaakt van hun leven. Linda is voor velen niet alleen een presentatrice, maar een vertrouwd gezicht dat meeleefde bij vreugde en verdriet — en dat schept een band.
Een oproep tot menselijkheid
Het verhaal rond Linda de Mol is daarmee geen sensatie, maar een herinnering. Aan hoe menselijk zelfs de meest succesvolle mensen zijn. Aan hoe kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een onderdeel van het leven. En aan hoe belangrijk het is om zorgvuldig om te gaan met verhalen die iemand diep kunnen raken.
Of de geruchten nu waar blijken of niet: één ding staat vast. Linda verdient rust, respect en de ruimte om haar eigen tempo te bepalen. Zonder etiketten, zonder oordeel. Zoals bij iedereen die probeert overeind te blijven in een wereld die soms te hard kan zijn.
Voorlopig blijft het stil vanuit Linda zelf. En misschien is dat precies wat nu nodig is. Want soms is de grootste steun niet wat we zeggen — maar wat we níét invullen.