Actueel
Zorgwekkend nieuws: Linda de Mol (61) opgenomen
Linda de Mol heeft de afgelopen dagen noodgedwongen pas op de plaats moeten maken. De populaire presentatrice en mediapersoonlijkheid is kort opgenomen geweest in het z!ekenhuis, zo onthulde entertainmentjournalist Albert Verlinde dinsdagavond in het programma RTL Tonight. Het nieuws kwam voor veel kijkers onverwacht, maar volgens Verlinde gaat het om een medische ingreep die noodzakelijk was en voorlopig grote impact heeft op Linda’s dagelijkse leven.
Opname na aanhoudende klachten
Volgens Albert Verlinde werd Linda de Mol deze week opgenomen vanwege een beknelde zenuw in haar voet. Een aandoening die misschien onschuldig klinkt, maar in de praktijk extreem pijnlijk kan zijn en het functioneren flink kan beperken. “Ik had toevallig over iets anders contact met Linda,” vertelde Verlinde openhartig aan tafel bij RTL Tonight. “En toen bleek dat ze gisteren in het z!ekenhuis heeft gelegen. Ze had een beknelde zenuw in haar voet en daar is ze aan geholpen.”
De ingreep was volgens Verlinde geen kleine routinehandeling. “Het schijnt heel pijnlijk te zijn,” voegde hij eraan toe. Hoewel de operatie zelf relatief kort duurde, bleek het hersteltraject allesbehalve licht.
‘Half duf van de narcose’
Verlinde hield ook contact met Linda na de ingreep en deelde enkele persoonlijke details over hoe zij zich voelde. “Toen ik haar een bericht stuurde, zei ze: ‘Ik ben half duf van de narcose’,” vertelde hij. “Het was echt een pittige ingreep.”
De presentatrice mocht na de operatie weer naar huis, maar daarmee was de kous niet af. Integendeel: het echte herstel moest toen pas beginnen. “Eigenlijk is het een ingreep van een kwartier,” legde Verlinde uit, “maar ze moet twee weken lang op de bank met haar been omhoog liggen. Ze mag helemaal niks doen.”
Gedwongen rust voor een workaholic
Voor iemand als Linda de Mol, die bekendstaat als extreem gedreven en altijd bezig, is zo’n periode van verplichte rust geen vanzelfsprekendheid. Jarenlang combineerde ze televisie, productie, schrijven en creatieve projecten moeiteloos, vaak meerdere tegelijk. Dat ze nu letterlijk moet stilzitten, is dan ook een flinke omschakeling.
Verlinde kon het niet laten er een luchtige opmerking over te maken. “Toen zei ik tegen haar: ‘O, dan ga je lekker bingen natuurlijk.’” Maar wie Linda een beetje kent, weet dat stilzitten en series kijken niet per se haar eerste instinct is.
Linda blijft creatief, zelfs op de bank
Volgens Verlinde was Linda daar zelf ook heel duidelijk over. “Ze zei: ‘Nee, ik ga allerlei editorials voor de LINDA schrijven en een paar scripts voor Gooische Vrouwen lezen.’” Zelfs met haar been omhoog en herstellende van een operatie blijft Linda dus creatief actief, zij het noodgedwongen in een rustiger tempo.
Dat typeert haar. Linda de Mol heeft door de jaren heen laten zien dat ze moeilijk kan stilzitten. Ideeën, teksten en plannen blijven bij haar altijd stromen, ongeacht de omstandigheden. Voor haar lijkt rust vooral een andere vorm van werken te betekenen.
Voorlopig niet aan het werk op tv
Hoewel Linda mentaal en creatief actief blijft, is werken voor de camera voorlopig uitgesloten. De presentatrice is de afgelopen tijd volop te zien geweest in programma’s als Miljoenenjacht en het nieuwe spelprogramma Postcode Loterij In de Ring. Dat laatste programma ging onlangs van start en trok direct veel aandacht.
Gelukkig voor de kijkers en de zender zijn alle afleveringen van In de Ring al opgenomen. “Alle shows van het programma In de Ring zijn opgenomen,” benadrukte Verlinde. “Dus ze kán met haar been omhoog.” Dat betekent dat haar afwezigheid voorlopig geen gevolgen heeft voor de programmering.
Pijnlijk herstel, maar goede zorg
Hoewel Linda thuis is en wordt omringd door haar gezin, is het herstel geen pretje. Verlinde benadrukte meerdere keren dat de pijn aanzienlijk is. “Het schijnt heel pijnlijk te zijn,” zei hij nogmaals. Toch lijkt Linda zich erdoorheen te slaan, mede dankzij de steun van haar naasten.
“Ze wordt heel lief door man en kinderen verzorgd,” vertelde Verlinde. Dat beeld past bij hoe Linda zelf vaak spreekt over haar gezin: als een veilige basis waar ze op terugvalt, zeker in momenten dat het even tegenzit.
Een reminder dat ook Linda grenzen heeft
Het nieuws over Linda’s z!ekenhuisopname maakt opnieuw duidelijk dat ook iemand met haar energie, discipline en werkethiek niet onkwetsbaar is. De afgelopen jaren heeft ze zichzelf vaak opnieuw uitgevonden: na een bewuste mediapauze keerde ze sterk terug op televisie, lanceerde nieuwe programma’s en bleef ze het gezicht van haar eigen mediamerk.
Juist daarom komt zo’n gedwongen pauze hard binnen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Twee weken verplicht rust houden is voor veel mensen al lastig, maar voor iemand die gewend is de touwtjes strak in handen te houden, is het extra confronterend.
Fans reageren bezorgd maar steunend
Na de onthulling van Verlinde stroomden de reacties op sociale media binnen. Veel fans wensten Linda beterschap en benadrukten dat gezondheid altijd voorop moet staan. Anderen spraken hun bewondering uit voor haar werkethiek, maar hoopten tegelijk dat ze nu écht de tijd neemt om te herstellen.
“Doe rustig aan, Linda,” schrijft een fan. “De tv kan wel even zonder je.” Een ander merkt op: “Zelfs met haar been omhoog blijft ze werken. Dat zegt alles over haar.”
Geen paniek, wel voorzichtigheid
Hoewel een z!ekenhuisopname altijd even schrikken is, lijkt er geen sprake van iets levensbedreigends. Het gaat om een medische ingreep met een duidelijk herstelplan. Toch onderstrepen artsen bij dit soort klachten vaak het belang van rust en het strikt opvolgen van adviezen, om blijvende problemen te voorkomen.
Voor Linda betekent dat: twee weken op de bank, been omhoog, geen opnames, geen studio’s, geen lange draaidagen. Een zeldzaam moment van gedwongen vertraging.
Vooruitkijken naar herstel
Voorlopig richt Linda de Mol zich dus op herstel, schrijven en lezen. Achter de schermen blijven haar projecten doorgaan, maar zijzelf neemt – al is het tegen haar natuur in – even gas terug. Of zoals Verlinde het samenvatte: “Ze kán nu even niet anders.”
Wanneer Linda weer volledig aan het werk kan, is nog niet bekend. Dat zal afhangen van hoe haar voet herstelt en hoe snel de pijn afneemt. Tot die tijd lijkt één ding zeker: zelfs vanaf de bank blijft Linda de Mol Linda de Mol – creatief, betrokken en altijd vooruitdenkend, maar dit keer met haar gezondheid op de eerste plaats.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.