Actueel
Enorme klap voor Miljoenenjacht-winnares Bianca: Dit houdt ze nog maar over van haar prijs
De aflevering van Miljoenenjacht die gisteren werd uitgezonden, zal nog lang onderwerp van gesprek blijven. Niet alleen omdat de spectaculaire PostcodeKanjer van 59,7 miljoen euro viel, maar ook omdat de studiowinnaar met een uitzonderlijk hoog bedrag naar huis ging. Het was zo’n avond waarop alles samenkwam: spanning, emotie, ongeloof en uiteindelijk ook de realiteit van belastingen die een flinke hap uit de prijzen nemen. Want hoe feestelijk de uitreikingen ook waren, de Belastingdienst keek onvermijdelijk mee.
Een droomavond voor Bianca uit Tilburg
Voor Bianca uit Tilburg begon de avond als een spannend televisie-avontuur, maar eindigde die als een levensveranderend moment. De thuiszorgmedewerkster speelde het iconische koffertjesspel met zichtbaar kalmte en realisme. Terwijl andere kandidaten soms alles op alles zetten, koos Bianca voor een strategie die haar uiteindelijk goed uitpakte.
Op het moment dat de bank een bod deed van 335.000 euro, had Bianca nog indrukwekkende bedragen in het spel: 5 miljoen, 1 miljoen en 500.000 euro. Veel kijkers hielden hun adem in. Zou ze doorgaan of zou ze kiezen voor zekerheid? Bianca besloot te ‘dealen’ en veilig te spelen. Achteraf gezien een verstandige keuze, want met een gegarandeerd bedrag van ruim drie ton begon ze het nieuwe jaar financieel meer dan comfortabel.
De keerzijde van winnen: kansspelbelasting
Toch kwam al snel de nuchtere realiteit om de hoek kijken. Want wie in Nederland een grote prijs wint, moet rekening houden met de kansspelbelasting. En die is de afgelopen jaren fors verhoogd. Waar winnaars in 2024 nog 30,5 procent moesten afdragen, steeg dat tarief eerst naar 34,2 procent en ligt het nu zelfs op 37,8 procent.
Dat betekent dat Bianca niet het volledige bedrag van 335.000 euro op haar rekening ziet verschijnen. Van haar winst gaat namelijk 125.630 euro rechtstreeks naar de Belastingdienst. Netto houdt zij daardoor 208.370 euro over. Nog altijd een indrukwekkend bedrag, maar het verschil tussen bruto en netto is voor veel kijkers toch even slikken.
Mogelijk nog meer belasting
Daarmee is het fiscale verhaal nog niet per se klaar. Het prijzengeld hoeft Bianca niet op te geven als inkomen in box 1, dus inkomstenbelasting betaalt ze er niet over. Maar het bedrag telt wél mee als vermogen. Dat betekent dat ze mogelijk ook te maken krijgt met vermogensbelasting in box 3, als haar totale vermogen boven de vrijstelling uitkomt.
Voor 2026 ligt die vrijstelling op 57.684 euro voor alleenstaanden en 115.368 euro voor fiscale partners. Komt Bianca daarboven – wat met deze prijs goed mogelijk is – dan moet ze ook daarover belasting betalen. Dat kan betekenen dat er in de komende jaren nog eens duizenden euro’s extra worden afgedragen. Het blijft dus belangrijk om na zo’n winst goed financieel advies in te winnen.
De PostcodeKanjer: vreugde in Tiel
Naast de studiowinst was er natuurlijk het grote nieuws van de avond: de PostcodeKanjer van 59,7 miljoen euro viel in Tiel, op postcode 4001 SG. Daarmee werd een hele straat in één klap miljonair. Het team van Postcode Loterij, met bekende gezichten die de prijzen persoonlijk kwamen uitreiken, zorgde voor scènes die recht uit een film leken te komen.
Bewoners reageerden vol ongeloof toen duidelijk werd hoeveel geld ze hadden gewonnen. Voor de zogeheten thuiswinnaars kwam de prijs neer op 1.865.625 euro per huishouden. Dat betreft de helft van de PostcodeKanjer. De andere helft, 29,85 miljoen euro, is bestemd voor deelnemers die meespelen met de wijkcode. Hoeveel die winnaars exact ontvangen, wordt later bekendgemaakt tijdens een speciale bijeenkomst in de wijk.
Emoties op straat en op de bank
De uitreikingen gingen gepaard met tranen, omhelzingen en momenten van pure verbijstering. Sommige bewoners moesten even gaan zitten toen het bedrag werd uitgesproken. Anderen lachten zenuwachtig, alsof ze het zelf nog niet helemaal konden bevatten. Op sociale media deelden kijkers massaal hun emoties. Veel mensen gaven aan dat ze het gevoel hadden dat het geld “goed terecht was gekomen”.
Wat de reacties extra bijzonder maakte, was dat meerdere winnaars vertelden wat ze met het geld willen doen. Voor sommigen betekent het eindelijk rust na jaren van hard werken. Anderen spraken over het aflossen van schulden, het helpen van familie of het waarmaken van een lang gekoesterde droom. Zo werd genoemd dat een aantal bewoners dankzij deze winst eindelijk kan afreizen naar de Molukken, een reis die voorheen financieel onhaalbaar was.
Miljoenenjacht als spiegel van hoop en realiteit
De aflevering liet opnieuw zien waarom Miljoenenjacht zo’n vaste plek heeft in de Nederlandse huiskamers. Het programma combineert hoop en emotie met de keiharde realiteit van keuzes, risico’s en belastingen. Voor de één betekent winnen vrijheid en zekerheid, voor de ander vooral het besef dat geluk soms onverwacht toeslaat – maar nooit zonder voorwaarden.
Voor Bianca uit Tilburg en de winnaars in Tiel begint nu een nieuw hoofdstuk. Met financiële ruimte, maar ook met nieuwe verantwoordelijkheden. Want winnen is één ding, ermee omgaan is iets anders. Toch overheerst bij kijkers en deelnemers vooral dankbaarheid. Zoals iemand op sociale media schreef: “Gelukkig is het goed terechtgekomen. Zo fijn voor die mensen.” En daar kon vrijwel iedereen zich in vinden.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.