Actueel
Metejoor helemaal in shock: “Ik ben meteen gaan overgeven”
Metejoor zingt met zijn idool voor miljoenen kijkers – terwijl zijn hart breekt
Voor ruim een miljoen mensen was het een droomoptreden: zanger Metejoor, alias Joris Van Rossem, die zij aan zij met zijn grote voorbeeld Marco Borsato op het podium stond tijdens de finale van The Voice. Het publiek zag een ontroerend duet tussen twee artiesten die elkaar muzikaal naadloos aanvulden. Maar achter dat magische moment ging een intens persoonlijk verhaal schuil, dat pas veel later bekend werd.
Wat niemand wist: terwijl de camera’s draaiden en het applaus aanzwol, vocht Metejoor tegen een diep verdriet. Vlak voor hij het podium betrad, kreeg hij een telefoontje dat zijn leven voor altijd zou tekenen.
Een telefoontje van thuis
In een openhartig interview blikte Metejoor later terug op die bewuste dag. “Ik mocht optreden tijdens de finale van The Voice, samen met mijn groot idool Marco Borsato,” vertelt hij. Een mijlpaal voor de zanger die zijn carrière te danken heeft aan doorzettingsvermogen én liefde voor muziek. Maar de droom veranderde in één telefoontje in een emotionele rollercoaster.
Vijf minuten voor hij op moest, ging zijn telefoon. Aan de andere kant van de lijn: zijn vader. De boodschap was kort, maar vernietigend. “Je opa wil zich laten inslapen. Hij is op,” klonk het. Metejoor hoorde de woorden, maar had amper tijd om ze te verwerken. Binnen enkele minuten moest hij het podium op, het optreden van zijn leven geven – en tegelijk afscheid nemen van een van de belangrijkste mensen in zijn leven.
Een dubbel moment: afscheid en applaus
Terwijl het publiek reikhalzend uitkeek naar het optreden, gebeurde er achter de schermen iets van een heel andere orde. Metejoor nam afscheid van zijn grootvader via FaceTime. “Ik heb hem zien inslapen via mijn telefoon,” vertelt hij met emotie. “En nog geen minuut later kreeg ik in mijn oortje te horen: ‘Joris, je moet nu het podium op’.”
Wat er daarna gebeurde, is haast niet in woorden te vatten. De zanger stapte het podium op, met miljoenen ogen op zich gericht, terwijl zijn hoofd en hart ergens anders waren. Wat voor velen voelde als een feestelijk moment, was voor hem het begin van een rouwproces.
De stilte achter de spotlights
“Ik heb dat optreden eigenlijk helemaal niet bewust meegemaakt,” vertelt Metejoor. “Mijn hoofd zat bij opa. Ik kon alleen maar aan hem denken.” Op automatische piloot bracht hij het duet ten gehore. De zang zat er technisch perfect op, maar zijn hart was afwezig.
Zodra het optreden voorbij was en het applaus verstomde, viel alle spanning van hem af. De emotionele klap kwam hard aan. “Ik ben meteen van het podium naar het toilet gelopen en daar gaan overgeven,” zegt hij eerlijk. “Ik was zo misselijk van de stress en het verdriet. Daarna ben ik een week ziek geweest. Mijn lichaam reageerde gewoon op alles wat er gebeurd was.”
Tussen rouw en verantwoordelijkheid
Het verhaal van Metejoor toont de kracht – en tegelijk de kwetsbaarheid – van artiesten die ondanks persoonlijke pijn blijven optreden. “Het was alsof ik een rol speelde,” vertelt hij over die bewuste avond. “Een professionele buitenkant, maar vanbinnen voelde ik me leeg.”
Toch besloot hij door te zetten. Niet alleen voor het publiek, maar ook uit eerbetoon aan zijn opa. “Mijn grootvader was trots op me. Hij wist dat ik ging optreden die avond. En ik wilde hem die laatste eer bewijzen door er gewoon te staan. Zelfs al brak mijn hart.”
Muziek als helende kracht
Voor Metejoor is muziek altijd een vorm van verwerking geweest. En dat gold ook in deze situatie. Hoewel het optreden gepaard ging met enorme innerlijke pijn, bleek het later ook een soort houvast.
“Muziek helpt me om dingen te plaatsen,” zegt hij. “Niet alleen als artiest, maar ook als mens. Ik heb later pas echt kunnen rouwen, maar op dat moment was het zingen mijn manier om toch verbonden te blijven met mijn opa.”
Het lied dat hij zong met Marco Borsato kreeg daardoor een extra lading. Het werd ongewild een afscheidssymbool, een muzikaal monument voor een man die altijd een steunpilaar was in zijn leven.
Groot idool en onverwachte steun
Het duet met Marco Borsato was voor Metejoor al bijzonder vanwege de muzikale samenwerking. Dat zijn groot idool uitgerekend op dat moment naast hem stond, gaf hem ook steun, al had Marco geen idee van wat er speelde. “Ik heb het hem toen niet verteld. Pas veel later wist hij wat er op dat moment gebeurde,” aldus Metejoor.
De connectie tussen de twee artiesten was puur muzikaal, maar kreeg achteraf een diepere betekenis. “Dat ik dit moment heb gedeeld met iemand naar wie ik altijd heb opgekeken, gaf me op een bepaalde manier troost. Al was het allemaal dubbel en zwaar.”
Een herinnering die blijft
Het moment op het podium is voor het publiek een blijvende herinnering aan een krachtig duet. Voor Metejoor is het dat ook – maar dan met een extra laag. Het optreden staat voor hem symbool voor afscheid nemen, doorgaan en trouw blijven aan wie je bent, zelfs op de moeilijkste momenten.
“Ik denk nog vaak aan die avond,” zegt hij. “Niet aan de glitter of de camera’s, maar aan het telefoontje, aan mijn opa, aan de stilte tussen de noten.”
Sterker dan ooit
Sindsdien is er veel gebeurd in het leven van Metejoor. Zijn carrière zit in de lift, hij heeft talloze prijzen gewonnen, en zijn naam is niet meer weg te denken uit de Vlaamse en Nederlandse muziekscène. Maar het optreden met Marco Borsato blijft een breekpunt. Het moment waarop hij als artiest moest presteren, terwijl hij als kleinzoon afscheid nam.
Die ervaring heeft hem veranderd. “Ik heb geleerd dat verdriet en schoonheid soms samenkomen,” zegt hij. “En dat je ook in de donkerste momenten iets kunt doen wat betekenisvol is.”
Voor zijn fans is het een herinnering aan hoe krachtig kwetsbaarheid kan zijn. En voor hemzelf is het een bewijs dat liefde, hoe pijnlijk ook, altijd blijft doorklinken – zelfs in een lied voor miljoenen mensen.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.