Connect with us

Actueel

Wetenschappers komen met angstaanjagende waarschuwing voor iedereen die flessenwater drinkt

Published

11 maanden ago

on

Nanoplastics in flessenwater: wat je echt moet weten over je dagelijkse drinkwater

Water drinken is essentieel voor een goede gezondheid. Je lichaam bestaat voor meer dan de helft uit water, en dagelijks voldoende vocht binnenkrijgen is cruciaal voor vrijwel elk proces in je lijf – van het reguleren van je temperatuur tot het vervoeren van voedingsstoffen. Steeds meer mensen grijpen daarom naar flessenwater, in de veronderstelling dat dit schoner en gezonder is dan kraanwater. Maar nieuw wetenschappelijk onderzoek zet die aanname stevig op losse schroeven.

Flessenwater bevat alarmerend veel nanoplastics

Een recent onderzoek wijst uit dat flessenwater gemiddeld zo’n 240.000 nanoplastics per liter bevat. Ter vergelijking: kraanwater in Nederland bevat er slechts 5,5 per liter. Dit gigantische verschil zorgt voor groeiende bezorgdheid onder wetenschappers, consumenten én beleidsmakers. Want deze minuscule plasticdeeltjes – kleiner dan microplastics – kunnen zich moeiteloos door het menselijk lichaam verplaatsen, met mogelijk ernstige gezondheidsrisico’s tot gevolg.

Wat zijn nanoplastics?

Nanoplastics zijn minuscule stukjes plastic, kleiner dan 1 micrometer. Ze zijn zo klein dat ze niet met het blote oog waarneembaar zijn en zelfs niet met gewone microscopen. Dankzij recente technologische ontwikkelingen kunnen wetenschappers deze deeltjes nu wél detecteren en tellen – met verontrustende resultaten.

Wat nanoplastics zo zorgelijk maakt, is hun vermogen om door biologische barrières heen te dringen. Ze kunnen celmembranen passeren, via de bloedbaan organen bereiken en zelfs de bloed-hersenbarrière oversteken. Dat betekent dat deze deeltjes mogelijk overal in je lichaam terecht kunnen komen.

Mogelijke gezondheidsrisico’s

Hoewel het langetermijneffect van nanoplastics op het menselijk lichaam nog grotendeels onbekend is, zijn er wel duidelijke aanwijzingen voor schadelijke effecten. Onderzoek heeft aangetoond dat nanoplastics kunnen leiden tot:

  • Ontstekingsreacties in het lichaam

  • Verstoring van het immuunsysteem

  • Hormonale disbalans door de afgifte van chemische stoffen zoals ftalaten

  • Verhoogd risico op kanker

  • Vruchtbaarheidsproblemen en ontwikkelingsstoornissen

Ftalaten, die vaak vrijkomen uit plastics, worden al jaren in verband gebracht met ernstige gezondheidsproblemen. Deze chemicaliën kunnen de werking van het hormonale stelsel verstoren, wat met name bij kinderen en zwangere vrouwen grote gevolgen kan hebben.

Waar komen die nanoplastics vandaan?

Het is niet zozeer het water zelf dat vervuild is, maar de verpakking waarin het zit. De meeste plastic flessen zijn gemaakt van PET (polyethyleentereftalaat). Wanneer een fles wordt blootgesteld aan warmte, druk, zonlicht of gewoon ouderdom, begint het plastic af te breken. Tijdens dit proces komen minuscule deeltjes los die uiteindelijk in het drinkwater terechtkomen.

En dat is nog niet alles. Tijdens het productieproces van flessenwater worden filters gebruikt om het water verder te zuiveren. Deze filters zijn vaak gemaakt van nylon – een ander type plastic. Onderzoekers hebben nu ontdekt dat ook uit deze filters kleine nylondeeltjes vrijkomen die het eindproduct alsnog vervuilen. Ironisch genoeg voegen deze stappen, bedoeld om het water schoner te maken, juist meer vervuiling toe.

Je drinkt meer plastic dan je denkt

Nanoplastics in flessenwater zijn slechts het topje van de ijsberg. Onderzoeken hebben aangetoond dat plasticdeeltjes ook voorkomen in alledaagse producten zoals:

  • Kraanwater (zij het in veel lagere concentraties)

  • Zout

  • Honing

  • Bier

  • Thee

  • Zuivelproducten zoals melk

We worden dus dagelijks, en vaak ongemerkt, blootgesteld aan een cocktail van micro- en nanoplastics. Deze deeltjes zijn inmiddels overal te vinden: in onze oceanen, in de bodem, in het regenwater én in onze voeding.

Hoe kun je jezelf beschermen?

Hoewel het onmogelijk lijkt om nanoplastics volledig te vermijden, kun je met een aantal simpele gewoontes je blootstelling drastisch beperken:

1. Drink kraanwater

In Nederland is kraanwater van uitstekende kwaliteit. Het wordt streng gecontroleerd en bevat in veel gevallen nauwelijks tot geen plasticdeeltjes. Je kunt het dus met een gerust hart drinken.

2. Gebruik een hervulbare fles van glas of roestvrij staal

Plastic flessen zijn niet bedoeld voor hergebruik. Elke keer dat je ze opendraait, indrukt of opnieuw vult, kunnen er deeltjes loskomen. Kies liever voor duurzame alternatieven die géén schadelijke stoffen afgeven.

3. Vermijd warmte in combinatie met plastic

Laat nooit een fles water in een warme auto liggen of blootgesteld aan de zon. Hitte versnelt het afbraakproces van plastic en zorgt ervoor dat meer deeltjes vrijkomen.

4. Gebruik eventueel een waterfilter thuis

Goede waterfilters kunnen bijdragen aan extra zuivering van je drinkwater. Let wel op: filters moeten op tijd vervangen worden, anders kunnen ze juist zelf een bron van vervuiling worden.

5. Let op je voedselverpakking

Probeer waar mogelijk voedsel te kopen dat niet verpakt is in plastic. Gebruik glazen potten of metalen trommels voor opslag, en vermijd het opwarmen van voedsel in plastic bakjes.

Impact op het milieu

De gevolgen van nanoplastics reiken verder dan alleen onze gezondheid. Plasticdeeltjes vervuilen wereldwijd het milieu. Ze worden aangetroffen in de diepste oceaangrotten, op afgelegen bergtoppen en zelfs in de lucht die we inademen.

Dieren slikken micro- en nanoplastics in, waarna deze deeltjes via de voedselketen weer bij ons terechtkomen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel die steeds moeilijker te doorbreken lijkt.

Is glas dan het antwoord?

Voorlopig wel. Glas is volledig inert: het reageert niet op warmte, licht of druk en geeft geen schadelijke stoffen af. Een glazen fles of karaf is dan ook de veiligste en duurzaamste manier om je drinkwater te bewaren.

Roestvrij staal is een andere goede optie, vooral voor onderweg. Het is licht, duurzaam en veilig – zolang het niet beschadigd is van binnen.

Wat kun je als consument doen?

Het begint bij bewustwording. Door te kiezen voor kraanwater en plastic zoveel mogelijk te vermijden, bescherm je niet alleen jezelf, maar draag je ook bij aan een schonere planeet.

Daarnaast kun je:

  • Meedoen aan lokale opruimacties

  • Bewust boodschappen doen en producten kiezen zonder plastic verpakkingen

  • Je stem laten horen bij fabrikanten en beleidsmakers

Tot slot: terug naar de basis

Water is een eerste levensbehoefte. Dat zouden we moeten kunnen drinken zonder ons zorgen te hoeven maken over onzichtbare bedreigingen. De wetenschap heeft ons wakker geschud: flessenwater is misschien minder gezond dan we dachten.

Gelukkig hebben we in Nederland de luxe van veilig en betrouwbaar kraanwater. Door bewuste keuzes te maken – zoals overstappen op duurzame drinkflessen en minder plastic gebruiken – nemen we verantwoordelijkheid voor onze eigen gezondheid én voor die van de generaties na ons.

Wat vind jij van deze ontwikkelingen? Gebruik jij flessenwater of drink je liever uit de kraan? Laat het weten in de reacties op Facebook.

Related Topics:

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

1 dag ago

on

februari 20, 2026

By

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste Nieuws. Een Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading