Actueel
Vreselijk nieuws: ”Gordon (56) is van balkon gesprongen”
Schokkende Openbaring in Roddelpraat
In de meest recente aflevering van het populaire YouTube-programma Roddelpraat, presenteerden Dennis Schouten en Jan Roos een onthullend en zorgwekkend verhaal over Gordon. Volgens Dennis zou de zanger en televisiepersoonlijkheid meerdere keren hebben geprobeerd een einde aan zijn leven te maken.
“Die pogingen zijn mislukt. Hij heeft het op een andere manier gedaan dan we gewend zijn. Hij sprong van het balkon, van de tweede verdieping.”
Deze schokkende uitspraak zorgde voor veel commotie bij zowel de kijkers als de aanwezige gast, Samantha ‘Barbie’ de Jong.

Gordon’s Zelfmoordpogingen
Tijdens de uitzending werd dieper ingegaan op Gordon’s mentale toestand. Barbie de Jong, die zelf ook worstelingen met haar geestelijke gezondheid heeft gehad, gaf haar ongezouten mening.
“Als je ervoor kiest om een einde te maken aan je leven, doe het dan vanaf de veertiende verdieping. Niet vanaf de eerste of tweede, want dat is gewoon om aandacht vragen.”
Deze opmerking werd door veel kijkers als ongevoelig en hard ervaren. Desondanks illustreerde het gesprek de ernst van Gordon’s situatie en de mate van wanhoop waarin hij zich zou bevinden.

Jan Roos Mengt Zich in het Gesprek
Jan Roos besloot de confrontatie aan te gaan met Barbie en vroeg haar direct: “Maar dat heb je zelf ook gedaan, toch?” Waarop Barbie instemmend reageerde.
“Ja, daarom.”
Jan ging verder: “En dan heb je een gebroken pols. Wat heeft dat voor zin? Je moet g*dverdomme je nek breken.”
Barbie deelde vervolgens haar eigen ervaring met zelfbeschadiging:
“Nou, wat ik heb is geen gebroken pols. Hier is doorgesneden. En hier met een schaar. Ik heb dus mijn slagaders geraakt. Dat was niet bepaald… Ik heb het net op tijd overleefd.”
Het gesprek benadrukte de grimmige realiteit van geestelijke gezondheidsproblemen in de entertainmentindustrie en de schokkende openheid waarmee deze besproken werden in de uitzending.

Gordon’s Huidige Situatie
Ondanks zijn recente zelfmoordpogingen heeft Gordon de gebeurtenissen overleefd en zou hij momenteel weer in Dubai wonen. In de uitzending werd een video getoond waarin Gordon zijn fans in Nederland aanspoort om zijn nieuwe album te downloaden.
Barbie de Jong, die de video aandachtig bekeek, merkte iets op:
“Ik denk dat hij nog steeds behoorlijk de weg kwijt is.”
Dennis Schouten vroeg direct: “Door drugs?”
“Ja, dat zie ik meteen.” antwoordde Barbie zonder aarzeling.
Dit leidde tot verdere speculaties over Gordon’s huidige toestand en zijn leefomstandigheden in Dubai.

Oproep aan Nederlanders in Dubai
De presentatoren van Roddelpraat deden een opmerkelijke oproep aan hun kijkers. Dennis richtte zich specifiek tot Nederlanders die in Dubai wonen:
“Kunnen jullie alsjeblieft naar de overheid gaan en vertellen dat wij uit betrouwbare bron – wijst naar Barbie – weten dat hij in dat land zwaar aan de drugs zit?”
Jan Roos voegde eraan toe: “En dan moeten jullie ook gelijk vermelden dat hij homoseksueel is. Want dat is daar ook niet toegestaan.”
Deze uitspraken zorgden voor veel ophef op sociale media. Sommige kijkers vonden de opmerkingen te ver gaan, terwijl anderen het als een wake-up call zagen voor Gordon’s welzijn.

Bezorgdheid om Gordon’s Gezondheid
Barbie’s observatie en de reactie van Dennis en Jan zorgden voor een gespannen sfeer in de uitzending. Ondanks de vaak luchtige en satirische toon van Roddelpraat, was dit onderwerp beladen met ernst. De discussie over Gordon’s mentale en fysieke gezondheid riep vragen op over de verantwoordelijkheid van publieke figuren en de manier waarop de media omgaan met gevoelige onderwerpen zoals geestelijke gezondheidsproblemen.

Reacties van Kijkers en Media
De aflevering werd op sociale media massaal gedeeld en besproken. De reacties waren gemengd:
- “Ik denk toch echt dat Gordon een persoonlijkheidsstoornis heeft. Aantrekken en afstoten in relaties, zelfmoordpoging, alles buiten zichzelf leggen. Anderen kwetsen wellicht het gevolg van zijn onveilige hechting.” – Twittergebruiker @kiekeboe
- “Wat een heftig verhaal. Hopelijk krijgt Gordon de hulp die hij nodig heeft.” – Instagram-commentaar
- “Dit is echt een grensoverschrijdende aflevering. Hoe kan je zo praten over iemand die duidelijk hulp nodig heeft?” – Facebook-gebruiker
De discussie die deze aflevering teweegbracht, laat zien hoe complex het is om geestelijke gezondheid en persoonlijke crises in de media te bespreken.
Ik denk toch echt dat # Gordon een persoonlijkheidsstoornis heeft. Aantrekken en afstoten in relaties, zelfmoordpoging, alles buiten zichzelf leggen. Anderen kwetsen wellicht het gevolg van zijn onveilige hechting
— zusterliefde (@_kiekeboe_) February 27, 2018
Wat Betekent Dit Voor Gordon?
De grote vraag is hoe Gordon zelf zal reageren op deze onthullingen. Tot nu toe heeft hij geen publieke verklaring afgelegd over de uitzending van Roddelpraat en de beschuldigingen van Dennis, Jan en Barbie.
Gezien zijn geschiedenis van openhartige reacties op sociale media en interviews, is het waarschijnlijk dat hij zich binnenkort uitlaat over de situatie. De hoop is dat hij de hulp krijgt die hij nodig heeft en dat hij zijn mentale gezondheid serieus neemt.
Wat is er met zijn haar gebeurd? En wie doet nou een zelfmoordpoging omdat je bent bij je weg is.. er zijn ergere dingen. Wees blij dat je gezond bent en stop eens met dat ziekelijke gesnuif en gezuip! #gordon pic.twitter.com/IycKlKCKWe
— Joe Skinhead The Baptist 🇳🇱 (@WaqJohn) January 9, 2024
Conclusie
De aflevering van Roddelpraat bracht een schokkend en pijnlijk verhaal over Gordon aan het licht. Zijn vermeende zelfmoordpogingen en mentale problemen tonen aan hoe belangrijk geestelijke gezondheidszorg is, vooral voor mensen in de schijnwerpers.
Tegelijkertijd riep de toon en aanpak van Dennis Schouten en Jan Roos veel vragen op over ethiek en verantwoordelijkheid in de media. Het blijft afwachten hoe deze situatie zich verder zal ontwikkelen en of Gordon de steun en hulp krijgt die hij nodig heeft.

Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.