Actueel
Viola Holt stuurde Albert Verlinde onlangs DIT appje, dat met de kennis van nu hartverscheurend is
Albert Verlinde deelt ontroerend laatste appje van Viola Holt in RTL Tonight
In de uitzending van RTL Tonight van gisteren werd uitgebreid stilgestaan bij het plotselinge afscheid van Viola Holt. De oud-presentatrice, bekend van haar warme persoonlijkheid en kleurrijke televisiecarrière, is op 76-jarige leeftijd onverwacht heengegaan. Een van haar oud-collega’s, Albert Verlinde, deelde tijdens de uitzending een persoonlijk bericht dat hij kort geleden nog van haar ontving — een WhatsApp-bericht dat nu, achteraf gezien, een extra emotionele lading heeft gekregen.
Een onverwacht afscheid
Viola Holt 0verleed afgelopen donderdag in haar woning in Muiderberg aan een hartstilstand. Hulpdiensten kwamen snel ter plaatse, maar konden haar niet meer redden. Het nieuws kwam bij vrienden, collega’s en kijkers hard binnen.
In de media werd op tal van manieren stilgestaan bij het verlies van de geliefde televisiepersoonlijkheid. Omroepen, collega’s en fans deelden herinneringen, beelden en woorden van dankbaarheid. Holt was jarenlang een vast gezicht op de Nederlandse televisie en stond bekend om haar charme, spontaniteit en warme uitstraling.
Bij RTL Tonight werd het nieuws met grote betrokkenheid besproken. Daar vertelde Albert Verlinde over de laatste keer dat hij contact had met Viola — en hoe intens ze nog van het leven genoot.
“Ze haalde alles uit het leven”
Albert Verlinde, die Viola jarenlang kende van hun gezamenlijke periode bij RTL, sprak zichtbaar geëmotioneerd over haar persoonlijkheid.
“Viola was echt een Gooisch meisje dat alles uit het leven haalde,” begon hij. “Als ik aan haar denk, denk ik aan gezelligheid, feesten, goed presenteren en een glas wijn op zijn tijd. Ze hield van het leven in al zijn kleuren.”
Verlinde benadrukte dat Viola nooit half werk deed — niet in haar carrière, en ook niet in haar persoonlijke leven.
“Ze zei zelf altijd: alle middelen die er waren om te genieten, die heb ik gebruikt,” glimlachte hij. “En dat typeerde haar ook. Ze leefde voluit, zonder remmen.”
Een persoonlijk bericht vol warmte
Tijdens de uitzending haalde Verlinde zijn telefoon tevoorschijn en liet hij een WhatsApp-bericht zien dat hij op Viola’s laatste verjaardag ontving.
“Viola en ik hielden altijd contact,” vertelde hij. “Wanneer ze me op televisie zag, stuurde ze een berichtje. Altijd iets liefs, iets kleins, een opmerking die liet zien dat ze keek.”
Op haar verjaardag, nog geen maand geleden, stuurde Holt hem een bericht vanuit Duitsland. In de uitzending werd het appje op het scherm getoond: een foto van Viola met een gebakje, stralend als altijd, met daarbij de woorden:
“Groetjes uit Bremm, Duitsland. Pas bij 80 geef ik een feest.”
Albert vertelde met een brok in zijn keel:
“Ze was jarig die dag, ze werd 76. En ze zei: ‘Pas bij 80 geef ik een feest.’ Toen ik dat bericht terugzag, dacht ik: die 80 heb je niet mogen halen, maar wat héb je uit het leven gehaald wat erin zat.”
Het moment raakte ook de kijkers thuis, die massaal hun steunbetuigingen deelden op sociale media. “Wat een mooi eerbetoon,” schreef iemand op X. “Je voelt de warmte waarmee over haar wordt gesproken.”
Een vrouw vol leven
Viola Holt werd in de jaren negentig een bekend gezicht op televisie dankzij programma’s als De 5 Uur Show en Viola on Tour. Ze stond bekend om haar energieke manier van presenteren en haar vermogen om mensen op hun gemak te stellen.
In de loop der jaren groeide ze uit tot een echte publiekslieveling. Niet alleen door haar televisieoptredens, maar ook door haar openhartigheid over het leven, ouder worden en genieten van kleine dingen.
“Viola was iemand die je meteen het gevoel gaf dat je welkom was,” vertelde Verlinde. “Ze had altijd belangstelling voor anderen. Ze kon je een compliment geven waar je de hele dag vrolijk van werd.”
Ook haar humor en levenslust bleven haar handelsmerk. “Ze had die typische Gooische flair, maar met een groot hart,” voegde Verlinde eraan toe. “Ze kon lachen om zichzelf, en dat is iets wat niet veel mensen kunnen.”
Veel liefde en warmte op sociale media
Na de uitzending stroomden de reacties binnen. Kijkers prezen niet alleen het eerlijke gesprek bij RTL Tonight, maar ook de manier waarop Albert Verlinde haar herinnerde.
“Wat een prachtige ode aan een bijzondere vrouw,” schreef een kijker.
“Albert sprak zo liefdevol over haar, je voelde de vriendschap en het respect.”
Ook bekende Nederlanders deelden hun herinneringen. Gordon schreef op Instagram dat hij “met veel warmte aan haar terugdenkt” en haar altijd als een “echte vakvrouw met een groot hart” heeft gezien.
Omroep Ongehoord Nederland plaatste een speciale video waarin hoogtepunten uit Viola’s carrière werden getoond, met beelden van haar sprankelende lach en haar spontane uitspraken.
Albert Verlinde over haar laatste momenten
In het slot van de uitzending nam Verlinde even de tijd om stil te staan bij Holt’s gezin, en in het bijzonder bij haar partner Peter Holt, met wie ze 35 jaar samen was.
“Peter en Viola hadden een prachtige relatie,” zei hij. “Ze waren echt elkaars maatjes. Hij zat gisteravond naast haar toen het gebeurde. Hij heeft haar liefdevol met een kleed bedekt en tot diep in de nacht samen met de kinderen bij haar gezeten.”
Verlinde richtte zich rechtstreeks tot de familie:
“Wat wens ik Peter en de kinderen heel veel sterkte. Ze hebben een bijzondere vrouw, moeder en partner verloren. En wij allemaal hebben een kleurrijke persoonlijkheid verloren die het leven mooier maakte.”
Een leven vol kleur en muziek
Hoewel Holt de laatste jaren minder op televisie te zien was, bleef ze actief op sociale media en in haar eigen omgeving. Ze deelde regelmatig vrolijke foto’s van uitjes, etentjes en haar liefde voor muziek.
Nog maar enkele uren voor haar 0verlijden plaatste ze een bericht op X waarin ze haar dankbaarheid uitsprak voor “de onverwachte geluksmomenten van het leven”. Ze schreef over een fijne dag vol kleine dingen: een wandeling, een glaasje whisky op het terras, een bord Thaise curry op het fornuis, en de maan die buiten straalde.
“Wat een fijne dag… allemaal iets om blij van te worden,” stond er in haar bericht.
Dat bericht werd door velen gezien als een symbolisch afscheid — een laatste moment van dankbaarheid en levenslust, precies zoals haar vrienden haar kenden.
Een nalatenschap van warmte
Met haar plotselinge vertrek laat Viola Holt een leegte achter in de Nederlandse televisiewereld. Toch overheerst bij velen vooral dankbaarheid voor wat ze bracht: energie, authenticiteit en warmte.
Albert Verlinde sloot zijn woorden af met een eenvoudige, maar ontroerende boodschap:
“Viola, bedankt. Voor wie je was, voor hoe je leefde, en voor de kleur die je bracht in ons vak. We zullen je nooit vergeten.”
Gioia, de geliefde hond van Monique Westenberg, zet onverwachte stap richting herstel na zware periode
De afgelopen maanden stonden voor Monique Westenberg volledig in het teken van zorg, angst en hoop. Haar hond Gioia, al jaren een belangrijk en geliefd deel van haar gezin, ging door een extreem zware tijd. Wat begon als een medische tegenslag, groeide uit tot een rollercoaster van emoties waarin Monique – openhartig zoals we haar kennen – haar volgers stap voor stap meenam.
Het verhaal van Gioia raakte duizenden mensen, niet alleen omdat het gaat om een huisdier, maar vooral door de manier waarop Monique beschrijft hoe diep de band tussen mens en dier kan zijn. En hoe broos het leven soms aanvoelt wanneer een dierbare onverwachts verzwakt. Toch kwam er een wending die niemand had durven voorspellen.
Een tweede diagnose die alles veranderde
In september deelde Monique een bericht dat insloeg bij haar volgers: bij Gioia was opnieuw een mastceltumor gevonden. Dat betekende dat de hond, voor de tweede keer, een intensieve chemobehandeling van acht weken moest ondergaan.
Wie Monique langer volgt, weet hoe groot haar liefde is voor haar dieren. De diagnose kwam dan ook als een schok. Maar Monique besloot er vol voor te gaan, samen met haar gezin en de dierenartsen die Gioia al langere tijd begeleiden.
De behandeling was zwaar, maar Gioia zette door. Toch bleef Monique eerlijk over haar zorgen: ze wist dat zo’n kuur veel vraagt van het lichaam van een hond. De weken daarna leefde ze tussen hoop en realiteit, vastbesloten om Gioia door deze moeilijke periode heen te helpen.
Een Halloweenavond die anders liep dan verwacht
Aanvankelijk leek Gioia de behandeling redelijk te verdragen, maar enkele dagen geleden sloeg de stemming volledig om. Monique vertelt op Instagram dat wat een gezellige Halloweenavond had moeten worden, ineens in het teken kwam te staan van grote zorgen.
Gioia kreeg hoge koorts, had duidelijk pijn en reageerde nauwelijks nog. Monique reed onmiddellijk naar de dierenkliniek, waar de hond direct aan het infuus werd gelegd. Een angstige nacht volgde – een nacht vol onzekerheid, waarin Monique moest toezien hoe haar trouwe viervoeter zichtbaar aan kracht verloor.
Pas de volgende dag kwam er duidelijkheid. Gioia bleek een ontsteking te hebben. Een op zichzelf behandelbare complicatie, maar door de chemobehandeling was haar lichaam zo verzwakt dat ze nauwelijks weerstand had om deze nieuwe tegenslag aan te kunnen.
Monique schreef dat ze haar
hondje niet meer herkende:
“Toen ik haar zag, keek ze
dwars door me heen. Ze piepte, was gedesoriënteerd, wilde niet eten
en kon nauwelijks staan. Met een gebroken hart ging ik naar huis,
met in mijn gedachten dat ik de volgende dag misschien een
onmogelijke keuze moest maken.”
Het zijn woorden die door merg en been gaan, herkenbaar voor iedereen die ooit een dier heeft zien worstelen met gezondheid.
De dag waarop alles nóg slechter leek te worden
De daaropvolgende dag verslechterde Gioia’s toestand verder. Ze was volledig uitgeput en reageerde nauwelijks meer op prikkels. Volgens de artsen was het enorm spannend welke kant het zou opgaan. Monique hield rekening met élk scenario, al wilde ze dat eigenlijk niet.
Toch bleef ze bij haar hond, bleef ze praten, bleef ze hopen – hoe klein de kans ook leek. En toen gebeurde iets wat niemand had verwacht.
Een onverwacht teken van leven
Op een moment waarop Monique geen enkel signaal meer kreeg dat Gioia zich beter voelde, ontving zij plots een filmpje van de kliniek. Tot haar verbazing zag ze haar hond staan. Niet stevig, niet stabiel, maar ze stond.
Dat kleine moment betekende
alles.
“Ze probeerde te lopen, maar
ze stond. Ze was tot leven gekomen. Met tranen ben ik gaan slapen.
Zou ze het dan toch redden?”
De antibiotica die ze had gekregen, bleek aan te slaan. Eindelijk kwam er een beetje lucht.
De dag erna gebeurde opnieuw iets hoopgevends: Gioia kwispelde en probeerde naar Monique toe te komen. Ze at zelfs een stukje rosbief – haar eerste hapje in dagen. Monique schreef dat haar meisje een beetje terugkwam, en dat moment gaf haar nieuwe kracht om door te gaan.
De koorts zakt en de sprankeling keert terug
Weer een dag later bleek de koorts verdwenen. Het was alsof er langzaam een gordijn werd geopend en de lichtstraal van herstel naar binnen viel. Toen Monique die avond de kliniek binnenstapte, zag ze Gioia al op haar wachten.
“Haar reactie was onbeschrijflijk. Mijn meisje had weer sprankeling in haar ogen.”
Na vijf dagen vol tranen, slapeloze nachten, onmacht en diepe angst, volgde eindelijk goed nieuws: Gioia mocht mee naar huis.
Monique in tranen van opluchting: ‘Welkom thuis, mijn hart’
Monique sloot haar update af
met woorden die de opluchting en dankbaarheid perfect
samenvatten:
“Vandaag mocht ik haar
ophalen, met tranen van geluk. Welkom thuis, mijn hart.”
De periode die achter hen ligt, was intens en emotioneel. Niet alleen voor Monique en haar gezin, maar ook voor de duizenden mensen die op sociale media met haar meeleefden. Het verhaal van Gioia toont opnieuw aan hoe bijzonder de band is tussen mens en dier, en hoe hoop soms precies op het moment komt waarop je het niet meer verwacht.
Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openheid van Monique zorgt ervoor dat velen zich herkennen in haar emoties. Het gaat niet alleen over een z!eke hond, maar over liefde, loyaliteit, zorg en de angst om iets dierbaars kwijt te raken.
Bovendien laat dit verhaal zien hoe belangrijk goede veterinaire zorg is en hoe intensief herstel voor dieren kan zijn. Door haar verhaal te delen, helpt Monique anderen die in soortgelijke situaties zitten zich minder alleen te voelen.
Voorzichtig vooruit kijken
Hoewel Gioia nu weer thuis is, zal haar herstel aandacht en rust vragen. Monique benadrukt dat dit pas het begin is van een langere fase van zorg en monitoring. Maar dat Gioia overeind krabbelde op een moment dat niemand het nog verwachtte, geeft hoop voor de komende tijd.
Haar veerkracht en het doorzettingsvermogen van Monique vormen samen een indrukwekkend verhaal — één dat laat zien hoe sterk de band tussen mens en dier kan zijn.