Actueel
Spionage en onthullingen: Estelle Cruijff over het plaatsen van tracker en microfoon bij ex
Tijdens een openhartig interview in de populaire YouTube-show Bij Andy in de Auto! deed Estelle Cruijff een opvallende onthulling. Ze gaf toe een GPS-tracker en afluisterapparatuur te hebben geplaatst in de auto van haar ex-partner. Dit schokkende verhaal toont de grenzen van wantrouwen en nieuwsgierigheid, zelfs in relaties die voorbij zijn.
Een onderbuikgevoel dat leidde tot spionage
Estelle legde uit dat ze handelde vanuit een sterk onderbuikgevoel. “Je intuïtie liegt nooit,” vertelde ze aan Andy van der Meijde. Gedreven door vermoedens van ontrouw bezocht ze een spyshop en schafte ze een tracker en microfoon aan. Vervolgens installeerde ze de apparatuur in de auto van haar toenmalige vriend, waardoor ze niet alleen zijn locatie kon volgen, maar ook alle gesprekken in zijn auto kon afluisteren.
De onthullingen die volgden
Met een mix van spanning en ironie beschreef Estelle hoe ze via de apparatuur ontdekte wat ze eigenlijk niet wilde weten. “Dan hoor je alles wat je niet wil horen,” zei ze, verwijzend naar gesprekken die haar vermoedens bevestigden. Ze gaf zelfs toe dat ze een bekende vrouwelijke stem hoorde — die van een vriendin. Dit maakte de situatie nog pijnlijker. “En dan denk je: vuile t*ringlijer,” voegde ze eraan toe.
De ex-partner in kwestie zou zelfs de vrouw in kwestie hebben meegenomen naar de woning die hij en Estelle deelden. Dit bracht niet alleen wantrouwen, maar ook diepe teleurstelling en woede met zich mee.
De reactie van Andy van der Meijde
Andy reageerde verbaasd, maar ook met een vleugje humor. Hij noemde Estelle’s acties een “mooie actie,” en grapte dat hij in zo’n situatie op zijn minst de bank zou kiezen in plaats van het bed. Zijn luchtige toon contrasteerde met de ernst van de situatie, maar maakte het interview tegelijkertijd luchtig en vermakelijk.
Vrouwen als de ‘FBI’?
Estelle maakte tijdens het interview een opvallende opmerking: “Wij vrouwen zijn net de FBI. Als we ergens achter willen komen, dan komen we daar achter.” Hoewel het misschien een grap was, werpt het wel een licht op de mate waarin wantrouwen mensen kan drijven om grenzen te overschrijden. Haar acties zijn zowel een voorbeeld van moderne technologie in relaties als een waarschuwing voor de impact van wantrouwen.
De ethische en juridische kant
Het plaatsen van een tracker en afluisterapparatuur zonder toestemming is een ernstige schending van privacy en in Nederland zelfs strafbaar. Hoewel Estelle het luchtig bracht in het interview, heeft haar bekentenis veel discussie opgeroepen over de ethiek van zulke acties in relaties. Veel kijkers op sociale media hebben het interview bekritiseerd en vragen gesteld over hoe ver iemand mag gaan, zelfs als er vermoedens van ontrouw zijn.
Conclusie
Het interview met Estelle Cruijff onthult meer dan alleen haar persoonlijke geschiedenis. Het toont aan hoe relaties en technologie in de moderne tijd vaak hand in hand gaan, soms op manieren die de grenzen van privacy en vertrouwen overschrijden. Haar verhaal roept belangrijke vragen op over hoe we omgaan met wantrouwen en de impact van onze acties op anderen. Terwijl sommige mensen haar daden zien als gedurfd, wijzen anderen op de gevaren van zulke acties. Eén ding is zeker: dit interview heeft stof tot nadenken gegeven.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.