Actueel
Spionage en onthullingen: Estelle Cruijff over het plaatsen van tracker en microfoon bij ex
Tijdens een openhartig interview in de populaire YouTube-show Bij Andy in de Auto! deed Estelle Cruijff een opvallende onthulling. Ze gaf toe een GPS-tracker en afluisterapparatuur te hebben geplaatst in de auto van haar ex-partner. Dit schokkende verhaal toont de grenzen van wantrouwen en nieuwsgierigheid, zelfs in relaties die voorbij zijn.
Een onderbuikgevoel dat leidde tot spionage
Estelle legde uit dat ze handelde vanuit een sterk onderbuikgevoel. “Je intuïtie liegt nooit,” vertelde ze aan Andy van der Meijde. Gedreven door vermoedens van ontrouw bezocht ze een spyshop en schafte ze een tracker en microfoon aan. Vervolgens installeerde ze de apparatuur in de auto van haar toenmalige vriend, waardoor ze niet alleen zijn locatie kon volgen, maar ook alle gesprekken in zijn auto kon afluisteren.
De onthullingen die volgden
Met een mix van spanning en ironie beschreef Estelle hoe ze via de apparatuur ontdekte wat ze eigenlijk niet wilde weten. “Dan hoor je alles wat je niet wil horen,” zei ze, verwijzend naar gesprekken die haar vermoedens bevestigden. Ze gaf zelfs toe dat ze een bekende vrouwelijke stem hoorde — die van een vriendin. Dit maakte de situatie nog pijnlijker. “En dan denk je: vuile t*ringlijer,” voegde ze eraan toe.
De ex-partner in kwestie zou zelfs de vrouw in kwestie hebben meegenomen naar de woning die hij en Estelle deelden. Dit bracht niet alleen wantrouwen, maar ook diepe teleurstelling en woede met zich mee.
De reactie van Andy van der Meijde
Andy reageerde verbaasd, maar ook met een vleugje humor. Hij noemde Estelle’s acties een “mooie actie,” en grapte dat hij in zo’n situatie op zijn minst de bank zou kiezen in plaats van het bed. Zijn luchtige toon contrasteerde met de ernst van de situatie, maar maakte het interview tegelijkertijd luchtig en vermakelijk.
Vrouwen als de ‘FBI’?
Estelle maakte tijdens het interview een opvallende opmerking: “Wij vrouwen zijn net de FBI. Als we ergens achter willen komen, dan komen we daar achter.” Hoewel het misschien een grap was, werpt het wel een licht op de mate waarin wantrouwen mensen kan drijven om grenzen te overschrijden. Haar acties zijn zowel een voorbeeld van moderne technologie in relaties als een waarschuwing voor de impact van wantrouwen.
De ethische en juridische kant
Het plaatsen van een tracker en afluisterapparatuur zonder toestemming is een ernstige schending van privacy en in Nederland zelfs strafbaar. Hoewel Estelle het luchtig bracht in het interview, heeft haar bekentenis veel discussie opgeroepen over de ethiek van zulke acties in relaties. Veel kijkers op sociale media hebben het interview bekritiseerd en vragen gesteld over hoe ver iemand mag gaan, zelfs als er vermoedens van ontrouw zijn.
Conclusie
Het interview met Estelle Cruijff onthult meer dan alleen haar persoonlijke geschiedenis. Het toont aan hoe relaties en technologie in de moderne tijd vaak hand in hand gaan, soms op manieren die de grenzen van privacy en vertrouwen overschrijden. Haar verhaal roept belangrijke vragen op over hoe we omgaan met wantrouwen en de impact van onze acties op anderen. Terwijl sommige mensen haar daden zien als gedurfd, wijzen anderen op de gevaren van zulke acties. Eén ding is zeker: dit interview heeft stof tot nadenken gegeven.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.