Actueel
Spionage en onthullingen: Estelle Cruijff over het plaatsen van tracker en microfoon bij ex
Tijdens een openhartig interview in de populaire YouTube-show Bij Andy in de Auto! deed Estelle Cruijff een opvallende onthulling. Ze gaf toe een GPS-tracker en afluisterapparatuur te hebben geplaatst in de auto van haar ex-partner. Dit schokkende verhaal toont de grenzen van wantrouwen en nieuwsgierigheid, zelfs in relaties die voorbij zijn.

Een onderbuikgevoel dat leidde tot spionage
Estelle legde uit dat ze handelde vanuit een sterk onderbuikgevoel. “Je intuïtie liegt nooit,” vertelde ze aan Andy van der Meijde. Gedreven door vermoedens van ontrouw bezocht ze een spyshop en schafte ze een tracker en microfoon aan. Vervolgens installeerde ze de apparatuur in de auto van haar toenmalige vriend, waardoor ze niet alleen zijn locatie kon volgen, maar ook alle gesprekken in zijn auto kon afluisteren.

De onthullingen die volgden
Met een mix van spanning en ironie beschreef Estelle hoe ze via de apparatuur ontdekte wat ze eigenlijk niet wilde weten. “Dan hoor je alles wat je niet wil horen,” zei ze, verwijzend naar gesprekken die haar vermoedens bevestigden. Ze gaf zelfs toe dat ze een bekende vrouwelijke stem hoorde — die van een vriendin. Dit maakte de situatie nog pijnlijker. “En dan denk je: vuile t*ringlijer,” voegde ze eraan toe.
De ex-partner in kwestie zou zelfs de vrouw in kwestie hebben meegenomen naar de woning die hij en Estelle deelden. Dit bracht niet alleen wantrouwen, maar ook diepe teleurstelling en woede met zich mee.

De reactie van Andy van der Meijde
Andy reageerde verbaasd, maar ook met een vleugje humor. Hij noemde Estelle’s acties een “mooie actie,” en grapte dat hij in zo’n situatie op zijn minst de bank zou kiezen in plaats van het bed. Zijn luchtige toon contrasteerde met de ernst van de situatie, maar maakte het interview tegelijkertijd luchtig en vermakelijk.

Vrouwen als de ‘FBI’?
Estelle maakte tijdens het interview een opvallende opmerking: “Wij vrouwen zijn net de FBI. Als we ergens achter willen komen, dan komen we daar achter.” Hoewel het misschien een grap was, werpt het wel een licht op de mate waarin wantrouwen mensen kan drijven om grenzen te overschrijden. Haar acties zijn zowel een voorbeeld van moderne technologie in relaties als een waarschuwing voor de impact van wantrouwen.

De ethische en juridische kant
Het plaatsen van een tracker en afluisterapparatuur zonder toestemming is een ernstige schending van privacy en in Nederland zelfs strafbaar. Hoewel Estelle het luchtig bracht in het interview, heeft haar bekentenis veel discussie opgeroepen over de ethiek van zulke acties in relaties. Veel kijkers op sociale media hebben het interview bekritiseerd en vragen gesteld over hoe ver iemand mag gaan, zelfs als er vermoedens van ontrouw zijn.

Conclusie
Het interview met Estelle Cruijff onthult meer dan alleen haar persoonlijke geschiedenis. Het toont aan hoe relaties en technologie in de moderne tijd vaak hand in hand gaan, soms op manieren die de grenzen van privacy en vertrouwen overschrijden. Haar verhaal roept belangrijke vragen op over hoe we omgaan met wantrouwen en de impact van onze acties op anderen. Terwijl sommige mensen haar daden zien als gedurfd, wijzen anderen op de gevaren van zulke acties. Eén ding is zeker: dit interview heeft stof tot nadenken gegeven.
Actueel
Enorme klap voor iedereen met een huurwoning

Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen
Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.
Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen
Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.
Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.
Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.

Waarom corporaties en beleggers verkopen
Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.
In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.
Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.

Een harde klap voor huurders en starters
De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.
Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.
Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.

Cijfers laten trend duidelijk zien
De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.
Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.
Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden
Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.
Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.
Buitenlandse investeerders haken af
Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.
Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:
-
De hoge overdrachtsbelasting in Nederland
-
Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector
-
Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan
Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.
Afnemend buitenlands bezit
De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.
Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.
Politieke en maatschappelijke onrust
De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.
Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.
Structureel probleem vraagt structurele oplossingen
Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.
Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.
Wat betekent dit voor de komende jaren?
Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:
-
Minder keuze op de huurmarkt
-
Langere wachttijden voor betaalbare woningen
-
Stijgende huren, vooral in de vrije sector
-
Meer jongeren die langer thuis blijven wonen
Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.
Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe
Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.
Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.