Connect with us

Actueel

RTL-baas gooit realityshow Gerard Joling in de prullenbak: ´Om te huilen!!

Published

on

Tweeënhalf jaar geleden nam Peter van der Vorst, programmadirecteur van RTL, een opvallend besluit: het programma Joling en de Buitenlanders werd definitief geschrapt. Ondanks het feit dat de opnames al waren afgerond, besloot RTL dat het programma niet meer paste in de veranderende tijdsgeest. De beslissing kwam voort uit maatschappelijke discussies en een groeiend bewustzijn over representatie en racisme.

Gerard Joling en het Racismedebat

Gerard Joling is al jarenlang een uitgesproken figuur in de media. Hij heeft in het verleden regelmatig scherpe columns geschreven over de ‘islamisering van Nederland’ en andere maatschappelijke thema’s. Deze uitlatingen vielen niet altijd in goede aarde, en ze leidden tot kritische reacties van verschillende kanten.

Peter van der Vorst, destijds nog presentator, was ook kritisch over Joling’s standpunten: “Ik vind dat je als artiest ook een bepaalde verantwoordelijkheid hebt. Mensen luisteren naar je en laten zich beïnvloeden door wat je zegt.”

In 2019, het jaar waarin Van der Vorst werd aangesteld als programmadirecteur van RTL, werd begonnen met de productie van Joling en de Buitenlanders. Het format van het programma was erop gericht om Gerard Joling zijn vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen te laten onderzoeken. Dit zou gebeuren door middel van reizen naar landen als Marokko en Suriname, waarbij een bekende Nederlander hem zou begeleiden en de dialoog zou aangaan.

Het idee was om Joling te confronteren met andere culturen en inzichten, zodat hij mogelijk zijn visie zou bijstellen. Wat begon als een luchtige, maar tegelijkertijd confronterende manier om het gesprek over diversiteit en inclusie te openen, stuitte echter al snel op maatschappelijke weerstand.

Waarom werd het programma geschrapt?

Terwijl de afleveringen werden voorbereid, ontstond er steeds meer kritiek op het programma. De Black Lives Matter-beweging kreeg in 2020 wereldwijd momentum en er kwam meer aandacht voor institutioneel racisme en culturele sensitiviteit.

In een interview met de Volkskrant blikte Van der Vorst terug op de beslissing om het programma uiteindelijk niet uit te zenden: “Gerard was uitgesproken over sommige bevolkingsgroepen, en we dachten: hoe kunnen we dat inzetten voor een programma? Het idee was om zijn vooroordelen te ontkrachten en een dialoog te laten ontstaan.”

Toch sloeg de twijfel toe toen de eerste afleveringen klaar waren. “Corona kwam ertussen, en Black Lives Matter. Toen ik de montages zag, voelde het ineens gek. Het programma was bedacht en gemaakt door een niet-diverse club mensen. De opzet was dat een BN’er moest bewijzen dat Gerard ongelijk had. Dat was een totaal verkeerde invalshoek.”

De veranderde maatschappelijke context en de hernieuwde aandacht voor representatie maakten dat de programmamakers inzagen dat het programma niet langer op de juiste manier in de samenleving paste. Het zou kunnen overkomen als een poging om raciale en culturele kwesties te bagatelliseren in plaats van echt bespreekbaar te maken.

Van der Vorst gaf toe dat de intentie goed was, maar de uitvoering uiteindelijk niet klopte: “We probeerden iets op een luchtige manier bespreekbaar te maken, maar in de context van die tijd voelde het misplaatst. Het was geen inhoudelijk sterk of goed doordacht programma, en dan kun je maar beter besluiten om het niet uit te zenden.”

Gerard Joling en de Politiek

Naast zijn flamboyante televisiecarrière heeft Gerard Joling zich nooit terughoudend opgesteld over politieke kwesties. Hij is een openlijke PVV-stemmer en heeft zich in het verleden kritisch uitgelaten over het immigratiebeleid. Zijn uitgesproken mening over deze onderwerpen heeft hem zowel fans als tegenstanders opgeleverd.

Peter van der Vorst daarentegen heeft politiek gezien een heel ander pad bewandeld. Hij stemde vroeger op de SP, maar geeft nu aan meer naar het politieke midden te zijn opgeschoven. Bij de laatste verkiezingen koos hij strategisch voor GroenLinks-PvdA. Deze verschillen in politieke opvattingen weerspiegelen mogelijk ook de bredere discussie binnen RTL over welke programma’s passen binnen hun visie en maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Een bredere verandering bij RTL

De keuze om Joling en de Buitenlanders niet uit te zenden past binnen een bredere trend bij RTL. In de afgelopen jaren heeft de zender kritisch gekeken naar hun programmering en de manier waarop ze omgaan met gevoelige maatschappelijke thema’s. Er is meer aandacht gekomen voor diversiteit, inclusie en verantwoorde journalistiek.

Van der Vorst benadrukt dat RTL zich bewuster is geworden van de impact die hun programma’s kunnen hebben: “We willen niet alleen entertainment maken, maar ook bijdragen aan gesprekken die relevant en respectvol zijn. Dat betekent dat we keuzes moeten maken in wat we wel en niet uitzenden.”

Het schrappen van Joling en de Buitenlanders was daarmee geen opzichzelfstaande beslissing, maar onderdeel van een bredere ontwikkeling binnen RTL om hun verantwoordelijkheid als groot mediaplatform serieus te nemen.

De impact van deze beslissing

De beslissing om het programma te schrappen had niet alleen gevolgen voor Gerard Joling, maar ook voor de manier waarop televisieprogramma’s worden beoordeeld in Nederland. De tijd waarin alles zonder kritische reflectie uitgezonden kon worden, lijkt voorbij. Er is meer bewustzijn over de manier waarop verschillende bevolkingsgroepen worden afgebeeld in de media en welke stemmen wel of niet worden gehoord.

Voor Gerard Joling betekende het dat een groot project, waarin hij zich had verdiept, plotseling in de ijskast werd gezet. Hoewel hij publiekelijk weinig heeft gezegd over het besluit, is het duidelijk dat hij de impact ervan heeft gevoeld.

Van der Vorst geeft tot slot aan dat de deur voor Gerard niet definitief dicht is. “Gerard is een van de grootste entertainers van Nederland en we werken graag met hem samen. Maar bij sommige onderwerpen moet je extra zorgvuldig zijn. Dit was zo’n geval.”

Conclusie: een televisiebeslissing in een veranderende wereld

De beslissing om Joling en de Buitenlanders te schrappen illustreert hoe de mediawereld zich aanpast aan veranderende normen en waarden. Wat enkele jaren geleden misschien als onschuldig entertainment werd gezien, kan in het huidige maatschappelijke klimaat anders worden opgevat.

RTL heeft met deze beslissing laten zien dat ze zorgvuldig willen omgaan met hun rol als zender en de impact van hun programma’s serieus nemen. In een wereld waarin discussies over representatie, racisme en inclusie steeds prominenter worden, is het logisch dat mediabedrijven kritisch kijken naar wat ze uitzenden.

Voor Gerard Joling betekende dit het einde van een programma dat nooit het levenslicht zag. Maar in de bredere context laat het zien dat televisie niet alleen draait om amusement, maar ook om maatschappelijke verantwoordelijkheid. Hoe de rol van entertainment in maatschappelijke discussies zich verder zal ontwikkelen, blijft een interessante vraag voor de toekomst.

Actueel

Man krijgt deze onschuldige foto van zijn vrouw en vraagt meteen een scheiding aan

Published

on

Onschuldige foto

Wat begint als een liefdevol gebaar, eindigt in totale verwarring en wantrouwen. Een vrouw stuurt haar man een onschuldige foto vanuit een zonnige omgeving, bedoeld als spontaan momentje van verbondenheid. Wat ze niet had verwacht, was dat deze simpele foto zou leiden tot een van de meest emotionele gesprekken van hun relatie – en uiteindelijk zelfs tot een verzoek tot scheiding.

Een rustige dag, een onschuldig gebaar

Op een warme middag besluit een vrouw een korte pauze te nemen van haar werkdag. Ze bevindt zich in een veld, omringd door rust en natuur. De zon schijnt, de bomen ruisen zachtjes in de wind, en de glanzende vrachtwagen naast haar lijkt bijna symbolisch voor haar moment van reflectie.

Ze maakt een foto van de omgeving, met een subtiel glimlachje om haar lippen. Niet wetende wat dit plaatje in gang zal zetten, stuurt ze de afbeelding vol vertrouwen naar haar man. Gewoon, als klein momentje van verbinding. Maar wat volgt, is allesbehalve gewoon.

Eén bericht verandert alles

De reactie van haar man volgt vrijwel direct. In plaats van een lief antwoord of een emoji, komt er een korte, scherpe vraag binnen:

“Wie is dat in de weerspiegeling?”

De vrouw schrikt. Ze had helemaal niemand gezien. Ze zoomt in op het raam van de vrachtwagen op de foto. Eerst ziet ze niets bijzonders, maar de toon van zijn bericht maakt haar alert. “Welke weerspiegeling bedoel je?” stuurt ze terug, in de hoop dat het slechts een misverstand is.

De schim in het glas

Zijn volgende bericht doet haar hart sneller kloppen:

“In de achterruit zie ik een silhouet.”

Opnieuw bekijkt ze de foto, dit keer met extra aandacht. En inderdaad: in het achterraam lijkt een vaag figuur zichtbaar. Een contour. Een vorm die lijkt op een persoon. Het is geen duidelijk beeld, maar net scherp genoeg om vragen op te roepen. Wie – of wat – is dat?

Ze voelt verwarring, ongemak. Er was niemand bij haar. Daar is ze zeker van. Maar de foto zegt iets anders.

Een schaduw uit het verleden?

Naarmate ze langer naar de reflectie kijkt, begint er iets te dagen. De vorm lijkt niet willekeurig. Er is iets vertrouwds aan. Een houding, een accessoire – misschien een hoed – die herinneringen oproept aan iemand die ooit belangrijk voor haar was.

Ze probeert kalm te blijven en stuurt haar man een geruststellend bericht:

“Ik stond daar echt alleen. Het is vast een lichtspiegeling.”

Maar haar man is niet gerustgesteld.
“Het lijkt niet op een schaduw. Het lijkt op iemand.”

En daar begint het zaadje van twijfel te groeien.

Twijfel, wantrouwen en oude emoties

De toon van het gesprek verandert. Wat begon als luchtig contact, krijgt ineens een serieuze ondertoon. De vrouw probeert uit te leggen dat ze niets vreemds heeft gedaan. Maar haar man blijft bij wat hij zag – of denkt te zien.

Hij raakt zichtbaar geëmotioneerd en stuurt uiteindelijk het bericht dat als een bom inslaat:
“Ik wil dit niet meer. Ik wil de waarheid, of ik wil een scheiding.”

De vrouw is verbijsterd. Ze weet niet wat ze moet zeggen. Er is geen waarheid te bekennen behalve dat ze alleen was. En toch lijkt niets dat ze zegt voldoende om hem gerust te stellen.

De kracht van een momentopname

Dit hele voorval laat zien hoe krachtig een enkel beeld kan zijn. Een foto – vaak bedoeld om een herinnering vast te leggen – kan ook een bron worden van misverstanden en pijn. Want wat zie je echt? En wat vul je zelf in?

In dit geval werd een vaag silhouet in een reflectie een symbool van twijfel, van jaloezie, van iets wat niet tastbaar is maar wel écht voelt.

Oude herinneringen komen boven

Wat deze situatie nog complexer maakt, is dat de vrouw het silhouet herkent. Niet als een echte persoon die daar stond, maar als iets dat haar herinnerde aan een vroegere vriend – iemand die ooit veel voor haar betekende, maar inmiddels al jaren geen deel meer uitmaakt van haar leven.

Zonder dat ze het doorhad, bracht die ene foto een golf van oude emoties boven. Verlangens, herinneringen, en misschien zelfs spijt. Niet omdat ze iets verkeerd heeft gedaan, maar omdat gevoelens zich zelden houden aan tijd of logica.

Een gesprek dat alles verandert

Ze besluit haar man te bellen. De spanning in het gesprek is voelbaar. Beiden proberen te begrijpen wat er aan de hand is. Hij voelt zich verraden, ondanks het ontbreken van bewijs. Zij voelt zich onbegrepen, ondanks haar eerlijkheid.

“Waarom zou ik jou bedriegen?” vraagt ze.
“Waarom zie ik dan iemand op die foto?” is zijn antwoord.

Het gesprek draait rond in cirkels. Wat voor hem zo duidelijk lijkt, is voor haar een raadsel. En precies dat verschil in beleving duwt hen uit elkaar.

De emotionele kloof

Wat hier zichtbaar wordt, is niet alleen een communicatieprobleem. Het is ook een spiegel van onderliggende onzekerheden en oude wonden. Misschien is het silhouet slechts een katalysator – een aanleiding voor iets wat al langer sluimerde.

Want als een foto al genoeg is om het vertrouwen te laten breken, dan waren de fundamenten al kwetsbaar. Deze situatie maakt dat pijnlijk duidelijk.

Het mysterie blijft

Uiteindelijk blijft het onduidelijk wat er precies op de foto te zien is. Was het slechts een lichtval? Een toevallige reflectie van bomen of objecten in de buurt? Of was er toch iemand, zonder dat zij het doorhad?

Wat zeker is: de foto liet iets zien wat verder ging dan pixels. Het legde de spanning bloot tussen twee mensen die dachten elkaar te begrijpen. En dat was genoeg om alles te laten wankelen.


Slotgedachte

Een simpele foto, bedoeld als liefdevol moment, veranderde in een storm van emoties. Wat begon als een alledaags gebaar, eindigde in een discussie over vertrouwen, herinneringen en interpretaties. Of er nu iemand in de weerspiegeling stond of niet – het effect was echt.

De kracht van beeld liegt niet. Niet omdat het altijd waar is, maar omdat het laat zien wat we voelen. En soms is dat genoeg om alles op losse schroeven te zetten.

Of deze relatie nog te redden is, valt te bezien. Maar één ding is zeker: sommige beelden zeggen meer dan duizend woorden – vooral als je niet zeker weet wat je nu écht ziet.

Continue Reading