Actueel
RTL-baas gooit realityshow Gerard Joling in de prullenbak: ´Om te huilen!!

Tweeënhalf jaar geleden nam Peter van der Vorst, programmadirecteur van RTL, een opvallend besluit: het programma Joling en de Buitenlanders werd definitief geschrapt. Ondanks het feit dat de opnames al waren afgerond, besloot RTL dat het programma niet meer paste in de veranderende tijdsgeest. De beslissing kwam voort uit maatschappelijke discussies en een groeiend bewustzijn over representatie en racisme.
Gerard Joling en het Racismedebat
Gerard Joling is al jarenlang een uitgesproken figuur in de media. Hij heeft in het verleden regelmatig scherpe columns geschreven over de ‘islamisering van Nederland’ en andere maatschappelijke thema’s. Deze uitlatingen vielen niet altijd in goede aarde, en ze leidden tot kritische reacties van verschillende kanten.
Peter van der Vorst, destijds nog presentator, was ook kritisch over Joling’s standpunten: “Ik vind dat je als artiest ook een bepaalde verantwoordelijkheid hebt. Mensen luisteren naar je en laten zich beïnvloeden door wat je zegt.”
In 2019, het jaar waarin Van der Vorst werd aangesteld als programmadirecteur van RTL, werd begonnen met de productie van Joling en de Buitenlanders. Het format van het programma was erop gericht om Gerard Joling zijn vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen te laten onderzoeken. Dit zou gebeuren door middel van reizen naar landen als Marokko en Suriname, waarbij een bekende Nederlander hem zou begeleiden en de dialoog zou aangaan.
Het idee was om Joling te confronteren met andere culturen en inzichten, zodat hij mogelijk zijn visie zou bijstellen. Wat begon als een luchtige, maar tegelijkertijd confronterende manier om het gesprek over diversiteit en inclusie te openen, stuitte echter al snel op maatschappelijke weerstand.
Waarom werd het programma geschrapt?
Terwijl de afleveringen werden voorbereid, ontstond er steeds meer kritiek op het programma. De Black Lives Matter-beweging kreeg in 2020 wereldwijd momentum en er kwam meer aandacht voor institutioneel racisme en culturele sensitiviteit.
In een interview met de Volkskrant blikte Van der Vorst terug op de beslissing om het programma uiteindelijk niet uit te zenden: “Gerard was uitgesproken over sommige bevolkingsgroepen, en we dachten: hoe kunnen we dat inzetten voor een programma? Het idee was om zijn vooroordelen te ontkrachten en een dialoog te laten ontstaan.”
Toch sloeg de twijfel toe toen de eerste afleveringen klaar waren. “Corona kwam ertussen, en Black Lives Matter. Toen ik de montages zag, voelde het ineens gek. Het programma was bedacht en gemaakt door een niet-diverse club mensen. De opzet was dat een BN’er moest bewijzen dat Gerard ongelijk had. Dat was een totaal verkeerde invalshoek.”
De veranderde maatschappelijke context en de hernieuwde aandacht voor representatie maakten dat de programmamakers inzagen dat het programma niet langer op de juiste manier in de samenleving paste. Het zou kunnen overkomen als een poging om raciale en culturele kwesties te bagatelliseren in plaats van echt bespreekbaar te maken.
Van der Vorst gaf toe dat de intentie goed was, maar de uitvoering uiteindelijk niet klopte: “We probeerden iets op een luchtige manier bespreekbaar te maken, maar in de context van die tijd voelde het misplaatst. Het was geen inhoudelijk sterk of goed doordacht programma, en dan kun je maar beter besluiten om het niet uit te zenden.”
Gerard Joling en de Politiek
Naast zijn flamboyante televisiecarrière heeft Gerard Joling zich nooit terughoudend opgesteld over politieke kwesties. Hij is een openlijke PVV-stemmer en heeft zich in het verleden kritisch uitgelaten over het immigratiebeleid. Zijn uitgesproken mening over deze onderwerpen heeft hem zowel fans als tegenstanders opgeleverd.
Peter van der Vorst daarentegen heeft politiek gezien een heel ander pad bewandeld. Hij stemde vroeger op de SP, maar geeft nu aan meer naar het politieke midden te zijn opgeschoven. Bij de laatste verkiezingen koos hij strategisch voor GroenLinks-PvdA. Deze verschillen in politieke opvattingen weerspiegelen mogelijk ook de bredere discussie binnen RTL over welke programma’s passen binnen hun visie en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Een bredere verandering bij RTL
De keuze om Joling en de Buitenlanders niet uit te zenden past binnen een bredere trend bij RTL. In de afgelopen jaren heeft de zender kritisch gekeken naar hun programmering en de manier waarop ze omgaan met gevoelige maatschappelijke thema’s. Er is meer aandacht gekomen voor diversiteit, inclusie en verantwoorde journalistiek.
Van der Vorst benadrukt dat RTL zich bewuster is geworden van de impact die hun programma’s kunnen hebben: “We willen niet alleen entertainment maken, maar ook bijdragen aan gesprekken die relevant en respectvol zijn. Dat betekent dat we keuzes moeten maken in wat we wel en niet uitzenden.”
Het schrappen van Joling en de Buitenlanders was daarmee geen opzichzelfstaande beslissing, maar onderdeel van een bredere ontwikkeling binnen RTL om hun verantwoordelijkheid als groot mediaplatform serieus te nemen.
De impact van deze beslissing
De beslissing om het programma te schrappen had niet alleen gevolgen voor Gerard Joling, maar ook voor de manier waarop televisieprogramma’s worden beoordeeld in Nederland. De tijd waarin alles zonder kritische reflectie uitgezonden kon worden, lijkt voorbij. Er is meer bewustzijn over de manier waarop verschillende bevolkingsgroepen worden afgebeeld in de media en welke stemmen wel of niet worden gehoord.
Voor Gerard Joling betekende het dat een groot project, waarin hij zich had verdiept, plotseling in de ijskast werd gezet. Hoewel hij publiekelijk weinig heeft gezegd over het besluit, is het duidelijk dat hij de impact ervan heeft gevoeld.
Van der Vorst geeft tot slot aan dat de deur voor Gerard niet definitief dicht is. “Gerard is een van de grootste entertainers van Nederland en we werken graag met hem samen. Maar bij sommige onderwerpen moet je extra zorgvuldig zijn. Dit was zo’n geval.”
Conclusie: een televisiebeslissing in een veranderende wereld
De beslissing om Joling en de Buitenlanders te schrappen illustreert hoe de mediawereld zich aanpast aan veranderende normen en waarden. Wat enkele jaren geleden misschien als onschuldig entertainment werd gezien, kan in het huidige maatschappelijke klimaat anders worden opgevat.
RTL heeft met deze beslissing laten zien dat ze zorgvuldig willen omgaan met hun rol als zender en de impact van hun programma’s serieus nemen. In een wereld waarin discussies over representatie, racisme en inclusie steeds prominenter worden, is het logisch dat mediabedrijven kritisch kijken naar wat ze uitzenden.
Voor Gerard Joling betekende dit het einde van een programma dat nooit het levenslicht zag. Maar in de bredere context laat het zien dat televisie niet alleen draait om amusement, maar ook om maatschappelijke verantwoordelijkheid. Hoe de rol van entertainment in maatschappelijke discussies zich verder zal ontwikkelen, blijft een interessante vraag voor de toekomst.

Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”

Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.

De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.

Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.

Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.


