Actueel
Renze Klamer ontmaskert Miljuschka: ‘Wat een vals en sluw mens, ze had haar collega moeten steunen!’
Renze Klamer vindt het opvallend en misschien zelfs vals dat Miljuschka Witzenhausen haar collega Eveline Stallaart publiekelijk heeft afgevallen aan de desk van RTL Boulevard. Volgens hem had Miljuschka juist voor haar collega kunnen opkomen in plaats van haar kritisch te bejegenen. “Ze had je ook gewoon even kunnen steunen, toch?” merkte Renze op tijdens zijn talkshow.
Playboy-debuut van Eveline
Eveline Stallaart is de afgelopen tijd veel in het nieuws geweest vanwege haar Playboy-shoot. Wat begon als een prikkelende aankondiging van haar deelname, leidde uiteindelijk tot een stevige discussie in de media. Eerst hintte ze erop dat ze een sensuele fotoshoot zou doen, daarna verdedigde ze haar keuze door te stellen dat het niet seksueel, maar juist sensueel zou worden. Vervolgens klaagde ze over de preutsheid van Nederland en liet ze weten dat ze door de ophef had besloten om grotendeels aangekleed in het blad te verschijnen.
Niet wat mensen verwachtten
De uiteindelijke fotoreportage van Eveline in de Playboy lijkt dan ook eerder een reclame voor wintermode dan een uitdagende shoot, zoveel kleren heeft ze aan. Naast de foto’s vertelt ze uitgebreid over de landelijke discussie die rondom haar keuze ontstond. “Er waren mensen die zeiden: wat cool dat je dit durft, maar er waren ook veel mensen die riepen: dat doe je toch niet”, vertelt Eveline.
Ze vervolgt: “Verschillende bedrijven waarmee ik samenwerk vroegen me wat mijn bedoeling was. Ze vonden het niet relaxed. Dat was voor mij de reden om de sensuele foto’s terug te fluiten.”
Miljuschka’s kritiek
Waar Eveline het meest van baalde, was de reactie van haar RTL Boulevard-collega Miljuschka Witzenhausen. Miljuschka liet tijdens de uitzending van RTL Boulevard weten dat ze zich afvroeg of de Playboy nog wel van deze tijd is. Eveline vond dat hard. “Het viel me tegen dat ze er zo fel inging,” zegt ze. “Ze vroeg zich openlijk af of Playboy nog wel relevant is.”
Voor Eveline voelde dit als een vorm van verraad. “Ik vond het jammer dat Miljuschka zich zo uitliet. Zeker als collega’s onder elkaar. Als medevrouw had ik dat nooit zo gedaan.”
Renze wakkert de discussie aan
Renze Klamer las Evelines interview zorgvuldig en wist waar haar pijnpunt lag. Tijdens zijn talkshow besloot hij het onderwerp aan te snijden en confronteerde hij Eveline ermee. “Dat mag ze vinden. Dat is heel goed,” reageerde Eveline in eerste instantie neutraal.
Maar Renze liet het er niet bij zitten en haalde zelf uit naar Miljuschka: “Dat mag ze vinden, maar ze had je ook gewoon even kunnen steunen, toch?”
Eveline blijft diplomatiek
Hoewel Eveline zich eerder fel had uitgelaten over Miljuschka’s kritiek, hield ze zich in Renze’s talkshow in. “Ja, ach, nou ja, ieder z’n ding. Prima dat zij dit vond. Maar ja, ze had ook niet de volledige informatie. Ze wist blijkbaar niet dat ik daar niet met m’n poes in sta, dus niet naakt. Ik had er natuurlijk heel goed over nagedacht.”
Eveline baalt vooral van de media-aandacht en de manier waarop haar keuze werd besproken. “Het werd terloops bij Vandaag Inside genoemd en toen waren er toch veel mensen, zoals Miljuschka, die eigenlijk reageerden met: ‘Hoezo?!’ Maar zonder de volledige kennis van hoe ik het bedoeld had. Het was natuurlijk ook een beetje om te prikkelen en te kijken hoe de mensen zouden reageren.”
‘Als je prikkelt, moet je tegen kritiek kunnen’
Als je iets doet om te prikkelen, moet je toch ook tegen de reacties kunnen die loskomen? “Ja, maar ik vond het jammer dat dat de tendens was,” erkent Eveline.
Nicolette Kluijver, die naast Eveline aan tafel zat, gaf toe dat ze zelf een heel andere Playboy-ervaring had gehad. “Ja, met m’n volledige tet. Nicolette met d’r tet. Ja, want ik wist niet dat je aangekleed in de Playboy kon.”
Ook Nikkie Plessen gaf haar mening in RTL Boulevard: “Ik vind het hele mooie foto’s, maar goed, ik trek dit ook aan als ik naar een restaurant ga.”
Blijvende discussie
De discussie over Evelines Playboy-shoot lijkt voorlopig niet te verstommen. Enerzijds is er respect voor haar keuze om een andere invulling aan de Playboy-shoot te geven, anderzijds blijft er kritiek op haar houding in de media. Terwijl Eveline had gehoopt op een open gesprek over sensualiteit versus seksualiteit, is de aandacht vooral gericht op haar klachten over de reacties die ze ontving.
De vraag blijft of de Playboy in Nederland nog toekomst heeft in zijn traditionele vorm, of dat het tijd is voor een nieuwe benadering. Eveline lijkt in ieder geval niet van plan om zich verder in deze discussie te mengen. “Ik heb gedaan wat ik wilde doen, en ik sta daar nog steeds achter.”
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”

Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.

De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.

Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.

Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.






