Actueel
Renze Klamer ontmaskert Miljuschka: ‘Wat een vals en sluw mens, ze had haar collega moeten steunen!’
Renze Klamer vindt het opvallend en misschien zelfs vals dat Miljuschka Witzenhausen haar collega Eveline Stallaart publiekelijk heeft afgevallen aan de desk van RTL Boulevard. Volgens hem had Miljuschka juist voor haar collega kunnen opkomen in plaats van haar kritisch te bejegenen. “Ze had je ook gewoon even kunnen steunen, toch?” merkte Renze op tijdens zijn talkshow.
Playboy-debuut van Eveline
Eveline Stallaart is de afgelopen tijd veel in het nieuws geweest vanwege haar Playboy-shoot. Wat begon als een prikkelende aankondiging van haar deelname, leidde uiteindelijk tot een stevige discussie in de media. Eerst hintte ze erop dat ze een sensuele fotoshoot zou doen, daarna verdedigde ze haar keuze door te stellen dat het niet seksueel, maar juist sensueel zou worden. Vervolgens klaagde ze over de preutsheid van Nederland en liet ze weten dat ze door de ophef had besloten om grotendeels aangekleed in het blad te verschijnen.
Niet wat mensen verwachtten
De uiteindelijke fotoreportage van Eveline in de Playboy lijkt dan ook eerder een reclame voor wintermode dan een uitdagende shoot, zoveel kleren heeft ze aan. Naast de foto’s vertelt ze uitgebreid over de landelijke discussie die rondom haar keuze ontstond. “Er waren mensen die zeiden: wat cool dat je dit durft, maar er waren ook veel mensen die riepen: dat doe je toch niet”, vertelt Eveline.
Ze vervolgt: “Verschillende bedrijven waarmee ik samenwerk vroegen me wat mijn bedoeling was. Ze vonden het niet relaxed. Dat was voor mij de reden om de sensuele foto’s terug te fluiten.”
Miljuschka’s kritiek
Waar Eveline het meest van baalde, was de reactie van haar RTL Boulevard-collega Miljuschka Witzenhausen. Miljuschka liet tijdens de uitzending van RTL Boulevard weten dat ze zich afvroeg of de Playboy nog wel van deze tijd is. Eveline vond dat hard. “Het viel me tegen dat ze er zo fel inging,” zegt ze. “Ze vroeg zich openlijk af of Playboy nog wel relevant is.”
Voor Eveline voelde dit als een vorm van verraad. “Ik vond het jammer dat Miljuschka zich zo uitliet. Zeker als collega’s onder elkaar. Als medevrouw had ik dat nooit zo gedaan.”
Renze wakkert de discussie aan
Renze Klamer las Evelines interview zorgvuldig en wist waar haar pijnpunt lag. Tijdens zijn talkshow besloot hij het onderwerp aan te snijden en confronteerde hij Eveline ermee. “Dat mag ze vinden. Dat is heel goed,” reageerde Eveline in eerste instantie neutraal.
Maar Renze liet het er niet bij zitten en haalde zelf uit naar Miljuschka: “Dat mag ze vinden, maar ze had je ook gewoon even kunnen steunen, toch?”
Eveline blijft diplomatiek
Hoewel Eveline zich eerder fel had uitgelaten over Miljuschka’s kritiek, hield ze zich in Renze’s talkshow in. “Ja, ach, nou ja, ieder z’n ding. Prima dat zij dit vond. Maar ja, ze had ook niet de volledige informatie. Ze wist blijkbaar niet dat ik daar niet met m’n poes in sta, dus niet naakt. Ik had er natuurlijk heel goed over nagedacht.”
Eveline baalt vooral van de media-aandacht en de manier waarop haar keuze werd besproken. “Het werd terloops bij Vandaag Inside genoemd en toen waren er toch veel mensen, zoals Miljuschka, die eigenlijk reageerden met: ‘Hoezo?!’ Maar zonder de volledige kennis van hoe ik het bedoeld had. Het was natuurlijk ook een beetje om te prikkelen en te kijken hoe de mensen zouden reageren.”
‘Als je prikkelt, moet je tegen kritiek kunnen’
Als je iets doet om te prikkelen, moet je toch ook tegen de reacties kunnen die loskomen? “Ja, maar ik vond het jammer dat dat de tendens was,” erkent Eveline.
Nicolette Kluijver, die naast Eveline aan tafel zat, gaf toe dat ze zelf een heel andere Playboy-ervaring had gehad. “Ja, met m’n volledige tet. Nicolette met d’r tet. Ja, want ik wist niet dat je aangekleed in de Playboy kon.”
Ook Nikkie Plessen gaf haar mening in RTL Boulevard: “Ik vind het hele mooie foto’s, maar goed, ik trek dit ook aan als ik naar een restaurant ga.”
Blijvende discussie
De discussie over Evelines Playboy-shoot lijkt voorlopig niet te verstommen. Enerzijds is er respect voor haar keuze om een andere invulling aan de Playboy-shoot te geven, anderzijds blijft er kritiek op haar houding in de media. Terwijl Eveline had gehoopt op een open gesprek over sensualiteit versus seksualiteit, is de aandacht vooral gericht op haar klachten over de reacties die ze ontving.
De vraag blijft of de Playboy in Nederland nog toekomst heeft in zijn traditionele vorm, of dat het tijd is voor een nieuwe benadering. Eveline lijkt in ieder geval niet van plan om zich verder in deze discussie te mengen. “Ik heb gedaan wat ik wilde doen, en ik sta daar nog steeds achter.”
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.