Actueel
René van der Gijp doet heftige onthulling: ´Gewoon waardeloos!´
René van der Gijp heeft niet bepaald genoten van de oudejaarsviering op Ibiza. In een gesprek met Shownieuws vertelt de voetbalanalist eerlijk over zijn ervaring op het populaire eiland tijdens de feestdagen. Hij vloog erheen met zijn geliefde Minouche van der Gijp, ondanks een recente huwelijkscrisis die hij hoopt te hebben overwonnen.
Teleurstelling bij Oud en Nieuw
René was duidelijk niet onder de indruk van de oudejaarsviering op Ibiza. “Oud en nieuw hadden we op Ibiza, ja. Ik raad mensen dat niet aan hoor. Nee, joh,” begint hij. “Je krijgt een zak chips en daar zitten dan hoedjes en petjes en toetertjes in en dan gaan die mensen daar om tien voor twaalf op zitten blazen en met rolfluitjes.” Het lijkt erop dat de feestvreugde op het eiland niet helemaal aan zijn verwachtingen voldeed.
René legt uit dat, ondanks de festiviteiten, de sfeer niet het feestelijke karakter had dat hij had gehoopt. “En om tien over twaalf douwen ze het weer terug in die zak en gaan ze naar huis. Nee, het wordt daar niet gevierd. Kerst vieren ze tot aan 5 januari, maar oud en nieuw is niet echt een dingetje daar. Zonde.” Voor René was de ervaring dan ook geen hoogtepunt van de feestdagen.
René’s Nieuwe Rol bij Vandaag Inside
Na de rustige feestdagen begint René enthousiast aan het nieuwe seizoen van Vandaag Inside, waarin hij een wijziging in zijn werkrooster heeft. Hij zal niet meer vijf, maar vier dagen per week aan tafel zitten. “Ik vind het best lekker om weer te beginnen. Ik vind het sowieso leuk om de mensen waarmee ik aan tafel zit weer te zien,” zegt hij. De verandering lijkt René goed te bevallen, en hij kijkt ernaar uit om zijn collega’s weer regelmatig te ontmoeten.
Albert Verlinde als Vervanger
René vertelt ook over zijn woensdagse vervanger, Albert Verlinde. “Ik vind Albert Verlinde een prima gozer. Dat is wel een mannetje waarvan ik iedereen hoor zeggen: ‘Hij weet wel wat tv-maken is.’” René lijkt Albert te waarderen, al maakt hij een grappige opmerking over het tv-leven: “Voor iemand die het allemaal vrij plat relativeert, is iedere dag op tv best wel veel, want ook ik denk heel vaak: daar gaan we weer.” Het lijkt erop dat René een nuchtere kijk heeft op het drukke tv-leven.
De Oprechte Woorden Over Johan Derksen
René gaat ook in op de werkethiek van zijn collega Johan Derksen, die vaak veel tijd in de studio doorbrengt. “Het liefst had Wilfred ook nog het Nieuws van de Dag om zes uur gedaan. Het is veel. Wat is de drive van Johan om vanuit daar naar Hilversum te rijden en tien seconden na afloop van het ding weer in de auto te zitten? Ja, ik heb echt geen idee. Voor mij is het bijzonder dat je zo bent.” René lijkt gefascineerd door Johan’s gedrevenheid, maar het is duidelijk dat hij zelf meer geniet van een minder intensieve werkweek.
De Relatie met Minouche
Tot slot spreekt René ook over zijn relatie met Minouche. Na de geruchten over hun huwelijkscrisis, lijkt alles nu weer op de goede weg te zijn. “Ja, prima. Nee, prima. Joh, dat komt allemaal wel goed. Daar maak ik me niet zo’n zorgen over,” zegt René op een geruststellende toon. Het lijkt erop dat het paar zijn relatie weer op de rails heeft gekregen, ondanks de moeilijke periode die ze doormaakten.
Conclusie
René van der Gijp deelt met zijn kenmerkende nuchterheid en humor zijn ervaring op Ibiza en zijn kijk op zijn werk en persoonlijke leven. Ondanks de teleurstelling over het oudejaarsfeest op Ibiza, lijkt René weer vol energie en optimisme vooruit te kijken naar zijn werk bij Vandaag Inside. Zijn verhaal over zijn huwelijksleven en het tv-leven geeft een interessante blik op de man achter de schermen van een van de bekendste talkshows van Nederland.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.