Actueel
Patty Brard smeekt boze ex-collega´s om vergiffenis: ´Op de blaren zitten´
Patty Brard hoopt op een bijzondere reünie voor haar zeventigste verjaardag, die ze binnenkort in de Ziggo Dome gaat vieren. Ze zou het fantastisch vinden om voor één keer weer op het podium te staan met Marga Scheide en José Hoebee, haar voormalige collega’s van de meidengroep Luv’. De groep, die jarenlang groot succes kende, viel uit elkaar door ruzies. Hoewel Marga en José tegenwoordig goed met elkaar omgaan, is het de vraag of ze openstaan voor Patty’s uitnodiging.

Verbroken banden en onenigheid
De relatie tussen Patty en haar voormalige Luv’-leden is niet bepaald rozengeur en maneschijn. Patty heeft in het verleden nogal harde woorden gesproken over Marga en José, waardoor de spanningen tussen hen hoog opliepen. Dit was ook te merken toen de vrouwen recentelijk werden benaderd door de Nieuwe Revu voor een interview over Patty. Marga en José hingen het gesprek vrijwel direct op, wat niet veel goeds belooft voor Patty’s wens om met Luv’ weer samen te komen.

Patty’s wens voor een Luv’-reünie
In een gesprek met Marc-Marie Huijbregts in BEAU, gaf Patty aan dat ze het geweldig zou vinden om voor haar zeventigste verjaardag een laatste keer met Luv’ op te treden. “De liedjes worden wel gezongen, maar ik weet niet of Marga en José…”, zei Patty. Ze hoopt nog steeds op een hereniging, maar de onzekerheid is groot.

Een knieval voor haar oud-collega’s
Patty lijkt haar fouten in het verleden te erkennen en zegt nu met spijt: “Ik zit op de blaren.” Ze geeft toe dat ze niet altijd even vriendelijk is geweest tegen Marga en José, maar ze hoopt alsnog op een mooie afsluiting van hun gezamenlijke muziekcarrière. “Ik heb gehoord dat ze Luv’ hebben afgesloten, maar ik zou het heel erg leuk vinden om het op een mooie manier af te sluiten. Zeventig jaar, strik erom,” aldus Patty.

De vraag of Marga en José willen meewerken
Maar de vraag is of Marga en José wel willen meewerken aan een reünie. Patty lijkt het vooral te doen voor het grote feest in de Ziggo Dome, wat haar een lucratieve gelegenheid biedt. Maar het is te hopen dat de gage van Marga en José niet een struikelblok zal zijn. Het is duidelijk dat Patty de hereniging vooral ziet als een manier om haar zeventigste verjaardag op een grandioze manier af te sluiten.

Marc-Marie’s optimisme
Marc-Marie Huijbregts is optimistisch over de mogelijkheid van een Luv’-reünie. “Ja, dat zouden zij toch ook leuk moeten vinden? Dit is de perfecte gelegenheid om het mooi af te sluiten,” zegt hij. Patty is het hiermee eens en vindt dat zo’n reünie een mooie manier zou zijn om hun gezamenlijke carrière af te ronden.

Kan Patty haar excuses maken?
Marc-Marie vraagt zich af of Patty in staat is om haar excuses aan te bieden voor het verleden en de relatie met haar ex-collega’s te herstellen. Patty geeft aan dat ze met de jaren een ander perspectief heeft gekregen. “Als je ouder wordt, dan denk je: waar ging het in hemelsnaam over?”, zegt ze. Ze is van mening dat sommige conflicten gewoon bij het leven horen en hoopt dat een hereniging, zelfs van een iconische groep als Luv’, mogelijk is.

Hereniging als levensles
Patty concludeert dat het bij elkaar komen van mensen, zelfs na jarenlang conflict, onderdeel is van het leven. Ze noemt als voorbeeld de hernieuwde samenwerking van de gebroeders van Oasis en stelt dat ook zij en haar oud-collega’s uiteindelijk tot een verzoening zouden kunnen komen. “We waren jong, we waren vervelend, ik heb een grote mond, stap eroverheen,” besluit ze.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”

Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.

De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.

Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.

Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.