Actueel
Patty Brard haalt fel uit naar fans die afhaken om Glennis Grace: ‘Blijf lekker thuis!’
Patty Brard heeft een stortvloed aan kritiek gekregen vanwege haar beslissing om Glennis Grace uit te nodigen voor Patty’s Panter Party, haar grootse verjaardagsevenement in de Ziggo Dome. Veel fans voelen zich in de steek gelaten door de keuze om de zangeres, die haar imago ernstig beschadigde door het incident in een Jumbo-supermarkt, een podium te geven.
Glennis Grace: van comeback naar kritiek
Glennis Grace is al een tijd bezig met het herstellen van haar carrière, maar de recente deelname aan Ranking the Stars heeft haar reputatie geen goed gedaan. In plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor haar acties, gaf ze de media de schuld van haar ingestorte populariteit. Dit viel bij veel kijkers verkeerd, en nu lijkt haar optreden bij Patty’s evenement de situatie verder te verergeren.
Tijdens de opnames van Ranking the Stars nodigde Patty Glennis uit voor haar feestje, vertelt ze enthousiast. “Toen ik Glennis zag, heb ik haar spontaan gevraagd of ze op mijn verjaardagsfeestje wilde komen zingen, en ze was meteen enthousiast.” Maar deze beslissing heeft haar fans flink tegen de borst gestuit.
Felle reacties van fans
Op social media stroomden negatieve reacties binnen na de aankondiging dat Glennis Grace aanwezig zal zijn bij Patty’s Panter Party. Een van de fans, Annie, reageerde teleurgesteld: “Nou, geweldig. Bij deze twaalf kaartjes te koop.”
In plaats van begrip te tonen, reageerde Patty scherp: “Veel plezier thuis! 🙏🏾🙏🏾🙏🏾” Deze reactie schoot bij velen in het verkeerde keelgat. Edith, een andere fan, liet weten dat ze Patty daarom niet meer volgt: “En Patty heeft een volger minder in 3, 2, 1.” Patty’s reactie? “Doei.”
Zorg over associatie met Glennis
De kritiek gaat verder dan alleen de aanwezigheid van Glennis. Fans vragen zich openlijk af waarom Patty zich met de zangeres wil associëren. Harold schrijft: “Van topartiest tot welzijnswerker. Voor zo’n fake vrouw die zichzelf als slachtoffer ziet en het leed van haar slachtoffers bagatelliseert.”
Patty gaf aan geen energie in dergelijke kritiek te willen steken: “Ik kan deze vooringenomen analyse betwisten, maar denk dat ik er geen moeite in ga stoppen! 🙏🏾🙏🏾🙏🏾”
Monica vroeg zich af: “Lieve Patty, waarom zou je je met haar willen associëren? Doodzonde.” Weer een andere volger voegde eraan toe: “Nepper kan niet.”
Een imagofout van Patty?
Volgens mediacriticus Victor Vlam heeft Patty zich flink vergaloppeerd. Hij denkt dat haar keuze voor Glennis Grace een smet werpt op het evenement. “Patty Brard dacht: ik ga Glennis Grace rehabiliteren. De reacties daarop waren massaal negatief,” zegt hij in de podcast De Communicado’s. “Op Patty’s eigen socials zie je dat heel veel volgers zeggen: dit is niet wat ik wil, hier zit ik niet op te wachten.”
Victor benadrukt dat Patty met deze keuze haar evenement in een negatief daglicht heeft gezet. “Wat je ziet, is dat deze associatie met Glennis Grace niet wordt gewaardeerd door haar trouwe publiek.”
Een onverstoorbare Patty
Ondanks de stortvloed aan kritiek lijkt Patty zich nergens iets van aan te trekken. Ze blijft vol vertrouwen achter haar beslissing staan. Op haar bekende directe wijze blijft ze reageren op de opmerkingen, wat sommigen bewonderen maar anderen als “bloedordinair” bestempelen.
Voor nu lijkt het erop dat Patty haar weg heeft gekozen en zich niet laat afleiden door de kritiek. Of deze beslissing invloed zal hebben op de opkomst bij haar evenement in de Ziggo Dome, zal de tijd leren. Eén ding is zeker: Patty’s Panter Party zal voorlopig het gesprek van de dag blijven.
Actueel
Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’
Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.
Een droom die anders liep dan verwacht
Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.
Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.
Een zeldzame diagnose
Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.
“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.
Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.
Leven met onzekerheid
De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”
Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”
Kleine overwinningen, grote betekenis
Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”
Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”
Een andere kijk op succes
De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.
“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.
Moederschap met extra lagen
Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”
Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”
Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”
Van topsport naar topszorg
Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.
“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.
Hoop, zonder garanties
Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”
Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.
Het echte goud
Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.
Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.
Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.
En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.