Actueel
Nieuw leven, nieuwe start? Peter Gillis zegt Nederland voorgoed vaarwel!
Peter Gillis verkoopt Nederlandse vakantieparken: het einde van een tijdperk?
Peter Gillis, de flamboyante vastgoedondernemer en realityster, heeft zijn negen Nederlandse vakantieparken verkocht. Wat ooit begon als een bloeiend familiebedrijf, eindigt nu in een golf van juridische en financiële problemen. De verkoop is geen promotiestunt voor zijn realityshow, Massa is Kassa, maar een noodzakelijke beslissing door toenemende druk van de overheid. Toch blijft er één vraag onbeantwoord: wie is de mysterieuze koper?

Waarom verkoopt Peter Gillis zijn vakantieparken?
Volgens Gillis had hij geen keuze. Hij beweert dat hij het slachtoffer is van een “samenzwering” en dat het agressieve optreden van de overheid hem heeft gedwongen om zijn geliefde parken van de hand te doen. Hoewel de exacte juridische details niet volledig openbaar zijn, is bekend dat hij al langer onder vuur lag vanwege onder meer illegale bewoning, slechte hygiëne op de parken en belastingkwesties.
Jarenlang voerde hij een strijd tegen de autoriteiten, maar uiteindelijk bleek dit een gevecht dat hij niet kon winnen. De verkoop van de vakantieparken markeert een definitief einde aan de Nederlandse tak van de Oostappen Groep, een naam die tientallen jaren synoniem stond voor budgetvriendelijke vakanties.

Het einde van een familiebedrijf
Met de verkoop komt een einde aan een tijdperk. De Oostappen Groep werd in 1986 opgericht toen de familie Gillis hun eerste vakantiepark, Prinsenmeer in Ommel, overnam. Wat begon als een bescheiden onderneming groeide uit tot een begrip in de Nederlandse recreatiesector.
“We hebben altijd met veel toewijding gewerkt om onze parken succesvol te maken,” aldus de familie in een officiële verklaring. Toch viel het afscheid hen zwaar: “De toekomst van ons familiebedrijf in Nederland hadden we ons anders voorgesteld.”
De parken waren jarenlang een bron van inkomsten voor Gillis en zijn familie, en het is dan ook een bittere pil om deze nu van de hand te doen. Toch lijkt er ook een opluchting te zijn, gezien de aanhoudende juridische problemen en negatieve media-aandacht waarmee Gillis werd geconfronteerd.

Wie is de geheime koper?
Eén van de grootste mysteries rondom de verkoop is de identiteit van de koper. De naam wordt angstvallig geheimgehouden, wat leidt tot speculaties in de vastgoedwereld. Is het een grote concurrent die zijn marktaandeel wil uitbreiden? Of een buitenlandse investeerder die de Nederlandse recreatiemarkt wil betreden?
Wat wel bekend is, is dat de koper heeft beloofd de werkgelegenheid op de parken te behouden. Dit is een belangrijke geruststelling voor de vele medewerkers die onzeker waren over hun toekomst.
Toch blijven er vragen: zal de nieuwe eigenaar de huidige koers van de vakantieparken voortzetten? Of worden de parken volledig opnieuw ingericht en gemoderniseerd? Voorlopig blijft het gissen.

Juridische problemen blijven zich opstapelen
Hoewel de verkoop van zijn vakantieparken een einde maakt aan een hoofdstuk in Nederland, betekent dit niet dat Peter Gillis nu een zorgeloos leven kan leiden. Hij wordt nog steeds geconfronteerd met juridische problemen die zijn imago blijven schaden.
Zijn voormalige vriendin, Nicol Kremers, heeft hem beschuldigd van mishandeling, wat leidde tot een juridische procedure die nog steeds loopt. Dit komt bovenop eerdere kwesties, waaronder beschuldigingen van belastingontduiking en overtredingen van vergunningseisen op zijn parken.
Deze problemen zorgen ervoor dat de verkoop van zijn parken niet direct betekent dat hij zonder zorgen verder kan. Hij zal zich moeten blijven verdedigen tegen de aantijgingen, terwijl hij tegelijkertijd op zoek gaat naar nieuwe zakelijke kansen.

Wat brengt de toekomst voor Peter Gillis?
Met zijn Nederlandse vakantieparken verkocht, blijft de vraag wat de volgende stap is voor Peter Gillis. Hij bezit nog steeds vakantieparken in België, en er gaan geruchten dat hij daar zijn focus op zal leggen. Maar is dat genoeg voor een man met zijn ondernemersdrang?
Sommigen speculeren dat hij zal investeren in vastgoed in het buitenland, mogelijk aan de Spaanse Costa’s, waar veel Nederlanders een vakantiehuis kopen. Anderen denken dat hij zich zal storten op nieuwe media- en entertainmentprojecten, zoals een nieuwe realityshow waarin hij zijn juridische en zakelijke avonturen deelt.
Wat de toekomst ook brengt, één ding is zeker: Peter Gillis is niet iemand die stilzit. Zijn uitgesproken persoonlijkheid en zijn drang naar publiciteit zullen hem waarschijnlijk weer in het nieuws brengen, of dat nu als ondernemer, televisiepersoonlijkheid of iets totaal anders is.
Einde Peter Gillis show. #massaiskassa = dood pic.twitter.com/mazeIm1WJO
— Sander van Betten© (@SandervanBetten) January 15, 2025
Impact op de Nederlandse vakantiebranche
De verkoop van de Oostappen Groep-parken betekent niet alleen een verandering voor Gillis zelf, maar ook voor de Nederlandse vakantiebranche. Budgetvakantieparken waren een belangrijk segment in de markt, en veel gezinnen wisten de weg naar Oostappen te vinden voor een betaalbare vakantie.
De vraag is nu of de nieuwe eigenaar deze markt zal blijven bedienen of dat er een complete herpositionering van de parken komt. Worden de huidige faciliteiten verbeterd en gemoderniseerd? Of zal de nieuwe eigenaar de prijzen verhogen en zich richten op een ander type klant?
Ook voor concurrenten in de recreatiesector is deze verkoop interessant. Als de nieuwe eigenaar de parken nieuw leven inblaast en de concurrentie aangaat met andere vakantieparken, kan dit de markt opschudden. Aan de andere kant kan het ook ruimte geven aan andere bedrijven om een deel van de klanten van Oostappen over te nemen.

Conclusie: Een nieuw hoofdstuk voor Peter Gillis en de recreatiesector
De verkoop van de Nederlandse vakantieparken van Peter Gillis markeert het einde van een tijdperk. Wat begon als een familiebedrijf groeide uit tot een bekend merk, maar werd uiteindelijk overschaduwd door juridische problemen en overheidsdruk.
Hoewel de naam van de koper geheim blijft, is duidelijk dat de vakantieparken een nieuwe richting zullen inslaan. Of dit een positieve ontwikkeling is voor de branche en de klanten, zal de tijd moeten uitwijzen.
Ondertussen blijft Peter Gillis een man die de aandacht trekt, of het nu door zijn zakelijke beslissingen, juridische gevechten of mogelijke nieuwe projecten is. Wat zijn volgende stap ook wordt, het lijkt onwaarschijnlijk dat hij uit de schijnwerpers zal verdwijnen.
Eén ding is zeker: de saga rond Peter Gillis en zijn imperium is nog lang niet voorbij.

Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’

Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.

“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.

Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.

Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.

Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.