Connect with us

Actueel

Nicol Kremers neemt ‘hele stoute’ video op in Efteling

Published

on

Nicol Kremers, voormalig partner van Peter Gillis, staat opnieuw in de schijnwerpers. Dit keer niet vanwege haar rechtszaak tegen Gillis, maar door een controversiële video die ze maakte in de Efteling. De video heeft veel stof doen opwaaien en zorgt voor verdeeldheid onder bezoekers en kijkers.

Opnieuw in opspraak

Gisteren verscheen Nicol Kremers nog bij de rechtbank in Den Haag voor een zaak tegen haar ex, Peter Gillis. De rechtszaak draaide om financiële en relationele kwesties, maar het was niet deze gebeurtenis die voor opschudding zorgde. Kort na haar verschijning in de rechtbank dook een video op waarin Nicol in de Efteling te zien is, gekleed in een korte rok. De beelden lijken bedoeld om haar online volgers en potentiële klanten voor haar betaalde ‘ondeugende’ content te trekken.

De video toont Nicol terwijl ze in een korte rok een trap op- en afloopt, waarbij de camera vanuit een laag standpunt filmt. Dit alles in een setting die vooral bekendstaat als een gezinsvriendelijk pretpark.

Verontwaardiging in de Efteling

Het incident heeft veel bezoekers van het pretpark doen fronsen. De Efteling trekt dagelijks duizenden gezinnen en jonge kinderen, wat het gedrag van Nicol extra gevoelig maakt. Onder de video, die breed gedeeld is op sociale media zoals TikTok, stromen de negatieve reacties binnen.

Een veelgehoorde kritiek luidt: “Dit hoort niet thuis in een park als de Efteling. Er zijn hier zoveel kinderen!” Een andere gebruiker reageerde scherp: “Je kinderen zullen vast trots op je zijn.”

Veel mensen roepen het park op om in te grijpen. Sommigen pleiten zelfs voor een parkverbod voor de influencer, terwijl anderen vragen om strengere regels om dergelijke situaties in de toekomst te voorkomen.

Reacties van de Efteling

De Efteling zelf heeft nog geen officiële verklaring afgegeven over de situatie. Op sociale media wordt de druk echter opgevoerd, met gebruikers die het park vragen om actie te ondernemen. Enkele reacties suggereren dat de beelden schadelijk kunnen zijn voor het imago van de Efteling als gezinsvriendelijke bestemming.

Hoewel er nog geen officiële stappen zijn ondernomen, wordt er volop gespeculeerd over mogelijke maatregelen. Zou het park bijvoorbeeld nieuwe gedragsregels voor influencers kunnen invoeren?

Nicol reageert op de ophef

Ondanks de negatieve reacties lijkt Nicol zich weinig aan te trekken van de kritiek. Haar carrière als online contentmaker levert haar naar eigen zeggen een stabiele inkomstenbron op, nu ze financieel niet langer afhankelijk is van Peter Gillis. De video in de Efteling lijkt deel uit te maken van haar strategie om meer betalende klanten aan te trekken.

In eerdere interviews heeft Nicol aangegeven dat ze vastbesloten is om financieel onafhankelijk te blijven, zelfs als dat betekent dat ze controversiële keuzes moet maken. Toch blijft de vraag of deze strategie haar imago op de lange termijn niet meer schaadt dan helpt.

Een greep uit de reacties

De video van Nicol heeft op TikTok en andere platforms duizenden reacties uitgelokt. Hieronder enkele voorbeelden:

  • “Dit is respectloos tegenover de gezinnen die in het park zijn.”
  • “Ze doet er alles aan om in de aandacht te blijven, maar dit is echt te ver.”
  • “Moet dit echt in een kinderpark gebeuren? Zoek een andere locatie voor dit soort video’s.”
  • “Het lijkt wel alsof ze geen grenzen meer kent. Waar houdt dit op?”

Controverses blijven Nicol achtervolgen

Dit is niet de eerste keer dat Nicol Kremers in opspraak komt. Sinds haar relatiebreuk met Peter Gillis heeft ze meerdere keren de aandacht getrokken met haar keuzes. Of het nu gaat om uitspraken in interviews, pikante video’s, of rechtszaken, Nicol blijft een onderwerp van gesprek.

Haar carrière als influencer en maker van betaalde content lijkt haar huidige prioriteit te zijn. Toch roept haar gedrag vaak vragen op over waar de grens ligt tussen vrijheid van expressie en respect voor de omgeving waarin ze opereert.

Een kwestie van balans

Hoewel Nicol recht heeft op haar eigen carrièrekeuzes, blijft het belangrijk om rekening te houden met de context. De Efteling is een plek die vooral wordt bezocht door gezinnen met kinderen, wat het gedrag van Nicol extra gevoelig maakt. Voor veel critici lijkt de situatie vooral te draaien om de vraag of het gepast is om dergelijke content te maken in een openbare en gezinsvriendelijke setting.

Of de Efteling maatregelen zal nemen, blijft voorlopig onduidelijk. Wat wel zeker is, is dat dit incident het debat over de grenzen van online content en gedrag in openbare ruimtes opnieuw heeft aangewakkerd.

Wat vindt u? Moet de Efteling actie ondernemen, of is dit een storm in een glas water? Deel uw mening in de reacties!

Actueel

Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Published

on

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”

Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.

Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte

De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.

Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.

Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt

Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.

Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?

Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.

Een onverwacht eerste moment met zijn zoon

Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.

Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.

Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring

Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.

Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.

Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.

Invloed op zijn kijk op vaderschap

De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.

Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.

Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid

Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.

Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.

Openheid over kwetsbare momenten

De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.

Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.

Een nieuwe betekenis aan herinneringen

Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.

Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.

Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.

Continue Reading