Actueel
Net binnen: Gordon is vermist en onvindbaar
Er zijn grote zorgen om Gordon, want hij lijkt van de radar te zijn verdwenen. De bekende presentator heeft zijn Instagram-account verwijderd, wat vragen oproept bij zijn volgers. Kort daarvoor plaatste hij nog een opvallend bericht, wat de speculaties over zijn welzijn alleen maar heeft aangewakkerd.
Plotselinge sluiting van Blushing
Het slechte nieuws voor Gordon kwam recent naar buiten: zijn horecazaak Blushing moet eerder sluiten dan gepland. Aanvankelijk zou de zaak op 1 oktober dichtgaan, maar dit werd plotseling vervroegd. Volgens Gordon kon hij zijn zaak niet langer openhouden vanwege een gebrek aan personeel.
In een verklaring liet hij weten: “We gaan aanstaande zondag al dicht, omdat er echt niemand is om in te roosteren. Een diepe teleurstelling, maar inmiddels zijn mijn tranen opgedroogd en verlaat ik met opgeheven hoofd mijn zaak.” Ondanks de teleurstelling gaf hij aan met trots terug te kijken op de tijd dat hij Blushing runde.
Zorgwekkende Instagram-post en verdwijning
Na de bekendmaking van de sluiting kreeg Gordon waarschijnlijk veel reacties, zowel positief als negatief. Kort daarna deelde hij een cryptische spreuk op zijn Instagram Stories: “Ik huil niet om mensen, ik huil om hoe ik behandeld word, want ik verdien dat niet.” Deze uitspraak riep veel vragen op bij zijn volgers, die zich afvroegen hoe het echt met hem ging.
Niet veel later verwijderde Gordon zijn volledige Instagram-pagina, waardoor zorgen over zijn mentale welzijn toenamen. Fans en bekenden vragen zich af of hij in deze moeilijke periode wel voldoende steun krijgt.
Kritiek op Blushing: hygiëne en service onder vuur
Naast de sluiting van Blushing werd eerder bekend dat de horecazaak regelmatig te maken had met klachten. Met name op het gebied van hygiëne regende het negatieve reacties. Er zouden meldingen zijn binnengekomen over onsmakelijke toestanden in de keuken en slechte service.
Een bron meldde: “Volgers klagen vaker bij ons over de horecazaak van Gordon.” Daarnaast stroomden er foto’s binnen die de gebrekkige hygiëne aantoonden. Klanten beklaagden zich ook over verkeerde bestellingen en personeel dat weinig gastvrij zou zijn. “De bestellingen gingen vaak mis en alles werd door elkaar gehaald. Daarnaast spraken veel personeelsleden alleen Engels en waren ze niet vriendelijk.” Dit versterkte de negatieve publiciteit rondom de zaak.
Fans maken zich zorgen
Gordon heeft zich de afgelopen jaren meerdere keren teruggetrokken van social media in tijden van persoonlijke tegenslag. Toch roept zijn plotselinge verdwijning vragen op. Heeft de sluiting van zijn horecazaak hem zwaarder getroffen dan gedacht? En hoe gaat hij hiermee om? Zijn fans hopen dat hij snel van zich laat horen en zich gesteund voelt door zijn omgeving.
Voor nu blijft het stil rondom Gordon, en blijft het afwachten wanneer hij zijn comeback maakt, zowel op social media als in de entertainmentwereld.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.