Actueel
“Negen jaar zijn voorbijgegaan… maar het verlangen is nooit verdwenen.” Acteur Stefaan Degand deelde met tranen in zijn ogen voor het eerst zijn gevoelens over het verlies van zijn vrouw Julie en hun ongeboren kind
Acteur Stefaan Degand heeft zich opnieuw openhartig uitgesproken over het ingrijpende verlies van zijn echtgenote Julie en hun ongeboren kindje. Negen jaar na de tragedie vertelt hij dat het verdriet nooit volledig verdwijnt en dat de herinneringen aan zijn gezin nog altijd een belangrijke plaats innemen in zijn leven.
Met zijn eerlijke woorden laat Degand zien dat rouw geen vaste einddatum kent. Zijn verhaal raakt veel mensen, omdat het herkenbaar is voor iedereen die ooit een dierbare heeft verloren.
Een verlies dat zijn leven voorgoed veranderde
Het overlijden van Julie en hun ongeboren kind betekende een enorme breuk in het leven van Stefaan Degand. Hoewel de jaren zijn verstreken, blijft het gemis volgens de acteur dagelijks aanwezig.
Hij spreekt openlijk over de manier waarop herinneringen blijven voortleven en hoe bepaalde momenten hem nog steeds terugbrengen naar het leven dat hij samen met zijn vrouw had opgebouwd.
Volgens rouwdeskundigen is dat een normaal onderdeel van het verwerkingsproces. Verdriet verdwijnt niet volledig, maar krijgt na verloop van tijd een andere plaats in het leven.
Rouw kent geen eindpunt
Met zijn persoonlijke verhaal doorbreekt Degand het idee dat verdriet na verloop van tijd vanzelf verdwijnt.
Hij laat zien dat mensen jarenlang kunnen blijven rouwen zonder dat dit betekent dat zij niet verdergaan met hun leven. Juist het leren leven mét het gemis vormt voor veel nabestaanden een belangrijk onderdeel van het rouwproces.
Psychologen benadrukken regelmatig dat iedereen verlies op een eigen manier verwerkt. Er bestaat geen vaste termijn waarop iemand zich “beter” zou moeten voelen.
Herinneringen bieden houvast
Voor veel mensen spelen persoonlijke bezittingen, foto’s of andere tastbare herinneringen een belangrijke rol na het overlijden van een dierbare.
Ook voor Stefaan Degand hebben dergelijke herinneringen een bijzondere betekenis. Ze vormen een blijvende verbinding met zijn vrouw en helpen hem haar aanwezigheid op een liefdevolle manier levend te houden.
Rouwexperts noemen zulke voorwerpen vaak waardevolle symbolen die troost kunnen bieden tijdens moeilijke momenten.
Kwetsbaarheid bespreekbaar maken
Door open over zijn verdriet te praten, draagt Degand bij aan een bredere maatschappelijke discussie over rouw en mentale gezondheid.
Vooral bij mannen bestaat nog vaak het idee dat emoties verborgen moeten blijven. Zijn openheid laat zien dat verdriet tonen geen teken van zwakte is, maar juist van kracht.
Veel mensen reageren daarom met respect op zijn eerlijke verhaal.
Een succesvolle carrière ondanks persoonlijk verdriet
Ondanks het grote verlies bleef Stefaan Degand actief als acteur. Hij bouwde de afgelopen jaren verder aan een indrukwekkende carrière in theater, televisie en film.
Het combineren van zijn professionele leven met een intens persoonlijk rouwproces vergde veel veerkracht.
Voor veel kunstenaars vormt creativiteit bovendien een manier om emoties een plek te geven. Ook Degand heeft vaker verteld dat zijn werk hem helpt om moeilijke ervaringen te verwerken.
Veel herkenning bij het publiek
De uitspraken van de acteur maken veel los bij mensen die zelf een partner, ouder of kind hebben verloren.
Op sociale media delen velen hun eigen ervaringen met rouw. Daarbij klinkt vaak dezelfde boodschap: het verdriet verandert, maar verdwijnt nooit helemaal.
Juist doordat bekende mensen hun persoonlijke verhaal delen, voelen anderen zich minder alleen in hun eigen verlies.
Het belang van begrip
Rouwdeskundigen benadrukken dat er geen juiste of verkeerde manier bestaat om met verlies om te gaan.
Sommigen vinden steun in gesprekken met familie of vrienden, anderen zoeken hulp bij een rouwtherapeut of vinden troost in dagelijkse rituelen en herinneringen.
Het belangrijkste is dat verdriet de ruimte krijgt en dat mensen zich niet onder druk gezet voelen om “verder te moeten”.
Een boodschap van hoop
Hoewel Stefaan Degand eerlijk spreekt over het blijvende gemis, laat zijn verhaal ook zien dat het mogelijk is om stap voor stap opnieuw richting te geven aan het leven.
Herinneringen blijven bestaan, net als de liefde voor degene die is overleden. Tegelijkertijd is er ruimte om verder te leven, nieuwe ervaringen op te doen en betekenis te blijven vinden in werk, familie en vriendschappen.
Met zijn openhartigheid draagt Degand bij aan meer begrip voor een onderwerp waar veel mensen vroeg of laat mee te maken krijgen. Zijn verhaal onderstreept dat rouw geen rechte lijn is, maar een persoonlijk proces waarin verdriet, liefde en herinneringen nog jarenlang naast elkaar kunnen bestaan.
Actueel
Soundos El Ahmadi gefileerd na totaal misplaatste grap
Soundos El Ahmadi heeft voor flinke beroering gezorgd met een bijzonder harde grap tijdens een optreden. De cabaretière maakte een vergelijking tussen een miskraam en de Belgische politicus Dries Van Langenhove. Toen een groot deel van het publiek nauwelijks reageerde, kwam Soundos met nóg een opmerking: volgens haar applaudisseerde slechts een derde van de zaal en zou de rest “extreemrechts” stemmen. Vooral die combinatie zorgt nu voor stevige kritiek.
Op sociale media wordt volop gediscussieerd over het fragment. Waar de een het verdedigt als scherpe cabarethumor, vinden anderen dat Soundos met de grap een grens overschrijdt.
“Smakeloos, smakelozer, Soundos”, klinkt het onder meer in de kritiek.
Soundos maakt harde grap over miskraam
De commotie draait om een fragment waarin Soundos eerst vertelt over haar eigen zwangerschappen.
“Ik ben één keer 39 weken zwanger geweest, één keer 33 weken en één keer 8 weken”, begint ze.
Vervolgens vertelt ze dat die laatste zwangerschap eindigde in een miskraam.
“Dit is toen helaas misgegaan. Ik kan jullie vertellen dat het echt verschrikkelijk was om mee te maken. Het heeft me heel erg overvallen.”
Tot dat moment lijkt het om een persoonlijk en serieus verhaal te gaan.
Daarna verandert de toon volledig.
Grap over Dries Van Langenhove
Soundos vervolgt haar verhaal met een bewust absurd en confronterend stuk.
“Wat heel veel mensen niet weten is dat als je miskraam in de toiletpot valt, dat je door moet spoelen, want als jij niet doorspoelt, kan zo’n miskraam nog door blijven leven.”
Vervolgens komt de clou.
“En zo is Dries Van Langenhove ontstaan. Sorry nog daarvoor!”
Daarmee richt Soundos haar grap rechtstreeks op de Belgische politicus Dries Van Langenhove.
De grap lijkt in de zaal echter niet de reactie op te leveren waarop ze mogelijk had gehoopt.
Publiek reageert verdeeld
In het fragment is volgens de aangeleverde beschrijving te merken dat een aanzienlijk deel van het publiek niet enthousiast reageert.
Soundos merkt dat zelf eveneens op.
In plaats van het moment voorbij te laten gaan, reageert ze op de zaal.
“Een derde applaudisseert, twee derde stemt extreemrechts.”
Ook die uitspraak valt vervolgens niet bij iedereen goed.
Critici wijzen erop dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom iemand niet om een grap lacht en vinden dat Soundos de afwezige lach daarmee te gemakkelijk aan een politieke voorkeur koppelt.
‘Geef me je geld en ga naar huis’
Soundos maakt vervolgens duidelijk dat ze zich weinig aantrekt van mensen in de zaal die haar grap niet kunnen waarderen.
“Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis. Ik vind het allemaal prima.”
De opmerkingen leveren achteraf veel discussie op.
Daarbij gaat het niet alleen over de vraag of een miskraam geschikt materiaal is voor een grap.
Ook haar reactie op het publiek wordt bekritiseerd.
Want wanneer mensen niet lachen om een politieke grap, betekent dat uiteraard niet automatisch dat zij een bepaalde politieke overtuiging hebben.
Stevige kritiek op sociale media
Het fragment wordt inmiddels ook buiten de zaal besproken.
Mediacourant besteedt aandacht aan de ophef en deelt verschillende kritische reacties.
Bob Dijkgraaf reageert bijvoorbeeld op de manier waarop Soundos het zwijgende deel van het publiek benadert.
“Als je niet klapt moet je wel extreemrechts zijn. Dat je het gewoon totaal niet grappig vindt, is bij haar geen optie.”
Een andere criticus richt zich vooral op de kwaliteit van de grap.
“Ze probeert te choqueren, maar het komt niet over. Dat is geen kwestie van smaak, maar van vakmanschap. En dat vakmanschap ontbreekt.”
Dat zijn uiteraard persoonlijke beoordelingen van de betreffende reageerders, maar ze illustreren wel waarom het fragment zoveel discussie oproept.
Bezoeker herkent grap uit eerdere voorstelling
Een andere opvallende reactie komt volgens de aangeleverde informatie van Nicole Hartog.
Zij zegt de voorstelling van Soundos eerder te hebben bezocht in de Meervaart in Amsterdam.
Volgens haar gebruikte Soundos destijds vrijwel dezelfde grap, maar werd er toen een andere politieke naam genoemd.
“Ik heb deze voorstelling in de Meervaart gezien en toen was het Dilans naam die ze zei.”
Daarmee lijkt ze te verwijzen naar Dilan Yeşilgöz.
Dat is de herinnering van deze bezoeker; op basis van de aangeleverde informatie kan niet onafhankelijk worden vastgesteld hoe de grap tijdens dat specifieke eerdere optreden exact werd gebracht.
‘Ik kon er niet om lachen’
Nicole vertelt dat ze de grap ook tijdens die eerdere voorstelling niet kon waarderen.
“Ik kon er niet om lachen. Wat in- en inslecht om zo over een miskraam te praten. Respectloos ook naar de genoemde persoon toe.”
Juist het onderwerp maakt de grap voor sommige mensen extra gevoelig.
Een miskraam kan voor vrouwen en hun partners een ingrijpende en emotionele ervaring zijn. Soundos gebruikt in dit geval haar eigen ervaring als uitgangspunt voor zwarte humor en een politieke belediging.
Of dat binnen cabaret wel of niet te ver gaat, is uiteindelijk een kwestie waar het publiek verschillend over kan denken.
Soundos staat bekend om scherpe stijl
Dat Soundos El Ahmadi met haar uitspraken discussie oproept, is op zichzelf niet nieuw.
De cabaretière staat bekend om een directe en confronterende stijl waarbij ze gevoelige onderwerpen niet uit de weg gaat.
Ook in televisieprogramma’s kan dat botsingen opleveren.
Zo ontstond eerder discussie na haar optreden in het Vlaamse programma De Afspraak, waar ze tegenover presentator Bart Schols zat.
In België is Soundos bovendien regelmatig op televisie te zien en heeft ze inmiddels een aanzienlijk publiek opgebouwd.
Humor of over de grens?
De nieuwe ophef draait uiteindelijk om een bekende discussie binnen cabaret: hoe ver mag een comedian gaan?
Soundos gebruikt een zeer persoonlijke en pijnlijke ervaring als basis voor een grove politieke grap. Dat sommige mensen daar niet om kunnen lachen, is duidelijk.
Tegelijkertijd hoort provoceren en het opzoeken van grenzen voor veel cabaretiers juist bij het genre.
De extra opmerking richting het publiek maakt het fragment in dit geval nog controversiëler. Door te suggereren dat de mensen die niet applaudisseren “extreemrechts” stemmen, verplaatst de discussie zich van de grap zelf naar de reactie van Soundos op haar publiek.
En juist daar lijken veel critici over te vallen.
Of Soundos zich iets aantrekt van alle commotie, valt nog te bezien. Tijdens haar optreden maakte ze in ieder geval duidelijk hoe ze tegenover mensen staat die haar humor niet waarderen: “Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis.”