Actueel
Na eerdere breuk met Pauline De Vos: Junior Planckaert heeft opnieuw slecht nieuws te melden
Junior Planckaert opnieuw in het z!ekenhuis: hoe passie en doorzettingsvermogen hand in hand gaan
Junior Planckaert, de jongste telg uit de bekende Vlaamse familie, ligt opnieuw in het z!ekenhuis. Voor wie de familie al langer volgt, komt dit trieste nieuws niet helemaal onverwacht. De jongste zoon van Eddy en Christa Planckaert heeft de afgelopen jaren meermaals laten zien hoe dun de grens is tussen passie en fysieke tol. Zijn liefde voor snelheid bracht hem op indrukwekkende plekken, maar ook meerdere keren naar de operatietafel. En ook nu is het weer raak: een nieuwe knie-operatie moet hem helpen opnieuw op de been te komen.
Een passie met gevolgen
Junior is al van jongs af aan gepassioneerd door motoren en snelheid. Wat begon als een jongensdroom, groeide uit tot een levensstijl. Maar snelheid kent zijn prijs. Bijna vier jaar geleden ging het stevig mis. Tijdens een motorrit kwam hij zwaar ten val. Zijn knie en scheenbeen werden ernstig beschadigd. De nasleep van het ongeluk was ingrijpend: een intensieve revalidatie, operaties en maandenlange fysiotherapie volgden.
Voor de buitenwereld leek het alsof Junior zich er dapper doorheen sloeg — en dat was ook zo. Maar achter de schermen was het een verhaal van vallen en opstaan, letterlijk én figuurlijk. Hoewel hij fysiek al snel weer mobiel leek, bleef zijn knie een zwakke plek. De pijn keerde telkens terug, ondanks zijn volharding en inzet.
Doorzetten met karakter
Wie Junior kent van televisie of sociale media, weet dat hij geen klager is. Hij is eerder het type dat met een opgestoken duim en een kwinkslag laat zien hoe hij zich voelt. Ook in deze nieuwe fase van zijn herstel blijft dat duidelijk. Toch is het belangrijk te benoemen dat hij al jaren worstelt met een lichaam dat hem niet altijd even goed volgt in zijn ambities.
“Ik dacht dat het beter ging worden,” vertelde hij eerder al in een interview. “Maar op een bepaald moment moet je eerlijk zijn met jezelf.” Die eerlijkheid bracht hem opnieuw naar het z!ekenhuis. Het dragen van een kniebrace bleek geen duurzame oplossing. De pijn kwam steeds terug, het lopen werd moeilijker, sporten onmogelijk. De artsen stelden uiteindelijk voor wat onvermijdelijk bleek: een nieuwe ingreep.
Opnieuw onder het mes
De operatie vond plaats in een z!ekenhuis in Herentals. Vanuit zijn z!ekenhuisbed liet Junior deze week van zich horen met een foto op zijn sociale media. Te zien was een volledig ingepakt been en een luchtig bijschrift: “Vallen en opstaan… Operatie is voorbij. Het opstaan kan terug beginnen, met koffie natuurlijk.” Geen drama, geen klaagzang — enkel droge humor en herkenbare zelfrelativering.
Toch is het duidelijk dat dit geen kleinigheid is. De operatie is ingrijpend geweest en de komende maanden zullen volledig in het teken staan van herstel en revalidatie. Een proces dat veel vraagt, niet alleen fysiek maar zeker ook mentaal. Wie tussen de regels leest, ziet hoeveel kracht het kost om keer op keer opnieuw te moeten beginnen.
Een warme familie als ruggensteun
Gelukkig hoeft Junior dit traject niet alleen te doorstaan. De Planckaerts staan bekend om hun hechte familiebanden. Ouders Eddy en Christa, zus Stephanie, broer Francesco — stuk voor stuk hebben ze in het verleden al getoond hoe sterk hun onderlinge verbondenheid is. Ze leven mee, steunen elkaar en zijn elkaars grootste fans.
Stephanie sprak in een eerder interview met bewondering over haar jongste broer: “Junior is een vechter. Hij klaagt nooit, zelfs niet als hij pijn heeft.” Die woorden blijken nu opnieuw van toepassing. Terwijl anderen misschien zouden klagen of hun frustraties zouden uiten, blijft Junior trouw aan zijn nuchtere levenshouding. De humor blijft overeind, ook al ligt zijn been dat voorlopig niet.
Een moeilijke balans tussen passie en gezondheid
De grote vraag is of Junior ooit definitief afscheid zal nemen van zijn liefde voor snelheid. Het lijkt een moeilijk voorstelbaar scenario. Zijn ogen beginnen nog altijd te glinsteren wanneer hij praat over motoren, snelle auto’s of rally’s. Maar zijn lichaam lijkt inmiddels een ander verhaal te vertellen. De signalen zijn duidelijk: gas terugnemen is geen optie meer, maar een noodzaak.
Toch is het moeilijk voor iemand met zoveel vuur in zich om dat vuurtje te temperen. Passie is immers niet iets wat je zomaar kunt afzetten. Het is iets wat je voortdrijft, motiveert en vormgeeft aan je identiteit. Maar zoals elke topsporter of liefhebber van fysieke uitdaging weet: luisteren naar je lichaam is net zo belangrijk als luisteren naar je hart.
De kracht van herstel
Wat Junior al meerdere keren heeft bewezen, is dat hij een enorm doorzettingsvermogen bezit. Zijn eerdere hersteltraject na de crash van vier jaar geleden werd gekenmerkt door discipline, uithoudingsvermogen en hoop. Hij gaf niet op, ook niet toen het moeilijk werd. Die mentaliteit zal hem ook nu weer helpen.
Revalidatie is vaak eenzaam werk. Uren in de fitnessruimte, oefeningen herhalen, frustraties over kleine tegenslagen. Maar het zijn precies deze momenten waarin je karakter wordt gevormd. Junior weet dat maar al te goed. Hij heeft het eerder gedaan, en hij zal het opnieuw doen — gesteund door zijn omgeving en met de nodige humor om alles dragelijk te houden.
Wat de toekomst brengt
De komende weken en maanden zal het vooral draaien om rust, herstel en weer leren vertrouwen op zijn lichaam. Of hij ooit nog op een motor zal stappen, blijft een open vraag. Misschien kiest hij voor een andere vorm van adrenaline. Misschien leert hij die drang op een nieuwe manier een plek te geven.
Wat wel vaststaat, is dat Junior niet stil zal blijven zitten. Creatief, ondernemend en met een hart vol plannen zal hij ook deze tegenslag omzetten in iets positiefs. Misschien wordt dit wel het moment waarop hij een andere kant van zichzelf ontdekt — één waar minder snelheid, maar meer stabiliteit centraal staat.
Conclusie: vallen, opstaan en doorgaan
Het verhaal van Junior Planckaert is er een van doorzettingsvermogen, kwetsbaarheid en hoop. Zijn traject herinnert ons eraan dat achter elk sterk imago een mens schuilt die ook tegenslag kent, pijn ervaart en soms opnieuw moet beginnen. Zijn eerlijkheid over dat proces maakt hem herkenbaar en geliefd bij een breed publiek.
Zijn humor, familieband en vechtersmentaliteit zorgen ervoor dat we met vertrouwen kunnen uitkijken naar wat hij in de toekomst nog zal brengen. En of dat nu op vier wielen is, achter de schermen of ergens helemaal anders: Junior zal altijd zichzelf blijven. En dat, meer dan wat ook, maakt hem bijzonder.
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.